Beter dan een raket lijkt me

Ze kunnen schijnbaar ook raketten aansturen van afstand....

Zou die beste zaaf nog een plaatje voor ons hebben?

What the hek!!!!!

Ja....zaaf....ientje zit er toch nog wel in?
Bijv.van een surfer die beter piano speelde dan dat ie kon drummen.

Stefan van de Berg?

Dat was later west. Nee, dit was niet zo'n gladjakker.
Stefan v.de Berg......ik was die man helemaal vergeten.

Over gladjakkers gesproken...

vaarwel Wim Lex!

Ik begreep dat het om de Thaise koning ging.

7. The Clash - The Clash
https://www.musicmeter.nl/images/cover/5000/5371.300.jpg

Punten : 285
Nom. : 16
Nr. 1 van : niemand

Hard van start met vooral veel nominaties, maandag viel The Clash net buiten de top 10 maar dinsdag was de pikorde weer hersteld: plek 7 werd ingenomen en niet meer losgelaten.

The Clash ontstond in de Londense muziekscene, waar de toekomstige leden in verschillende delen (van Londen ) actief waren. Joe Strummer (toen nog John Graham Mellor geheten) zong en speelde gitaar in de pubrockband The 101's (sinds 1974).
Mick Jones speelde gitaar in protopunk band London SS, die in 1975 veel oefende maar geen optredens had gehad en welgeteld één demo had opgeleverd. London SS werd gemanaged door Bernard Rhodes, een kennis van impresario Malcolm McLaren en bevriend met leden van de Sex Pistols. Jones en zijn bandgenoten raakten ook bevriend met  Glen Matlock en Steve Jones, die hen behulpzaam waren bij het speuren naar nieuwe bandleden. Tussen het potentieel zat Paul Simonon, die het probeerde als zanger, en drummer Terry Chimes. Nicky Headon drumde een week in de band en vertrok weer. 

London SS splitte begin 1976, maar Rhodes bleef Jones' manager. Hij wilde iets als de Pistols die naam begonnen te maken met iets nieuws, iets 'een beetje gevaarlijks'. Op advies van Rhodes nam Jones contact op met Simonon in maart '76 met de suggestie een instrument te gaan bespelen om bij zijn nieuwe band te komen. Al snel waren Jones, Simonon op bas, Keith Levene op gitaar en "wie er ook maar beschikbaar was om te drummen" aan het oefenen. Chimes werd gevraagd om auditie te doen voor de groep, werd goedgekeurd, maar vertrok al snel weer.
Ondertussen zocht de band ook nog naar een zanger en Chimes herinnerde zich ene Billy Watts en die zong voor een tijdje, maar Rhodes had zijn oog op Strummer laten vallen. Jones en Levene hadden hem beiden zien optreden en waren daar ook over te spreken. Strummer had ook wel zin in de overstap door de golf van energie die door Londen woedde.
Met Strummer aan boord ging het hard, Terry Chimes kwam er schoorvoetend weer bij, al vond ie Strummer wel oud en gezegend met een maffe stem.

Eind '76 werd Levene uit de band gezet wegens wangedrag en begin '77 tekende de band een geruchtmakend contract met CBS voor een ton. "Punk gaat voor het grote geld", werd breeduit geschreven.
Strummer's commentaar:
Signing that contract did bother me a lot. I've been turning it over in my mind, but now I've come to terms with it. I've realised that all it boils down to is perhaps two-year's security ... Before, all I could think about was my stomach ... Now I feel free to think—and free to write down what I'm thinking about ... And look—I've been fucked about for so long I'm not going to suddenly turn into Rod Stewart just because I get £25.00 a week. I'm much too far gone for that, I tell you.
Maar de band had in zijn naïviteit een contract getekend dat ze nooit hadden moeten tekenen:
"it was later used as a classic example of the kind of contract that no group should ever sign—the group had to pay for their own tours, recordings, remixes, artwork, expenses ..."
Het debuutalbum werd opgenomen, deed het erg goed en The Clash werd een van de vaandeldragers van de punk - met al meteen een signaal voor het naderende eclectisme middels de relatief lange reggaecover Police And Thieves.

Toppunkplaat. Na Wire voor mij de beste.

Nog geen enkele misser
Nu Fela en de prog erbuiten houden

Prima debuut van The Clash maar hun beste werk moest nog komen (ik verwacht ze hoger in 1979 en 1980).

Deze hoge positie van het debuutalbum van The Clash verrast mij zeer. Zeker in zo'n topjaar als 1977. Ik heb aan dat album namelijk nooit iets aan gevonden. Meer dan een 3.0* waardering kon er voor mij niet af.

Precies! Ik ben hier ook verbaasd over. Komt niet in de buurt van London Calling.

Aah, heerlijke plaat dit! Mijn nummer 3 en voor mij de beste punkplaat van het jaar (Wire had ik op 17)

Mijn nummer 12, top-5 van beste punkplaten van 1977 zelfs

Als we hetzelfde ontknopingsschema als in 1976 aanhouden, was dit het voor vandaag. Hier vooralsnog 0 uit 4. In het geval van Elvis Costello sluit ik niet uit dat het tussen mij en die plaat nog wel eens wat wordt. Het album van Wire ken ik niet, maar de twee opvolgers maken op zich voldoende benieuwd. Die nieuwsgierigheid is er naar deze albums van Brian Eno en vooral The Clash dan weer een stuk minder.

Het wachten is op Frankie Teardrop als die nog komt tenminste. Of zou hij inmiddels zelfmoord gepleegd hebben.

The Clash
Mijn nummer 13

Zo, da's nieuw: 3 uit 4. Ook The Clash zijn in mijn top 10 te vinden

Viel net buiten mijn Top 10, maar hele fijne energieke plaat.

Mainstreamert!

Ik heb mijn #8 en #13 gehad. Elvis is NMD, de vocale kant van Eno ga ik later nog eens chronologisch ontdekken. De ambient-Eno zal wel (flinke) punten van me krijgen.

Ik heb niet paraat wat we nog mogen verwachten, maar als ik naar mijn eigen lijstje kijk zie ik er nog minstens vijf die moeten komen, waarvan vier in mijn top-10. En dan reken ik nog buiten een Nigeriaan, wiens album minstens zo goed is als die van vorig jaar. EDIT: en ook buiten de zelfmoord gerekend, dus dat maakt een totaal van zeven kanshebbers uit mijn lijstje. Met nog zes plekken open.

EDIT: één artiest - buiten de gedoodverfde favoriet - heeft natuurlijk twee albums uitgebracht, dat wordt dan nog spannend (allebei gehaald? het bekendere album? het betere album? of teveel hinder van elkaar?).

There's a bit of Frankie in all of us, dus dat moet goed komen.

Een aantal van jouw getallen en stellingen kloppen.

Maar er komen er nog 6

Lukt het in dit jaar voor het eerst om tot een top 20 te komen, toch zie ik alleen mijn nummer 19 (The Clash) tot nu toe voorbij komen. Ben dan wel benieuwd hoe hoog ze staan in 1979, want dat album is inderdaad nog beduidend wat klasses beter.

Ik vind alles prima zolang de troebele wateren maar boven blijven drijven. 't Is wel weer hard.

6. Bob Marley & The Wailers - Exodus
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1604.300.jpg

Punten : 330
Nom. : 15
Nr. 1 van : LucM

Succes voor Bob! Begon al erg goed en dat werd alleen maar beter. En waar op maandag eerder genoemde platen support moesten ontberen kreeg hij die in ruime mate en kwam op 2 te staan. Dat vond men te gek en liet hem weer los: Bob zakte langzaam naar plaats 6.

Marley was, na een ingrijpende personeelswisseling waarbij Bunny Wailer en Peter Tosh de band verlieten, muziek blijven maken onder de naam Bob Marley & the Wailers. En scoorde al vrij snel een hitsingle (buiten Jamaica) met No Woman No Cry van Natty Dread. De opvolger, Rastaman Vibration, was als album nog succesvoller.

Eind '76 was Jamaica in een verhitte verkiezingsstrijd verwikkeld, waarbij premier Manley de slogan hanteerde "We know where we're going". Bob schreef hierop als reactie de titelsong van zijn volgende plaat "Exodus". Dat werd een grote hit, maar leidde wellicht tot een nare gebeurtenis: op 3 december werden onder andere hijzelf en zijn vrouw Rita beschoten, waarbij Rita er nog het slechtst aan toe was. Ze overleefden uiteindelijk, maar verlieten hierop Jamaica. En voltooiden Exodus in Londen.

De reggae zoals die in Jamaica op dat moment populair was, was anders dan de reggae op Exodus. Exodus bevat meer elementen uit de blues en soul. Tekstueel wijkt hij af van voorgaand werk, wat meer cryptisch was. Nu is hij zowel politiek als wel op het gebied van relaties en sex, explicieter. Vocaal doet Marley minder op deze plaat, gebruikt ook zijn falsetto nauwelijks meer.

Erg fijne reggaeplaat, Bob's beste voor mij. Waar ik vaak halverwege het gevoel krijg "nou weet ik het wel", is dat bij deze reggaeplaat zeker niet het geval.

Fijn dat Bob Marley de top-10 heeft gehaald. Ik verwacht nog David Bowie, Kraftwerk, Fleetwood Mac en Pink Floyd.

Prachtig, mijn nummer 10

Ook hier nummer 10. Eerlijk gezegd voor deze week nog nooit als album gehoord, maar inderdaad een prachtige 'ontdekking', hoewel de muziek natuurlijk al wel gedeeltelijk bekend was.

Dat zal wel idd, maar dan heeft of Suicide of Television het niet gehaald.

The Clash vind ik wel een verrassing. Leuk album, maar toch geen top 20 materiaal wat mij betreft. Bob Marley had ik dan weer op 14 geloof ik.