Eigenlijk zijn er meer overeenkomsten dan verschillen tussen de bands:

Jim Kerr heeft een hotel (Taormina)/Bono en Edge hebben een hotel (Dublin);
Jim Kerr had een baret (OUAT)/Bono had een baret (TUF);
U2 maakt afgrijselijke clips (Discoteque)/Simple Minds maakt afgrijselijke clips (All the Things She Said);
U2 woont in Ierland/Charlie Burchill woont in Ierland;
SM spelen in het voorprgramma van The Pretenders/The Pretenders spelen in het voorprogramma van U2;
Jim Kerr heeft huizen in Glasgow. London en Taormina/Bono heeft huizen in Dublin, Cote d'Azur en de Stille Oceaan (eigenlijk een eiland);
Larry lust geen spruitjes/Mel ook niet.

Kijk, dat is tenminste nuttige informatie.
En beide zingen ze over Ierland (Belfast Child en Sunday Bloody Sunday) en over belangrijke activisten (Mandela Day en New Years Day; Pride).

Ook U2 heeft in hotel in Dublin, The Conrad Hotel - wel eens overnacht in het verleden (95-96,on the company) en ook nog gegeten in het Italiaanse restaurant van Larry Mullen.

Ik meen dat ze ook een discotheek hadden The Factory. En er zijn nog meer parallelen. Dublin is wel een stuk toffer dan Glasgow.

Imago: als zonnebril, leren pakje, muts, legeroutfit meer het randje opzoeken is, hoeft het voor mij niet. Sinds The Joshua Tree heb ik me geërgerd aan het imago van U2: cowboys, macho's en zelfs alientoestanden. Simple Minds zijn veel gewoner gebleven, gelukkig maar.

Live: als podia zoals bij de Zoorapatour en Poptour spectaculair zijn, hoeft het voor mij ook niet. Verschrikkelijk vind ik dat gedoe met overal tv-schermen.

Meesterwerken: volgens mij heeft U2 er 1, 'Achtung Baby', hoewel ik geen nummer van dit album tot mijn U2 top3 zou rekenen. Voor de rest vind ik geen enkel album in zijn geheel goed: vaak een echte uitschieter (echte wereldklassesong), merendeel gewoon goede nummers en telkens een paar misbaksels. Meesterwerken van Simple Minds vind ik New Gold Dream, Sons/ Sister, Sparkle In The Rain, Empires and Dance. Dan volgen er veel albums die in de buurt ervan komen.

Stemmen: natuurlijk zal U2 winnen als allen zouden stemmen, ze zijn nu eenmaal veel bekender. Waarom? Wellicht spreekt het macho-imago meer aan dan een gewoon imago, zeker bij de jeugd. De jeugd weet niet wie pakweg Chris Rea is, maar kent wel Eminem. Maakt dat de laatste beter? Een Griekse filosoof zei ooit dat de massa dom is, ik bedoel het totaal niet arrogant, maar het is wel zo. In Vlaanderen hebben we de hype meegemaakt van een programma als 'Mijn Restaurant'. Met alle respect, maar populariteit betekent niks. Maar daarmee bedoel ik niet dat U2 niks voorstelt, verre van, ik ben ook een redelijke fan, alleen stellen stemmen niks voor.

Dat U2 zo populair is heeft bar weinig met hun uiterlijk te maken.
Bono heeft in ieder geval nog steeds een beter figuur als Jim Kerr ( want die heeft een flinke buik), waardoor hij ook meer kan dragen.
Verder heeft U2 veel fans behouden; iets van Simple Minds niet echt gelukt is. Rond 1994 waren beide bands ongeveer even groot, en juist het imago van Kerr heeft er toe bij gedragen dat veel fans af haakten.
Bono liet zijn haren groeien; Jim Kerr deed dat toen vervolgens ook.
Bono droeg een baret, Jim Kerr kocht ook zo'n ding.
Andersom is het niet zo.
Jim Kerr Liet zijn buik groeien; Bono niet.

Dacht dat de inzet was de laatste U2 (NLOTH) versus de laatste SM (GS).

Dankzij MuMe en de reïntegratie van het vinyl chez nous heb ik mede de weg teruggevonden naar U2 en Simple Minds; in het geval van U2 was die redelijk overwoekerd (slingerplanten en zo) en dat kom idd door het vreselijke imago (van Bono c.s.) en de overweldigende belangstelling van epibrepi-kant (massa-acts is nooit zo mijn ding geweest); in het geval van SM was er nog een begaanbaar paadje (dankzij met name Empires and Dance and SAF). Het vergelijken van een totaaloeuvre van deze bands vind ik zinloos (iets voor ambtenaren, epibrepi's en zelfverklaarde kenners)

Dat houdt nu echt geen steek, tenzij je 1984 bedoelde, maar zelfs dan houdt het geen steek.
Rond 1994 waren Simple Minds niet bekend meer, U2 was heel bekend met hun Zooropagedoe en erna.
Bono's lange haren waren ten tijde van The Unforgettable Fire en zijn gedweep met Amerika (Joshua Tree), Simple Minds ten tijde van Once Upon A Time, net als Kerrs baret. Ik denk echt niet dat Kerr Bono wilde na-apen. Wat haren betreft zou nog kunnen, maar ik herinner me Bono niet met baret, Kerr wel (avatar ). In 1995 keerde Kerr terug naar de langere haren (GNFTNW), terwijl Bono toen al met piekjes (parakapsel) rondliep. Qua machogedoe natuurlijk een slimme zet.
En dan over buikjes ( ): ik herinner me foto's van een dikke Kerr na de OUAT-tour, wegens te veel fastfood. Anders eigenlijk niet. Heeft hij nu een buik? Niet volgens wat ik zie. Maar ja, de tand des tijds, het is iets wat ook met de haren van The Edge gebeurt. Dat Bono wel een zuiver macho-imago heeft, is overduidelijk. Waarom anders die bril? Moet je toch een wietie voor zijn.
Heeft Kerrs imago fans doen afhaken? Dan zijn het zielige fans he.

Wat was irritant van SM:
* die schoentjes en balletpasjes (nog net geen pliez of een pas-de-deux) van Kerr vond ik behoorlijk irritant
* dat pseudo-Messias gedoe
* dat verschrikkelijke la-la-la-la live
* die lang uitgesponnen intro's zodat je nooit weet welke song het werd; dat duurde vaak wel een minuut of zo - veel weddenschappen over gevoerd.

Jim Kerr met baret

Jim Kerr met bierbuik

@DR: jij wou beweren dat Bono, The Edge etc. mooi oud geworden zijn? Ik acht mezelf onvoldoende deskundig om daarover te oordelen; dus zou 'k zeggen: stel een represenatief panel van wave ladies samen en leg ze die vraag voor. In de regel lijken mannen minder mooi oud te worden dan vrouwen (tenzij ze zich strak laten trekken zoals Cliff).

En trouwens moet ik nu een boekje open gaan over het feit dat The Edge en Bono behoorlijk de weg kwijt waren en zich aangesloten hadden bij een religieuze sekte? Dat was zo heftig dat er op een gegeven moment sprake van was dat het finito basta was met U2!

De ergste dwaling (voorzover dat er een is) van Kerr is dat hij ooit een bedrijf heeft gehad dat websites bouwde.

Je vergeet zijn huwelijk met Patsy Kensit.

Mijn moeder is 55, en die vind Bono aantrekkelijker dan vroeger.

Dit heeft meneer Kerr er over te zeggen:

Of which record are you most proud?

JK: If someone who didn't know any of our music asked what they should check out first, I'd say New Gold Dream, as many think it's our classic record. There's also Empires And Dance, which is a big favourite with me as there's something special about the imagination behind it. In terms of the political side you mentioned earlier, with things like Belfast Child, Street Fighting Years would be the one to go for. But a concentration of all of them would be the new one. Rarely do you make the record you really set out to make - its happened two or three times with us - but with this one there's a real feel thats it's among the best things we've done. I know everyone probably says that, but we feel that way about it.

I totally agree with that but you weren't the only band from your era who didn't exactly have an easy ride. U2 made a couple of albums which some people weren't keen on. It wasn't down to the music, there was a perception that they had had their best time and that is it. Simple Minds seem to have fallen into a similar bracket. With this album I think you have really staked a claim that you are back.

JK: Thanks very much. We feel so as well, even more than that we felt we had to. To ourselves this was almost make or break in terms of the quality and the product. What ever it goes to do from now on we are going to push to promote almost with our hands now. In terms of making a record that could merit making the landmark that we needed that was what we were striving for. I think we have it. I agree with you and I think the guys in U2 would agree with you about the way you described their path although they have had an incredible career. Sometimes you have to think well, it is not that you make bad albums but some are incomplete. Sometimes the albums were good but the timing was wrong. You can start it and you can finish it but you can't solve the missing piece of the puzzle.

Leukstuk Premo - waar heb je dat vandaan?

Doe ik nog een andere duit in het zakje, een overwachte invalshoek (wat heet hoek): Peter Hook, van New Order - en Joy Division.

In de documentaire van Grant Gee (9,95 bij Plato) zegt Hook en hij verwijst naar het U2-weekend dat toen net was geweest op MTV, refererend aan U2: "they've stolen our baby. We (Joy Division) could have been, no should have been there; 't was like they stole our baby". Hij zegt dit letterlijk (elapsed time heb ik even niet bij de hand). Leuk hypothetisch achterafperspectief van one of the lads.

Ik vraag me af of ze dat gelukt zou zijn. Daarvoor was de muziek van JD toch te weinig toegankelijk (en te zwaar op de hand) voor het (wat) grote(re) publiek. En Curtis was niet de man voor publieksgerichte performances a la Bono (understatement). Bovendien hebben ze met New Order de kans toch ook gehad?

'k verzin het niet; 'k stond echt perplex. Mooier voorbeeld van een eikos-argument kan ik niet vinden. Voor alle duidelijkheid: het was Hook - if you mean what I know, nudge, nudge.

Nogmaals voor alle duidelijkheid, Bono heeft niet de acid-horlepiep van Ian Curtis.

Het interview staat op Dream Giver Redux, imo de beste site over Simple Minds.
Dat stukje over Peter Hook heb je volgens mij al eens eerder ergens geplaatst of niet? Anyway, Hookie heeft wel vaker uiting gedaan van zijn frustraties over het gebrek aan succes buiten de UK. Dat heeft voor een groot deel te maken met een gebrek aan cash, iets wat voor Bono sinds 1987 een totaal alien issue is.

Dat klopt, weet niet meer precies waar. Ik heb het toen uitgebreid nageplozen na email-wisseling met een oud-collega uit Dublin die was er - achteraf nog steeds - heel ontdaan over; het scheen echt een 'close call' geweest te zijn en 't is wel Ierlands trots; volgens mij kent Reptile71 dat verhaal ook wel.

Qua relativeringsvermogen sla ik Stephen en Barney ook hoger aan. Tja en dat gebrek aan cash - als je die verhalen hoort over de Hacienda (was zgn voor 50% van NO) en daar moesten bakken met geld heen - dan snap je het wel (ook uit die docu).

Dat getuigde bepaald niet van een groot zakelijk inzicht (weer een understatement). Hetzelfde gold trouwens voor Tony's Factory.

Van datzelfde Dream Giver Redux een interview met Mick MacNeil:

In the last 20 years Mick has tasted the highs and lows of being a rock superstar. He's done the lot - from touring Britain in the back of a van to staying in first-class hotels and being invited to play with some of the best in the business like Eurythmics star Annie Lennox. Here, Mick looks back on the good times...

Jim And Chrissie Hynde:
"Jim kept their relationship really private. We toured with The Pretenders and we knew they were in love. The spotlight was always on them, everywhere you looked it was Jim and Chrissie which pissed us off endlessly. One time Charlie and I went to the MTV awards against our will. We were in jeans and trainers and there was Jim and Chrissie getting out of a limo all dressed up to the nines."

Bono And U2:
"Our paths crossed alot. There was always graet cameraderie between us. We were the same kind of guys doing the same kind of thing. We were equal up to a point, then we kind of stayed in second gear and U2 went into over-drive."

Gelieve mijn bericht opnieuw te lezen. Ik schreef dat Kerr een baret droeg tijdens de OUAT-tour. De tournee die bij je link hoort.

Tweede link: bierbuik? Beetje misschien? Toch nog steeds dit liever dan machogedoe.

Het gaat hier meer over het uiterlijk of imago dan over de muziek zelf en de muziek is het enige wat telt voor mij. Ik vind zowel de laatste CD van U2 als die van Simple Minds uitstekend.

Prima, ik vind het jammer dat U2 zo wordt aan gevallen.
Het is wel een band die al 30 jaar in dezelfde samenstelling speelt.
Dat is zeker uniek te noemen.

Dat aanvallen gaat snel zo met zo'n topictitel, maar goed; het is wel zo als je dan wat tegengas geeft dat ook moet worden geaccepteerd, hetzij inhoudelijk of via een pesterijtje. Meestal gaat dat wel goed als sommige users wat meer over de achtergrond van de beweegredenen van de betreffende user afweten die zoiets dan plaatst. Ik zou me er verder niet druk om maken of het weerleggen zoals Deric doet.

ZZ top iemand

Inderdaad een U2-pluspunt: de vaste bezetting, geen wijzigingen. Zoals The Beatles of The Rolling Stones. Op dat vlak verliezen Simple Minds, dat eigenlijk een duo geworden is.
Als U2 aangevallen wordt, is dat vooral als tegenlancering bedoeld. Simple Minds worden vaak hard aangepakt door de pers en ook hier zijn er felle tegenstanders. De opmerkingen moeten dan ook met een korreltje zout genomen worden.
Persoonlijk ben ik van beide bands een fan, een grote van U2 en een heeeeeeeeeeeeel grote van Simple Minds.
Ik vind het jammer dat Simple Minds zo weinig aandacht krijgen, terwijl U2 in de belangstelling blijft staan. Ik weet wel dat dit niks met kwaliteit van muziek te maken heeft, maar ik zou Simple Minds nog eens een opflakkering gunnen zoals in 85-89. Voor het slapen gaan zapte ik gisteren nog eens naar die ergerlijke muziekzenders en ja, daar speelde het clipje van 'Magnificent' (mooie clip trouwens), maar die werd niet (nooit) gevolgd door 'Rockets'. Nu ja, essentieel is het niet.
Simple Minds spreken me gewoon meer aan, wat wellicht komt door de combinatie van gitaar en synthesizer/piano. Is het daarom dat ik 'The Unforgettable Fire' en 'New Year's Day' U2's beste nummers vind? Qua imago stoor ik me vaak aan het machogehalte van U2, maar dat maakt de muziek natuurlijk niet minder.

Als heeeeeeeeeeeeel grote fan van Simple Minds weet jij toch dat Mel er al een eeuwigheid zit, en Eddie speelt er onderhand ook al een aantal jaar, duo??
Vanuit dat perspectief bekeken is het onderhand meer Charlie en de rest, maar persoonlijk vind ik in de bezetting zoals ze nu spelen wel een kwartet eenheid + toetsenist, maarja, Charlie kan alles, dadelijk gaat ie nog zingen .





De muziek die SM maken komt uit hun hart en dat is het grote verschil met U2, die denken te commercieel, tenminste zo voel ik dat.
Simple Minds stijl spreekt me al 30 jaar meer aan, maar zoals je zegt kwa muziek is er niets mis met U2.

@Musicboy
Hier noem je ook zeer mooie nummers.
Ik snap jouw punt wel, dat Simple Minds te weinig gedraaid worden.
Als je mijn Top 10 ziet, dan staat daar wel Simple Minds in, en geen U2. Maar er zijn verschillende albums van U2 die weer erg hoog scoren.
Van Simple Minds vind ik erg veel goed, zelfs tot en met OUAT, wat velen minder vinden. Ik heb me ook nooit gestoord aan de lalalala's.

Zelfs met het uiterlijke vertoon van beide zangers heb ik geen moeite, ik denk wel dat Jim Kerr door afnemend succes, weer met beide voeten op aarde is komen te staan. Anders verwacht ik toch wel dat hij ook een soort Bono zou zijn geworden.

Verder gebruikte Bono zijn image ook voor Amnesty International, de G8, en de toestand in Afrika.
Ikzelf kan me daar prima in vinden.

@Lowriderluuk
Bij het album Real Life van Simple Minds kun je niet echt spreken van niet commercieel denken.

Neemt niet weg dat de bezetting vaak wijzigt en bij U2 nooit veranderd is.
Bij U2 heb je een zanger, leadgitarist, basgitarist en drummer. 4 bekende gezichten.
Bij Simple Minds heb je een zanger en leadgitarist. De basgitarist is al vaak gewijzigd. De drummer is sinds New Gold Dream Mel Gaynor, hoewel er voor de opname van dit album meerdere drummers waren. Vergeet ook niet dat voor 'The Good News From The Next World-tour' beroep werd gedaan op een andere drummer (zo'n machoblaas met oorringen in, bwah) en Mel voor Street Fighting Years eigenlijk uit de band was gezet, toen wilden ze door als een trio (Kerr-Burchill-McNeil), want Mel had geen rol in het creatieve proces dat leidde tot het album. Kijk maar naar de hoes van SFY: een trio. En van Real Life: een duo volgens sommige hoezen, met Mel volgens de andere hoezen. De toetsenman was Michael Mc Neil. Alle opvolgers konden niet aan zijn kunnen reiken, zoals die triestigaard tijdens de 'Real Life-tour' en de huidige man tijdens liveconcerten.
Voor mij is deze bezetting van Simple Minds de beste: Kerr-Burchill-McNeil-Forbes-Gaynor. De hoogdagen. Slechts 2 zijn er nu nog bij. Dat vind ik jammer.
En hoezeer ik ook van Simple Minds houd, Burchill vind ik een beetje een beperkte gitarist. Vooral live valt me dat vaak op. Solo's speelt hij nauwelijks. Maar zijn rol in het creatieve proces is natuurlijk immens. En niemand kan hem live vervangen. The Edge (wat een wietienaam) is wellicht een betere gitarist, hoewel ik Charlies eigen sound verkies boven die van The Edge.

Hola, vlak McGee niet uit. Een zeer functionele, dienstbare (aan het totaalgeluid) drummer. Mel is mij soms wat te bombastisch. Oggletree was nmm ook goed, maar nooit bandlid geweest (studiodrummer toch?).