Pffff vermoeiend dit...

wat een hoop geblaat. Jongeren van 14 zijn over het algemeen nog niet bezig met de zoektocht naar nieuwe dingen. Dat komt pas later rond de 16 jaar (bij de een iets sneller dan de ander) Het is meer dan normaal dat een 14 jarige zich laat beinvloeden door 1) de ouders/broers/zussen, 2) directe vriendengroep, 3) wat de radio voorschotelt.
Het leven van mensen is op te delen in fasen, de fase van individuele ontwikkeling komt pas later.

Daar wil ik trouwens nog bij toevoegen dat toen ik 14 was mijn favoriete artiesten en bands Jimi Hendrix, Pink Floyd, Nirvana, Pearl Jam en meer van dat soort dingen zijn. De eerste twee komen via mijn vader, de andere twee via mijn broer en de radio (dat was net dat het allemaal op kwam) en kijk nu naar mijn favoriete muziek. Ik luister nu naar de meest moderne dingen die je tegen kunt komen. Ben altijd op zoek naar nieuwe muziek die ik nog niet ken. Echter verlies ik niet het verleden uit het oog, want ook daar zijn gewoon hele leuke dingen te vinden.
Het kan dus toch gebeuren dat het helemaal goedkomt met jongetjes en meisjes van 14 jaar. Daar is echter op die leeftijd nog niet veel over te zeggen.

Nee wel, is een goede discussie.

Maar mist totaal de intentie van dit topic.

Dit is zo'n nutteloze discussie.Dat je niet mag luisteren naar oude muziek is de grootste zever die ik ooit gehoord heb. Albums die nu uitkomen mag je maar een paar jaar beluisteren dan, en daarna niet meer? Je moet gewoon zoveel mogelijk soorten muziek van zoveel mogelijk tijden beluisteren. Punt. En je moet altijd ergens beginnen. Maakt dat uit als dat bij Pink Floyd en Nirvana is? Natuurlijk moet je jezelf gewoon blijven ontwikkelen. Maar als vandaag mijn nummer 1 een album van vorig jaar is en binnen 10 jaar is mijn nummer 1 een album van twintig jaar geleden, dan is daar toch niets mis mee.

Er wordt besproken waarom iemands top 10 wel of niet afgrijselijk is toch. Als je het saai of vermoeiend vindt, kun je toch doorklikken naar het volgende topic?

Volgens mij is dat allang het onderwerp niet meer, herman, het gaat echt niet meer over iemands top tien hier, maar er was weer eens iemand in een afzeikbui, en ging totaal offtopic.

Het begon inderdaad met een paar afzeikberichten twee dagen geleden, maar nu is de toon toch wel een stuk vriendelijker volgens mij. Ik vind dit wel een interessant topic in ieder geval.

Dank je Herman

volgens mij heb je of OH zijn post niet goed gelezen of het niet goed begrepen.

Hij zegt niet dat je een album dat je nu goed vindt over 10 jaar niet meer goed mag vinden. Hij zegt heel duidelijk dat je dat zeker nog wel goed mag vinden omdat het bij je muzikale ontwikkeling hoort.
Het enige wat hij kwijt wil is dat hij van mening is dat een jong iemand zich niet zo moet laten beinvloeden door zijn of haar ouders of de radio, maar ook zelf op zoek moet gaan naar dingen uit zijn of haar tijd. Dingen die binnen de tijdsgeest van dat moment pasen. Waar hij zeker wel een punt heeft, maar over het algemeen komt dat wat later dan 14 jaar.

ik vind het trouwens ook wel interessant topic

Wie zegt dat ze het van haar ouders heeft? Wie zegt dat ze naast jaren 60/70 shite niet ook gewoon actuele muziek luisterd? En als het zo is, dat ze zich zou laten beinvloeden, wat dan nog?

Inderdaad, dat was ook maar een flauwe aanname van Onderhond, wat ook maar gemakzuchtig wordt overgenomen.

Ok daar ben ik dan wle mee akkoord. Maar ok, je moet ergens beginnen, en het meisje is ook nog maar 14 jaar, binnen drie jaar ziet haar top-10 er misschien helemaal anders uit.

edit: dit slaat op de opmerkingen van SelmaDuim en HiLL

is natuurlijk ook, maar goed, het gaat mij er niet om waarom hij dit heeft gezegd of wat dan ook. Er is blijkbaar een discussie over ontstaan die in mijn opinie niks meer heeft te maken met de jonge dame waar het mee begon. Het is nu een algemeen verhaal, waar eventueel een waarheid in zou kunnen zitten.

Daarnaast maakt mij het trouwens ook nog niet eens zo heel veel uit, als zij dat leuk vindt, vindt ze dat leuk. Mag allemaal van mij hoor. Maar ik raad mensen in het algemeen toch nog steeds aan om iig niet de oogkleppen op te doen en maar naar een tijd perk/genre of wat dan ook te kijken (wat zij klaarblijkelijk niet doet, want er staan ook nieuwe dingen tussen de lijst) Maar dat is iets wat in het algemeen veel te veel gebeurd als je het mij vraagt...anyhow ik heb hierboven al ergens gepost wat mijn mening omtrent dit hele gebeuren is.

Helemaal mee eens, niks aan toe te voegen

Lees ff mijn post op de vorige pagina (mijn eerste) daar leg ik in uit waarom deze discussie mijn inziens onzin is. Ze is 14, de gehele periode waarin ze zich meer individueel gaat ontwikkelen komt nog...

Is het niet een beetje makkelijk om haar muzieksmaak als niet zo goed te bestempelen op basis van deze (in jouw ogen) missers?

Ik probeer hiermee te zeggen dat je volgens mij meer naar het geheel moet kijken en niet naar een paar wellicht op zichzelf staande stemmen. Om maar eens een voorbeeld te noemen: iedereen heeft zo zijn guilty pleasures...(zie ander topic)

meer info over dat soort dingen waar ik hierboven over praat oa. hier: http://en.wikipedia.org/wiki/Social_psychology

Enkele meer geaccepteerde theorien hierover komen van Erik Erikson en Jean Piaget. Gaan geheel over de ontwikkeling van de mens op psychosociaal vlak.

Vanaf het moment dat ik op de reply-knop drukte dacht ik, zou ik dat zinnetje niet weg doen, want ik wist dat er commentaar op ging komen, en het is al zover, na precies 10 minuten...

sorry kon het niet laten deze keer, was schot voor open doel

Ok dat is waar . Maar ik heb het bij deze verwijderd...

Hahaha hou op daar ben ik mee doodgegooid op school..

Anders ik wel, ik heb er voor gestudeerd.
Ik heb er boeken vol over in de kast staan hierzo.

jullie twee wel....de rest misschien niet.

is net zoiets als dat iemand iets zou posten over geologie en ik zou zeggen, maar dat weet ik allemaal al. Denk dat ongeveer 99% van de rest hier dat niet weet.

Zei hij geagiteerd?

Toch vind ik ouders een apart geval. Ik ben vroeger ook in die platenkast gedoken, maar dat was dan meer de leeftijd van 7-11 jaar of zo. Toen was Paradise by the Dashboard Light nog erg cool (al zou ik het zelfs toen niet in m'n top gegooid hebben.) Wanneer ik mijn eerste cassettebandje kreeg en zelf mijn muziekcataloogje kon samenstellen van de radio was die platenkast plots veel minder boeiend. Op m'n 14de zat ik al lang elke hardcore track te verzamelen waar ik m'n vinger kon opleggen.


Vooral dat laatste eigenlijk (edit: wel een erg toepasselijke typo btw). Mij maakt het niet zoveel uit door wie je je laat beïnvloeden (hulp is altijd welkom), maar wie rond zich kijkt ziet toch vooral dat de grenzen van muzikale appreciatie vooral in de jeugdjaren gevormd worden. Als die ouwe muziek toch zo tijdsbestandig is, kan je daar gerust naar terugkeren als je 40 bent.

Of misschien heb ik gewoon geen zin in nog 50 jaar pop/rock dominatie en onbegrip mbt nieuwe muzikale vormen. Ik vind het gewoon opvallend hoe weinig voeling sommige mensen nog met bepaalde stromingen hebben, en dan heb ik het niet eens over goed/slecht vinden.

En off-topic, omdat Yak het nodige achtte een apart topic aan te maken : Top 10. Hier heb ik dan veel minder problemen mee.

Die individuele ontwikkeling, wanneer komt die eigenlijk effectief op gang?

In de tienerjaren is er toch duidelijk een groter groepsgevoel binnen de ontwikkeling van het ego en de individualiteit, klinkt mischien gek, maar het is echter wel de realiteit, je gaat je eigen persoonlijkheid vormen door je af te zetten tegen de dingen die je ingelepeld kreeg, of je gaat die dingen vanuit je eigen visie herbekijken, of je spiegelt je aan lotgenoten.
Op school vind je dus een hele horde lotgenoten die door dezelfde fase gaan. Je ziet vaak kleine subculturen die naar dezelfde muziek luisteren, dezelfde kleding dragen, en hetzelfde taaltje hanteren. Het is een ‘individuele schijnontwikkeling’, die zich ook in je muzikale smaak in eerste instantie gaat manifesteren. Hoe vaak luisterde je niet naar die groep of die zanger/es omdat anderen ze ‘cool’ vonden, of om ergens bij te horen. Het is een zelfde gedachte die ik ervaar als je naar de punkgedachte kijkt, punk zette zich af tegen de gevestigde waarden, maar op de een of andere manier dachten al die punkers als een uniforme eenheid, weg met dat indivudualisme dus toch? Wie zijn er dan de ware vrijdenkers of ware zelfontplooiers? Eenmaal als die fase achter de rug is, begint denk ik de werkelijke fase van zelfontwikkeling, en die manifesteert zich dan ook weer op alle gebieden, zo ook in de muziek.

Het is mischien een interessant vraagstuk of cognitieve dissonantie ook optreed in de muziekbeleving, of hoe je levensloop je muzikale keuzes onbewust kan beïnvloeden.

Misschien sla ik de plank wel volledig mis, maar in deze top 10 staan toch ook aardig wat platen die zij op moment van verschijnen toch niet bewust meegemaakt heeft? Ervan uitgaande dat je pas zo rond je 12e bewust met muziek bezig bent.

Ja, er staan verschillende platen uit de jaren '90 in, toen ze nog 3-7 jaar was.