Alweer 9 jaar geleden dat ik deze kocht op de cd- en platenbeurs in Utrecht. De enige hele albums die ik toen kende waren de albums die ik had gekocht, en dat waren er toen niet heel veel, helemaal grijsgedraaid en heeft deze dus zeker een speciaal plekje in mijn hart (en stond daarom ook in de Top 3).

9. Dire Straits - Dire Straits
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2944.300.jpg

Punten : 289
Nom. : 13
Nr. 1 van : niemand

Aanvankelijk nergens te bekennen. Maandag, sleuteldag, kwam een enorme hoeveelheid steun en belandden ze pardoes op 10. Daarna wat heen en weren en 9 werd het.

Mark Knopfler was na afstuderen met een English Degree via een reportersbaantje voor de klas gaan staan om zich 's avonds aan de muziek te wijden met lokale pubbands in plaats van aan mevrouw Knopfler. Dat leidde tot een echtscheiding, financiële sores, en een andere woonplek: in de flat bij broer David, waar John Illsley ook woonde. Gedrieën vormden ze een band, trokken Pick Withers als drummer aan en begonnen te repeteren.
Centjes bijeen geschraapt, 5-song-demootje maken en naar de bekende DJ Charlie Gillett ermee. Gillett vond met name Sultans Of Swing fijn, draaide het veel in zijn show en twee maanden later tekenden Dire Straits een platencontract bij Vertigo, een tak van Phonogram Inc.
Hun album werd uiteindelijk geproduceerd door Muff Winwood, de broer van Steve.

Hmmm… eerlijk: ik heb m gehad, destijds en vond het goede muziek. Niet super, wel goed. De opvolger vond ik minder, maar Making Movies beviel me pas echt goed. Daarna kwam voor mij de klad erin en waar men met de band ging weglopen, liep ik voor de band weg. Ontopic, ik heb het debuut al zeer lang niet meer gehoord. Misschien weer eens doen...

In mijn top 20 geen plaats voor dit debuut van de Dire Straits. Ik luisterde er destijds veel naar maar na mijn kennismaking met de new wave nam mijn belangstelling voor dit soort muziek snel af.

"Sultans of Swing" gaat er wel in, ook het latere "Money for Nothing" vind ik lekker, maar voor de rest heb ik totaal niets met deze band.

En Telegraph Road dan? Die vind ik nog beter dan Making Movies, vooral het imposante titelnummer. Dit titelloze debuut haalde mijn top 20 net niet. Had wel net gekund trouwens.

Voor mij stond dit album niet op mijn radar. Daarom wel een verrassende notering.

Wel een bekende band natuurlijk, maar heb van dit album nooit gehoord. Ook niet echt mijn ding afgaande op de singles... leukste is waarschijnlijk het verhaal van zaaf.

Het mooiste zijn de eerste minuten van Down to The Waterline.

Veel gedraaid tijdens het bridgen in een afgelegen boerderij waar slechts enkele cd's beschikbaar waren.

Zowel Wire en Dire Straits in de top 10.

Wire pas ontdekt en deze van Dire Straits al heel lang in de collectie. Heerlijk album.
Na Love Over Gold (1982) is de lol er dan wel af.

Dire

Mijn nummer 3. Heerlijke band, wat mij betreft tot en met hun laatste plaat

Je wordt er idd wel relax van luigi

Hier ook zo, het enige album van die club die voor lijstjes in aanmerking komt.

Dit, alleen dan staat Wire 12e en laatste bij mij. Dire Straits is verboden om te draaien in Huize Teunnis.

Het zal spannend worden of er nog een klassiek album komt. Ik verwacht hem onderaan de top-10, dus de kans wordt steeds kleiner. En die muziek voor vliegvelden zal het toch wel gehaald hebben? Over mijn #1 maak ik me zeker geen zorgen en over mijn #3 geen illusies. Of er moet een zwarte duivel gekke dingen hebben gedaan. Mijn ontdekking van de week staat op #5 en ook die verwacht ik snel.

Ik verkies Dire boven Wire. DS op nr 8 bij mij.

8. Pere Ubu - The Modern Dance
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1680.300.jpg

Punten : 290
Nom. : 14
Nr. 1 van : catchup, Lying Mouth, Lura, Ataloona, Teunnis

Van een ruime top 10 plek bij de aanvang van deze editie zakte de plaat weer langzaam weg om de neus woensdag weer te tonen en in de top 10 te houden.

Pere Ubu is een afsplitsing van de lokaal beruchte Clevelandband Rocket From The Tombs, dat in 1974 opgericht werd door Peter Laughner.
De 'klassieke' line-up van die band was: Laughner, David Thomas (destijds bekend als Crocus Behemoth), Craig Willis Bell (als Darwin Layne), Gene O'Connor (als Cheetah Chrome) en Johnny Madansky (a.k.a. Johnny Blitz). Na het uiteenvallen van deze band splitste deze zich op in twee belangrijke bands: de min of meer straight forward punkband The Dead Boys en het duidelijk meer experimentele Pere Ubu.
Pere Ubu werd de band van Laughner, Thomas en de geluidsman van RFTT, Tim Wright. Vrij spoedig overleed Laughner aan acute alvleesklierontsteking, door jarenlang overmatig alcohol- en druggebruik.

Beide groepen gebruikten RFTT-nummers, omdat deze band nooit tot releases gekomen was: What Love Is, Down in Flames, Caught With the Meat in Your Mouth (in de RFTT-tijd bekend als I'm Never Gonna Kill Myself Again), Sonic Reducer en Ain't It Fun werd door The Dead Boys op de plaat gezet,
Pere Ubu herinterpreteerde Final Solution, Life Stinks en 30 Seconds Over Tokyo.

Ha, Pere Ubu! Je moet er maar zin in hebben. Dat heb ik vaak niet, terwijl ik de plaat zeker erg kan waarderen. Hij vergt veel van me, laat ik het daarop houden. Maar: een plekje in mijn top 20, dat zegt in dit jaar best veel.

Vier keer op 1, verrassend

Bij mij op 14, mooi album!

Nooit van gehoord. En het fragment nodigt niet meteen uit...

Aantal jaar geleden veel geluisterd, net als Dubhousing trouwens. Maar de laatste tijd niet zo vaak meer zin in. Herken wel wat zaaf schrijft. Voor mij daarom 'slechts' een 15e plek.

Jeetje Martin.. Mij een beetje wijsmaken dat deze in de top drie zou staan... Of vulde ik dat zelf in? Ben ik even beetgenomen

Nou ja, mooi dat ie in de top 10 staat. Een van de meest bijzondere albums die ik ken. Heeft ook lang in mijn algemene top 10 gestaan. Beetje weird, soms wat creepy maniakaal (duh, David Thomas eh), maar ik hoor d'r iedere keer weer zoveel moois in. Echt een favoriet dus.

EDIT: je pakt er wel een fragmentje bij zeg; als je dacht dat ze op lp al ontoegankelijk genoeg waren
Even iets toegankelijks van Pere Ubu erbij pakken, die tegelijkertijd de gekte én aanstekelijkheid van frontman David Thomas laat zien: Pere Ubu, "Breath" - YouTube (zelfde show waarin ze later optraden met Philip Glass, Debbie Harry en Eric Drew Feldman uit de Magic Band.)

Pere Ubu ben ik pas laat gaan waarderen, maar het behoort niet tot de meest toegankelijke muziek. Althans dat wat zij in de jaren zeventig en beginjaren tachtig hebben uitgebracht. Eind jaren tachtig werden ze een stuk toegankelijker.
Mijn nummer 18.

Ubu geweldig album, mijn nummer 5

Jij zei:
Dank voor het verwerken. Hopelijk zie ik The Modern Dance terug in de top 5 ?

Waarop ik reageerde met:
Top 5?! Hahahahahaha!! Jij legt de lat niet hoog

Die laatste zin was ironisch...

Ironie op het internet - 't blijft lastig
Wishful thinking ook

Ik heb t niet goed onder de knie bedoel je?

Nou, ik had hem anders ook wel in de top-5 verwacht. Misschien heeft het iets te maken met dat ik ontbreek in het rijtje #1's? Wat een geweldige plaat Heeft ook hier wel eens in de top-10 gestaan.

Damn is t weer zover? Ik ga met Excel stoeien en je iig vermelden!

Edit: gaat inderdaad om de vermelding, moest de string uitbreiden, want 5x nr 1 bij een nummer 8 positie is nog niet eerder gepasseerd. alles is verder geteld.

Laten we maar zeggen dat ik half serieus was. Wishful thinking aan mijn zijde dat je niet-ironisch bezig was. Maar je bent er dus zo eentje, ironische doerak

Jezus, het debuut van Dire Straits had ik niet verwacht zeg. Aardig albumpje maar zelfs niet top 20 waardig. Love over Gold en Brothers in Arms vind ik veel beter.

The Modern Dance heb ik één keer beluisterd en ik kon er wel een 4* aan kwijt dus bij mij staat ie op een 9de plaats.

Ik heb hem maar weer eens op gezet - was al een tijdje geleden - en wat blijft dit toch een ongelooflijk sterk album! Hoogtepunt is naar mijn idee Laughing: