R.I.P. Lee Clayton.

Agh, R.I.P. Lee Clayton. Naked Child is hier een gekoesterde parel.

Vandaag overleed de Ierse zanger Christy Dignam, frontman van de band Aslan. Aslan is geen bekende band in onze contreien. De Ieren kenden in eigen land echter wel veel succes. Tussen 1988 en 2012 stond de band zes keer bovenaan de Ierse albumlijst. Elf maal bereikte een single de Ierse top 10. En dat terwijl de band aanvankelijk slechts een kort leven beschoren leek. Het debuutalbum was een groot succes, maar al snel zorgde de heroïneverslaving van Dignam voor strubbelingen. De band viel na één album in 1988 uit elkaar, maar kwam 5 jaar later weer bijeen. Toen begon het pas echt goed te lopen voor Dignam en consorten.
Aslan beschreef zijn verslaving in een tweetal autobiografieën, This is Christy Dignam en My crazy world. Twee jaar terug bracht hij zijn solodebuutalbum uit, The man who stayed alive. Dignam bezweek aan kanker, een ziekte waarvoor hij al tien jaar behandeld werd. Dignam is 63 jaar oud geworden.
'This is' was de debuutsingle van Aslan

Op 13 juni overleed John Rowan, de drummer van Urge Overkill die beter bekend was onder het pseudoniem Blackie Onassis. Urge Overkill is een rockband die al meedraait sinds 1986. Onassis versterkte de gelederen in 1991 en dat luidde -toeval of niet- de succesvolste periode van de band in. In 1992 nam Urge Overkill de Neil Diamond-cover 'Girl you'll be a woman soon' op, die twee jaar daarna in de Tarantino-film Pulp fiction terechtkwam. Ook de single 'Sister Havana', van het album Saturation uit 1993, kende het nodige succes. In 1997 nam de band een lange pauze. In 2004 pakte Urge Overkill de draad weer op, maar Blackie Onassis was toen uit de lineup verdwenen. Rowan/ Onassis is 57 jaar oud geworden.

de song in de film is zeker memorabel. en 57 is verdomme jong! RIP Blackie

Dan Lardner, zanger, gitarist en songschrijver van de New Yorkse groep QTY is overleden.
Lardner richtte in 2014 samen met gitariste/ zangeres Alex Niemetz de groep QTY op. Met z'n tweeën namen ze een aantal demo's op, waarna QTY werd uitgebreid tot een kwartet. Hun debuutalbum en enige album tot nu toe verscheen in 2016. Denk aan een mix van Lou Reed en the Strokes. Van erwinz kwam ik nog een lovende recensie tegen van dat album.
Eerder dit jaar tourde Lardner met QTY nog als voorprogramma van Lemonhead Evan Dando.
'Rodeo' was de debuutsingle van QTY:

Jellie Brouwer is overleden. Mijn favoriete interviewer was ze niet, maar ze heeft ruim twintig jaar één van de belangrijkste cultuurprogramma’s op de Nederlandse radio gepresenteerd, en in die rol mag haar invloed geprezen worden. Haar werk heeft veel mooie gesprekken opgeleverd met de kunstwereld in haar volledige spanwijdte. Een mooi interview met Brouwer zelf stond gisteren nog in Volkskrant Magazine - een gepast afscheid.

Mausie is mij net voor, maar ik typ mijn berichtje even af:
Vandaag overleden: Teresa Taylor, alias Teresa Nervosa, een van de twee drummers van Butthole Surfers. Taylor drumde bij de band van 1983 tot 1989 en daarna nog een jaartje in 2008/2009 en is te horen op een tiental albums van de band. Ze overleed aan een longziekte.
Hier te zien in een live clip, de drummer met het korte kapsel



Taylor was ook een blauwe maandag actrice, zo speelt ze in de film Slacker iemand die een uitstrijkje van Madonna probeert te verkopen:

Vannacht is Hans Buiskool overleden, begin jaren '80 zanger in de punkbandjes the Storch en Mornington Crescent

Dat is wel wat obscuur. Wat heeft de man in de afgelopen drieenveertig jaar nog meer gedaan?

Geen gezonde dingen... Hij is lang verslaafd geweest en heeft van daaruit als ervaringsdeskundige/ personal coach gewerkt in de verslavingszorg

Na Mark Stewart afgelopen april al het tweede lid van de band dat dit jaar overleden is

Ik lees dat Peter Brötzmann is overleden.
Al zie ik het nog niet officieel bevestigd.
Hij was wel al een tijd ziek begreep ik.

Pfff, Willem Nijholt R.I.P.

Het was me een figuur, onze Willem. In interviews kwam hij steevast over als een kokette, wrokkige, flirterige lieverd met een flinke gebruiksaanwijzing. Zijn werk viel eeuwig in de oubollige categorie - al in de jaren zestig werd hij, een jonkie nog maar, bekogeld met tomaten in het kader van Aktie Tomaat omdat de voorstellingen waar hij in speelde verre van vernieuwend waren. Als acteur was Nijholt nu eenmaal een vakman van de oude stempel, die zijn rollen tot in de puntjes voorbereidde, met alle clichématige maniertjes die daarbij hoorden. Ook als danser en zanger was Nijholt een groot talent - en vooral in die laatste rol zal ik hem blijven herinneren. Zijn stemgeluid - dat hij zelf ooit als 'ielig' en 'een beetje nichterig' omschreef - was even veelzijdig als herkenbaar, en hij wist als geen ander het schitterende repertoire van onder meer Bannink en Stokkermans voor het voetlicht te brengen. Willem zal worden gemist.

Ik kon niet kiezen, daarom hieronder een reeksje favorieten uit zijn oeuvre.

R.I.P. Willem Nijholt.
Eén van de belangrijkste acteurs van mijn jeugd. Veel grotere zijn er niet geweest.

Jeetje Da's een grote...

R.I.P. Peter Brötzmann

Peter Brötzmann, legend of free jazz, dies at 82

Peter

Maar heeft hij zijn laatste ademtocht nu in die sax kunnen blazen? Dat zou 'm van harte gegund zijn.

Lee Rausch (megadeth)

Nogal verwarrend: ik kom zijn naam tegen gespeld als Rausch en als Rauch. Maar zijn correcte naam is Lee Rauch.
Rauch is alleen te horen op de eerste demo van Megadeth en op een aantal live-opnamen, maar was al vertrokken voordat het debuutalbum werd opgenomen.

Dus Raus

...die spelling kende ik nog niet...

R.I.P. Peter Brötzmann

Heb nog niet zo lang geleden kennis gemaakt met de gekte die hij met een saxofoon wist te creëren.

R.I.P. Lee Rauch

Overleden op 23 juni, op 89-jarige leeftijd: Paul de Senneville. Hij heeft een carrière achter de rug die even gevarieerd als succesvol was. Begonnen als journalist bij France Soir, daarna producent van tv-programma's, vervolgens directeur van een platenmaatschappij (Disc AZ) en manager (van Michel Polnareff).

Vanaf 1968 vormde De Senneville een componistenduo met Olivier Toussaint in de hoek van de (hele) lichte muziek c.q. easy listening. Samen schreven ze nummers voor o.a. Mireille Mathieu, Petula Clark, Hervé Villard en Polnareff. De Senneville geldt als de ontdekker van pianist Richard Clayderman, voor wie hij zo'n vierhonderd composities schreef. En dat terwijl hij naar het schijnt geen muziek kon lezen, schrijven of spelen. Als hij iets bedacht dan zong hij dat in in een kleine cassetterecorder. Vervolgens riep hij er een pianist bij, die dat in een arrangement moest omzetten.

De Senneville schreef bovendien in de jaren '70 de muziek voor zo'n twintigtal Franse speelfilms (met titels als 'French Erection', 'French Deep Throat' en 'Les putes infernales'; dat soort films levert in retrospectief vaak de fraaiste lounge-soundtracks op).
In 1978 namen aan het Eurovisie Songfestival zowel Frankrijk als Monaco deel met een compositie van De Senneville.

Toussaint en De Senneville brachten hun muziek uit via het door hen opgezette platenlabel Delphine Records; dat is nog altijd een grote speler in Frankrijk, gespecialiseerd in instrumentale muziek. De Delphine Groep heeft momenteel o.a. vier opnamestudio's, een filmbedrijf, een reclamebureau, een castingbureau voor acteurs en twee modellenbureaus.

De bekendste composities op naam van De Senneville zijn:
- Ballade pour Adeline (hit voor Richard Clayderman in 1978)
- Song of ocarina (hit voor J.P. Audin & Diego Modena in 1991)
- en zie hieronder: 'Dolannes melodie', een top 3-hit in 1975, die onder de naam van beide componisten werd uitgebracht en het begin van de carrière van trompettist Jean-Claude Borelly betekende. Suikerzoet, maar tegelijkertijd meeslepend, als je er van houdt.

Polaris gitarist Ryan Siew is helaas op 26-jarige leeftijd overleden. Polaris is een van de jonge metalcore bands die ik van in het begin toch een beetje gevolgd heb.

R.I.P. Ryan

POLARIS Guitarist RYAN SIEW Dead At 26 Years Old