Living On Video had ik wel in mijn top 20, evenals:
De eerste nog net binnen de top 10, de tweede net erbuiten.

Ah, nou heb je 'm, verraden: Metallica met Seek & Destroy!

Nog 5 hits waar Nellie bij kan zitten.

http://cdn.images.express.co.uk/img/dynamic/128/590x/elephant-463111.jpg

Oja, Nellie. Uit welk jaar is die ook alweer?

5. Marillion - Script for a Jester's Tear
http://www.progarchives.com/progressive_rock_discography_covers/233/cover_1049171952009.jpg

Punten : 40
Nom. : 5
Nr. 1 van DjFrankie en vigil
De prog dino's leken begin jaren 80 met pensioen toen daar ineens Marillion opdook.
Zij bouwde direct een mooie fanbasis op.
Referentie's zijn toch wel Genesis Gabriel tijd en ook was met name Fish een Hammill (VDGG) fan (zie ook Hammill's debuut op de Fugazi hoes.
Het openingsnummer van het debuut liet direct horen waar de band sterk in was: liedjes met verschillende sectie's, prachtige emotionele solo's van Steve Rothery en de vocalen van Fish, die dan weer bijtende agressieve waren maar die zo weer omslaan in mooie emotionele stukjes.
Let op het tranentrekkende stuk vanaf minuut 6, waarin alle emoties los gaan.

Daar is mijn nummer 2, met een meer dan terechte notering in de bovenste regionen.

Kijk dat is nog eens fijn binnenvallen

Wat een sof na die 2 fijne italo-klassiekers

Variatie, variatie...

Juist, hier zit alle variatie in een nummer
Dit De Site >> Algemeen >> Prog Ladder lijkt mij echt iets voor GrafGantz, even wennen maar na een paar nummers ( reken 15 minuten per nummer) gaat het werken

Deze ken ik niet. Maar ik laat het graag aan me voorbij gaan.

Ben benieuwd of er wat te halen valt hier in '83 qua mijn muziekvoorkeur, maar we hebben de top 4 nog. Ik zit met mijn hoofd al bij '84, dat veel meer mijn jaar is. Enfin, 't is leuk om de verschillende lijstjes te zien en of er nog verassingen in zitten.

Overigens vandaag ook nog de verjaardag van den oppervisch!

Nou, ik ben tegenwoordig ook niet zo'n progliefhebber meer, maar Marillion (met Fish) is een van de bands in het genre waar ik het nog altijd wel voor heb, naast Genesis (Pink Floyd is geen prog meer natuurlijk). Beetje jammer dat alle prog door sommige users over dezelfde saaie, langdradige, belegen kam wordt gescheerd. Diezelfde users worden boos als dat met Italodisco gebeurt

De eerste paar albums van Marillion zijn sprankelender en minder theatraal dan je zou denken. Veel emotioneler dan your average progband ook, het kan heel rauw worden (Fugazi) of net heel teder en nostalgisch (Misplaced Childhood), of net een beetje schizofreen en suïcidaal (Cluthing). Het debuut is nog het meest traditioneel, heb ik de indruk.

Maar ja, if you made up your mind about the genre...dan gaat Marillion je ook wel niet overtuigen vermoed ik. Jammer maar helaas!

Potver ArthurDZ, je hebt er vestand lees ik

Ik ben van verschillende markten thuis

Klassieker.........eindelijk eentje goed.

Ben wat minder van de prog de laatste jaren, maar Marillion zowel met Fish, als zonder, blijft boeiend. Terechte notering.

Ik heb het wel een paar keer geprobeerd met Marillion en Fish solo, maar heb nog nooit een nummer gehoord dat me aansprak. Ergens vind ik dat wel jammer, want de mensen die het wel goed vinden zijn dan ook meteen hele grote liefhebbers. Brave vond ik vroeger wel een interessante plaat (nu al heel lang niet meer gehoord), maar dat is dan weer met Steve Hogarth.

Ben benieuwd wat we nog gaan krijgen... Blue Monday, eentje van The Smiths...? Of toch nog wat breakdance hiphop voor de variatie?

Marillion op 5 Ik had Forgotten Sons in mijn top 10 maar kan ook leven met het albumtitelnummer.

Blue Monday en New Year's Day verwacht ik nog wel.
Misschien Big Country en Mike Oldfield.

4. David Sylvian & Ryuichi Sakamoto - Forbidden Colours
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/6/64/Sylvian_%26_Sakamoto_-_Forbidden_Colours.jpg
Punten : 41
Nom. : 5
Nr. 1 van Renoir

Kijk daar is David Sylvian weer, erg populair in dit topic.
Forbidden Colours" is een samenwerking met Ryuichi Sakamoto (o.a. . Yellow Magic Orchestra ) Deze vocale bewerking van het thema en titlestuk van de film Merry Christmas, Mr. Lawrence heeft hierna nog opvolging gehad van enkele andere versies.
Het lied heeft diverse aspecten die ook de latere Japan kenmerken, nl Oosterse elektronische klanken met de expressieve emotionele zang van Sylvian.
Dit lied scoorde in alle nominaties hoog.
Er is ook een instrumentale versie (onder de titel "Merry Christmas, Mr. Lawrence") en die kreeg ook nog 6 punten, het zou ook niet uitgemaakt hebben omdat de afstand naar de nummer 3, echt 34 punten is

Ha, die had ik ook op 4!

Een blije groet uit San Francisco! Is die jetlag toch nog ergens goed voor. ?

Hey Renoir! Alles swell in Frisco?

Had je deze ook? Ik had m op 3, fout dus

Ik had 'm op 4 , maar die reizende schilder had hem op 1

Ik had hem niet, sorry.

Marbles wist me wel meteen te overtuigen. Ik las later pas dat daar een hele goede verklaring voor was (het ontbreken van Fish). Nee, Marillion in het Fish-tijdperk is gewoon niks voor mij.


Forbidden Colours Stond bij mij op#13. Op U2 en Marillion na, is dit een hele mooie top-10, want de rest staat bij de bovenste 21, waarvan twee in de top-5 en drie in de top-10. En dan komt mijn #3 nog zo goed als zeker langs. Mijn #2 maakt ook nog een mini-kans, maar ik denk dat het The Smiths en U2 worden.

Ach troost je met een cappuccino
http://images.idakoos.com/B0187TZ0WH0000020251111110262DSYG00AFA,italo-disco-smiley.jpg

Top 3, iemand ook maar enig idee