Ik heb hem ooit eens op LP gekocht, maar nog nooit integraal beluisterd. Ik loop er ook niet echt warm voor. Van I Am A Rock vind ik de vroegere soloversie van Paul Simon ook beter dan de albumversie hier. Parsley viel bij mij net buiten de top 20, staat ergens rond 21-24.

7. The Kinks - Face to Face 




Punten : 284
Nom. : 14
Nr. 1 van : niemand


Startte erg goed en zakte rond lijst 20 de top 10 uit. De tweede week redde de plaat en zette hem toch nog op een alleszins acceptabele zevende postie.

Deze plaat markeert de omslag in songwriting van Ray Davies. Voorafgegaan door een mental breakdown van Davies als gevolg van een zeer hectisch tourschema en gepaard met personele problemen (basgitarist Quaife had een auto ongeluk, was serieus gewond en verliet tijdelijk de band) en geruzie met platenmaatschappij werd de plaat in een roerige tijd uitgebracht. Dat geruzie had ook als gevolg dat de plaat achterbleef in verkoop en lange tijd 'out of print' was.
Face to Face was de start van The Kinks' golden age, met fraaie composities en rake sociale typeringen.

Fijne plaat, zonder meer. Nog niet op hun hoogste hoogtepunt, maar toch best wel behoorlijk hoog weet je.

Mijn nummer 4, heerlijk album!

Mooie lijst so far. Komen nog wel wat toppers.
Een blankere top 10 waarschijnlijk.

Ha, The Kinks mijn nummer 7, prima album .

Behalve Simon en die met de G alles ook in mijn top 20. S&G dit weekend maar eens beluisteren.

Ik meld mij in 1967. Genoeg albums die ik ken en sinds we nu 2 weken de tijd hebben, moet t me wel lukken om nog wat albums te beluisteren.

Ben benieuwd...

Ah, luigi weer aan boord.
Mooi jaar om in te stappen in ieder geval.

Mijn numero 3!!

Fijne plaat

Mijn nummer 7, geweldig album. Hoop dat mijn 6 ook nog komt, die is wel kansrijk denk ik.

Mooie lijst voorlopig, benieuwd naar morgen
Al is vooral de volgorde en niet zozeer de gastenlijst een vraagteken.

Zullen de gasten dat ook -van jouw overigens rake observering- vinden?

2. Otis Redding - Complete & Unbelievable: The Otis Redding Dictionary of Soul (1966)
7. Simon & Garfunkel - Sounds of Silence (1966)
14. The Kinks - Face to Face (1966)

6. The Rolling Stones - Aftermath



Punten : 329
Nom. : 16
Nr. 1 van : niemand


Steeds net onder het podium en verderop in het spel door twee platen voorbijgestreefd resulteert uiteraard in deze zesde plaats.

Volgens Bill Wyman zouden de Stones met Aftermath de soundtrack verzorgen van een nooit verschenen film van Nicholas Ray. Het feest ging sowieso al niet door omdat Jagger Ray had ontmoet en hem niet mocht.
Het album is opgenomen in ‘alle rust’, niet – zoals de voorgangers – tussen het toeren door. Dat gaf de band, en met name Wyman en Jones, de gelegenheid om te stoeien met allerhande instrumenten.
Ook was dit het eerste album louter met composities van ‘The Glimmer Twin’.

Fijne plaat dit, naar mijn smaak. Ook de Stones begonnen hier met een flinke ontwikkeling richting het geluid van de latere jaren 60, het begin van hun glansperiode.

Prima zo, mijn nummer 4 en een goed Stones album.

Ook mijn nr 4 een Stonesalbum meer richting pop/rock ,ze bewezen dus dat ze op eigen benen konden staan met eigen composities,waarvan zeker stuk of 6 tracks gecoverd werden door andere artiesten
Terecht in de Top 10

RS, bij mij op 7

Wie staan er dan nog boven mij

#5 hier

Prima start van het jaar 1966, tot nu toe al:

6. The Kinks - Face to Face
9. The Rolling Stones - Aftermath
12. Simon & Garfunkel - Sounds of Silence

Verwacht voor de rest geen verrassingen meer, maar wie weet .

5. Nina Simone - Wild Is the Wind




Punten : 344
Nom. : 15 x
Nr. 1 van : west


Zoals gezegd, vanuit de onderste gelederen van de top 10 steeg Nina tot deze 5e plaats. Well done lady.

Ook dit is weer een bijzondere keuze. Deze plaat is een verzameling resterende opnames van eerdere Philips-platen die ze maakte. Het wonderlijke is dat deze verzameling erg goed samenhangt.
Het titelnummer kennen we allemaal van David Bowie, er zullen maar weinigen zijn die Nina's versie eerder kenden. Of dat voor Lilac Wine ook geldt weet ik niet (Jeff Buckley).

Eerder gezegd, Nina beroert mij niet als ze anderen beroert. Maar beroerd vind ik het zeker niet Dit is een mooie plaat van haar.

Erg verrassend en wat mij betreft onterecht hoog.
Nu verwacht ik alleen nog maar B-artiesten

Ik hoop met je mee op Baden Powell & Vinícius de Moraes.

Verder toch ook niet heel verrassend toch gezien het aantal stemmen en het gemiddelde hier op de site. Ik vind hem zelf wat minder dan Pastel Blues, maar bij mij staat ie ook hoog met een 6e plaats. En Aftermath staat hier ook al in de top 10 (8e plaats).

Deze B-artieste staat bij mij op plek 4.

En bij mij op 2.

En bij mij op drie!

Toch niet slecht voor zo'n B-artieste.

Nu nog Beatles, Beach Boys, Dylan en.... (Bo de Groot / S&G / ??)

Beach Boys, Beatles, Bob en Bo, in die volgorde

4. The Mothers of Invention - Freak Out! (1966)
7. Nina Simone - Wild Is the Wind (1966)
12. Simon & Garfunkel - Sounds of Silence (1966)

Geen Kinks, geen Rolling Stones en ook geen ......