Na vorige week de kennismaking met Midnight Oil, Tracy Chapman en het herbeluisteren van Fahrenheit via Spotify een lijstje opgesteld voor komende week. 18 albums, van iedere deelnemer minstens 2 albums als het goed is.

Daar komen hopelijk nog In the Dutch Mountains en Brave Words van The Chills bij. Zij staan echter niet op Spotify.

Momenteel: Prefab Sprout - Steve McQueen (1985).

Ook even schiften:

Mijn eigen nominaties vallen sowieso af:

Dead Can Dance - Spleen and Ideal (1985)
Felt - Poem of the River (1987)
Galaxie 500 - Today (1988)
R.E.M. - Fables of the Reconstruction (1985)
Sonic Youth - Sister (1987)
The Jesus and Mary Chain - Darklands (1987)

Deze 6, in volgorde van hoe goed ik ze vind, ken ik al:

Sonic Youth - EVOL (1986)
R.E.M. - Lifes Rich Pageant (1986)
The Smiths - Meat Is Murder (1985)
David Sylvian - Secrets of the Beehive (1987)
Michael Jackson - Bad (1987)
Prefab Sprout - Steve McQueen (1985)

Nu is Prefab Sprout wel een potentieplaatje. De LP staat hier achter me, pas dit jaar gekocht en ontdekt eigenlijk. Ben het nog volop aan het ontdekken.

Albums die ik nog nooit gehoord heb en nog ga beluisteren komende week:

a-ha - Scoundrel Days (1986)
Aretha Franklin' - Who's Zoomin' Who? (1985)
Bruce Springsteen - Tunnel of Love (1987)
Bryan Adams - Into the Fire (1987)
Chris Rea - Shamrock Diaries (1985)
Crowded House - Crowded House (1986)
Depeche Mode - Music for the Masses (1987)
Eurythmics - Be Yourself Tonight (1985)
Fine Young Cannibals - The Raw and the Cooked (1988)
Fleetwood Mac - Tango in the Night (1987) 2
Icehouse - Man of Colours (1987)
INXS - Kick (1987)
Johan Verminnen - Traag Is Mooi (1986)
John Cougar Mellencamp - Scarecrow (1985)
John Hiatt - Bring the Family (1987) 2
Leonard Cohen - I'm Your Man (1988)
Los Lobos - By the Light of the Moon (1987)
Marillion - Clutching at Straws (1987)
Masters of Reality - Masters of Reality (1988)
Midnight Oil - Beds Are Burning (1987) 2
Miles Davis - Tutu (1986)
New Model Army - The Ghost of Cain (1986)
Orchestral Manoeuvres in the Dark - Cruch (1985)
Paul Young - The Secret of Association (1985)
Pet Shop Boys - Actually (1987)
Pet Shop Boys - Introspective (1988)
Propaganda - A Secret Wish (1985)
Robbie Robertson - Robbie Robertson (1987)
Suzanne Vega - Solitude Standing (1987)
Tears for Fears - Songs from the Big Chair (1985)
Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According to Terence Trent D'Arby (1987)
The Call - Reconciled (1986)
The Chameleons - What Does Anything Mean? Basicaly (1985)
The Chills - Brave Words (1987)
The Church - Starfish (1988)
The Nits - In the Dutch Mountains (1987)
The Replacements - Pleased to Meet Me (1987)
The Smiths - Louder Than Bombs (1987)
The Triffids - Calenture (1987)
The Waterboys - Fisherman's Blues (1988)
Toto - Fahrenheit (1986)
Toto - The Seventh One (1988)
Tracy Chapman - Tracy Chapman (1988) 2
Van Morrison - No Guru, No Method, No Teacher (1986)
Yello - Stella (1985)

Laat ik ook eens de schifting maken:

Mijn nominaties vallen dus af:

Bruce Springsteen - Tunnel Of Love (1987)
Leonard Cohen - I'm Your Man (1988)
Sonic Youth - Evol (1986)
The Replacements - Pleased To Meet Me (1987)
The Smiths - Louder Than Bombs (1987)
The Waterboys - Fisherman's Blues (1988)

Albums die ik al ken zijn, ook in volgorde van voorkeur:

5*

The Smiths - Meat Is Murder (1985)
INXS - Kick (1987)
Marillion - Clutching at Straws (1987)
John Cougar Mellencamp - Scarecrow (1985)

4.5*

R.E.M. - Lifes Rich Pageant (1986)
R.E.M. - Fables of the Reconstruction (1985)
Sonic Youth - Sister (1987)
Midnight Oil – Diesel And Dust (1987)

4*

The Jesus and Mary Chain - Darklands (1987)
Michael Jackson - Bad (1987)
Prefab Sprout - Steve McQueen (1985)
Pet Shop Boys - Actually (1987)

3.5*

Fleetwood Mac - Tango in the Night (1987)
Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According to Terence Trent D'Arby (1987)
Tracy Chapman - Tracy Chapman (1988)

3*

Crowded House - Crowded House (1986)
Depeche Mode - Music for the Masses (1987)

Albums die mijn nieuwsgierigheid hebben opgewekt of die ik al langer wilde luisteren (of het er nog voor de deadline van gaat komen is een andere vraag):

Bryan Adams - Into the Fire (1987)
Los Lobos - By the Light of the Moon (1987)
Pet Shop Boys - Introspective (1988)
Robbie Robertson - Robbie Robertson (1987)
Suzanne Vega - Solitude Standing (1987)
The Chameleons - What Does Anything Mean? Basicaly (1985)
The Chills - Brave Words (1987)
The Church - Starfish (1988)
The Nits - In the Dutch Mountains (1987)

Het lijkt erop dat Solitude Standing mijn tweede mooie ontdekking is geworden van deze editie. Op Tom’s Diner na louter mooie, tedere popliedjes. Tom’s Diner vind ik eigenlijk nogal saai op deze plaat, geef mij maar de danceversie van een aantal jaar later. Die instrumentale versie had dan weer helemaal niet gehoeven.

Een mooie 4.5* voor Suzanne, en dan ga ik van de eerste keer maar verder met Introspective van Pet Shop Boys.

Zoem eens in op de tekst van Tom's Diner, Arthur.
De manier waarop Vega hier alledaagse mensen portretteert is erg treffend.

Meer over dit album kan je lezen in mijn recensie aldaar.

ik dan ook maar even een soort van eerste evaluatie

Eigen nominaties
Pet Shop Boys - Actually
Los Lobos - By the Light of the Moon
Tracy Chapman - Tracy Capman
Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According to ...
Miles Davis - Tutu
Fleetwood Mac - Tango in the Night

Albums die al bekend genoeg zijn en in aanmerking komen
Pet Shop Boys Introspective
Midnight Oil - Diesel and Dust
John Hiatt - Bring the Family
Crowded House - Crowded House
Prefab Sprout - Steve McQueen
The Smiths - Meat Is Murder
Inxs - Kick

Albums die al herbeluisterd zijn of nog in de planning staan voor herbeluistering
Aretha Franklin - Who's Zoomin' Who
Chris Rea - Shamrock Diaries
David Sylvian - Secrets of the Beehive
Depeche Mode - Music For the Masses
Eurythmics - Be Yourself Tonight
Galaxie 500 - Today
John Cougar Mellencamp - Scarecrow
OMD - Cruch
REM - Fables of the Reconstruction
REM - Life Rich Pageant
Robbie Robertson - Robbie Robertson
Sonic Youth - EVOL
Sonic Youth - Sister
Yello - Stella

De rest is al afgevallen helaas

Ik ben eigenlijk wel een tekstenman, let er zo'n beetje altijd op als ik naar muziek luister. De tekst van Tom's Diner vind ik eigenlijk maar zo-zo. Af en toe inderdaad heel raak, zoals dat stuk waarin ze de krant leest, maar vaak ook een beetje te knullig (dat stukje over de vrouw die naar binnen kijkt, bijvoorbeeld). Overigens is het ook wel moeilijk om bij een a capella-nummer niet op de tekst te letten

Nee, voor mij met afstand het minste nummer van het album. DNA heeft het nummer goed gedaan met die remix, wat mij betreft

Ik vind het anders wel een mooi beeld: de vrouw die in de ruit kijkt
om haar kapsel goed te leggen, en niet door heeft dat Suzanne haar aan de binnenkant gadeslaat.

Een a capella rap-nummer ... goed gevonden toch?
Maar ja ... ik wed dat je de versie van DNA het eerste hoorde.

En ik ben al blij dat Solitude Standing en Diesel and Dust een kans maken bij jou.



Mijn luistersessie van deze namiddag is in het water gevallen door een te trage pc
waardoor ik de YouTube linkjes niet naar behoren kon afluisteren. Hopelijk later deze week nog.

Er zit ook een categorie artiesten tussen die best de moeite zijn,
maar waarvan ik andere albums essentiëler vind. Die vallen wellicht af.

Bruce Springsteen - Tunnel of Love (1987)
Bryan Adams - Into the Fire (1987)
Marillion - Clutching at Straws (1987)
Pet Shop Boys - Actually (1987) is voor mij toch vooral een singles-groep
Pet Shop Boys - Introspective (1988) zie hierboven
R.E.M. - Fables of the Reconstruction (1985) Document had ik naast Green wel weerhouden
R.E.M. - Lifes Rich Pageant (1986) zie hierboven
The Chameleons - What Does Anything Mean? Basicaly (1985)
The Waterboys - Fisherman's Blues (1988)
Toto - Fahrenheit (1986)
Toto - The Seventh One (1988)

En dit zijn de albums in de reeks: ver-van-mijn-bed-show.
Artiesten waarvan ik het gevoel heb dat ze me op basis van eerdere luisterervaringen niet zo liggen.

New Model Army - The Ghost of Cain (1986)
The Call - Reconciled (1986)
The Replacements - Pleased to Meet Me (1987)
Van Morrison - No Guru, No Method, No Teacher (1986)

Blijven er dus nog wel een aantal over waarvan ik de luister-links ga bestuderen.

Het is een zeker een mooi beeld, maar ik vind de woordkeuze gewoon storend. Does she see me/ no she does not really see me /'cause she sees her own reflection: de zin loopt niet echt vlotjes en dat stoort me nogal. Gebeurt nog wel een paar keer in het nummer.

En inderdaad, de versie van DNA hoorde ik eerder. Het was voor mij zelfs, als mannetje van een jaar of 6-7, één van de eerste liedjes van de 'grotemensenradio' die me positief opvielen. Vooral door de tututututurutum's, die jammer genoeg ook vrijwel afwezig zijn op de Solitude Standing-versie

En ondertussen is ook Introspective van Pet Shop Boys afgelopen. Daarvan vind ik de eerste drie nummers erg sterk, de volgende drie zijn minder. De singleversie van Always On My Mind vind ik nochtans één van de mooiste popsingles aller tijden, de mix op het album, met dat andere nummer erdoorheen, is een heel stuk minder. 3.5*

Calenture, de schakel tussen The Waterboys en The Church, zei dazzler. Twee bands die ik liefheb en dus een tip die ik niet kon negeren. Na een wat matig begin, heb ik het album links gelegd. Vandaag tijdens het huiswerk weer verder gegaan waar ik gebleven was en het beviel een stuk beter. Mooi, licht en vooral Blinded by the Hour klinkt als een prachtige Echo & The Bunnymen-light. Eentje die zo op Ocean Rain had kunnen staan.

Vervolgens was het de beurt aan John Mellencamp, een tip van Zephyr. Bedankt voor deze tip. Het is lang geleden dat ik weer eens een nieuwe heerlijke no-nonsense plaat gehoord heb. Gewoon goed, inderdaad.

Ook Robbie Robertson was een tip van Zephyr. Aan het begin moest ik denken aan Peter Gabriel. Vervolgens zijn de U2-vergelijkingen snel gemaakt. Zeker als Bono daarna nog mee doet. Somewhere Down the Crazy River kende ik al, maar de betere nummer staan daarvoor wat mij betreft. Vooral Peter Gabriel-kloon Broken Arrow is erg mooi.

Ai ... een matig begin van Calenture.

En dan is Bury Me Deep in Love, de opener, gewoon mijn favoriet.
Samen met de onvolprezen duistere diamant Jerdacuttup Man.

Chevy, Peter Gabriel doet ook mee op dat album van Robertson.

Volgens mij is er wat fout gegaan.

Moet Elvis Costello niet in de nominatielijst staan ipv John Hiatt? LucM had die nominatie vervangen.

Zo zit het dus, beetje verwarrend inderdaad.

Ondertussen heb ik What Does Anything Mean? Basically beluisterd (geweldige titel trouwens). Daar stonden net zoals op het debuut een paar schitterende nummers op (Perfume Garden! PS Goodbye!), maar ook een aantal nummers die me minder deden. Een 4* is dus wel een mooie score voor de plaat.

Heb het rijtje a-e wat ik nog niet kende gescand/nagelopen. :

+ a-ha - Scoundrel Days (1986)
Lekker toegankelijk en melodramatisch, wat ik hiervan heb beluisterd klinkt beter dan het album ervoor en erna, die ik wel in de kast heb staan. Heeft ook wel wat van Duran Duran.

+ Aretha Franklin' - Who's Zoomin' Who? (1985)
Het titelnummer en wat losse andere tracks klinken me goed in de oren. Lekkere disco-vibe. Aretha deed het ook goed in de 80s blijkbaar. Sisters etc. vind ik niet eens zo'n leuke single overigens, maar het titelnummer zorgt ervoor dat ik hier nog wat meer van ga luisteren.

- Bruce Springsteen - Tunnel of Love (1987)
- Bryan Adams - Into the Fire (1987)
- Chris Rea - Shamrock Diaries (1985)
Die keer weinig aan. Wat ik hier van kende vond ik eerlijk gezegd al niet veel aan en de nummers die ik nog niet kende en heb beluisterd overtuigde ook niet echt. Bij Rea komt dat hoofdzakelijk door de zang die ik erg saai vind.

+ Crowded House - Crowded House (1986)
Beetje twijfelachtig, zit voor mij altijd op het randje Crowded House. Het is allemaal wel vakkundig, maar ik mis toch altijd iets. Wellicht dat ik dit wel zou kunnen waarderen als ik het heel vaak zou draaien, maar na twee keer draaien ben ik er nog niet over uit. Op basis van Hole in the River toch nog een plusje, dus deze mag naar mijn eigen herkansingsronde.

- Depeche Mode - Music for the Masses (1987)
Depeche Mode luister ik bij vlagen veel. Alleen de hits van Home kan ik altijd draaien. Nu zit ik in een vlaag dat ik even weinig met DM heb, dus dit komt bij ook niet zo aan. Daarnaast is DM voor mij ook vooral een singlesband.

- Eurythmics - Be Yourself Tonight (1985)
There Must Be An Angel is schitterend, maar van de andere nummers werd ik niet heel vrolijk. Ook weer het Sisters-nummers van Aretha, maar meer dan een aardige pophit vind ik dat toch niet. Bepaald niet 'classic'.

Bedoel je Home als los nummer of de singles van Ultra als album?

Oja, het album heet Ultra.

Ik bedoel de singles van Ultra. Dat vind ik eigenlijk het mooiste dat Depeche Mode gedaan heeft.

Ik verwacht van deze nominatie niet veel, maar vind jouw stukje al prettig om te lezen. Ik had jouw naam niet direct geplaatst in het mogelijke rijtje van users die dit nog zouden kunnen pruimen.
Het is toch een trager, foute 80's keurslijf album met disco invloeden. En liefhebbers daarvoor op MuMe zijn maar mondjesmaat te vinden

Het heeft er in ieder geval voor gezorgd dat het door mij totaal vergeten Freeway Of Love weer door mijn hoofd rondspookt

Als Belle & Sebastian-liefhebber zou jij toch zeker wat waardering op moeten kunnen brengen voor deze band. Hoewel Together Alone misschien wat meer voor jou is.

Wat betreft Depeche Mode kan ik een eind meegaan. Ook ik vind van de meeste albums alleen de singles de moeite waard. Echter is Music for the Masses voor mij de uitzondering op die regel. Waarin ik het album echt als één geheel zie.

6 albums die me kunnen bekoren :

Dead Can Dance - Spleen and Ideal (1985)

Zo'n beetje dezelfde visie als Herman. Jarenlang was Within The Realm mijn favoriete DCD-plaat. Maar de laatste pakweg 3 of 4 jaar ben ik deze mooier en mooier gaan vinden, en het was altijd al een prachtplaat. Staat niet voor niets in mijn top-10 hier op MuMe. Eén van de mooiste songs : Mesmerism

Propaganda - A Secret Wish (1985)

Favorietje uit midden 80's. Track : Sorry For Laughing

The Church - Starfish (1988)

Al jaren en jaren een gewaardeerd album hier thuis. Mooi open en transparant gitaargeluid. Een favoriet is : Antenna

The Jesus and Mary Chain - Darklands (1987)

Sterk album van TJ&MC. Down-to-earth, relaxed, tijdloos. Luistertip : Nine Million Rainy Days

The Smiths - Meat Is Murder (1985)

Voor mij het beste album van The Smiths. Luister naar : I Want The One I Can't Have

The Triffids - Calenture (1987)

Na herbeluistering erachter gekomen dat dit toch wel een fraai album is. Mooiste song voor mij : Kelly's Blues.

Net niet : The Nits, MOR.

Ik ben blij met die nominatie van The Triffids (jammer voor The Nits).

Propaganda, dat was een kleine teleurstelling toen ik het album twee jaar geleden kocht.

Duel is een prachtsingle, maar het album kwam me nogal bombastisch over.
Heb het sindsdien niet meer beluisterd. Dacht nochtans dat het me zou liggen.
Ik hoop morgen nog wat van de luisterlinks te kunnen maken ... druk druk.

vigil's suggestie lijst.

Allereerst een praatje pot.

Deze periode is de eerste periode waarvan ik echt bewust met muziek bezig was. De Top 40 was het referentiekader en Countdown de holy grail. De Top 40 blaadjes werden in het dorp gehaald en het muzikale leven was goed en overzichtelijk. Zelf kopen was er nog niet echt bij maar de bandjes werden vol getaped. In de volgende editie van dit leuke spel zal dat allemaal heel erg veranderen maar daarover meer tijdens de volgende editie.

Dan terug naar de periode 1985 - 1988. Het grootste gedeelte van de nominaties kon ik al dus ik had relatief weinig te beluisteren. Meestal en minstens zo leuk, hoefde ik enkel de bijgevoegde tekstjes te lezen en me te verbazen/verheugen over de luistertips bij het betreffende album.

De volgende 6 kunnen in deze ronde op mijn sympathie rekenen:

- Marillion - Clutching at Straws (1987): Ik kan mijn lief natuurlijk niet in de kou laten staan.
- New Model Army - The Ghost of Cain (1986): Wat een brok energie, je moet wel met de volume knop draaien.
- Icehouse - Man of Colours (1987): Dag new wave en hallo synthpop! Voor de Amerikaanse markt maar o o wat lekker.
- R.E.M. - Lifes Rich Pageant (1986): Niet de bekendste maar wel zo'n beetje de beste plaat van dit interessante gezelschap
- Pet Shop Boys - Actually (1987): Vol met hitsingles en niet de minste!
- Depeche Mode - Music for the Masses (1987): Een singles band waren ze echt in het begin van hun carriere maar daar is hier al geen sprake meer van. Van hoge kwaliteit.

Net niet:
Dead Can Dance - Spleen and Ideal (1985)
Propaganda - A Secret Wish (1985)
Toto - The Seventh One (1988)
David Sylvian - Secrets of the Beehive (1987)
The Church - Starfish (1988)
The Nits - In the Dutch Mountains (1987)

Jesus & ... kwam net te vroeg, ik ben me op dit moment aan het verdiepen in de band d.m.v. The Jesus and Mary Chain - Upside Down (2010) . In mijn oren een uitstekende verzamelaar. Vanuit dit vertrekpunt ga ik de juiste albums op zoeken.

Nog een rondje schiften vandaag, met de albums f-l

-- Fine Young Cannibals - The Raw and the Cooked (1988)
De single Good Thing vind ik echt fantastisch. Kan me herinneren dat deze een keer erg goed viel tijdens de Noodlanding en sindsdien ben ik om. Verder nog drie nummers beluisterd, maar vind het toch wat lauwe soul/funk. Kan er niet veel mee.

-- Fleetwood Mac - Tango in the Night (1987) 2
Deze heb ik op LP, maar helemaal wild ben ik er nooit van geweest. Everywhere reken ik nog wel tot de perfecte popsingles, maar Big Love vind ik dan juist weer vrij doorsnee radio Veronica muziek. Van de andere beluisterde nummers werd ik ook niet echt enthousiast, helaas.

-- Icehouse - Man of Colours (1987)
Twee nummers beluisterd, maar mis hier toch wel iets pakkends of een scherp randje.

++ INXS - Kick (1987)
Hele bekende band, maar meer dan 5 nummers zou ik er niet van kunnen opnoemen. Inmiddels zijn er een paar bij. Beetje twijfelachtig, vind het eigenlijk wat standaard-rock, maar toch heeft het wel iets. Sex en power. Ik ga dit nog eens nader beluisteren.

-- Johan Verminnen - Traag Is Mooi (1986)
Ik wist niet zo goed wat hiervan te verwachten, maar helaas, Johan weet me niet echt te raken. Komt ook wel wat door de stem van Johan, die me niet zo aanspreekt.

-- John Cougar Mellencamp - Scarecrow (1985)
Doet me wat aan Springsteen denken, ware het niet dat de gitarist hier wat meer uit mag blinken. Krijg er een beetje een houthakkershemden-gevoel bij. Erg Amerikaans. Niet echt mijn ding.

-- John Hiatt - Bring the Family (1987) 2
Volgens mij heb ik dit album jaren geleden beluisterd, net als Perfectly Good Guitar. Volgt eigenlijk prima op JCM, al hoor ik wat meer blues. Vind dit toch wat te belegen muziek eigenlijk. Ik hoor de kwaliteit en beleving wel, maar het is niet zo aan mij besteed.

++ Leonard Cohen - I'm Your Man (1988)
Hier heb ik gedurende de jaarwisseling wel een aantal nummers van beluisterd. Eerder schrok ik nogal van de lelijke 80s productie, maar als je dat een beetje negeert en vooral op de stem en teksten let dan valt hier veel te genieten. Een paar bijzondere liedjes, ik ben benieuwd naar de rest.

++ Los Lobos - By the Light of the Moon (1987)
Kan het niet helemaal thuisbrengen, maar dit heeft ook wel iets wat me aanspreekt. Zo'n nummer als Shakin' Shakin' Shakes swingt als een malle in ieder geval. Het doet me denken aan de huisband van Voetbal International, maar dit klinkt net wat oorspronkelijker (terwijl ik ook toch wel de jaren '50 rock 'n' roll hoor hier).

Goed, hier gaan we dan met onze luistersessie.

Eerst en vooral meedelen dat het me echt deugd doet dat deze editie van het spel
met de intensiteit gespeeld wordt, waar ik tijdens het bedenken ervan gedroomd had.



Leonard Cohen - I'm Your Man

Deze plaat leren kennen als prille student, toen hij veel gedraaid werd in de stamkroeg.
Mijn eerste bewuste kennismaking met Cohen en eentje die me erg goed bevallen is.
Eigenlijk niet echt nodig om lang over na te denken. Een kanshebber.

The Church - Starfish

Een plaat die blijkbaar van mijn harde schijf verdwenen is.
Ik kan me niet herinneren hoe dat is gebeurd, maar ik wil hem wel in huis.
Heb hem toen ooit één keer integraal beluisterd en besloot dat hij nog wat moest groeien.
Under the Milky is zo'n kanjer, en Reptile bevestigt, dus deze komt ook in aanmerking.

Toto - The Seventh One

Ik heb Toto - IV in de kast staan en dat album vind ik gewoon okee.
Er staan een paar mindere op, songs die ongetwijfeld getuigen van speltechnisch vernuft,
maar die me minder onvergetelijk lijken als een Hold the Line, Rosanna, Africa of Stop Loving You.
Ik ben dus al tevreden met de hits, en The Seventh One lijkt me inderdaad vooral een hitalbum.
Straight for the Heart bewijst dat Toto hierop lekker strak voor zich uit wou rocken.

Hoewel ik het album niet in mijn lijst ga opnemen, wil ik mijn medespelers nog even wijzen
op één van mijn allergrootste Toto favorieten (let op dat superieure drumwerk): Mushanga.

Fleetwood Mac - Tango in the Night

De boomlange drummer en zijn band verrasten 10 jaar na Rumours vriend en vijand
met een perfect hit-album. De singles ken ik allemaal en daarvan vind ik Big Love de beste.
De luister-links die ik nog niet kende klinken allemaal wel bloed-commercieel en net daarom twijfel ik.
Voor ik het besef, luister ik naar een stereofonisch uitgebalanceerde MOR AOR plaat zonder meer.

Fine Young Cannibals - The Raw and the Cooked

Kijk, de ballad As Hard As It Is heeft me meteen beet.
Dat eigenzinnige gitaarspel, die echo van het ska-verleden van de twee besnaarden
en uiteraard die unieke stem van Gift (die hier zingt als een kikker met maagklachten).
Ik geloof dat de helft van de tracks op single verscheen en dat zegt wat over de hitpotentie
van The Raw and the Cooked. Een heel ernstige selectie-kandidaat.

Robbie Robertson - Robbie Robertson

Over de hitsingle Somewhere down the Crazy River zal ik kort zijn: klasse.
Maar toch had ik nooit kunnen vermoeden dat Robbie met een album zou komen
dat 25 jaar na de feiten genomineerd zou worden in een spelletje als dit. De twee luister-links
zijn zeker niet verkeerd, maar om een plaats in mijn lijst af te dwingen toch iets te vers.

New Model Army - The Ghost of Cain

Laat ik toch nog maar eens naar het "huiveringwekkend mooie" Love Songs luisteren.
Ik heb van deze jongens momenteel een verzamelaar in de kast staan, waar ik nog nooit naar heb geluisterd.
Maar het nummer kan me niet overtuigen, al is het een pak minder ruig dan ik me kon herinneren.
Had het album ooit in bezit, maar ik (de plaat wel) geraakte eigenlijk nooit echt verkocht.

Die keyboard-lijn aan het eind van Love Songs is trouwens helemaal niet verkeerd maar veel te kort.
Het "kippenvel trekkende" Ballad overtuigt me wel om het album ooit nog eens een herkansing te gunnen.

John Cougar Mellencamp - Scarecrow

De man had twee kanjers van US hits in 1982 en dat is meteen mijn enige connectie met zijn werk.
Het gekke is dat de luister-links me precies brengen, wat ik ervan verwacht had. Typisch Amerikaans.
Een soort muziek dat bij mij onder de noemer "luisterbehang" valt. Beetje Neil Young, beetje Bryan Adams,
beetje Bruce Springsteen en uiteindelijk allemaal een beetje van hetzelfde laken een pak.
Geen lelijk pak, helemaal niet, maar ik draag zelden of nooit pakken.

Zo'n titel als Rock in the USA ook ... te veel vlag en wimpel.

Propaganda - A Secret Wish

Ik omschreef dit ooit als een mix tussen progrock en synthpop.
Verwachtte veel van het album, maar werd verrast door de bombast.
Vaak lange nummers, terwijl ik hun beknoptere single versies best sterk vind.
Misschien moet deze plaat nog wat rijpen ... dit spel komt dus te vroeg.

Icehouse - Man of Flowers

Staat bij mij geboekstaafd als one-hit-wonder met het sublieme Hey Little Girl.
Blijkt op albumformaat toch eerder een down under power-rocker dan een synth-popper te zijn.
Zowel Crazy als Man of Flowers (beide singles wellicht) zijn goed. Klinkt hoe dan ook erg Amerikaans.

The Chameleons - What Does Anything Mean? Basicaly

Ik ben voorlopig nog niet zo overtuigd van deze post-post-punk band.
Tweemaal post, want ze sloegen pas toe in 1983 toen de post-punk scene over zijn hoogtepunt was.
Veel bombast, gericht op het scheppen van sfeer, een muzikaal decor voor iets wat me inhoudelijk ontgaat.
Dat laatste kan niet gezegd worden van Joy Division, The Sound, The Cure of Echo & The Bunnymen.

Masters of Reality - Masters of Reality

De twee eerste luisterlinks brengen mij per abuis bij The Chameleons, zie ik.
The Blue Garden lukt wel en kan ik best smaken, ook zonder dat het echt op me inwerkt.
Een groep die ik me herinner uit mijn studententijd (werd erg veel op radio Scorpio gedraaid).
En toen struikelde ik over wat Papartis hun veelzijdigheid noemt. Beter dan eenheidsworst natuurlijk,
maar voor mij dan weer net iets te eclectisch.De zanger doet me wat aan David Byrne denken.

Chris Rea - Shamrock Diaries

Jammer dat LucM geen links neerzette, want nu zijn de enige aanknopingspunten
de singles Stainsby Girl, All Summer Long en het erg mooie Jospehine, dat ik dan beter vind
in zijn single-versie. Rea bezit de gave om warme en sfeervolle gitaarmuziek te maken.
Had ooit The Road to Hell in bezit en dat vond ik wel helemaal geen foute plaat.

Aretha Franklin - Who's Zoomin' Who?

Ik associeer deze leading lady of soul wellicht te gemakkelijk met de jaren 60 en 70.
En met die comeback duetten met Eurythmics en George Michael. Maar blijkbaar stond ze
medio jaren 80 nog behoorlijk stevig in eigen schoenen. Over haar vocale talenten hoeven we niet
te discussiëren. Maar zo'n jaren 80 productie-sausje dateert iets nadrukkelijker dan haar oude werk.
Ik wist niet dat het nummer met Eurythmics ook op Franklins solo-album was verschenen.
De titelsong en Freeway of Love zijn best aardige nummers. Een meevaller.

Los Lobos - By the Light of the Moon

Een album zonder links dat weinig kans bij me maakte, denk ik.

Miles Davis - Tutu

Helaas ontbreken er luister-links bij thelion,
want deze plaat zou ik wel eens willen beluisteren.

Galaxie 500 - Today

Hermans lijstje bevat de minste klassiekers (naar mijn aanvoelen).
Maar het kunnen natuurlijk wel perfect "persoonlijke" klassiekers zijn natuurlijk.
Ik ben altijd gefascineerd door zijn dance-liefde enerzijds en zijn voorkeur voor wat ik
gemakkelijkheidshalve het meer garage-rock-achtige repertoire zou willen noemen.

Glaxie 500 lijkt me niet zo ver van een mild gestemde Sonic Youth en Dinosaur Jr te liggen.
Verder zie ik ook nog een album van The Jesus & Marcy Chain, waar ik precies zou gekozen hebben
voor het debuut Psychocandy. Goeie muziek, daar twijfel ik niet aan, maar iets minder mijn stijl.

Felt - Poem of the River

Goed nummer, maar één zwaluw maakt de lente nog niet.
Mooi klaterend gitaarwerk en inderdaad een erg sfeervol orgeltje.
Van het dunne stemmetje van de zanger ben ik dan minder fan.

Nog een woordje over beide Sonic Youth albums.
Een band waar ik weinig mee heb, ware het niet dat ik Daydream Nation
nog steeds een kans wil gunnen, maar dat album vinden we terug in de startlijst.
Al vinden sommigen hun voorgangers toegankelijker ... 't zal niet voor vandaag zijn.

Ik had nog wel een luisterlink geplaatst, ook al was het geen nominatie van mezelf.

John Hiatt was de eerste. Wel of niet in de startlijst. Het is me alleszins meegevallen. Have a Little Faith In Me heb ik toch bar weinig mee, maar daar heb je eigenlijk ook het enige negatieve punt. Eigenlijk een zeer aangename plaat.

Zelfde geldt voor Los Lobos, die ik eigenlijk nog wat beter vind. Ik verwachtte na de startlijst toch eigenlijk weinig van deze ronde, maar onbekend maakt onbemind. Dit is een van de zoveelste positieve verrassingen deze ronde!

Aan mij heb je geen partner, maar niet omdat ik het album niets vind. Integendeel, het is eigenlijk een heerlijk album met een combinatie van de funky stijl van bv. Duran Duran en de beroemde jazz-stijl van Miles Davis. Jaren '80 gecombineerd met de jaren '50/'60. Een combinatie die gek genoeg prima werkt!

Mijn 6 suggesties ...

Bij het merendeel van deze albums kan je ook mijn recensie lezen (als je zin hebt).

Fine Young Cannibals - The Raw & The Cooked (1988)



Deze Buzzcocks cover ging het album twee jaar vooraf.
Maar het prettig gestoorde Ever Fallen in Love haalde wel het album.
Hoewel de groep door de acteerambitie van Roland Gift maar twee platen opnam,
vind ik hun geluid uniek genoeg om dit hitrijke album tot een klassieker uit te roepen.

Paul Young - The Secret of Association (1985)



Pure pop, maar wel van het allerzuiverste water.
Young slaagde erin om een geloofwaardige scheut soul aan het synthpop tijdperk toe te voegen.
En Paul deed dat door middel van zijn prachtige stem en een neus voor de geknipte cover.
Hier hoor je hem een nummer van Tom Waits nieuw leven inblazen: Soldier's Things.

Suzanne Vega - Solitude Standing (1987)



Naar aanleiding van dit topic herontdekt en van een recensie voorzien.
Met Calypso als één van de vele hoogtepunten ... ga daar maar eens aan staan.

Tears for Fears - Songs from the Big Chair (1985)



Dit duo is het laatste jaar zo mogelijk nog meer in mijn achting gestegen.
Hun drie eerste albums zijn bijzonder krachtige staaltjes 80s pop met meerwaarde.
En dit nummer is niet stuk te krijgen ... Shout.

Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According To (1987)



Toch een bijzonder sterk debuut, hoor.
En al even merkwaardig dat de man daarna helemaal wegdeemsterde.
Hier een zowel vocaal als compositorisch hoogstandje: As Yet Untitled.
D'Arby schreef zijn nummers zelf en speelde ook heel wat verschillende instrumenten in.

Yello - Stella (1985)



Toch maar gezwicht voor Yello's sterkste album.
Met de hits Desire, Vicous Games en Oh Yeah, maar evenzeer met sterkhouders
als Sometimes (Dr. Hirsh), het sfeervolle Ciel Ouvert en het onvolprezen voodoo anthem Domingo

Nog een schiftingsrondje, de m t/m p

-- Marillion - Clutching at Straws (1987)
Helaas, hier kan ik niet zoveel mee. De stem, de muziek. Het is mij iets teveel drama. Van Marillion heb ik ooit wel Brave beluisterd en dat zou in potentie nog wel iets voor mij kunnen zijn als ik er nog eens induik, maar de twee nummers die ik hiervan heb beluisterd kon ik met moeite uitzitten.

++ Masters of Reality - Masters of Reality (1988)
Dit album heb ik een jaar of 10 geleden eens gekregen van iemand, een kopie weliswaar, maar toen kon ik er niet veel mee. Nu bevallen me de nummers die ik beluisterd heb erg goed. Gewoon hele vette groovende rock. Enig nadeel is dat dit bands als QOTSA wel een beetje overbodig maakt. Ben benieuwd naar meer.

-- Midnight Oil - Beds Are Burning (1987) 2
Warakurna vond ik zeker niet verkeerd en ook Bullroarer is okay, maar helemaal overstag ga ik er toch ook niet voor. Het doet me net te weinig om dit verder uit te gaan pluizen, maar wie weet nog eens in de toekomst.

-- Miles Davis - Tutu (1986)
Hier werd ik een beetje kriegel van. Aalglad zeg. Past op zich prima in de 80s traditie, bij de P komt ook iets gesophisticeerds langs wat ik plusjes ga geven, maar dit album laat ik verder aan me voorbij gaan voorlopig.

-- New Model Army - The Ghost of Cain (1986)
Een bekende naam, maar ik zou geen enkel nummer van deze band op kunnen noemen. Ik dacht dat het best stevig en new wavy zou zijn, maar heeft ook wel iets folkachtigs. Een soort Swans met Noord-Engels accent. Helaas beklijven de songs niet echt. Alleen Ballad doet me wat, die gaat bij mijn recente favorieten.

-- Orchestral Manoeuvres in the Dark - Cruch (1985)
Dit is compleet anders dan de OMD die ik ken van hun eerste 3 albums en de singles van het laatste albums. Veel meer rockband, veel minder Kraftwerk. Ik vind het wat doorsnee klinken eigenlijk. De melodie van de backing vocals in het eind van 88 Seconds doen me overigens denken aan iets dat ik erg leuk vind, maar daar kan ik helaas dan weer niet opkomen.

-- Paul Young - The Secret of Association (1985)
Soms hoor je iets en dan kun je je wel voorstellen dat iemand anders er wel iets in hoort, maar dat had ik hier helemaal niet. Dit is echt helemaal niet aan mij besteed, heb twee nummers geprobeerd maar steeds halverwege afgezet. En de hit vind ik ook al niet veel aan.

++ Pet Shop Boys - Actually (1987)
Voor Pet Shops Boys heb ik wel een zwak, al kende ik van dit album enkel de twee hits. Maar die zijn dan wel meteen erg goed. De songs Rent en King's Cross bevallen me ook wel. Beetje lichtvoetig, maar dit is dan wel weer aan mij besteed in dit geval.

++ Pet Shop Boys - Introspective (1988)
Naar deze was ik extra nieuwsgierig, mede door de toelichting. Leuk dat PSB ook een soort dance-album hebben gemaakt (alhoewel de laatste van hun dat ook is). Doet me echt goed dit te horen. Als ik zou moeten kiezen tussen beide PSB-albums ga ik voor deze.

++ Propaganda - A Secret Wish (1985)
Dit album stond tussen het lijstje albums dat ik nog niet kende, maar grotendeels heb ik het al wel beluisterd. Begin dit jaar heb ik op een gegeven moment de hele catalogus van ZTT uitgepluist. Ik vind de niet-singles een stuk minder, maar de hits zijn wel ongelooflijk goed. Duel is zo'n nummer waarvan ik nu al wel weet dat ik het over 50 jaar ook nog heerlijk vind.

Je bedoelt natuurlijk Diesel and Dust, herman.



Jammer dat je mijn luistertips (ik nomineerde hem ook) niet even geprobeerd hebt.
Maar dat kan nog altijd volgende week, want hij zit wel al in de finale.