2025 is wel het jaar dat veel televisiepresentators overlijden...

Als iemand doodgaat komt die persoon weer in het nieuws en kan het dat je wordt herinnerd aan een artiest en deze herontdekt, of zelfs door de media-aandacht pas in aanraking komt met de artiest. Lijkt me allemaal vrij logisch. Ik vind meelopers trouwens net zo erg als mensen die keuzes maken om maar niet mee te lopen, en het continu je afzetten tegen de mainstream.

Meelopen is ook een keuze.

Nu weer even on topic,
met meteen mijn welgemeende excuses aan alle Eurovisie-volgers, want de volgende naam had ik tot nu toe over het hoofd gezien, en dat terwijl het op Eurovisiegebied niet bepaald een kleine jongen was. Hoe dan ook, Bernd Meinunger is op 17 oktober overleden.
De Duitser werkte als tekstschrijver veel samen succescomponist/ -producer Ralph Siegel. Meinunger leverde een tekstuele bijdrage aan maar liefst negentien deelnemers aan het Eurovisie Songfestival; voornamelijk namens Duitsland, maar ook inzendingen van Zwitserland, Luxemburg, Montenegro en San Marino kwamen van zijn hand. Met zijn tekst voor Ein bisschen Frieden won Nicole in 1981 het festival. Verder waren er o.a. nog tweede plaatsen voor Theater (Katja Ebstein, 1980), Johnny Blue (Lena Valaitis, 1981) en Lass die Sonne in dein Herz (Wind, 1987) en derde plaatsen voor Wir geben 'ne Party (Mekado, 1994) en Reise nach Jerusalem (Sürpriz, 1999).
Bernd Meinunger is 81 jaar oud geworden.
Dit vind ik zelf zijn leukste bijdrage aan het festival, een liedje van de tweeling Sophie & Malagy, een Frans duo dat namens Luxemburg in 1980 de negende plaats bereikte. Met de hier nog zo vrolijke zusjes is het helaas niet goed afgelopen.

Ik ben al een tijdje niet meer ingelogd geweest op de site - andere bezigheden die meer aandacht vragen - maar ik las net dat Donna Jean Godchaux is overleden. Ik denk dat het van David Bowie geleden is dat ik zo’n knoop in mijn maag heb gehad (al kwam de dood van Phil Lesh ook wel in de buurt) en ik hou mijn hart al vast voor die andere grootheden die er nog - op gezegende leeftijd - zijn. Maar wie is die Donna? Ik heb het natuurlijk over Donna van de Grateful Dead. Een zangeres die nog als backup singer te horen is op twee ongelooflijke oorwormen (When a Man Loves a Woman van Percy Sledge in 1966 en Suspicious Minds van Elvis Presley in 1969) maar die voor mij muziekgeschiedenis heeft geschreven toen ze bij de Grateful Dead terecht is gekomen.

De manier waarop is even geniaal als dat het simpel is (na een concert van de Dead raakte Donna aan de praat met Jerry Garcia en stelde toen Keith Godchaux - haar man - voor en die werd al snel de nieuwe toetsenist van de band waarna niet veel later Donna zelf ook begon mee te doen) en hoewel de meningen vandaag de dag nog altijd verdeeld zijn over haar inbreng, is zij voor mij mee onderdeel van de sound van de Dead waar ik indertijd op verliefd ben geworden. Er is gewoon iets hypnotiserend aan een Playing in the Band jam en opeens een van die kenmerkende schreeuwen van Donna te horen als teken dat de jam bijna ten einde was. Ze was op zich niet lang bij de band, want Keith overleed na een aantal jaren aan een overdosis, maar ik zal die vele concerten met haar altijd waarderen. Er is een reden waarom Red Rocks 7/8/78 na al die jaren nog altijd mijn favoriet livealbum van de Grateful Dead en het was dat album dat voor mij opeens de switch betekende van een casual fan naar een die-hard fan. De ultieme versie van Deal, de ultieme versie van Werewolves of London en dat allemaal dankzij een hippiechick die op een bepaald moment het aandurfde om zichzelf uit te nodigen om mee te spelen met één van haar favoriete bands.

Er bestaat gelukkig nog altijd enorm veel materiaal waar ze fantastisch klinkt - en ook genoeg materiaal waar dat niet is, maar de band in het algemeen was sowieso niet altijd even consistent - en ik denk dat ik me nu maar eens even ga onderdompelen in een resem Sing Me Back Home versies. Er zijn niet veel nummers waar ze zelf vocaal de hoofdrol speelt, dus laat ik maar even een versie van Sunrise linken: https://youtu.be/mev6DWcygiU?si=x90gaThevke_YX1s

Ze werd 78 jaar en overleed aan die kloteziekte met een k.

Joost Prinsen, een van mijn favoriete Nederlandse televisiepersoonlijkheden.

Ik ben van de generatie die hem heeft leren kennen dankzij Het Klokhuis. En ook dankzij De Legende van de Bokkerijders (toen nog zonder -n), waarin hij de fantastische rol van Lei de Tinnegieter speelde. Later keek ik ook zo nu en dan naar Met Het Mes Op Tafel. Een van de weinige televisiespellen die me ooit heeft kunnen boeien. Mede dankzij de geweldige, authentieke en markante (daar is ie weer!) presentatie van Joost Prinsen.

Henk Krol wilde haar net al feliciteren. Maar dat hoeft dus nog niet.

NU.nl biedt actrice Nelly Frijda en haar familie excuses aan

Als kind, en als fervent kijker van Het Klokhuis, was ik doodsbang voor Joost Prinsen. Hoe goed zijn kostuum ook was, en onder hoe veel lagen make-up hij zijn gezicht ook verstopte, zodra hij in een sketch in beeld kwam herkende ik hem gelijk en moest de televisie uit. Ik heb geen flauw idee waar die irrationele angst precies vandaan kwam, maar hij had natuurlijk wel een zwak voor het spelen van ongure en lugubere personages, dus hij zal ongetwijfeld eens iets hebben gespeeld waar mijn tere kinderzieltje niet goed tegen kon. Toegegeven, ik was als kind ook een enorm watje. Enfin, een welgemeend adieu aan die iconische en charismatische tv-persoonlijkheid!

Edit: Geen politiek op MuMe, ook niet voor mij.

En dat voor een moderator

(modknip)

Orde van de dag maar weer...
Afgelopen donderdag is de Zweedse zangeres Karin Glenmark overleden. Met haar broer Anders vormde zij het duo Gemini. Hun twee albums werden geproduceerd door de twee mannelijke ABBA's, Björn Ulvaeus en Benny Andersson. Daarnaast nam Karin Glenmark ook nog twee Zweedstalige soloalbums op en vormde ze met haar oom en tante de groep Glenmarks.
Karin Glenmark is 73 jaar oud geworden.
Dit was hun hit in de Lage Landen:

Een schoolklas op de knieën voor het duo en de leraar zit links achterin. Vreemde studio-opstelling maar een aardig liedje.

Weetje Just like that zou eigenlijk op het geannuleerde abba-album zijn gekomen. Is ook door ABBA opgenomen. Maar toen niet uitgebracht en door bjorn en benny naar Gemini doorgeschoven. ABBA was er (onofficieel) mee opgehouden.

Gisteren is Squeeze-drummer Gilson Lavis overleden. Lavis bouwde in de jaren '70 al heel wat drum-ervaring op door te touren met Chuck Berry, Dolly Parton en Jerry Lee Lewis. Halverwege de seventies werkte hij in een steenfabriek toen hij in Melody Maker een advertentie zag: band zoekt drummer. Dat betekende zijn entree in Squeeze. Na het uiteenvallen van die band ging hij met Jools Holland mee naar diens Rhythm and Blues Orchestra. Daar drumde hij tot eind vorig jaar, waarna hij met drumpensioen ging.
Gilson Lavis is 74 jaar oud geworden.

Dan zal ik maar niet melden dat Viola Holt vandaag overleden is......

Met politiek heeft Viola Holt niet zoveel van doen zover ik weet, en muzikaal was ze ook niet echt.
Toch is er wel een vage muzieklink te leggen. Naar het schijnt is la Holt namelijk hoezenpoes geweest voor een verzamelalbum van niemand minder dan Tony Bass. Op het onvolprezen album Successen van Tony Bass schijnt Viola in bikini in een roeibootje te zitten. Viola zelf wilde er helemaal niets over zeggen.

Ga maar eens kijken op de website van de club van Lidewij en Thierry.....

Daar denkt ze zelf anders over:

"Naast ‘De 5 Uur Show’, ik zou het bijna vergeten, deed ik ook nog ‘Viola’s Volt Show’, de ‘Let Op Vet Show’, ‘Ik Mis Je Zo’, ‘De 7e Hemel Of De Duivel In Huis’. In het voorbij gaan won ik ook nog even de ‘Soundmixshow’ met een lied van Louis Armstrong."

Ze zal vast de sterrenplaybakshow bedoeld hebben. En geen aanhanger van juistheid van feiten

2025, het jaar dat de televisiepersoonlijkheden uit mijn jeugd overlijden...

Ik heb haar ooit aan de lijn gehad tijdens één van mijn vorige banen. Maar Viola stond wel vaker in bikini op hoezen schijnbaar:
https://i.discogs.com/BzUmwWSn4LN_5XbtRerLDUdzYn8Puy6RPuGTKlgX7IY/rs:fit/g:sm/q:90/h:593/w:600/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTUyNDM0/OTYtMTQ4NDU3Mjgz/Ny01MDgzLnBuZw.jpeg

Lijkt dezefde fotosessie van label Delta....

Nee dank je... Maar ik geloof je zo wel

Gisteren is de Britse zanger Richard Darbyshire overleden. In de jaren '80 maakt hij furore als zanger van Living in a Box. De groep scoorde hits met 'Living in a box', Blow the house down, Gatecrashing en Room in your heart en viel daarna in 1990 uit elkaar. Darbyshire bracht een niet-succesvol soloalbum uit en ging daarna schrijven en produceren voor anderen (Temptations, Lisa Stansfield, Level 42, Jennifer Rush).
Darbyshire is 65 jaar oud geworden.

Op 3 november overleed Victor Conte. Hij was bassist bij Tower of Power, maar werd vooral bekend doordat hij met zijn sportvoedingsbedrijf doping had geleverd aan diverse sporters, waaronder Marion Jones en Tim Montgomery.

Oh, jemig. Ik heb dat nog nergens voorbij zien komen. Toch een paar knallers gemaakt, 65 is natuurlijk sowieso geen leeftijd om te gaan.

RIP Richard Darbyshire

19:33 update:
Ik zie het nu overal en nergens voorbij komen.

Daar schrik ik toch wel van. Richard Darbyshire dood...65 jaar
R.I.P.

Die kerel had een krachtige stem en ze hebben als band diverse toffe tracks voortgebracht.

Eens met Poeha, vooral Room In Your Heart was weergaloos gezongen.