Die kun je toch ook als niet-abonnee bekijken?

Ik heb het even voor je opgezocht en je hebt gelijk. Het interview met Isobel Campbell is ook voor niet-abonnees te lezen. Wel is er een maandelijks interview dat exclusief voor abonnees is. Op zich wel eens leuk om al die artiesten te horen spreken.

Woody is op het moment bezig en werkzaam voor muziekblad Revolver. Ik wil graag weten en peilen wat jonge muziekliefhebbers van het blad vinden en daarnaast ook van het Nederlandse aanbod?

Wat is jong he! .....ik weet niet of ik mee mag doen

Ik in ieder geval niet...

onder de 50 mag

IK BEN 25, dan ben ik nog een jongere toch?

Ik heb het blad Revolver wel in de schappen zien staan, alleen de moeite nog niet genomen hem open te slaan. Ik moet zeggen dat de combinatie film en muziek tamelijk gewaagd is, aangezien specialisatie op één onderwerp tegenwoordig de tendens lijkt te zijn in magazine-land. Wellicht dat deze combinatie (film en muziek) voor algemenisering zorgt, zoals je ziet hangt dat stigma er direct omheen want ik heb het blad nog niet eens opengeslagen en ik neem dat direct al aan.

Zelf las ik vaak de Aloha, de Aardschok en de Oor, en dan voornamelijk de recencies, aangezien je op die manier veel nieuwe dingen ontdekte. Qua lay-out vond ik de Oor altijd de beste, bij de Aardschok en de Aloha hebben ze daar niet echt kaas van gegeten, alhoewel de Aardschok wel een eigen smoel heeft, en inhoudelijk altijd heel leesbare en amusante stukken brengt. Over de samenwerking van Oor en Aloha heb ik nog geen mening kunnen vormen, nog niet al te veel gelezen (druk,druk)

Ik beloof bij deze dat ik terug kom op Revolver, als ik hem gekocht heb volgt mijn reactie.

Ik lees alleen Gonzo-Circus, een belgo-nederlands blad (zoals ze het zelf omschrijven)

Het is een onafhankelijk blad dat zich bezighoud met vernieuwende muziek en cultuur. Met name veel underground muziek, zowel gitaar als electronica. Heel veel recensies van met name dingen die je in andere bladen niet terug vindt. Komt 1x in de twee maanden uit en er zit altijd een cd bij. Ook erg goed voor informatie over concerten/festivals, tentoonstellingen in musea en meer van dat soort dingen.

Vroeger heb ik ook de Oor gelezen maar dat trek ik niet meer, is sinds 1997 echt heel erg achteruit gegaan. Ik kijk hem heel af en toe nog wel eens in, maar vind er niks meer aan, te veel gewone rock en te veel pop voor mijn doen.

@Jeanicious: dank voor je bericht en die belofte staat

een weetje: Aloha is voornamelijk opgericht door Tjerk Lammers en Tjerk is nu wederom de oprichter van Revolver. Waardoor Revolver toch ook wel gezien kan worden als de opvolging van Aloha.

Heb na jaren lidmaatschap dan eindelijk mijn abonnement opgezegd.
Voor mij heeft de OOr geen toegevoegde waarde meer (die is al lang door internet overgenomen).
Ik merkte dat ik gewoon moeite moest doen om voor de artikelen te gaan zitten en dan moet je je conclusies trekken, zeker gezien het feit de recensies van geen enkel belang meer waren (en waar ik het vroeger juist van moest hebben).

Ik heb even de website bekeken en het ziet er inderdaad erg Aloha-achtig uit. Voor mij niet zo interessant. Ik lees zelf al zo'n 25 jaar de Oor en ik vind dat nog steeds het enige interessante muziekblad, al gaat hij wel steeds meer achteruit. Ik vind hem nog net interessant genoeg om mijn abonnement niet op te zeggen. Maar Revolver? Nou, nee.

En wat films betreft lees ik De Filmkrant en de sites van Cinema.nl en Het Parool (goede recensenten). Ook wat dat betreft heb ik geen behoefte aan iets nieuws.

Om even aERo te quoten :



Met alle respect voor de mensen die hun tijd erin steken, maar op het net is de informatie overvloedig en ruimer. Ik kan me niet indenken dat ik een boekje zou kopen om te weten te komen wat er gebeurt in muziekland.

En laten we heel eerlijk zijn: de artiesten hebben (mogen?) steeds minder te vertellen in interviews. Daar hoef ik het ook al niet meer voor te doen. En de recensies zijn helaas achterhaald: kunnen ze als blad niets aan doen, maar het is wel de harde waarheid.

Ja, dat is een heel ander verhaal. Ik vind de bezigheid ansig, het lezen van een magazine op je comfortabele bank, en het daarna netjes opbergen, om ze vervolgens een jaar later nog eens na te slaan, gewoon heel leuk.

Ik bedoel, jij gaat toch ook niet met je favoriete muziek-site op je computerscherm naar de plee, om eens lekker een grote boodschap te doen? Dat kan dan weer niet met internet ( ja, of je moet een laptop meenemen, maar toch is het niet zo praktisch ).

Tja, voor mij zijn dat meer pitstops dan relaxmomenten

Ik kocht Oor altijd vooral om de door Jeanicious hierboven genoemde reden, maar zelfs dat doe ik nu niet meer. Te veel oninteressante namen (zie cover van deze maand). En met het enigszins waarde hechten aan de recensies ben ik al veel langer gestopt.

Ben nog steeds lid. Al vanaf 1987. Dus ach..

De Aloha invloeden zijn zeer storend. Iedere maand maar weer een opgewarmde prak aangevuld met de laatste hype. Geen keuze voor een publiek is uiteindelijk helemaal geen publiek.

Toegevoegde waarde heeft Oor inderdaad niet (meer). Nieuwe bandjes zul je er niet door ontdekken en de cd-recensies lees je nu pas als de cd al een maand uit is (en dus al talloze recensies op internet hebt gelezen). Ondanks dit, vind ik het toch altijd nog leuk om de artikelen te lezen. Het is ook wel eens aangenaam om niet constant naar een computerscherm te turen, maar gewoon lekker met een tijdschrift op de bank te zitten.

Tja en dan pak ik liever andere tijdschriften of gewoon een goed boek
(Ik was trouwens sinds 1990 abonnee).

De recensies zijn toch niet slecht ofzo? Het is alleen loos dat je al een maand lang allemaal recensies op internet leest en ze vervolgens ook weer in het blad tegenkomt.

De namen die op de cover staan zijn echt typisch van die Oor bandjes die altijd al erin hebben gestaan.

Ik had hier al eens gelezen over Revolver. Als ik 'm ergens zie liggen zal ik 'm eens meepakken.

Het enige blad wat ik standaard koop is Plan-B. OOR ligt ook gewoon in de Albert Heijn dus als de inhoudsopgave er interessant uit ziet koop ik die zo af en toe ook wel.

Heb het vast al eerder gevraagd, maar waar koop je die? A'dam CS/Waterstone's ofzo?

Ach, het ligt waarschijnlijk voor een groot deel ook aan mezelf. Maar toch, de Arctic Monkeys-hype is al over de top heen en hetzelfde geldt voor Hard-fi (al een jaar) en Gilmour (al 85 jaar). En die recensies, ik denk ook niet dat ze slechter zijn geworden, maar vroeger vond ik het altijd belangrijk 'wat de Oor schreef' en nu niet echt meer.

Ik bestel ze online op planbmag.com.

De bladen die ik tot nu toe ben tegengekomen schrijven meestal enkel over wat ze aangeboden krijgen. Ze krijgen een cd'tje van een artiest opgestuurd of een seintje dat een artiest klaar staat voor interviews. En vervolgens schrijven ze er iets over. Ze zijn als het ware een extensie van de platenmaatschappijen. Je zit dan eigenlijk 1 grote press release te lezen.

Zelden kom je bladen tegen waarin wordt geschreven door mensen die echt persoonlijk schrijven met passie voor de desbetreffende muziek. De meeste recensies en specials je in 99% van de muziekbladen tegenkomt zijn nauwelijks te onderscheiden van de one-sheet die bij een nieuw album zit of een politie rapport wat dat betreft. Verre van origineel en vaak simpelweg een aaneenschakeling van simpele feitjes.

Dus wie mij een blad kan tippen dat met passie geschreven wordt, waar de schrijvers haast een ongelimiteerde ruimte hebben om hun persoonlijke ideeën en meningen te geven en vooral een eigenzinnige keuze voor artiesten en albums heeft dan hoor ik dat graag!

Ze zullen er ongetwijfeld zijn namelijk. Eigenzinnige bladen die schrijven over experimentele en vernieuwende muziek. Kraak is bijvoorbeeld een erg leuk blaadje. Iemand die een dergelijk (liefst Engelstalig) blad weet? Ik heb wel eens gehoord van het blad Ptolemaic Terrascope Magazine. Dat zou een erg mooi blad zijn geweest dat inmiddels is gestopt.

Ik lees graag de online magazine Foxy Digitalis, dat is een goed voorbeeld van hoe een blad in elkaar zou moeten zitten.

Plan-B.
Komende editie: "Yeah Yeah Yeahs, Scatter, Aphex Twin, The Knife, Television Personalities, The Concretes, The Organ, Spank Rock, Battles, Jack Rose, Paul Gravette, Sonic Youth, Ellen Allien & Apparat, Quasi, Glissandro 70, Kano, Leopard Leg, The Streets, McClusky, and tonnes more.". Jammer dat het niet gewoon in (goede) tijdschriftenhandels te koop is hier. Als je ze laat opsturen kost het 8 euro per editie.

Gonzo Circus, verbaast me dat je het nog niet leest.
Meer info: http://www.gonzocircus.com/

Lees ik altijd tijdens mijn reizen in de metro en trein, van de eerste tot de laatste letter, zelfs de dingen van artiesten die me eigenlijk niet boeien. Gewoon omdat het vaak heel erg enthousiast is geschreven, veel meer dan andere bladen.

Wat ik zoek in een tijdschrijft is een combi van aandacht voor nieuw / vernieuwend maar zonder dat er laatdunkend word gedaan over ouder werk. Dus ook aandacht voor bekende c.q. obscuurdere reissues vind ik interessant.

Zag vandaag dus Revolver liggen en dacht laat ik eens checken of er hier al wat over word gezegd.. Nog niet veel dus.... Het concept van de combi van muziek en film vind ik interessant omdat ik van beide hou. Zag wel dat de nadruk toch meer lag op muziek en dat deed me goed omdat dat bij mij ook de hoofdmoot is. Maar daarnaast vind ik het wel leuk om over film te lezen en met enige regelmaat naar de bios te gaan. Qua muzikale insteek deed het me denken aan Mojo Magazine.

Bubbachups... op Foxy Digitalis staat een artikel over Ptolemaic Terrascope en ik zie dat die nu online te vinden zijn.

Ja, ik heb het inmiddels eens bekeken. Geweldige dingen staan er tussen! Er zou sprake van zijn dat het blad in de toekomst weer verder zou gaan. Dat hopen we dan maar!

Wie kent Marcel Haakes of hakus die schrijft een stukje altijd in de oor. het is een vriend van ons. in Geleen