5. David Bowie - "Heroes"
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1031.300.jpg

Punten : 416
Nom. : 21 x
Nr. 1 van : herman, catchup

Tja, die twee Bowies… Ze hadden last van elkaar, deelden soms de nominaties maar er werd ook gekozen. Door mij ook. Mede hierdoor kwam "Heroes" traag op gang, maar als een diesel bleef ie stroomopwaarts varen en belandde op plekkie 5.

Als enige van de 'Berlijnse trilogie' volledig in Berlijn opgenomen op steenworp afstand van de Berlijnse muur (met krachtige armspieren dan).
Waar Kraftwerk in het titelnummer van Trans-Europe Express Bowie noemde, vernoemde Bowie zijn V-2 Schneider naar Florian Schneider. Daarnaast is de titel Heroes een knipoog naar de song Hero van Neu! uit 1975.
De bijdragen van Robert Fripp zijn ontstaan na een suggestie (en een telefoontje) van Brian Eno. Fripp was weliswaar naar zijn beleving met pensioen, maar wilde toch de gok wel wagen, als Eno en Bowie dat ook durfden. Hij had tenslotte jaren niet gespeeld. Aan durf ontbrak het niet: de eerste - door jetlag beïnvloedde - sessie speelde hij de gitaarpartij van Beauty And The Beast die in de eindmix ook werd gebruikt.

De cover is, net als de cover van The Idiot van Iggy, geïnspireerd door het werk van de Duitse kunstenaar Erich Heckel.

Voortreffelijke plaat en vrijwel van gelijke kracht als Low. Low is wat somberder, "Heroes" kwam trager bij me binnen…

Low is het meesterwerk uit deze periode, maar die staat ongetwijfeld hoger.

Deze had ik op 7.

Mijn nummer 13. Die ander zal beslist nog komen maar of die de 1e plaats zal halen is nog lang niet zeker. In deze game is de artiest die in hetzelfde jaar met twee albums op de proppen komt nu eenmaal niet in zijn voordeel. Zeker niet als het albums betreft van hoge kwaliteit. Ik hoop alleen dat die rotbeesten niet gaan winnen.

Terwijl ik die toch zelfs nog wel behoorlijk mooier en beter vind dan Exodus.

Deze Bowie redde het net. Op 20 bij mij en vind die andere ook duidelijk beter. Maar als hij traag binnenkomt moet ik het toch maar wat meer kansen geven wellicht.

Ja, ik vrees ook dat de geruchten of de dieren ermee gaan lopen...

Bij mij op 15. Low vind ik nog beter en verwacht ik ook nog.

Ook bij mij op 5, dubbel bingo dus.

Mijn nummer 8 en dit is overigens mijn 1ste match. Ik verwacht nog wel 2 matches overigens. Ik ben blij dat Low higher staat dan Heroes.

Bob Marley had ik niet verwacht. Simpelweg omdat Bob niet echt in mijn systeem zit zonder er verder echt een hekel aan te hebben. Ik hadden ergens onderin de Top 10 Supertramp nog wel verwacht. Nu zal die niet meer voorbij komen lijkt me

Ik vind Low en Heroes wel gelijkwaardig. Low misschien ietsje beter maar Heroes was de eerste Bowie-plaat uit de 70s die ik leerde kennen, dus die heeft op dat vlak wel weer een bonus. Bij mij staan ze dan ook op 1 en 2.

Vind het wel verrassend dat ie nu al komt, begrijp ik nou dat er mensen zijn die maar 1 album per artiest doen?

Ja dat begrijp je nu

Reggae heeft mij steeds meer aangesproken dan dance/disco, het klinkt relaxed en exotisch maar tegelijk ook militant met vaak geëngageerde teksten. Reggae werd ook door de punks omarmd, beiden genres kwamen van de minder begoede bevolkingsklasse.
Ik heb nog een ander reggae-album op 13, een debuut overigens.

Bij losse nummers kon ik dat begrijpen bij albums niet. Hoe vaak komt het voor dat een artiest twee albums in het zelfde jaar maakt en je die ook nog wilt opnemen. Dan ben je jezelf wel aan het beperken. Gelukkig is dat binnenkort voorbij want vanaf het begin van de 80's komt dat nauwelijks meer voor

Bij mij persoonlijk is het ook geen wet, maar wel een voorkeur.

Zou wel apart zijn als Bowie (of Fela Kuti natuurlijk ) daardoor de nummer 1 misliep dit jaar, terwijl ze wellicht wel het meest geliefde album hebben gemaakt.

Hadden ze zich maar niet zo moeten uitsloven.

Vooral blij met Bob Marley, mijn nr 2. Een album dat sterke is dan nr 1 albums uit andere jaren. Maar de top van 1977 is voor mij nog beter. En die verwacht ik nog.

In de jaren '70 en voordien brachten sommige artiesten zelfs 3 of meer albums uit in een jaar zoals Frank Zappa 4 albums in 1979 en Elvis zowat elk jaar 3 albums. Dat is nu niet meer het geval.

Dat is bij mij net zo ,ea hangt af van mijn voorkeur en/of de concurrentie van het betreffende jaar
In dit geval vind ik het totaalplaatje van Low een niveau hoger dan Heroes ,...
Low in mijn Top 10 en Heroes net buiten de 20

2 albumreleases in 1 jaar blijft nog wel voorkomen hoor
Enkele voorbeelden ,volgend jaar al van kaatje Boes en daarna bv Elvis Costello & The Attractions of Simple Minds en zoveel meer

Dat kan ik ook niet volgen. Overigens vanwege de wat 'mindere' kant 2 van de LP Heroes maar op 14 (had ook net top 10 kunnen zijn). Maar gelukkig ben ik ' m niet vergeten.

4. Fleetwood Mac - Rumours
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/329.300.jpg

Punten : 443
Nom. : 19 x
Nr. 1 van : teus, Film Pegasus, ArthurDZ

Fleetwood Mac kwam traag op gang. Maar vanaf zondag kwam een gestage stroom steun op gang en stond men rond plek 5. Dat werd er uiteindelijk nog eentje hoger.

Zoals genoegzaam bekend is Rumours opgenomen in een periode van relationele stress in de band: bassist John McVie en zijn ex Christine waren gescheiden en praatten alleen met elkaar over muzikale aangelegenheden, Buckingham en Nicks waren aan het eind beland van een langdurige knipperlichtrelatie en ruzieden veel en Mick Fleetwood was er net achter gekomen dat zijn vrouw - en moeder van hun twee kinderen - een affaire had met zijn beste vriend.
Het geheel werd gevoed met 'Rumours': de pers die wel lucht had van een en ander, maar daarover (en over andere individuele en bandzaken) inadequaat berichtte. Ook muzikaal lagen de visies niet op een lijn, met name John en Lindsey lagen overhoop omdat de laatste een echt pop-album wilde maken en de eerste dit vaak te zoet vond.
Als je dan ook de tijdsgeest en de omgeving bekijkt: de band was financieel goed gevoed door hun voorgaande plaat, Sausalito (de opnameplek) was nog in de hippiegreep en drugs was daar bijna vrijelijk te koop, zodat de plaat uiteindelijk onder enorm veel stress en invloed van coke-gebruik waar men niet milder van werd, is opgenomen.

De songs zijn zonder uitzondering dan ook een persoonlijke blik op relaties en hebben een flinke emotionele lading.

Er staan wel wat fijne nummers op deze plaat, maar hij kent een belangrijke stoorzender in de persoon en vooral de stem van mevrouw McVie. Haar nummers vind ik van een enorm zeikniveau dat de gehele plaat omlaag trekt. Nicks heeft een mooie stem en Buckingham vind ik sowieso wel een aanwinst voor muziekland. Maarja...

Ja maar... ja maar... Songbird!

Enfin, het heeft even geduurd, maar dan heb ik ook mijn eerste match en wel mijn nummer 4. Prima album, voor mij enigszins door de ouderlijke platenkast ondersteund. Van de andere kant stonden de titelloze en Tango in the Night daar ook in en die bleven toch minder overeind.

Bob Marley zag ook ik niet aankomen. Ik ken het album ook niet, misschien moet daar nog eens verandering in komen. "Heroes" ken ik wel en die is wel ok, maar niet top-20-waardig.

De b-kant van Heroes vind ik juist het beste eigenlijk, staat niet voor niets in mijn top 10 aller tijden. Alleen de b-kant van Low is misschien nog beter.

Rumours haalde net niet mijn top 20.

Blijven er nog 3 albums over;

Het dierenalbum en de finalisten van de Knock-out: 1977

Ik hoop het!
Rumours had ik ook niet.

Rumours ,blijft een Sterk album
Ondanks dat dit weer zo'n album is waar sommige tracks over de top gedraaid zijn op de div Radiostations verveelt het me nauwelijks ,het is de kracht van de songs gebracht door 3 musici met een bluesachtergrond en 2 uit de WestCoastPop ,achteraf een perfecte chemie
Voor Mij .....de uitschieters ..the Chain , Gold Dust Woman , Dreams ,You Make Loving Fun

Die eerste drie voor mij ook, geweldige nummers. Maar daartegenover staan ook wat vervelende nummers. Stevie Nicks hoor ik heel graag zingen, maar die andere mevrouw hoeft van mij ook niet zo nodig. Heb die nummers trouwens nooit echt veel op de radio gehoord, kan me alleen herinneren dat de TROS eind jaren '90 een docu had over Rumours op 3FM (toen nog Radio 3 denk ik). Heb Dreams eigenlijk vooral veel gehoord in de hitversie van Deep Dish uit 2006.

Ben een paar jaar geleden naar Fleetwood Mac in Ahoy geweest, toen die andere mevrouw niet mee deed en ze (dus) ook geen nummer van haar speelden. Dat was echt een goed concert! Voor mijn neus stond Lindsey Buckingham de sterren van de hemel te spelen op gitaar (natuurlijk).

Ik had wel verwacht dat Low hoger zou gaan scoren. Heeft bij mij ook een streepje voor.
Wellicht ook omdat het de 1e is uit de trilogie en het prachtige Warszawa bevat.
Maar het niveau ligt akelig dicht bijelkaar.
In dat opzicht eens met herman.

"Mac" op 12. Nog steeds een mooie plaat, maar de magie die het ooit had voor mij, is in de loop der jaren wel wat minder geworden.
Maar, ik heb 'm echt grijsgedraaid toendertijd.
Gold Dust Woman is briliant.

Met Tusk (1979) heb ik meer.