Hangt van je definitie van mainstream af. Zelf zie ik de albums van Can en de Stooges niet echt als mainstream, maar wie ben ik...

Oei, McCartney & Wings. Een verrassing, ik was even vergeten dat die bestonden.
Misschien te mainstream voor mij. Dat gezegd zijnde heb ik deze week wel voor het eerst 2 LPs van Elton John (70er jaren) beluistert waarvan ik er eentje heel goed vond.
Zal deze "Band on the Run" ook eens de revue laten passeren.

7. Genesis - Selling England by the Pound
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1140.300.jpg

Punten : 378
Nom. : 17
Nr. 1 van : Brunniepoo, vigil, Bonk

Afgezien van weinig steun op onze zondag, toen deze plaat weer uit de top 10 kukelde, toch verrassend veel stemmen voor deze klassieker van Genesis, waardoor het herstellen van deze dreun een appeltje van een ei was.

Genesis was een stabiele topband geworden met commercieel succes en druk met toeren. Er was in deze tijd niet veel gelegenheid om nieuw materiaal te genereren. Dus lente '73 werd gereserveerd voor dit doel, want in de zomer moest het album verschijnen vond de platenmij (Chrysalis). Rutherford noemde dat "the kiss of death".
Een album met verschillende belevingen. Niet alleen voor de luisteraar, maar ook voor de betrokken muzikanten. Gabriel heeft aangegeven dat hij de teksten van het album binnen twee dagen op papier had, terwijl Banks later meldde dat de totstandkoming van het album een lastige, stroeve exercitie was.
De samenwerking met producer was een belangrijke stimulans: zijn technische skills en vermogen een mooi en overzichtelijk geluid te produceren motiveerde de groep tot complexere arrangementen.

Gabriel koos de titel, een destijds actuele slogan in de Briste pers over het overnemen van Amerikaanse normen ten koste van de authentieke Britse cultuur.

Hoewel ik Peter Gabriel waardeer kan ik Genesis maar matig hebben. Op sommige momenten vind ik het mooi, op andere vind ik het teveel gefröbel.

Genesis een andere band waar ik niets mee heb. Vroeger werd hij wel veel bij vrienden gedraaid maar ik heb er nooit in kunnen komen. Vond het allemaal te proggy.
Maar ja das ondertussen ook weer meer dan 30 jaar geleden. Als ik ooit eens een volledig album van Genesis opleg zal het wel deze zijn. Dit is toch hun meesterwerk zeker?

Niet in mijn top 20. Genesis moet het voor mij vooral hebben van die twee albums zie zij in 1976 uitbrachten, hoewel de opvolger van Selling England... uit 1974 mij verrassenderwijs zeker niet tegen viel.

Genesis: no. Dat Can toch allemaal niet waar zijn mensen....

Maar serieus: logisch, de nummer 52 uit de MM top 250.

Met een fanatieke luisterinhaalslag bezig. Na de vrijmibo heerlijk Can geluisterd: slecht de duiden en toch goed te genieten. Snap dat dit hoge ogen gooit.

En daarna Iggy. Vuig rockgeweld dat mij doet verlangen aan de tijd dat maatje 34 mij nog paste.

Lekker he Etta, zulke vuige pure eerlijke rock 'n roll?

Ze noemen mij ook weleens Etta Ramone.

Ik dacht Ian Dury Etta Blockheads

Nee, da's de bijnaam van James.

Wie zegt dat? Freddy Kurt Brown.

Dit is de tijd van de Prog, zeer logisch dat het zeer af en toe eens eentje voorbij komt. Jammer dat er dan altijd gelijk zo veel commentaar (zuchten, steunen...) komt. Hoe durven we er op te stemmen...

En toch blijven doen he...

Het is dan weer geen mainstream, hè
Ik had hem niet overigens.

Eehh, ik had hem ook. Niet verder vertellen.

Heb toch heel wat prog in mijn collectie maar Genesis klinkt in mijn oren eerder als mainsteamprog

Ja lachen..


Maar goed, dat zou kunnen, als je een middelpunt zou moeten aanwijzen in de Prog is dat op zeker Genesis (tot '76).

vigil! keep your cool! plaagstootjes weet je nog...?

Nee, deze mainstream plaat heb ik niet in m'n lijstje.

Nou, als Genesis al geen mainstream is, wat dan nog wel? Na The Dark Side of the Moon het album met de meeste stemmen in 1973.
Ik ben er geen fan van, maar had hem eigenlijk wel in de top 5 verwacht. Vind het verrassend dat ie nu al langs komt.

Band on the Run was laatst wel een leuke ontdekking, vooral de eerste plaathelft beviel me goed.

Dat bedoelde ik juist ook

Misschien was Vader Abraham dan wel experimenteel.
Alle gekheid op een stokje maar anno 1973 was Genesis nog echt progressief en zeker geen hitparadepop. In de jaren '80 verschoof Genesis inderdaad naar de mainstream (AOR).
Het is wel een feit dat progrock die tijd een flink deel van de rock bepaalde zoals de new wave later dit decennium en grunge begin jaren '90.

Ik weet wel wat Mainstream is hoor! Een Engelse shoegazer band uit de jaren 90. Dus die doen voorlopig nog niet mee.

Selling England is inderdaad een album die goed overeind blijft wat niet kan zeggen van hun jaren '80-albums.

''Selling" is toegankelijker dan hun voorgaand werk.
I Know What I Like was in de UK al een klein hitje dacht ik.
Viel bij mij net buiten de lijst.

Dus mainstream is het aantal stemmen op Mume? Goh weer wat geleerd...

Nee, mainstream is Graf's lijstje.
Can en Stooges en zo, toch?

Sjonge jonge wat een top reactie zeg...

Die reactie komt voort uit het feit dat hij altijd veel overeenkomsten heeft met de eindelijk lijst. Het was een grapje, voor de meeste wel duidelijk voor jou blijkbaar niet want je komt er nu al meerdere keren op terug.

Overigens niet direct maar op reacties van andere met sexy knipoogjes er bij. Dat is ook jammer, toch?

Volstrekt blinde vlek in mijn muziekwereld, wat een vreemde vaststelling is.
Ik had zelfs nog nooit van het album gehoord. Het was een fijne steen om onder te toeven, zoveel kan ik u wel verklappen.