Natuurlijk doe ik ook weer mee!

CLASSIC ALBUMS editie 1985-1988

intekenlijst 6de editie

- dazzler
- Zephyr
- herman
- Papartis
- thelion
- ArthurDZ
-
-
-
-

We starten op donderdagavond 19 september om 21.00u.

Dat was exact mijn basisargument om niets aan de regels te wijzigen.
Maar met een goed uitgekiende startlijst dacht ik dat het dan toch mogelijk moest zijn
om twee of drie van de tien te nomineren persoonlijke favorieten op te vangen.

Het kan bijvoorbeeld onmogelijk de bedoeling zijn dat we 7x4=28 albums nomineren.
Daarom blijft een downsize oefening voor elke deelnemer deel uitmaken van dit spelletje.
Ieder van ons heeft wel een periode waar hij erg weinig of erg veel mee heeft.

Als je nomineert kunnen volgende criteria je toch helpen.

- gaat het om "mijn" classic album: een plaat waar ik zelf regelmatig naar teruggrijp
- gaat het om "een" classic album: een plaat die jij anderen zou aanraden als kennismaking
- maakt het album voldoende kans om (eventueel na beluistering) door de anderen getipt te worden

Ben al druk doende. Was vannacht al behoorlijk vermoeid en dat sijpelde door in mijn reactie

CLASSIC ALBUMS editie 1985-1988

intekenlijst 6de editie

- dazzler
- Zephyr
- herman
- Papartis
- thelion
- ArthurDZ
- Poeha
-
-
-

We starten op donderdagavond 19 september om 21.00u.

Ik heb mijn parameters verfijnd en overweeg een wijziging in de startlijst.
Steve McQueen van Prefab Sprout zou plaats ruimen voor Brothers in Arms van Dire Straits.

Dat album zat er niet bij omdat het niet aan 3.80* gemiddeld kwam,
maar kan ik omwille van zijn classic album status natuurlijk erg moeilijk negeren.

Hopelijk vinden we toch 10 deelnemers (meer mag ook),
want 7 vind ik toch nog altijd wat aan de magere kant.

chevy93, LucM en vigil misschien nog ...

Ow ja natuurlijk, ik dacht dat ik me al opgegeven had.

edit: ah, ik zie dat er een nieuwe lijst is geplaatst.

CLASSIC ALBUMS editie 1985-1988

intekenlijst 6de editie

- dazzler
- Zephyr
- herman
- Papartis
- thelion
- ArthurDZ
- Poeha
- vigil
-
-

We starten op donderdagavond 19 september om 21.00u.

CLASSIC ALBUMS editie 1985-1988

intekenlijst 6de editie

- dazzler
- Zephyr
- herman
- Papartis
- thelion
- ArthurDZ
- Poeha
- vigil
- Chevy
-

We starten op donderdagavond 19 september om 21.00u.

Vooruit, omwille van de sterke startlijst.

CLASSIC ALBUMS editie 1985-1988

intekenlijst 6de editie

- dazzler
- Zephyr
- herman
- Papartis
- thelion
- ArthurDZ
- Poeha
- vigil
- Chevy
- LucM

We starten op donderdagavond 19 september om 21.00u.

A-ha !!! (zou zomaar een nominatie kunnen zijn natuurlijk)

We zijn met z'n tienen, dan gaan we ervoor.

Wachten we nog tot donderdag op meer deelnemers of beginnen we vandaag al?
In dat laatste geval zit het spel weer netjes op het dinsdagavondschema.

Mijn 6 nominaties staan al klaar ... Maar je weet natuurlijk maar nooit of er nog gebruikers aanschuiven de komende iets meer dan 48 uur.

CLASSIC ALBUMS editie 1985-1988

1ste RONDE nominatie

We nomineren dus elk 6 albums uit de periode 1985-1988.
Let op: we nomineren dit keer NIET uit de startlijst, die albums komen pas in het spel
tijdens de tweede ronde. Wordt een "nieuw" album door meerdere spelers genomineerd
dan kan het alvast bonuspunten (2 punten per extra vermelding) verdienen.

Vergeet niet om wat reclame te maken voor je nominaties met het oog
op de tweede ronde natuurlijk. Graag met luistertips (maar niet embedden aub).

STARTLIJST

Dire Straits - Brothers in Arms (1985)
Kate Bush - Hounds of Love (1985)
Marillion - Misplaced Childhood (1985)
Sting - The Dream of the Blue Turtles (1985)
The Waterboys - This Is the Sea (1985)
Tom Waits - Rain Dogs (1985)

Metallica - Master of Puppets (1986)
Paul Simon - Graceland (1986)
Peter Gabriel - So (1986)
Slayer - Reign in Blood (1986)
Talk Talk - The Colour of Spring (1986)
The Smiths - The Queen Is Dead (1986)

Dead Can Dance - Within the Realm of a Daying Sun (1987)
Dinosaur Jr. - You're Living All over Me (1987)
Guns 'N' Roses - Appetite for Destruction (1987)
John Hiatt - Bring the Family (1987)
Prince - Sign (O' the Times (1987)
U2 - The Joshua Tree (1987)

Pixies - Surfer Rosa (1988)
Public Enemy - It Takes a Million of Nations to Hold Us Back (1988)
R.E.M. - Green (1988)
Sonic Youth - Daydream Nation (1988)
The Pogues - If I Should Fall from Grace with God (1988)
Traveling Wilburys - Traveling Wilburys, Vol. 1 (1988)

DEELNEMERSLIJST

- ArthurDZ
- Chevy
- dazzler
- herman
- LucM
- Papartis
- Poeha
- thelion
- vigil
- Zephyr

Deadline 1ste ronde is donderdagavond 24 september om 20.00u.
Zijn we met z'n tienen sneller klaar, dan zijn we sneller klaar en doen we meteen door.

een eerste worp van drie nominaties ...

Prefab Sprout - Steve McQueen (1985)



Faron Young

Dit album blijft toch nog altijd trappelen in de subtop van de MuMe klassiekers.
Zelden zo'n sterke plaatkant gehoord als de eerste helft van Steve McQueen.

When Love Breaks Down werd een radiohit bij zijn derde release.
Met het gebroken hart en de regen op de ruit in Bonny als toppunt van schoonheid.

Bonny

Al bijt ik ook graag in de appel die van Appetite, de gesublimeerde verleidingstruc.

Appetite

Op de tweede helft iets minder verrassend, al zitten er zeker nog drie parels tussen.
Geraffineerde pop-edelsmidkunst uit het songwritersbrein van Paddy McAlloon.
De gelikte productie van Thomas Dolby stuit sommigen tegen de borst.

Desire As

In OOR ooit stijlvol de Pet Sounds van de jaren 80 genoemd.

Johan Verminnen - Traag Is Mooi (1986)



Maakt weinig kans, maar met LucM in de buurt toch het proberen waard.

Mooie Dagen

Johans sterkste album in mijn oren.
Bijna elke song heb ik leren kennen via de radio.

Het album werd voorafgegaan door de hit Ik Wil De Wereld Zien
waarin Johan tussen de regels een denkbeeldige reis maakt langs de muzikale horizonten
die hem beïnvloed hebben. Met de onsterfelijke quote: Er zit een regenjas met mij op het terras.

Ik Wil de Wereld Zien

Zijn periode met Tars Lootens op toetsen (en als songwriters partner) vind ik Johan op zijn sterkst.
Muzikaal bracht hij een snuif jazz in het op het chanson geënte muzikale spectrum van Verminnen.
Vanwaar de Wolken komen is de ultieme kippenvel song: een ode aan mijn vlakke land.

Vanwaar de Wolken Komen

De cd-versie van dit album is helemaal te gek met twee bonusnummers
van de voorganger (Een Vriend Zien Huilen van Brel en Vierhoog in de Wolken) als bonus.

Zeiler Ver van Huis

Zeiler Ver van Huis lijkt wel geschilderd door Constant Permeke.
En natuurlijk is er die woordspeling in de titel. Een tragisch mooie plaat.

Midnight Oil - Diesel and Dust (1987)



Met zijn gemiddelde van 3,63 op de site natuurlijk zwaar onderschat.
Zelden een blanke plaat gehoord waar het engagement zo goudeerlijk vanaf springt.

Beds Are Burning

Van mijn zes nominaties het album met de grootste hit aan boord.
Beds Are Burning klom in de lente van 1988 tot in de Benelux top 3.
Songs als vuisten die tegelijk op tafel slaan en zalven.

Nooit zal ik hun regenachtige live optreden in Werchter anno 1990 vergeten.
Peter Garrett wisselde om de drie vier songs van t-shirt en dan op de wonderlijke tonen
(let op die instrumentale synthbreak) van Put Down That Weapon brak de zon eindelijk door.

Put Down That Weapon

Ontwapenend protest tegen de onderzeese kernproeven in de Stille Zuidzee.
Een plaat boordevol adrenaline, rock met een popsausje waar menig Europese band
anno 1987 een puntje kon zuigen. En ook door die ene echte ballad waait het heilige vuur.

Whoah

Midnight Oil legt op Diesel and Dust de vinger op de vele wonden die de blanke bezetter sloeg
in het hart van de Aboriginal cultuur. Het doodgewaande Aboriginal hart, Uluru genaamd, klopt hier.

The Dead Heart

Opvolger Blue Sky Mining trok de ijzersterke lijn nog even door.
Klemtoon lag toen minder op het lot van de Aboriginals, meer op het milieuvraagstuk.

Fijn, we beginnen er weer aan!

1. Bruce Springsteen - Tunnel of Love (1987)




En ook deze keer is er in mijn nominatielijstje plaats voor The Boss. Tunnel Of Love zit qua sfeer een beetje tussen Nebraska en Born In The USA in. De stadionrock van Born In The USA in een Nebraska-jasje. Met het vervagen van liefde als universele thema.

Brilliant Disguise

When You're Alone (met Spaanse ondertiteling voor de liefhebbers )

2. Leonard Cohen - I'm Your Man (1988)




Na een vijftiental jaar waarin Leonard niet zo veel van zich liet horen (en wat hij wel liet horen was niet zo indrukwekkend), revancheerde hij in 1988 knap met het door synths gedreven I'm Your Man. De kazigheid van de productie werkt wonderwel met de donkere stem van Leonard en met de zoals altijd weer schitterende teksten. Een album vol schitterende nummers, en Jazz Police.

First We Take Manhattan

Tower Of Song

3. Sonic Youth - EVOL (1986)




De tour de force die Sonic Youth inzette van Bad Moon Rising tot en met Goo (die we bewaren voor de volgende editie) mag ronduit indrukwekkend genoemd worden. Ze verdienen het daarom allemaal om mee te doen. Hopelijk worden Sister en Bad Moon Rising ook nog genomineerd (herman?)

Nog even over EVOL, dat was het eerste Sonic Youth-album waarop niet alleen met de sfeer, maar ook met de liedjes zelf rekening werd gehouden. De noise is er nog steeds, maar nu eerder als smaakmaker in plaats dan als hoofdingrediënt. EVOL werd hiermee de eerste blauwdruk voor de Amerikaanse gitaarmuziek die de jaren ’90-rock domineerde.

Starpower

Expressway To Yr. Skull

4. The Replacements - Pleased to Meet Me (1987)




Deze keer zijn ze meteen al in mijn nominatielijstje te vinden (weten jullie nog, vorige keer? ). Pleased To Meet Me was hun debuut op een major label, maar de band is nog steeds even geweldig als altijd. Muzikaal is deze zelfs nog een stuk diverser dan zijn voorgangers. Misschien is dat de reden waarom Pleased To Meet Me mijn absolute favoriet van The Replacements is.

Can't Hardly Wait

Alex Chilton

5. The Smiths - Louder Than Bombs (1987)




Een verzamelalbum nomineren, ik ga het gewoon doen. Want voor mijn part is dit album even essentieel als pakweg The Queen Is Dead. Deze bijzondere band accelereerde niet alleen op plaat, maar ook op single, en dat op beide zijden van het vinyl. Dat heb ik verder alleen Suede en in mindere mate Prince en Bruce Springsteen zien doen.

Op dit album komt de muzikale diversiteit van de band ook het beste tot haar recht. Vette rockers (London, Shakespeare's Sister, ...), sixties-achtige poppareltjes (Ask, Panic,...), hartverscheurende klaagzangen (Half A Person, Asleep,...) en avontuurlijker spul zoals Rubber Ring en Oscillate Wildly

You Just Haven't Earned It Yet, Baby

Half A Person

6. The Waterboys - Fisherman's Blues (1988)




Hoe leuk ik de Big Music-periode van The Waterboys ook vind, ze maakten pas echt een meesterwerk toen ze de grote gebaren overboord gooiden en Schotse en Ierse folkinvloeden hun muziek binnenloodsten.

And A Bang On The Ear

The Stolen Child

Mijn nominaties zijn dus:

Bruce Springsteen - Tunnel Of Love (1987)
Leonard Cohen - I'm Your Man (1988)
Sonic Youth - Evol (1986)
The Replacements - Pleased To Meet Me (1987)
The Smiths - Louder Than Bombs (1987)
The Waterboys - Fisherman's Blues (1988)

Toch een aantal platen die ik niet verwacht had,
zoals die van The Replacements en The Waterboys.

The Smiths zouden wel eens met drie reguliere en twee verzamelaars in de finale kunnen belanden.
Deze periode steken ze met kop en schouders boven de concurrentie uit.
Moeten kiezen uit al die verschillende albums doet hen straks misschien de das om.

In diezelfde periode regeert Sonic Youth in Amerika over de alternatieve scene.
Die nominatie en die van Springsteen zijn dan weer geen verrassing voor me.

Die plaat van Cohen maakt uit jouw lijst momenteel het meeste kans bij mij.
Maar ik ga zeker de links nog eens beluisteren.

Ondertussen staat Faron Young weer op replay hier. Wat een fan-tas-tisch nummer blijft het toch. Het bijhorende album Steve McQueen is best goed en gaf ik vier sterren, maar dat zal waarschijnlijk niet genoeg zijn voor een nominatie. Maar ik ga 'm nog een paar keer draaien, dus wie weet zit er een verhoging in.

De andere twee albums ken ik niet (de hit Beds Are Burning natuurlijk wel). De linkjes ga ik voor dit weekend bewaren.

Wanneer is nu precies de deadline want deze combi klopt niet.

donderdagavond 26 september, maar kan ook vroeger als iedereen klaar is.

Ik kan niet geloven dat Arthur het album van Midnight Oil niet kent!
Volgens mij gaat hij dat een onwijs gave plaat vinden ... waar wacht hij op?

Michael Jackson - Bad (1987)
Simpelweg vergeten (wel bv. John Hiatt en Sting?) of buiten de criteria?
In ieder geval een classic die geen verdere uitleg behoefd, me dunkt.
Liberian Girl en Man In the Mirror
As I turned up the collar on,
My favorite winter coat,
This wind is blowin' my mind,
I see the kids in the street,
With not enough to eat,
Who am I to be blind,
Pretending not to see their needs.



Depeche Mode - Music for the Masses (1987)
Een band die ik leerde kennen, zoals iedereen van mijn leeftijd, door Enjoy the Silence. Een zeer geliefd Radio Veronica-nummer en hedendaags hier ook. Vandaar dat ik ook zeer verrast was dat deze vrij duidelijke 80s-plaat wel andere koek is dan Violator. Wat mij betreft de perfecte balans tussen de onbevangen en ietwat gedateerde eerdere 80s-albums en de mooie productie van de 90s-albums.
Strangelove (met die lekkere beat) en Behind the Wheel (met de putdeksel en de pompende... bas? elektrodrums?)

Crowded House - Crowded House (1986)
Het debuut of Temple of Low Men? Toch maar het korte, maar krachtige debuut. Al was het maar vanwege het bloedmooie Don't Dream It's Over.
Hole In the River (rustig, bedwelmend en wonderschoon)
Now We're Getting Somewhere (vrolijk, melodieus en eveneens wonderschoon)

Toto - The Seventh One (1988)
Onderschat meesterwerk. Oké, de kwijlballads zoals Anna en Pamela staan erop, maar ook die vind ik geweldig. Probeer anders eens te luisteren naar het drumwerk in Stop Loving You, die heerlijke baslijn in Straight for the Heart of het magistrale, progiaanse slotmeesterwerk Home of the Brave.

The Smiths - Meat Is Murder (1985)
Twee keer The Smiths in de startlijst is misschien overdreven, maar daarom nomineer ik hun beste album gewoon zelf.
Uiteraard kan ik How Soon Is Now? noemen, maar ik zou ook het jengelende I Want The One I Can't Have aan willen raden. Of de loeiende koeien in het titelnummer.

The Church - Starfish (1988)
Ja, jengelend zoals The Smiths, maar dan veel minder opgewekt en net zo duister als de hoes doet vermoeden. Graag aandacht voor het gitaarloopje in Reptile.

Chevy's lijst bevat een paar albums voor mijn longlist,
maar verplicht mij nu vooral om Starfish eindelijk eens onder de naald te leggen.

een laatste worp van drie nominaties

The Nits - In the Dutch Mountains (1987)



Mijn vrienden uit Nederland, hier kan ik natuurlijk niet om heen.

In the Dutch Mountains

Op hun meest radiovriendelijke en toegankelijke plaat.
Live in de studio ingespeeld en met die heerlijke surrealistische toets
die mij zo fantastisch weet te bekoren. Een groep met een volstrekt eigen geluid.

Das Mädchen im Pelz

Toch grijpt de groep op dit album naar country elementen.
Maar het decor is steeds Europees, zoals in hun eigen Venus in Furs.

Pelican & Penguin

In the Dutch Mountains is een semi-autobiografische plaat geworden.
Henk Hofstede citeert in zijn vermeend steenkolen Engels (het stoort me geen zier) uit zijn jeugd.
De pelikanen en pinguins staan voor de pockets met literaire klassiekers uit de gelijknamige reeksen.

The Swimmer

Maar het allerliefst hoor ik de Nits in hun herfstige, verstilde melancholie.
The Swimmer is zonder meer één van mijn grootste favorieten uit hun schitterende oeuvre.

The Triffids - Calenture (1987)



Bury Me Deep in Love

Ergens tussen The Waterboys en The Church situeren zich The Triffids.
Het klimaat is in de periode 1985 - 1988 dergelijke folkrock bands gunstig gezind.
Hun muzikale palet is vaak pastoraal van inborst, doordrongen van een zekere wijdheid.

A Trick Of The Light

Met de vinger aan de pols van de betere popsong en op die manier
niet ver uit de buurt van Echo & The Bunnyman's Ocean Rain opererend.

Jerdacuttup Man

Jerdacuttup Man was mijn eerste kennismaking met The Triffids, en wat voor een.
Het veenlijk in het Britse Museum als metafoor voor de getormenteerde ziel.

Eindigen doen we in absolute schoonheid met een nieuwjaarsgroet.

Save What You Can

Klinkt voorganger Born Sandy Devotional nog iets ruiger, dan zegeviert op Calenture
de romantiek en de introspectie. Op deze plaat klinken The Tiffids rijper dan ooit tevoren.

Tracy Chapman - Tracy Chapman (1988)



Tracy Chapman, een zwarte vrouw besluit om sociologie te gaan studeren.
We schrijven begin jaren 80 en bevinden ons in de zuidelijke staten van de US.

Talkin' 'bout a Revolution

Om haar alles behalve vanzelfsprekende studies te bekostigen
zingt Chapman haar liedjes in de plaatselijke bars. Het onderwerp voor haar songs
hoeft ze niet ver te gaan zoeken. Ze schrijft en zingt over kansarmoede en discriminatie.

Fast Car

Fast Car illustreert perfect wat met de kring van de armoede wordt bedoeld.
Een tournee ten voordele voor Amnesty International brengt Chapman in de spotlights.
En met Fast Car bereikt ze de nummer 1 positie in de Benelux charts.

Behind the Wall

Op de keper beschouwd lijkt Tracy Chapman wel de muzikale dochter van Joan Armatrading.
Muzikaal iets beperkter, maar qua teksten moet ze niet onderdoen voor tijdgenoten als Suzanne Vega.
Het unieke debuut van Chapman behoort tot op vandaag nog steeds tot de bestsellers in de Benelux.

Baby Can I Hold You

Het Ierse Boyzone brengt tien jaar later een cover uit van Chapmans derde single.

Geen pretje dit spel! Mijn favoriete decennium. Vier van mijn top 10 albums komen zelfs uit de tijdspanne van het huidige onderwerp.
Hieronder allemaal albums die me na aan het hart liggen maar toch af moesten vallen.
Veelal bekende commerciële artiesten. Het alternatievere circuit is me zo langzamerhand bijgebracht door deze en gene hier op MuMe, maar mijn voorliefde voor mainstream komt nog steeds bovendrijven.

Aretha Franklin - Who's Zoomin' Who? (1985)
Phil Collins - No Jacket Required (1985)
Simple Minds - Once Upon a Time (1985)
ZZ Top Afterburner (1985)
Genesis - Invisible Touch (1986)
Het Goede Doel - Mooi en Onverslijtbaar (1986)
Toto - Fahrenheit (1986)
Bruce Springsteen - Tunnel of Love (1987)
Huey Lewis and the News - Small World (1988)
Kim Wilde - Close (1988)

1. Midnight Oil - Beds Are Burning (1987)



Dazzler heeft het natuurlijk al behoorlijk verwoord waar deze band voor staat. Ondanks dat hij dit album al heeft genomineerd, moet ik hem ook plaatsen, daar het één van mijn lievelingsalbums is. Waarbij gezegd dat de opvolger Blue Sky Mining uit 1990 er totaal niet voor onderdoet. Het zijn dan ook de twee meest succesvolle/commerciëlere albums binnen hun oeuvre.

Bullroarer

Een "Bullroarer" (geluid wat je aan het begin van de track hoort) is een oud instrument, dat de Aboriginals nog steeds gebruiken. Het is een soort bewerkt stuk hout aan een touw en brengt een zeer specifiek zwiepend geluid voort dat over grote afstanden valt te horen. De Aboriginals gebruik(t)en dit als communicatiemiddel. Net als de Didgeridoo wordt dit instrument nog veel gebruikt tijdens traditionele feesten.

Warakurna

Ik ben ook erg gecharmeerd van zangers met eigenzinnige stemmen. Denk naast Peter Garrett ook aan Roland Gift van het nog nader te benoemen Fine Young Cannibals en Brett Anderson van Suede.

Beds Are Burning

Overbekend, maar ik moest het toch benoemen. Dat intro alleen al. Hoe kort ook, …in één woord… geweldig. Ik was gelijk verknocht. Bij Midnight Oil draait het vooral om de tekst. De boodschap tegen de misstanden binnen de Australische maatschappij staat dan ook duidelijk centraal. Dat Peter Garrett de politiek in zou gaan, was voor weinigen een verrassing.

Maar muzikaal doet het me ook veel. Heerlijke rockers wisselen zich af met fijne bezwerende nummers. Voor mij de beste band die Australië heeft voortgebracht. En live staan ze hun mannetje zeker.


2. Fine Young Cannibals - The Raw and the Cooked (1988)



I'm Not the Man I Used to Be

Een band die helaas maar twee (sterke) studioalbums heeft voortgebracht. Met vooral die ene overbekende hit. Daarnaast hebben Good Thing en I'm Not The Man I UsedTo Be het nog aardig gedaan in de hitlijsten. Er staat geen enkel minder nummer op beide albums.

Tell Me What

De band bestaat uit de ietwat eigenzinnige zanger Roland Gift en twee ex-bandleden van The Beat, David
Steele en Andy Cox.

I'm Not Satisfied

Aangezien Gift ook nog eens acteur was en vaak weg was, vormden Steele en Cox in de tussentijd nog het (dance)project Two Men, A Drum Machine and a Trumpet met als bekendste track:
Tired of Getting Pushed Around

As Hard As It Is

Een onvervalste FYC ballad. Het was even wennen, maar intussen is deze uitgegroeid tot één van de fijnste nummers van de band.


3. INXS - Kick (1987)



Mystify

Wederom een band uit Australië. Een band die natuurlijk geen introductie nodig heeft.
Toch hier nog even drie nummers eruit pikken, die voor mij sterker zijn dan hun hits.
En voor degenen die alleen de hits kennen. Persoonlijk vind ik het één groot hitalbum.

Mediate

De band heeft talloze hits voortgebracht. Maar echt doorbreken deden ze wereldwijd
dan door dit album.

Guns in the Sky

Vind het nog steeds spijtig dat Michael Hutchence in 1997 een einde aan zijn leven maakte.
Ook al waren ze toen al over hun hoogtepunt heen.

Never Tear Us Apart


4. Fleetwood Mac - Tango in the Night (1987)



Exact 10 jaar na hun magnus opum, bracht FM wederom een klassieker uit. Iets minder sterk dan eerdergenoemde, maar met een behoorlijk aantal fraaie tracks.

Everywhere

Persoonlijk vind ik Isn't It Midnight nog steeds het beste nummer van het album en één van de beste tracks binnen hun oeuvre. Een onvervalste voor FM begrippen zeldzame rouwdouwer. Doet het ook goed tijdens hun concerten.

Isn't It Midnight

De onderlinge (huwelijks/liefdes)perikelen binnen de band, zorgden voor nogal wat strubbelingen. Maar daaruit ontstonden dan ook weer prachtige composities. Zo vind ik zelf vaak de door Christine McVie geschreven songs de mooiste. Haar vertrek uiteindelijk in 1993, daarbij moest ik toch even slikken, ook al was de chemie binnen de band op dat moment weg. Getuige toch hun zwakkere
albums uit 1990 en 1995.

Mystified

Als laatste nog even een onvervalste parel van het album:

Tango in the Night

De laatste twee nominaties volgen later nog.

Dit weekend staat in het teken van mijn nominatielijst samen stellen dus herbeluisteren van;
The Smiths - The Queen Is Dead
Tracy Chapman - Trachy Chapman
The Neville Brothers - Yellow Moon
Los Lobos - By the Light of the Moon
Terence Trent D'Arby - Introducing the hardline according to ....
Pet Shop Boys - Actualy
Inxs - Kick
Prince - Love Sexy
U2 - Rattle & Hum
Midnight Oil - Diesel and Dust
Womack & Womack - Concience
Pet Shop Boys - Please
Chris Isaak - Chris Isaak
Prince - Around the World in a Day
Prince - Parade
Miles Davis - TuTu
En wat ik al niet nog meer tegenkom tijdens het speuren in mijn platenkast.

John Cougar Mellencamp - Scarecrow (1985)


Een (country)-rockplaat zonder poespas ? Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg ?
Geweldige recht-uit-het-hart plaat van deze ondergewaardeerde rocker. In de teksten gaat het meest over hele gewone, dagelijkse zaken, die ons allemaal kunnen overkomen, en over zijn land : The USA. Gekozen luistertips :
Lonely Ol' Night , Between A Laugh And A Tear en R.O.C.K. in the U.S.A. (A Tribute to 60's Rock).

New Model Army - The Ghost of Cain (1986)


Rock met een grote R, en rock met een groot hart. Bandleider Justin Sullivan heeft de gave om van die rake, puntige songs te schrijven : The Hunt ! Let eens op de geweldige, frontaal in het geluidsbeeld geplaatste basgitaar !
Maar op dit album staat ook wat rustiger werk, zoals daar is het huiveringwekkend mooie Love Songs, en het kippenvel trekkende Ballad.

Robbie Robertson - Robbie Robertson (1987)


Dit album werd ooit eens omschreven als : de ontbrekende schakel tussen Peter Gabriel - So en U2 - The Joshua Tree. Het ex-Band-lid nam voor zijn eerste solo-album dan ook geen halve maatregelen. De productie werd gedaan door Daniel Lanois, en als gasten zijn o.a. diezelfde U2 en Peter Gabriel te horen. 9 sterke tot erg sterke songs vinden we op dit album.Luistertips : Fallen Angel, Somewhere Down The Crazy River, en mijn favoriet van het album is Showdown At Big Sky.

Suzanne Vega - Solitude Standing (1987)


Prachtige plaat van een vrouw met zo'n lieve/mooie stem, dat je jezelf wel moet overgeven
aan haar geweldige intense luisterliedjes. Waarschijnlijk kent een ieder Luka, de hit. Maar er
staat zoveel mooiere songs op Solitude Standing. Ik noem maar eens wat van mijn favo's :
Calypso, Gypsy, en het titelnummer.

The Chills - Brave Words (1987)


Nieuw-Zeelandse band met Martin Phillips als de centrale man. Hij schrijft prachtige, beklemmende
nummers, die je echte pop-songs zou kunnen noemen. Maar dan wel songs met zeggingskracht.
Niet zomaar wegwerp songs. Songs met diepgang; songs met een ziel.
Luistertips : Brave Words , Wet Blanket en Ghosts.

Yello - Stella (1985)


Heerlijke synthpop/electro-gekte uit Zwitserland. Het duo Boris Blank en Dieter Meijer laat de ene na de andere geluidscollage uit hun koker rollen of het niets kost. Opgeleukt met wat gast-vocalisten is dit hun sterkste album. Zomaar eens 3 aanraders op Stella wat mij betreft : Desire ,Sometimes (Dr. Hirsch}, en
Oh Yeah.

FYC en INXS uit de lijst van Poeha zijn twee bands
waarvan ik altijd het "net niet onderhoudend genoeg op albumformaat" gevoel bij had.
Geen discussie over hun status als perfecte popsingle groepen.
Dit spel dwingt me nu om die albums toch nog eens een kans te geven.

Ook die plaat van Fleetwood Mac staat natuurlijk boordevol hits. En dan denk je al gauw
dat je de beste nummers van dat album al wel zal kennen zeker ... of wie weet toch niet?

In de longlist van thelion tip ik vooral op Terence Trent D'Arby en natuurlijk Tracy Chapman.
Al vind ik het gek dat hij Faith van George Michael niet nomineert, en al vind ik het nog gekker
dat die niet in de startlijst staat ipv de plaat van John Hiatt. Wellicht omdat zijn score te laag was.

Foutje van mij dus. De startlijst was niet waterdicht genoeg.
We laten het nu zo en hopen dat iemand Faith nog wil nomineren.

Blij met Suzanne Vega en Yello bij Zephyr.
En de plaat van The Chills heb ik ooit gehad, maar iets te licht bevonden.
Mellencamp en Robertson zijn verrassingen. New Model Army ligt me iets te zwaar.

Jongens, dat wordt luisteren de volgende week. Fijn dat jullie veel links gebruiken.


Nog even vermelden dat in deze editie de albums uit de startlijst nu al in de finale zitten.
Met die regel wil ik iedereen zoveel mogelijk aanzetten om in de volgende ronde te gaan snuffelen
tussen de nominaties van onze medespelers. Daar zal je er dan nog zes moeten uit selecteren.

Van de nominaties gaan enkel deze albums door
die bonuspunten in de eerste of tweede ronde wisten te verzamelen.

Vooral de nominaties van INXS en John Cougar Mellencamp stemmen me gelukkig. Twee geweldige platen! De albums van Tracy Chapman, Michael Jackson en Fleetwood Mac mochten natuurlijk ook niet ontbreken.

Maar de meeste genoemde albums ken ik niet of nauwelijks, dus dat wordt veel linkjes luisteren dit weekend.

Uitzondering is het album van Midnight Oil. Op aanraden van dazzler heb ik die zonet in zijn geheel opgezet. Ik ben benieuwd!

Tijdens mijn speurtocht door mijn platenkast was ik Faith al tegengekomen net als R.E.M. - Document, Madonna - True Blue, Chris Isaak - Silvertone en deze staan dus nu ook mijn long-list.

7 singles maar liefst. Waarvan Big Love, Everywhere en Little Lies toch wel de grootste hits waren.

De beste nummers vind ik echter het titelnummer en Isn't It Midnight. Ik zou het album zeker een kans geven als ik jou was.

Ik hoop overigens dat Poeha Toto nomineert. Die viel bij mij net af.

Als ik nu ook weer de lijstjes van Zephyr en thelion doorneem, besef ik weer des te meer hoeveel geweldige albums er in die tijd zijn uitgebracht. Uiteraard naar mijn smaak.
Ik zit er zelfs nog sterk aan te denken om het debuutalbum van de FYC ook te nomineren. Maar ja twee albums van dezelfde band is toch ook weer te veel van het goede, ondanks dat het een kwaliteitsalbum pur sang is.

En dan Prefab Sprout's Steve McQueen genomineerd door dazzler, leerde ik volgens mij vorig jaar ergens kennen, tijdens de Greatest Hits (weet het niet zeker) editie van dazzler zelf. Zeker een mooi album. Beter nog vond ik hun album Prefab Sprout - Jordan: The Comeback uit 1990). Die maakt zeker kans bij de volgende editie van dit toch wel smakelijke topic.

Mellencamp en Yello zijn ook twee prettige nominaties. Maar er is zoveel moois om uit te kiezen dat het misschien wel een iene miene mutten loting gaat worden voor de volgende ronde.

Diesel And Dust van Midnight Oil heb ik zopas beluisterd, en inderdaad, het album is enorm in de smaak gevallen (4.5*). Die maakt grote kans bij mij in de volgende ronde!

Yes daar hebben we al iemand overtuigd, dazzler

Mijn 6 nominaties zijn:

Mocht je iets willen luisteren? :Klik op de linkjes

1. Masters of Reality - Masters of Reality (albumtitel is ook wel bekend als "The Blue Garden") (1988)




Band van Chris Goss (producer van o.a. Queens of the Stone Age en Kyuss) genoemd naar het album van Black Sabath. De muziek loop uiteen van Hard Rock, Blues Rock tot Beatles-achtige nummers. Veelzijdig album. De muziek van deze band wordt ook wel dessert rock genoemd.
Prijsnummers zijn o.a.: Kill the King Domino en The Blue Garden

2. The Chameleons - What Does Anything Mean? Basicaly (1985)




Engelse Post Punk / Dark Wave band uit de UK, niet the verwarren met hun Amerikaanse naamgenoten.
Ontdekt op MuMe. Qua stijl hebben ze wel wat weg van the Sound.
Echte Engelse muziek.
Prijsnummers zijn voor mij:
Perfume Garden en Home is Where The Heart is


3. Marillion - Clutching at Straws (1987)




Als liefhebber van Prog.Rock mag Marillion natuurlijk niet ontbreken.
Dit is Marillion uit het Fish tijdperk.
Men heeft uit de periode 85-88 2 prachtige albums gemaakt.
Dit album heeft de hoogste score van alle Marillion albums. 4,14.
De prijsnummer hier zijn o.a.
Incommunicado en Sugar Mice


4.Icehouse - Man of Colours (1987)




Australishe new wave / synth pop band die ik nog regelmatig draait. Pas nog de 12" remixes aangeschaft. Grote man is Iva Davies.
Top nummer is Crazy Maar ookMan of Colours is een prachtig nummer.

5. Propaganda - A Secret Wish (1985)




Duitse Synth pop / New Wave band. Dt album kenmerkt zich doordat het bijna volledig door de computer is gemaakt. Ook samples e.d. Trevor Horn produceerde hun hit single Dr. Mabuse.
Andere hits zijn Duel (Eye to Eye) en p-Machinery
Ook de remixen en extendend versies zijn prima synth pop songs.

6. Tears for Fears - Songs from the Big Chair (1985)




Deze Engelse band (Ronald Olazabal en Curt Smith) slaat met dit album een iets commercieler weg in na hun prachtige album The Hurting.

Grote hits op dit album zijn natuurlijk Shout en Everybody Wants to Rule the... en in iets mindere mate Head Over Heels.
Mag niet ontbreken in het tijdperk 85-88.