Zulke nummers proberen we nu net te vergeten

Ik ga nu ook niet elk jaar de Studio 100 hits boven halen. Maar ik herinner me nog goed dat K3 duidelik mikte op een volwassen publiek met dat nummer. Dat hebben ze gelukkig snel ingezien en zich op kinderen gemikt. Al zullen veel ouders evengoed met de gevolgen zitten.

Fout in 1999: 8. Cher met Believe




Cher met een muzikale doping: de vocoder. Een elektronisch toestel dat je zangstem bijsteld zodat je kortgezegd niet meer vals zingt omdat het telkens de klank naar bepaalde tonen brengt. Het is ingewikkelder dan wat ik hier zeg natuurlijk, maar 't komt er eigenlijk op neer dat Cher haar zang bijregelde met dit toestel. Het werd al eerder toegepast bij Kraftwerk of als showelement bij Show me the way van Peter Frampton. Als een zangeres als Cher - die toch met haar stem bekend werd - dat gebruikt, krijgt het gebruik een nasmaak. Ik herinner me een deelname in Vlaanderen voor de preselecties van Eurosong waarbij Alana Dante bakken kritiek kreeg omdat ze gebruik maakte van een vocoder. Ze vergaten wel dat het jaar voordien Olson Brothers wonnen met Fly on the wings of love, dankzij een vocoder...

Cher was voordien bekend uit het duo Sonny & Cher, maar bouwde ook solo een mooie carrière op. Je kent ze wel van hits als I got you babe, Gypsies tramps & thieves en The shoop shoop song. Cher was de 50e al voorbij en had al jaren geen hit meer gescoord. Ze bleef vooral bekend vanwege de vele plastische chirurgische ingrepen. Met believe was ze eerder een parodie op zichzelf geworden. Maar het sloeg wel aan en werd een grote hit.

Believe stond zowel in Nederland als Vlaanderen op nr 1 en voor lange tijd in de hitlijst. Hetzelfde jaar maakte ze er nog een vervolg aan met Strong Enoug, goed voor een top 10 hit. Daarna werd op enkele tip-hits niets meer gehoord van Cher. De verrassing van de vocoder was leuk voor een laatste keer succes.

jeuk!

Ik herinner me ineens dat ik in 1999 als tienjarige uk voor het eerst met mijn eigen centjes een cd kocht. Het ging om deze geweldige verzamelaar: Various - Hit Club 99.1 (CD) at Discogs

Cher, Virtual Zone, Boyzone, Tarkan, ... Hélemaal grijsgedraaid. Aah, the memories.

Zeer terechte notering voor Believe. Alles wat er fout kan zijn aan een song is overtuigend aanwezig. Kitsch en die vocoder is verschrikkelijk in deze setting.
Die jeuk waar zaaf het over heeft ervaar ik ook.
Ik hoop het nooit meer te horen.

En toch is Believe best een leuk nummer.

Toch meer een jeuk nummer Lukas..

Tijd voor een cryptisch verhaaltje.

Deze wazige god vond na een oerschreeuw (remix) in India de oorsprong van een potvis. Chemische broers gaven zich over aan die andere gek, mijn mooie duivel.

Goh, mooi zaaf. Da's een mooi verhaaltje.
Zal mij er morgenochtend met een koffie en op de achtergrond de tv eens goed over buigen.
Na mijn zoveelste poging om te leren vliegen natuurlijk.

hahaha, jij gelooft toch dat je kan vliegen? onee da's pas over 5 jaar

Ha, ha , ha........ik ben van het revolutionaire soort.

ja dat was me allang duidelijk, wildebras!

Hier is niet een vocoder gebruikt. Die vergissing wordt vaak gemaakt. Op dit nummer is softwarematig de toonhoogte van sommige gezongen klanken veranderd. Dat gebeurt vaker dan je denkt, bv. wanneer een zanger/es een bepaalde toonhoogte niet haalt. Maar dan wordt het zo gedaan dat het niet opvalt.
Een vocoder is een soort synthesizer die door bv. de stem wordt aangestuurd. "Die Roboter" van Kraftwerk is daar een goed voorbeeld van. Peter Frampton gebruikte een Talkbox. Dat is weer iets anders. Daarbij neemt de muzikant een slang in zijn/haar mond en vervormt met de mond de klank.

De talkbox is idd van toepassing op Frampton, maar natuurlijk ook op Joe Walsh die het op Rocky Mountain Way gebruikte.
Je zal het ongetwijfeld bij het rechte eind hebben.
Hoe dan ook, Believe zit vol produktionele foefjes inelkaar geweven.
Alle soul is er uit gehaald. Cher was nooit een echt geweldige zangeres, wel herkenbaar overigens.
Het refein vooral is niet eens beroerd, maar de produktie en de vervorming van de stem, maakt het een draak.

Ja jij bent ook een beroerde zangeres.

Daar zal je nog raar van op kijken beste zaaf.
De hoge coirtjes in onze band komen van mij af en zuiver hoor.
Ja........dat wil ik wel even melden.

bikkel..had je een plaatje uit in 99? Ms haal je de top 10 dan wel

Geen twijfel over mogelijk

ik had 1999 in het hoofd als sterk muzikaal jaar. dat viel bij het maken van de longlist toch enigszins tegen.
en uit Greatest Hits van 1999 kreeg ik ook niet echt inspiratie.
1999, het jaar dat ik scheidde, was een emotioneel jaar. ik won de fietstourvakantie in de Pyreneeën met mijn vrienden op agressie. dat wil zeggen ik won de vakantie niet, maar ik won het klassement

de herinneringen bleken dus wat vervormd: het lijstje is redelijk makkelijk tot stand gekomen, maar mag er zijn...

HET JAAROVERZICHT VAN 1999:

* Een uiteindelijk minder opvallend jaar in muzikaal opzicht. Het uitzwaaien kon beginnen.
Het einde van een decenium , een eeuw en een nieuwe staat aan de deur te rammelen.
Opnieuw beginnen en terugkijken.
Ik ga geen samenvatting houden van wat de 90's ons bracht. Een ieder heeft zijn herinneringen, plaats en tijd van die speciale songs of albums wat nu nog op zijn of haar netvlies staat.
Boeiend was het allemaal wel en nog steeds ontdek ik pareltjes uit de 90's die mjj toen kennelijk zijn ontgaan of waar ik mij van onthield.
Maar dat geldt net zo makkelijk voor eerdere decenia natuurlijk.
Maar de 90's heb ik bewuster meegemaakt.
Het uiteindelijk volwassen worden ( nog niet helemaal gelukt ) samen wonen , de veranderingen in het werk, gezinsuitbreiding... etc, terwijl het daarvoor nog lang leve de lol was.
Ik besef nu ook dat door al die drukte mijn muzikale smaak wellicht wat te eenzijdig was.
Ik ben nu op een ander punt en mede dankzij jullie hier is dit behoorlijk verbreed. Thanks for that
Ach, de 90's. We hebben met z'n allen weer mooie lijstjes aangeleverd en wat een keuze en interessante bands + songs.
Het is geen competitie wat mij aangaat , maar een boeiend inkijkje in de smaak van de deelnemers, de vergeljjkingen en het tegenkomen van iets wat je nog niet kent.
Een win-win situatie dus. Maar we moeten verder.

* Ik wil het even hebben over Adrian Borland.
Voor de users die niet weten wie dat was, Borland was de zanger/ gitarist / componist van The Sound. Een britse New Wave band die eind jaren 70 ontstond en in 1987 het bijltje er bij neer gooide.
Eerljjkheidsgehalve ben ik nog niet zo lang bekend met Borland en The Sound ( daar gaan we weer )
Maar het heeft binnen no-time een enorme impact op mij gehad. Ben inmiddels dankzij 2 boxen in het bezit van alle albums + extra's.
Alleen het solowerk van Borland staat nog op het lijstje van ontdekken.
Waarom begin ik hierover ?
Wel, Adrian Borland pleegde op 41 jarige leeftijd op 26 April 1999 zelfmoord.
Een sprong voor de trein op het station van Wimbledon.
Borland leed aan ernstige depressies en ondanks de voortvarende start van het maken van een nieuw soloalbum, liep het helemaal mis met Adrian.
The Sound is nooit echt doorgebroken, ondanks dat albums als Jeopardy en From The Lions Mouth zeker de potentie hadden om dat te bewerkstellen.
Het uitblijven van hits en gedumpt worden door de platenmaatschappij, speelden daar zeker een rol in.
Nu hoeft een band van mij geen mega act te zijn, maar net als een band als XTC, verdiende The Sound wel wat meer.
Live zeer sterk en Borland zjjn lyrics waren oprecht zorgelijk en gemeend.
Fighting Windmills......herinner ik mij als een song van de Golden Earring. Dat gaat over bands die het maar niet lukt net dat overtreffende trapje te bereiken.
Eigenlijk hebben ze geen slechte platen gemaakt en de echte fans bleven loyaal tot het einde toe.
Borland knokte voor de erkenning en uitte zijn mening over politiek en maatschappelijk onrecht in felle of gevoeligere songs.
Uiteindelijk moest hij knokken tegen zichzelf en die strijd won hij niet.
Ik zag laatst op YT een interview van hem met Jan D Kroeske tijdens Parkpop 1986 , en wat een enorm aardige gozer.
Ontstellend verdrietig en tragjsch.
Misschien staan we er te weinig bij stil, maar dit blijft toch een problematiek van de eerste orde.
Vorige week Zwagerman......pffff.
Gelukkig leeft zijn muziek voort en verschijnd er een docu over hem. Terecht.

* Nooit een leuk onderwerp, maar hier nog wat ongelukkigen die ons voorgoed verlieten:

* Dusty Springfield (59)

The Queen Of White Soul werd ze terecht genoemd.
Dusty beleefde haar toptijd in de 60's met hits als Son Of A Preacher Man en You Don't Have To Say You Love Me en het prachtige album Dusty In Memphis.
De jaren 70 waren karig voor haar, maar een duet met de Pet Shop Boys bracht haar weer op de rails. Kenmerkend was ze zeker.
Dusty overleed aan borstkanker.

* Rick Danko (56)

Danko was natuurlijk de bassist en vocalist van The Band. Een man met een onvergetelijke snik in zijn stem. Ontroerend en melancholisch.
Een man die je tot tranen kon roeren.
Danko stoeide al jaren met een heroine probleem. Hij overleed in zijn slaap.

* Curtis Mayfield (57)

Funkpionier en vooral bekend door zijn bijdrage aan de blaxploitation film Superfly.
Later ook omarmt door de hip- hop en Chicago soul beweging.
Curtis leed al enkele jaren aan diabetes.

Harry Bannink ( 70)

Misschien niet zo voor de handliggend in deze setting, maar Bannink heeft ontstellend veel betekent voor het lichte muziek genre.
Zijn samenwerking met Annie MG Schmidt is legendarisch en talloze musicals bevatten de muziek van Bannink.
Natuurlijk was hij ook bekend als hoofdgeitenbreier in de film van ome Willem.
Hij stierf aan een hartstilstand.

Amala Rodriques (79)

Legendarische fadozangeres. En nooit overtroffen.
Deze dame kon je ontroeren door haar enorme intensiteit. Daar hoefde je de taal niet eens voor te verstaan.

Rob Hoeke ( 56)

Was een boogie woogie pianist en een verdomd goede. Zijn highlights lagen in de 60's met songs als Drinking In My Bed en Margio.
Ik heb als drummer een keer met hem mogen spelen ( ergens in 1992.)
Hoeke overleed aan maagkanker. Zijn zoon Ruben is inmiddels een bekende bluesgitarist.

Dat was 'm weer mensen. Hoop op mooie lijstjes en veel deelnemers.

Later !

Mooi ontroerend stukje bikkel

Dank luigi ! Bloed, zweet en tranen.

ja mooi man. AB heeft een prominente plek in mijn hart, dus mooi als hij weer wat respect toegeschoven krijgt.

Dusty & Curtis. Toen al.

Leek mij wel het juiste moment zaaf.
Een geweldenaar die man.

Life is a bitch west.........sometimes

Lijstje ingestuurd..ik heb me aan de bikkelregel kunnen houden