dumb_helicopter schreef:
Het debuutalbum Kill 'em All doet het allerminst goed in de finale.

This song is about a soldier fighting in a war and a mortar blows off in his face. He can't hear, see, smell, taste and he doesn't have arms or legs. He comes out of a coma in a hospital. During the time he is in the hospital he reflects on his life and things his father told him. Eventually the doctors get worried because he's having spasms all the time, but he doesn't seem to be dying. They call in the general and he can't figure it out either but the soldier with the general recognizes it. "Its Morse code," he says. The general asks what he is saying and the soldier looks for a minute and then says, "He is saying K-I-L-L- M-E over and over again.

Kronos schreef:
Wegens de onuitwisbare impact die het nummer Master of Puppets al bij de eerste beluistering had en de prachtige gitaarsolo waarvan ik nog altijd kippenvel krijg, komt dit op het hoogste schavot.

west schreef:
In Master of Puppets hoor ik alles van Metallica terug: rauwe snelheid, fraaie rust en een geweldige gitaarsolo.

Fade to Black komt uit het uit 1984 stammende meesterwerk van Metallica, Ride the Lightning. Dit is één van Metallica's eerste ballads en naar mijn mening ook de mooiste en zit ook in mijn ultimate Metallica top-3. Hoewel iedereen denkt dat het nummer gaat over zelfmoordgedachten - er zijn zelfs klachten gekomen op Metallica omdat er inderdaad fans zelfmoord gepleegd hebben op/door dit nummer - gaat het eigenlijk over het verlies van een voor de band erg waardevolle versterker met een unieke sound en hoe er met dit verlies toch doorgezet werd. Er is over 2 continenten tot in de uithoeken gezocht voor een vervanger tot er één gevonden werd. Naast de prachtige, voor mij dan, multi-interpreteerbare tekst is de instrumentatie van weergaloos niveau! Na een erg rustig en triest begin, komt na een tijdje die steeds maar meer aanzwengelende gitaarsolo die uitmunt in een zo goed als perfecte climax. Een klein minpuntje mijns inziens is die fade out op het einde, dit had ik liever geëindigd gezien met een ultieme drumslag.
Nog een fijne noot bij dit nummer is dat er toen dit gespeeld werd op een show in Montréal de pyro-installatie wat verkeerd afgesteld stond en James Hetfield in een stukje barbecuevlees veranderde.