je moet toch es van dat spul afblijven mijn beste...

Mss een soulalbum die kans maakt
ik heb er 2 binnen mijn top20 een blanke en een donkere
en Harrison had ik op 3 staan

Ik heb ook een soulplaat in mijn Top 20 (top 10 zelfs), die van die zanger met zijn eigen naam in de albumtitel

Daar heb ik er 2 van zelfs

Keurig Chef

NL ik heb alweer 2 dagen gewerkt

Je werkt in Noord Libanon?

7. Curtis Mayfield - Curtis
https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4181.300.jpg

Punten : 288
Nom. : 14
Nr. 1 van : niemand

Aanvankelijk prominent in de top 10, zakte er hard uit maar klom weer zo goed als naar het oude niveau. En dat voor een soulplaat!

Curtis had naam gemaakt als zanger van de Impressions (o.a. People Get Ready), een vermaarde soulgroep in de sixties. Hij wilde graag wat persoonlijker werk afleveren en liet zich derhalve gemakkelijk 'overhalen' door de platenmaatschappij om aan te sluiten bij de tendens om solo werk af te leveren.
Waar de ontvangst wat lauwtjes was (tja, recensenten zijn ook maar mensen), want "meer ritmisch dan melodisch", werd het album steeds meer op waarde geschat en doet het album het in de regel in de 'of all times'-charts beter dan het veel succesvollere Superfly. De signature song Move On Up deed het niet in de US, in de UK - in ingekorte versie - wel, maar (Don't Worry) If There's a Hell Below, We're All Going to Go sloeg wel enigszins aan. Het was in ieder geval een opmaat tot groter succes.

Jaaa, prachtige plaat. En er volgde nog meer moois, maar deze zit vast in de tas.

En daar is de eerste van de twee waar ik het net nog over had. Op plek 8 bij mij, die andere een plekje lager, maar die verwacht ik eerlijk gezegd niet meer.

Geweldige plaat. Op 4 gezet.

Die had ik er ook bijgezet, best hoog geëindigd.
Move on Up is ook wel een van de beste liedjes van dat jaar.

Nog niets...maar er blijft hoop

6. Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3164.300.jpg

Punten : 290
Nom. : 14
Nr. 1 van : LucM

Net zo uit in uit in als Sabbath. Ach ja, de heren waren in deze tijd ook nog viriel.

Bijzonder product van bijzondere mensen. Flinke ego's, kwetsbaar ook en van tijd tot tijd nogal narrig. Men kon dan ook niet altijd goed door één deur en deed dat dan ook niet.
Dus ieder schreef zijn nummertjes: Crosby maakte de basis voor Almost Cut My Hair en Déja Vu, Nash die voor Teach Your Children en Our House, Stills voor 4+20 en Carry On en Young voor Helpless en Country Girl. Daar werd dan aan toegevoegd wat de makers wenselijk achtten.
Nieuweling Young is derhalve vocaal alleen op 'zijn' bovengenoemde nummers te horen. Als gitarist mocht hij daarnaast bij het gezamenlijk met Stills geschreven nummer Everybody I Love You en bij de cover van Joni's Woodstock zijn kunsten vertonen. En uiteraard is het leadgitaarwerk bij Almost Cut My Hair van zijn hand.

De overige heren lieten elkaar wat meer toe op hun nummers, opvallend is echter het kleinere lettertype waarmee op de cover van de plaat de deelname van bassist Greg Reeves en drummer Dallas Taylor wordt vermeld. Love and peace and kinnesinne.

Grotendeels fijne plaat. De Nash-nummers zijn mij veel te cheesy, maar de rest kan ik waarderen.

Ja, en dan kan je inderdaad hier in NL je zonnebril gewoon opzetten.

En alweer prijs, ditmaal mijn nummer 6. Ik heb geloof ik een heel erg mainstream lijstje dit jaar

Hey

beetje suffe plaat maar er staan wel mooie nummers op. Deze hoge positie had ik met het MuMe publiek niet verwacht.

Ik had hem zelf niet, ook niet overwogen overigens.

Voor mij alleen maar Curtis tot nu toe.

Jij houdt niet van suffe platen?

Ik heb denk ik wat ze hier op MM al gauw afkappen met de term " mainstream " ook meestal veel bovenin mijn albumlijsten per jaar,maar mainstream of minder toegankelijk ,het interesseert me niets wat andere users hiervan denken klasse is klasse
en voor de een is dat zo ver mogelijk van het toegankelijk opzoeken ,en voor mij zijn dat meestal de ware klassiekers uit zo,n jaar ,waar je niet omheen kunt (muzikale voorkeur blijft natuurlijk )zoals terecht hier in de Top 10 ....Déjà Vu mijn nr 7

Ben je gek? Ik hou van alle platen -ook de suffe- die iets eigenzinnigs hebben, waar de eigenzinnigheid niet teveel mijn sufheid ontstijgt.

Morgen bij het ontbijt maar eens Deja Vu proberen, met een suf kopje groene thee.

Met notenmuesli en een avocado-banaan-amandelmelk smoothie of is dat te eigenzinnig?

Broodje frikandel zou beter passen .

Meestal ontbijt ik 's nachts. En dan een Chablis in de ochtend. Oh nee, dat was 1969.

Waterpijp en meditatie wellicht?

Dat is wel erg mainstream

Het is ook voor bij Déjà Vu

Zelfde gedachtengang over de inhoud, maar dat het hoog zou eindigen had ik wel verwacht.
Deja Vu heeft nu eenmaal al heel lang een klassieke status.
De muzikale bijbel van het hippiedom.

Déjeuner Velvet Underground