zie je wel dat ie gewoon in de top 3 hoort

Ja, verdacht dit

In het vervolg wil ik dat iemand anders de gegevens nog een keer natelt, net als bij de verkiezingen.

Lura Trump Mooie vermomming, dat wel!

Dat het Amerikaanse democratische stelsel in twijfel getrokken wordt kan ik begrijpen, maar de integriteit van onze geweldige organisator?

Of wacht, is dat dezelfde die opriep tot het kapen van mijn vrouw en denigrerende opmerkingen maakte over mijn muzieksmaak? In dat geval...

Even de Zaaf bonken....kent u die uitdrukking?

Ik vertrouw de uitslag, mits mijn nummer 1 niet wint.

7. Talking Heads - More Songs About Buildings and Food
https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4508.300.jpg

Punten : 332
Nom. : 15
Nr. 1 van : niemand

Hard van start met vooral veel nominaties, dat nam iets af en de plaat zakte iets naar plek 8. De laatste stuiptrekking gaf deze 7e positie.

Na het bescheiden succes van hun debuutalbum en het iets grotere single-succes van Psycho Killer hadden de Talking Heads hun zinnen gezet op een producer met een eigen visie op geluid en die hun creativiteit verder zou stimuleren. Die producer moest Brian Eno worden en hij verbond zich voor deze en de twee komende platen aan Talking Heads als co-producer.

Wat bleef en met iets meer venijn op de plaat werd gezet waren de aparte songstructuren, de staccato ritmes, de gestresste zang en de impressionistische teksten in een mengsel met invloeden uit de funk, bubblegum, country, reggae en punk. Maar Eno maakte daar meer dan op de voorganger een eenheid van, mede door het productionele aspect, maar ook door de nadruk wat meer op de ritmesectie te leggen en de ritmes wat dansbaarder te maken.
De cover van Al Green's Take Me To The River gaf de plaat het zetje waardoor het ook qua verkoopcijfers interessant bleef.

Talking Heads met Eno achter de knoppen, wat een combi! En dit is nog maar het begin! Fijne plaat, die nog vaak draaibeurten krijgt te mijnen huize.

Mijn nummer 3.
Voor mij nog altijd het beste album van die Pratende Hoofden.

Ah, nog één die ik nog had willen luisteren, maar waar het niet meer van kwam.

Talking Heads mijn nummer 4, het gaat goed

Mevrouw west?

Terecht ! Al moet het beste nog komen van deze hele fijne band.

Zojuist onder het genot van Talking Heads en Westmalle Tripel de afwas gedaan. Wie zegt dat huishoudklusjes vervelend zijn?

Talking Heads op 7 bij mij. Aanstekelijk album, en later zouden ze zich nog een paar keer flink over de door More Songs al hoog gelegde lat begeven. Met andere woorden: topband!

Niemand Etta. Ik heb hier nog wat IPA, en een stofzuiger.

Prima, als ik zelf de definitie van 'schoon' mag bepalen.

Ik houd trouwens meer van dweilen; dat geeft minder herrie en meer ruimte voor goede muziek. Heb daarom ook een houten vloer.

Je hebt gelijk. Ik ben 1985 aan het voorluisteren vandaar. Dus die goede muziek is voorhanden.
Evenwel, 1985 is geen toppertje...

Ga toch weg en neem de roltrap naar de maan.

Nog geen overeenkomsten hier...

Afwijkend gedrag wordt niet getolereerd hier!

Dat was al langer bekend

6. Blondie - Parallel Lines
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3766.300.jpg

Punten : 338
Nom. : 17
Nr. 1 van : niemand

En ook Blondie startte nergens om maandag ineens hoog in de top 10 te belanden. Dat werd redelijk vastgehouden en tot mijn verbazing staat deze zomaar tussen de zware jongens.

In februari '78 kwam Blondie's tweede album Plastic Letters uit, geproduceerd door Richard Gottehrer (mooie godsvruchtige naam), die aan de basis stond van het punky geluid van de band.
De toer die op de release volgde leverde een kennismaking met de Australische producer Mike Chapman op en Peter Leeds, de manager, zag daar wel brood in en spande met platenmij Chrysalis samen om deze samenwerking tot releases te laten leiden.

Daar werd divers op gereageerd binnen de band, waar de neuzen toch al niet dezelfde kant op wezen. Debby was aanvankelijk snibbig, volgens Chapman was dat een NY-LA ding, maar nadat Chapman met Heart Of Glass en Sunday Girl aan de slag was geweest, nam dat af.
Chapman echter vond het werken met de band knap lastig: de muzikale vermogens waren nogal beperkt, Chris Stein was veelal stoned, wat Chapman veel tijd kostte om te doceren en herhaaldelijk op te nemen. Bassist Nigel Harrison werd zo gefrustreerd door die betweter van een Chapman dat hij een $50.000,- synthesizer naar hem smeet tijdens de opnames.
Chapman herinnert zich de sfeer in the Record Plant:
'The Blondies were tough in the studio, real tough. None of them liked each other, except Chris and Debbie, and there was so much animosity. They were really, really juvenile in their approach to life—a classic New York underground rock band—and they didn't give a fuck about anything. They just wanted to have fun and didn't want to work too hard getting it.'
Ook Debby vergde wat coaching. Waar Chapman erg te spreken was over haar vocale vermogens, ervoer hij haar als labiel en kwetsbaar. Deb scheen tijdens de opnamesessies veel uren huilend op de WC doorgebracht te hebben. Met veel geduld en voorzichtige aanwijzingen vooraf had Harry niet veel takes nodig, minder dan met Gottehrer, dus de spanning nam bij haar wat af.
Veel songs trouwens waren onaf; de opnames waren gevorderd tot de basic track, maar Debby was de teksten nog aan het schrijven. Chapman herinnert zich voorzichtig aan Deb te vragen of ze klaar was om in te zingen en zei antwoordde met "Yeah, just a minute" terwijl ze de tekst snel afmaakte.

Blondie doet het niet voor mij. De liedjes zijn te flauw, de zang te zeurderig, de zucht naar makkelijke populariteit te groot. Een enkel liedje kan ik waarderen, maar dat zijn er niet veel.

Leuk, dit "flauwe" muziekje had ik op 19

Ai! Mainstream rukt op. Ziet er niet goed uit. . Dit album had ik natuurlijk nooit zo hoog verwacht. Hoort ook niet in de top 10.

Ik heb hem ook (net) niet.
Fade Away and Radiate wel een van hun mooisten.

Mijn nummer 2. Had ik eigenlijk geen hoop meer in. Blij dus!

Hier nog een blij ,mijn nr 3 ,mooiste album van Blondie ,hier fleurt de Top 10 weer van op
Ook het meest spontane album van Dire Straits ,mijn favoriete album van deze band is een echte Klassieker ,en terecht in de Top 10! Mijn nr 4
Ja mannen (van de fanatieke berichten hier) ....dat is de mening van een meer naar Mainstreamstemmer ... die moet je hier er toch ook bij hebben,want als het aan jullie ligt dan zou de Top 10 vol staan met liefst zo ver mogelijk van toegankelijk,want dat is interessant
Ja sorry ,ik op mijn beurt snap niet dat Peren Oeboe de Top 10 haalt ,pfffff wel eens meer geluisterd,
Maar...even goede vrienden ,......niet om door te komen, gelukkig houden we niet allemaal van zwarte auto's wat zou dan de snelweg er eentonig uitzien

Mijn nummer 7. Heerlijk album. En ik heb er al 4, zo goed heb iknog nooit gescoord volgens mij.