Niet aan toegekomen..met een week extra was t wel gelukt..

In de jaren zeventig moest ik niks van deze muziek hebben. Veel te experimenteel allemaal. Nu anno 2016 ligt dat duidelijk anders en kan ik het gelukkig wél waarderen. Nummer 6 in mijn top 20.

Eentje om te leren kennen, zegt me helemaal niets.

Dat can toch helemaal niet?

Ik ken de naam, maar volstrekt onbekend voor mij verder.
Holgar is mij ook bekend van zijn samenwerking met David Sylvian.
Deze maar eens beluisteren.

Ben wel benieuwd naar deze plaat, ken het ook nog niet.

Mooie, baanbrekend album, maar zoals zaaf terecht stelt, geen plaat die je vaak zomaar even opzet
Bij mij op 18.

9. The Who - Who's Next
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/607.300.jpg

Punten : 357
Nom. : 16
Nr. 1 van : HugovdBos

Rustige start, veel support daarna, dus een hoge plek binnen bereik (geen podium hoor, dat nou ook weer niet) en de storm ging weer liggen. Verschil met nr 8 (en 7) slechts 1 (en 2) lullig puntje.

Pete Townshend wilde verder schrijven over het personage Tommy, maar vanuit een andere invalshoek. Dit concept (Lifehouse) werd door de rest van de groep niet begrepen en gedragen. Wel vond men een aantal nummers erg goed en dat werd uiteindelijk de basis voor Who's Next.

Het instrumenteel werd uitgebreid op dit album, synthesisers zijn prominent aanwezig, ook piano en koperwerk is nadrukkelijk te horen. Verantwoordelijk voor dit progressieve geluid is voornamelijk co-producer Glyn Johns.

Hmmm The Who… Ik heb steeds het idee dat ik ze leuker zou moeten vinden dan ik ze vind… So be it.

Mijn nr 4. Leuk kom deze in de top 10 te zien!

Can viel voor mij ruimschoots buiten de boot, The Who ging er daarentegen met klassiekers als Won't Get Fooled Again, Behind Blue Eyes en Baba O'Riley vandoor met de 1e plek.

Mijn nummer 2, waar inderdaad de drie door Hugo genoemde nummers een voorname rol in spelen. Maar voor de band als geheel kan ik me wel een beetje in dit statement vinden:

Mijn nummer 4

Who's Next, fijn album, maar niks gaat boven Baba O' Riley he...Dat nummer is gewoon té sterk waardoor de rest van het album toch wat minder lijkt, behalve de weergaloze afsluiter misschien. Maar toch vind ik Baba nog veel beter dan Won't Get Fooled Again.

Was mijn nummer 12.

Dat Can toch niet. Echt een veel te lage notering voor Tago Mago

Who's Next bij mij op 10. Dus aardig ingeschat.
Sterke eenheid dit album.
Ik hoor deze toch liever dan Tommy.
Hun beste plaat wat mij betreft.

Beiden niet..

Can op 8, The Who op 19. Verder eens met Johnny Marr wat betreft Baba.

8. Joni Mitchell - Blue
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1264.300.jpg

Punten : 358
Nom. : 20
Nr. 1 van : Koenr, Film Pegasus, Ataloona

Gestaag gestegen en na een mannenjaar is er weer een vrouw te bekennen in onze top 10.

Blue is Joni's vierde album en waar de vorige drie al succes kenden, vooral in de States, overtrof Blue dit nadrukkelijk en werd Joni een gevestigde naam over de wereld. Het is een bijzonder persoonlijk en eerlijk album, volgens Joni omdat zij in die tijd weinig remmingen kende en nauwelijks verdedigingsmechanismes had.
Het album is geroemd om zijn compositorische kwaliteiten, maar zeker de intieme teksten over relationele zaken zijn vermaard geworden. Zij kampte met het einde van haar langdurige relatie met Graham Nash en de startende relatie met James Taylor, met alle moeilijkheden van dien.

Joni heb ik diverse keren geprobeerd - wie niet - maar bevalt mij matig. De composities zijn voor mij niet bijzonder genoeg om door haar stem die me bovenmatig irriteert heen te kunnen luisteren. En weinig remmingen, daar houd ik al helemaal niet van

Treffend stuk zaaf.
Ik vind de liedjes heel aardig, maar de stem trek ik ook slecht.
Hoe anders is dat op Hejira ( 1976)
Daar zingt ze een stuk prettiger.
Niet zo iel en hoog.
En een geweldig album bovendien.

Wel leuk dat er eens een vrouw in staat.
Superbitch zal tevreden zijn.

Zaaf toch
Prachtalbum, fijn dat-ie de top 10 gehaald heeft, hoewel ik ook niet anders verwacht had.
Mijn nummer 4.

zaaf slaat voor mij andermaal de spijker op de kop. Die stem...

Bovendien kun je normaalgesproken op een rivier niet schaatsen - hij heeft niet voor niets stromend water.

Mijn nummer 13, maar ik volg toch ook Zaaf hier wel, ik heb nog wel een stapel Joni albums in de kast staan, maar Joni komt bij mij in dit topic niet meer uit de kast

Vervelend album, vooral vanwege die stem. Nagels op een schoolbord, eerlijk waar.

Onzin. Prachtige stem. Fantastisch album. Mijn nummer 9. Nummers als A Case of You, River en dan vooral het titelnummer zijn niet van deze wereld zo mooi.

En zo hebben we allemaal weer een andere beleving en smaak uiteraard.

Bizar mooi..niks mis met die stem en prachtige liedjes. Mijn nr. 2!

Nee sorry, middeleeuws heksen gebrabbel

O daar houd ik wel van

Vanaf 2004 komt er wat News in dit genre

Jij snapt m.