Het maakt eigenlijk niet uit hoeveel weken we spelen, er is altijd tijd tekort om muziek te luisteren.

Inmiddels een manier gevonden om van mijn jaren 74 dip af te komen. Gewoon luisteren naar het debuutalbum van The Residents.
Als je daar bij in slaap valt dan moet je toch wel heel erg moe zijn.

Sjonnie Donders en zijn mannen hebben toch ook weer een fijne in 74.
Ook allesbehalve slaapverwekkend

1974 is voor mij blijkbaar het jaar van de Deutsche Elektronische Musik en het solowerk van een andere electronische pionier, die in dit jaar nog met 2 gitaarplaten kwam (waaronder een Chinese opera). Die nemen al 7 plekken van de top 10 in beslag, al gaat een Braziliaan met de koppositie ervandoor.

laten we eerst 73 eens afronden Hermanus en co

74-75

Ha, ik was de komende jaren echt helemaal idolaat van PH, dus die gaat de komende jaren met band en solo hoog scoren

Dat is een vreemde zin.

Wat te denken van deze zinsnede van Herman?
Ik denk: het moet niet gekker worden!

Pollens, de top 2 zit zooooo opeen... Gaat die gekke Luigi toch gelijk krijgen....?

Een paar jaar later maakte die kerel weer muziek voor vliegvelden; 't is wat

Hm, ik heb geen idee waterstaat.

Streng hoor

Ja zeg, een Chinese Opera die toch een gitaarplaat is en dan vervolgens muziek voor vliegvelden. Ik ga hier verder niet over nadenken en snel naar bed. Hopelijk gaat dit niet door mijn hoofd malen...

10. Iggy & The Stooges - Raw Power
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3152.300.jpg

Punten : 292
Nom. : 13
Nr. 1 van : Lying Mouth

Gek verloop: zaterdag ver van de top 10, zondag bijna podium en daarna steady randje top 10.

In 1973 waren de Stooges er slecht aan toe. Feitelijk uit elkaar, bassist Alexander vocht tegen alcoholisme en de heroïneverslaving van Iggy liep de klauwen uit.

David Bowie, die erg onder de indruk was van Pop's songwriting - volgens Pop de enige collega die er zo over dacht - haalde hem bij zijn management en naar Londen.
Pop was bezig met een album samen met James Williamson en toen ze geen geschikte ritmesectie konden vinden werden voormalig Stooges Ron en Scott Asheton hiervoor overgevlogen.
Iggy zou de plaat zelf mixen, dat werd een bijzondere eerste ervaring: weinig aandacht voor geluidskwaliteit of balans mixte hij het grootste deel van de instrumenten op 1 kanaal en zijn zang op het andere. Columbia ging hier niet mee akkoord en liet Bowie opnieuw mixen (wat hij in 1 dag deed), maar Pop hield vast aan de mix van Search and Destroy.

Bowie herinnerde zich:"...the most absurd situation I encountered when I was recording was the first time I worked with Iggy Pop. He wanted me to mix Raw Power, so he brought the 24-track tape in, and he put it up. He had the band on one track, lead guitar on another and him on a third. Out of 24 tracks there were just three tracks that were used. He said 'see what you can do with this'. I said, 'Jim, there's nothing to mix'. So we just pushed the vocal up and down a lot. On at least four or five songs that was the situation, including "Search and Destroy." That's got such a peculiar sound because all we did was occasionally bring the lead guitar up and take it out."

Stooges, altijd lekker. Top 10 van '73, de gunfactor is er wat mij betreft zeker, maar kwalitatief vind ik m hier iets overrated.

Heb hem volgens mij nog nooit integraal gehoord; altijd wat losse nummers. Mooie gelegenheid om het vanavond tijdens de afwas te draaien.

hou je de boel heel?

Mijn nummer 5 en favoriete Iggy & the Stooges plaat, nog voor Funhouse. Ik heb de heruitgave van Music on Vinyl met 2 LP's: één met de Bowie mix en één met de Iggy mix. Op rood vinyl trouwens (mooi!).

Dat laat ik vanavond wel weten. Of moet ik uit voorzorg de Tupperware op tafel zetten?

Kijk eens aan, mijn nummer 10 op 10. Als deze trend zich verder zet, dan heb ik nog een mooi weekend voor de boeg

Heerlijke plaat ook, naast het al genoemde Search & Destroy vind ik ook het titelnummer van absolute wereldklasse! Was ook mijn eerste kennismaking met Iggy en zijn Stooges.

Een stuk minder dan de eerste twee vind ik, maar haalde bij mij nog wel de top 20.

Inderdaad een stuk minder dan de eerste twee, met name de slechte mix gooit veel roet in het eten. Zou (in zo'n sterk jaar) zelfs niet voorkomen in mijn top-50.

Hier en daar best lekker.
Wellicht ook weer invloedrijk, maar top 10 materiaal hoor ik hier in de verste verte niet in.
Wat Luc ook al terecht concludeerd, slechte mix, en dat irriteert behoorlijk.

Ook het songmateriaal is wel een stuk minder vind ik. 3/4 geweldige nummers, maar verder ben ik er nooit zo ingekomen. Maar voor mij toch nog een 11e plaats, omdat de spoeling in dit jaar vrij dun is en er voor mij maar weinig uitschieters zijn.

Zuur zeg Hij heet ook niet voor niks Raw Power, het hoeft niet te mooi te klinken.
Voor mij is die eerste plaathelft toch wel de beste van The Stooges.
Wat een urgentie.
Bij mij op 6.

Mooi gezegd!

Ken eigenlijk maar wat losse tracks van Iggy & The Stooges. De eerste LP & Fun House staan al een tijdje in mijn afspeel lijst.

9. Can - Future Days
https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8902.300.jpg

Punten : 295
Nom. : 13
Nr. 1 van : Dwejkk_, herman

Zondag en woensdag zijn Can - Future Days. Met de eerste lijsten nog een eindje van de top 10, zondag er stevig in, maar de eropvolgende dagen voorbijgestreefd door een flink aantal concurrenten. Woensdag en in mindere mate donderdag zorgden voor (eer-)herstel.

Dit is het laatste album van de groep met de Japanse vocalist Damo Suzuki. Op het album wordt geëxperimenteerd met ambient, maar het bevat ook het poppiest nummer van de groep. Die sfeervolle ambientstijl is vooral op het 20 minuten durende Bel Air te horen en op het titelnummer. De stem van Suzuki is veeleer bedolven in de lange composities, waar golvende keyboardklanken en de complexe ritmes van drummer Jaki Liebezeit op de voorgrond treden.

Hierna vertrok Suzuki dus, om te trouwen met zijn Duitse vriendin. Can ging meer het pad van de ambient op en er werd duidelijk minder gezongen. Waar dat nog gebeurde deden Karoli en Schmidt dat.

Een der beste Can's voor mij. Vooral het titelnummer laat me enorm genieten. Prominente plek in mijn top 10 1973.