Bij Radiohead:

OK Computer werd een groot verkoopsucces omdat dit album door de pers en muziekliefhebbers hoog wordt gewaardeerd, niet omdat het album werd grijsgedraaid op de radio. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat populaire radiozenders als Donna, Q-Music of Sky Radio vaak iets uit dit album draaien. Ik denk ook niet dat de huidige tieners of de fans van bv. Frans Bauer massaal dit album hebben gekocht.

Frank Zappa en Joni Mitchell worden ook hoog gewaardeerd door de critici en muziekliefhebbers. Zoals ik vaker zei, er is geen verband tussen kwaliteit en succes. Dit betekent niet dat de kwalitatief hoogstaande muziek nooit goed verkoopt, en nog minder dat wat minder bekend is of slecht verkoopt automatisch kwaliteit is. Ik heb al voorbeelden genoeg aangehaald dat hoogstaande muziek ook goed kan verkopen. Uiteindelijk zal kwaliteit steeds bovendrijven, artiesten die enkel op korte-termijn-winst uit zijn zullen na een tijd in de anonimiteit verdwijnen.

Ben het hier toch met Nicci eens, zie geen enkele reden om onderscheid te maken tussen mensen die graag muziek luisteren op basis van op wat voor manier ze daar naar luisteren..

Ik werk zelf bij de cd-uitleen sinds kort.. en daar komen behoorlijk veel mensen die behoorlijk veel met muziek hebben.. denk je dat (bijvoorbeeld) Radiohead daar vaker uitgeleend wordt dan (bijvoorbeeld) Marco Borsato...

Nee hoor.. en als ik ook zie hoeveel veel van die mensen kennen dan zal het daar ook zeker neit aan liggen.. Als je dat 'oppervlakkige' muziekliefhebbers wilt noemen is er echt iets mis met je..

Puur een geval van 'mijn smaak is beter dan jouw smaak' als je het mij vraagt.. en dat klopt per definitie natuurlijk niet.. En Radiohead is naar mijn mening ook helemaal zo alternatief niet.. (sowieso vage scheiding, alternatief of niet)

Zelf vind het onderscheid alternatief/mainstream allang achterhaald. Wat de ene dag alternatief is wordt morgen mainstream. Zelf beschouw ik Radiohead niet als mainstream, noch als alternatief, maar ik vind het gewoon heel goede muziek. Mika wordt door iedereen als mainstream beschouwd (ik spreek over hitparadepop) maar heeft toch heel wat talent en een eigen geluid. Of je van zijn muziek houdt is een andere kwestie.

Radiohead is een band die al jarenlang aan de weg timmert en niet dadelijk heeft gekozen voor goedkoop succes en wordt nu algemeen (en zeker op MuMe) hoog gewaardeerd. Dat niet iedereen Radiohead graag hoort kan ik best begrijpen, geen enkele artiest, hoe talentvol ook, wordt door iedereen gewaardeerd.

Zelf ga ik vaak CD's lenen in de bibliotheek, vaak om kennis te maken met andere artiesten of muziek.

Nee

dan moet je beter opletten.

Ik wordt vaak geconfronteerd met mijn commerciële top 10:
Vooral bans als Metallica.

Ik leg dan veel uit dat hun oude shit niet commerciel is. Maar toch, en ik snap hun reactie: zonder hun commerciele gedoe nu zouden we hun oud matriaal wellicht niet kennen (of zou het absoluut minder bekend zijn).

dat bedoelde ik helemaal niet, maar nu je het zegt . . .
commercieel en goed gaan erg goed samen.

Ik denk het trouwens ook niet.
Meeste bands die commercieel willen doen, en grotere verkoopcijfers willen behalen, gaan ten onder (en geraken daar niet gemakkelijk uit)

Ik vind het schrijven van pakkende popsongs die uitgroeien tot evergreens een vorm van kwaliteit.
Daarnaast koppel ik kwaliteit ook aan originaliteit of oorspronkelijkheid.

genoeg voorbeelden dat het wel kan: beatles, prince, jackson

Die eerste kan ik nog aannemen, maar die laatste 2 dan weer niet


Nu we ons toch op Oldies-rock/pop gaan toespitsen:

Ik zie de top250 hier als kwaliteitslijst. (Ik veronderstel dat menig MuMe gebruikers toch wel verstand hebben van kwaliteit en zich niet laten leiden door commercieel succes)

- Pink Floyd hier op MuMe duidelijk de winnaar (2 in de top10). Waar staan die op commercieel vlak? Op de radio hoor je slechts 1 nummer van hen: Another brick in the wall, staat steevast op plaats 80 ofzo in de radio-terugblik-hitlijsten. Niet echt commercieel dus.

- Radiohead, hetzelfde verhaal. Hier nr 1. Op de radio: Huhn? Radiowat?

- Tool: ik had er nog nooit van gehoord voor ik op MuMe kwam.


Daarnaast kruipt er natuurlijk wel commerciele rommel in de top10: Coldplay en Nirvana.

Waar staan echte commerciele bands die in de loop der jaren goede verkoopcijfers hadden?
Michael Jackson. Hier slechts 110ste
Queen, in de 50
...

Bovendien kan ik nog wat eigen voorbeelden aangeven.


* Metallica - The Black album (1991)

Wat hebben ze hier mee bereikt? Best verkocht album van dat jaar enzo, jawel. Veel geld en verkochte albums: zeer zeker.
Maar ze hebebn er wel veel kwaliteit voor moeten inboeten. Van Master Of Puppets naar ...and justice for all was het kwaliteitsniveau zo goed als gelijk gebleven. Maar naar The Black album, dat is meteen een duik naar beneden.
--> zegt u nu: Maar Nothing else matters is toch een leuk nummer En Enter Sandman is ook behoorlijk gaaf. En The unforgiven kan ook nog wel
THAT'S IT! 3 van de 13 nummers. De rest is dan gewoon troep. En die 3 nummers worden bovendien gewoon weg gespeeld door het oudere werk.

----------

* Slayer - (Alle albums na Seassons in the Abyss(1990))

Je kan de kwaliteitsterugval te wijten leggen bij het vertrek van Lombardo, meesterdrummer. Maar nee hoor.
Het most allemaal meer moderner klinken. Zoals metalalbums van die tijd: Machine head, Slipknot.
Verkoopcijfers: goed
Populariteit bij jeugd:
Kwaliteit ?:

Hun laatste album (terug met Lombardo) was wel weer beter. Agressiever. Maar vooral schokerend (de lyrics). De kracht van dat album komt vooral uit van dat laatste.
Misschien hoopten ze op populariteit door het publiek te choqueren?

-----------------

* Judas Priest - Turbo (1986) en recent ook Judas Priest - Nostradamus (2008)

Midden jaren 80 waren bands als Bon Jovi, Motley Crue en dergelijke superpopulair. (Nogmaals, commercieel zeer goed, kwaliteit... )

Iedereen gebruikte Syths en domme kapsels. Deze band probeerde met Turbo ook wat hogere verkoopcijfers. Lukte zeer zeker. Maar het album is er een om rap te vergeten.
Gelukkig waren ze 2 jaar later terug met een album how it should be. (Een voorbeeld van een band die wel uit de kwel geraakt is van een commercieel album te maken en dan niet nog lager te vallen zoals dat gebruikelijk is).

En dan na het reuniealbum in 2005, dat zeer goed was, nu in 2008 de opvolger.
Laatste tijd is metal zo een beetje mystiek, symphonisch, enzo. Heeft veel succes. Dus wat doet Judas Priest?
Nostradamus: symphonische begeleiding en de videoclip lijkt wel weg geplukt uit een videogame (echt de belachelijkste videoclip die ik ooit zag: (klik hier))
Wat blijkt nu: onze 60'igers halen goude verkoopcijfers in de US enzo.
Maar de kwaliteit?

Pink Floyd en Radiohead moesten het niet hebben van hitsingles en dat is ook de reden waarom ze op de radio weinig gedraaid worden, maar hun albums verkochten wel zeer goed. "Dark Side of the Moon" van Pink Floyd is zelfs één van de best verkochte albums ooit.

De albums van Coldplay en Nirvana verkochten ook goed en zijn toch ook van hoog niveau (toch volgens vele gebruikers op MuMe en de critici).

Michael Jackson bracht met "Thriller" het best verkochte album ooit, maar je kan toch niet beweren dat hij geen talent heeft, integendeel. Als is het de laatste tijd op muzikaal vlak stil geworden rond hem.

Het ging niet over commercieel of alternatief, maar over mainstream. Ik WIL niet dat Radiohead geen mainstream is, het is gewoon zo. Is geen mening, maar een feit. Dat zit namelijk in de betekenis van het woord verborgen. Vanillevla kun je ook geen yoghurt noemen, hoe graag je dat ook zou willen.



10:59 speciaal voor mij > een stukje mainstream door de alternatieve god.

In dat berichtje toon je een ontzettende domheid waarmee je laat zien dat je totaal niet kunt lezen. Je suggereert namelijk dat ik Radiohead als alternatief zie (1), dat Radiohead voor mij een goddelijke status heeft (2), dat Queen mainstream is (3). Aangezien die drie punten niet op mijn bereichten gebasseerd zijn, maar enkel op jouw vooroordeel ten opzichte van mij, verzet ik mij daartegen.

Om je volgende slappe excuus al voor te zijn zal ik ook vast schrijven dat domheid tonen iets anders is dan dom zijn.



18 juli 10:53 Of is dat leesbaar volgens jou?



Jij schrijft dat radiohead op last fm het meest gedraaid wordt, dat dit genoeg zegt. Wanneer geopperd wordt dat het geen gemiddelde groep is kom jij met de ddodoener "ken je al die mensen dan". Net zo min als hij de populatie van last fm niet kent, ken jij ze ook niet. Jij weet dus ook niet of het een gemiddelde populatie is. Geen mening, maar een feit. Iemand anders iets verwijten wat je zelf in gang zet is slap in een discussie.


Je suggereert een verband. Dat veel muziekliefhebbers niets van radiohead moeten hebben betekent dat... Dat ze mainstream zijn? Wat heeft een met ander te maken?



Je snapt het gewoon niet. Waarderen is pas aan de orde als mensen het kennen. Iets wat je niet kent kun je geen waardering geven.

Bloempje, leer nu eindelijk eens. discussiëren.

Je zegt het zelf: we weten niets van de populatie van Last.Fm. Ik heb nergens gezegd dat ik dit wel doe. Ik leg nergens een verband tussen kenmerken van de populatie en een oordeel over Radiohead.
het enige dat ik zeg is dat als iets erg populair is, dit al snel mainstream is. het 1 volgt uit het ander.

Ik suggereer geen enkel verband. er zijn erg veel muziekliefhebbers die hoegenaamd geen interesse in Radiohead hebben.

Het verband werd juist andersom gelegd: de bezoekers van MuMu en Last.Fm zijn bovengemiddeld geïnteresseerd in muziek en weten wat goed is . . . .

Wat heb ik hier nog aan toe te voegen?

nog niet zo lang geleden vermaande je iemand in dit draadje dat hij slecht quote . . . .

je blijft maar slecht discussiëren.

Iemand die Radiohead, Arcade Fire, of 6 artiesten van Warp KENT, moet wel een muziekliefhebber zijn (of partner / vriend van). Dat zijn namelijk artiesten die niet (of amper) naar je toekomen op de radio. Je moet MOEITE DOEN om te weten dat ze bestaan.

Natuurlijk kan iemand oprecht helemaal gek zijn van marco Borsato, maar we mogen toch beiden aannemen dat de naamsbekendheid, het in aanraking komen met, bij Marco Borsato op een passieve manier KAN gebeuren, of niet?

Zet een dag de radio aan en Marco Borsato komt langs. Hij bereikt 4 miljoen mensen.
Zet een dag de radio aan en Arcade Fire komt niet langs. Zij bereiken nauwelijks mensen.

Goh, hoe zou het toch komen dat Marco Borsato vaker uitgeleend wordt....

Wat je niet kent kun je geen waardering geven.

Dat heeft niets, maar dan ook helemaal niets met 'suprieure smaak' te maken.

Goed geprobeerd, maar het zijn toch echt jouw woorden.

Blijft staan dat je eerst zegt geen oordeel te vormen over last fm users en ze vervolgens muziekale analfabeten te noemen. Nicci valt door de mand.

Het is logisch dat in de bibliotheek CD's van Radiohead vaker worden uitgeleend dan CD's van Marco Borsato.
Als ik Marco Borsato wil horen moet enkel de radio opzetten.
Als ik Radiohead wil horen moet ik de CD kopen of lenen in de bibliotheek.

misschien moet je even nadenken waarom die smily er staat. of misschien liet je hem opzettelijk weg? wie zal het zeggen.
en nu zijn we weer klaar met bloempje. blijft een hardnekkig virus op MuMu. . . . .

Het blijven jouw woorden en het zinsdeel eindigde met een komma, niet met een smiley. Je kunt proberen om je er op allerlei manieren uit te lullen, maar ik weet in ieder geval dat het jou niet gaat om de discussie, maar om het bashen van radiohead.

Waar anderen stoppen ga ik door. dat heeft me in mijn level al veel opgebracht. Fantastisch dat jij dat als een virus ziet. Stel je voor dat het virus zich verspreidt en anderen ook kritisch worden!

Je doet nu net alsof de uitspraken van Nicci hiermee in tegenspraak met elkaar zijn. Maar ik zie dat eigenlijk niet zo. De reden dat Nicci Last.Fm bezoekers muzikale analfabeten noemde was, omdat er nogal wat miste op die lijstjes (dat laat je hier gemakshalve maar achterwege). Dat heeft dus niks te maken met een oordeel over Radiohead.

Beetje flauw om zo een paar zinnetjes bij elkaar te zoeken, ze daarmee uit hun verband te rukken, om daarmee iemands 'ongelijk' aan te tonen. En dan ook nog met zo'n smiley

Dank je Jazper. Los daarvan: de opmerking over muzikale analfabeten was een grap. vandaar ook de smily.

Dat jij (en anderen) dat niet zo zien is jouw mening. Anderen (waaronder ik) denken er anders over en zien dat verband wel. Ik kan je nog wel meer voorbeelden geven (waar het Nicci meer draait om Radiohead bashen dan de kern), maar lees haar totale posts in dit forum zelf zou ik zeggen.

Nicci verliest iets te veel de kern van de discussie uit het oog en is alleen maar bezig om anderen te overtuigen dat OK Computer (en de positie in de toplijst) niet deugt. De discussie was veel breder en had eigenlijk niet bijster veel met radiohead / ok computer te maken.

Maar ik pas er voor om basiskennis over wat mainstream en massaproducten zijn en hoe ze vermarkt worden 'jullie' aan te leren. Het discusieren met mensen die niet willen begrijpen wat zo'n eenvoudige termen inhouden, puur om een artiest in een gewenst hokje te duwen, is gewoon zinloos.

Nee, dat is géén mening. Als jij er een verband in die 2 uitspraken ziet, dan heb je dat erbij verzonnen. In jouw hoofd mag dan het idee van een verband leven. Dat blijkt níet uit die 2 uitspraken.



Wat een arrogantie zeg. Jij hebt de waarheid in pacht begrijp ik? Als je feitelijk pas kan beginnen met discussieren als iedereen het eens is met jouw uitgangspunten, dan is discussieren inderdaad zinloos.

Zoals ik zo vaak vermeld, het onderscheid mainstream/alternatief is voor mij kut. Er is geen enkele band die zichzelf mainstream of alternatief noemt, het is helaas het in hokjes denkende publiek die deze onderscheid maakt.

Iedereen zal met mij wel akkoord gaan dat deze "OK Computer" meer aandacht van de luisteraar vergt dan bv. Mika, maar ik kan van beiden genieten.

"OK Computer" is nu eenmaal het meest gewaardeerde album op MuMe, maar dat verplicht niemand om dat album goed te vinden. Op meerdere sites vind je lijstjes van albums die het meest worden gewaardeerd of belangwekkend zijn. Niemand is verplicht om het daarmee eens te zijn, maar dit soort van lijsten zijn wel een zeer handige indicatie voor muziekliefhebbers en CD-verzamelaars.

Het gaat om de interpretatie van de stukken van Nicci. Ik interpreteer het duidelijk anders dan jij dat doet. MAAR, ik geef beide opties aan, vrij netjes lijkt me. Jij daarentegen doet alsof het de absolute waarheid is er geen verband is. Alsof jouw interpretatie geen mening is, maar een feit.

Vrij felle uitspraak voor een 'neutrale' user (geeft mij te denken hoe neutraal jij in deze discussie staat).



Tja, wie doet hier nu alsof hij de waarheid in pacht heeft...

Trouwens: je gaat ook niet echt inhoudelijk in op het feit waarom het toch zo moeilijk is om te weten wat de betekenis van woorden is? Alsof de betekenis van woorden subjectief is? Dat ik de betekenis wel ken heeft weinig met arrogantie te maken.

Ik heb niks gezegd over de stukken van Nicci. Ik heb alleen iets gezegd over de door jou uit het verband gerukte stukjes van Nicci. En dat de gevolgtrekking dat deze met elkaar in tegenspraak zijn volgens mij niet juist is. En inderdaad ze zijn met elkaar in tegenspraak of niet, dat is lijkt me geen mening.




Ik ben ook niet echt van plan daar inhoudelijk op in te gaan. Maar het is toch niet zo gek te veronderstellen dat er over de betekenissen van begrippen gediscussieerd kan worden?
En als je de betekenis kent (denkt te kennen), is dat inderdaad niet arrogant. Daar zat t m ook niet in.

Maar laten we het over jouw arrogantie verder maar niet hebben, want dat krijg ik toch je hoofd niet ingepraat. Want dat wil je kennelijk niet begrijpen.

Dat is wel gek. Wanneer je een koe een kip noemt, dan weet je of niet wat een koe is, of je weet niet wat een kip is. Wanneer je Radiohead mainstream noemt weet je of niet wat mainstream is, of ken je Radiohead niet.

Jij verwart arrogantie met -to the point- en fel discussiëren. Alsof in een discussie de waarheid (automatisch) wel ergens in het midden ligt...

Ik ben altijd te overtuigen met argumenten, maar wanneer Nicci door een bericht niet goed gelezen te hebben Radiohead mijn bullseye noemt, en dan noodgedwongen blijft volharden dat Radiohead mainstream is (om te camoufleren dat ze niet goed gelezen heeft), dan wals ik daar graag overheen.

Voor de mensen die nog steeds niet weten wat mainstream is: gericht op de absolute massamarkt, het grootste publiek. Dan kom je uit op: Vengaboys, Marco Borsato, Will Smith, etc. etc. Daar een Radiohead of Joni Mitchell tussen zetten kan enkel bij onwetendheid (je snapt de term niet), of bewuste provocatie.