Muziek / Algemeen / Gaan kwalitatief goed en commercieel samen?
0
geplaatst: 20 juli 2008, 11:15 uur
Jazper schreef:
Maar het is toch niet zo gek te veronderstellen dat er over de betekenissen van begrippen gediscussieerd kan worden?
Maar het is toch niet zo gek te veronderstellen dat er over de betekenissen van begrippen gediscussieerd kan worden?
"Bloempje schreef:
Dat is wel gek. Wanneer je een koe een kip noemt, dan weet je of niet wat een koe is, of je weet niet wat een kip is. Wanneer je Radiohead mainstream noemt weet je of niet wat mainstream is, of ken je Radiohead niet.
Dat is wel gek. Wanneer je een koe een kip noemt, dan weet je of niet wat een koe is, of je weet niet wat een kip is. Wanneer je Radiohead mainstream noemt weet je of niet wat mainstream is, of ken je Radiohead niet.
Tja.
Wiki:
Mainstream (heersende stroming) is een term waarmee men activiteiten (bijvoorbeeld kunst- en muziekstromingen) aanduidt die voor een grote massa mensen interessant zijn en die ook overduidelijk aanwezig zijn in de maatschappij. Door in te spelen op de vraag van de massa wordt op veilig gespeeld en worden risico's vermeden. Deze techniek wordt in het muziekjargon omschreven als Middle Of The Road of fm-rock. Vaak wordt promotie voor dergelijke activiteiten ook door reclamebureaus gemaakt. Het is het tegenovergestelde van underground.
Van Dale:
main·stream (de, m)
1 belangrijkste, toonaangevende richting
TheFreeDictionary.com:
1. the people or things representing the most common or generally accepted ideas and styles in a society, art form, etc.
Driemaal een betekenis van het woord mainstream. Of Radiohead daar dan bij hoort? Daar kun je over twisten hoor.
0
Nicci
geplaatst: 20 juli 2008, 11:24 uur
@bloempje
Je snapt overduidelijk niet wat 'mainstream' is. 'Mainstream' richt zich binnen de doelgroep op de grootste gemene deler. Zo bestaat er 'mainstream jazz'. deze muziek richt zich niet op een massapubliek, want dat is er voor jazz niet of nauwelijks, maar richt zich binnen de groep mensen die van jazz houdt op de grootste gemene deler.
mainstream hoeft zich dus niet perse op de massa te richten.
en dat punt maakte Jazper al eerder: er zit meer nuance in de betekenis van woorden dan jij lijkt te denken.
edit: en hij is me nu ook net weer voor.
Je snapt overduidelijk niet wat 'mainstream' is. 'Mainstream' richt zich binnen de doelgroep op de grootste gemene deler. Zo bestaat er 'mainstream jazz'. deze muziek richt zich niet op een massapubliek, want dat is er voor jazz niet of nauwelijks, maar richt zich binnen de groep mensen die van jazz houdt op de grootste gemene deler.
mainstream hoeft zich dus niet perse op de massa te richten.
en dat punt maakte Jazper al eerder: er zit meer nuance in de betekenis van woorden dan jij lijkt te denken.
edit: en hij is me nu ook net weer voor.
0
geplaatst: 20 juli 2008, 11:48 uur
Nicci schreef:
@bloempje
Je snapt overduidelijk niet wat 'mainstream' is. 'Mainstream' richt zich binnen de doelgroep op de grootste gemene deler.
@bloempje
Je snapt overduidelijk niet wat 'mainstream' is. 'Mainstream' richt zich binnen de doelgroep op de grootste gemene deler.
Snap je zelf nu echt niet dat wat jij hierboven beweert en toe leidt dat ALLES onder jouw noemer mainstream kan vallen? Je hoeft alleen maar je target market te verkleinen om alles onder mainstream te kunnen plaatsen. Beetje gek, niet? Graag jouw reactie hierop.
Voorbeeld: In een dierenwinkel is de hond, de kat , of de goudvis 'mainstream'.
Nu ga ik de target market verkleinen (zoals jij aangeeft): je kunt niet zeggen dat de geelgebekte kromstaartige wandelende tak ook mainstream is, omdat wandelende tak kopers voor 60% voor dat beestje gaan. Wandelende tak is per definitie al geen main stream meer.
Main en Stream zijn hele eenvoudige Engelse woorden. Het is niets anders dan de GROOTSTE STROOM. En dan (uiteraard) niet de grootste stroom van een obscuur winkeltje, maar de grootstse stroom van de massa markt.
Nogmaals:
Vengaboys, richting Dance, mainstream.
Marco Borsato, richting Gevoelige muziek, mainstream.
Will Smith, richting Rap, mainstream.
0
Nicci
geplaatst: 20 juli 2008, 11:51 uur
'Main' betekent geen 'grootste'. niet in dit verband. en ja, als er een kleine doelgroep is, wordt je bij kleinere aantallen mainstream.
voor het eerst: Miles Davis maakte erg veel 'mainstream jazz'.
en als het zo absoluut gesteld kan worden . . . . bij hoeveel miljoen kopers ben je mainstream? graag je reactie hierop. . . . .
edit: 'main' kan je inderdaad als grootste vertalen nu ik er even over nadenk, maar dit is niet absoluut.
voor het eerst: Miles Davis maakte erg veel 'mainstream jazz'.
en als het zo absoluut gesteld kan worden . . . . bij hoeveel miljoen kopers ben je mainstream? graag je reactie hierop. . . . .
edit: 'main' kan je inderdaad als grootste vertalen nu ik er even over nadenk, maar dit is niet absoluut.
0
geplaatst: 20 juli 2008, 11:55 uur
Nicci schreef:
'Main' betekent geen 'grootste'.
'Main' betekent geen 'grootste'.
Dat schrijf ik ook niet (goed lezen). Maar zullen we hier niet over muggeziften en vooral naar jouw formulering en mijn reactie daarop kijken?
Nicci schreef:
@bloempje
Je snapt overduidelijk niet wat 'mainstream' is. 'Mainstream' richt zich binnen de doelgroep op de grootste gemene deler.
@bloempje
Je snapt overduidelijk niet wat 'mainstream' is. 'Mainstream' richt zich binnen de doelgroep op de grootste gemene deler.
bloempje24 schreef:
Snap je zelf nu echt niet dat wat jij hierboven beweert en toe leidt dat ALLES onder jouw noemer mainstream kan vallen? Je hoeft alleen maar je target market te verkleinen om alles onder mainstream te kunnen plaatsen. Beetje gek, niet? Graag jouw reactie hierop.
Snap je zelf nu echt niet dat wat jij hierboven beweert en toe leidt dat ALLES onder jouw noemer mainstream kan vallen? Je hoeft alleen maar je target market te verkleinen om alles onder mainstream te kunnen plaatsen. Beetje gek, niet? Graag jouw reactie hierop.
0
Nicci
geplaatst: 20 juli 2008, 12:02 uur
dat heb ik al gedaan. en ga eens wat minder selectief met de zaak om: jazper heeft hele leuke definities opgeschreven . . . ga daar ook eens op in.
0
Nicci
geplaatst: 20 juli 2008, 12:05 uur
TheFreeDictionary.com:
1. the people or things representing the most common or generally accepted ideas and styles in a society, art form, etc.
binnen een 'society', 'art form'. geen absolute getallen. geen massa.
1. the people or things representing the most common or generally accepted ideas and styles in a society, art form, etc.
binnen een 'society', 'art form'. geen absolute getallen. geen massa.
0
geplaatst: 20 juli 2008, 12:05 uur
Nicci schreef:
' . . . . bij hoeveel miljoen kopers ben je mainstream? graag je reactie hierop. . . . .
' . . . . bij hoeveel miljoen kopers ben je mainstream? graag je reactie hierop. . . . .
Ik heb al eerder gemeld dat het niet om de verkooopaantallen gaat, maar op het product dat is aangepast op de 'main stream'. Bij muziek richt je op de 'main stream' muziekkopers. Dat zijn mensen tussen de 15 en de 45 die 3fm luisteren. Je past je product aan op die specifieke (main stream - grootste groep) IN DE HOOP om veel te verkopen.
Nicci / Jazper schreef:
binnen een 'society', 'art form'. geen absolute getallen. geen massa.
binnen een 'society', 'art form'. geen absolute getallen. geen massa.
Art Forms: muziek, schilderijen, films.
Nogmaals, mainstream muziek:
Vengaboys
Marco Borsato
Will Smith
Nogmaals, NIET mainstream muziek:
The Fiery Furnaces
Sigur Ros
Joni Mitchell
Wanneer je alle mogelijke niche's gaat onderverdelen is ieder product uiteindelijk mainstream en dan heeft dat woodt (uiteraard) geen betekenis meer. Op dit punt gaan jullie steeds niet in (logisch!).
0
geplaatst: 20 juli 2008, 12:06 uur
En over wat Nicci schreef over mainstream binnen de doelgroep. Het is inderdaad zo dat heel veel dan mainstream te noemen is, als je doelgroep maar verkleint.
In het geval van Radiohead is een logische doelgroep misschien rockmuziek. Dat Radiohead daarbinnen mainsteam is, lijkt me een houdbare stelling.
In het geval van Radiohead is een logische doelgroep misschien rockmuziek. Dat Radiohead daarbinnen mainsteam is, lijkt me een houdbare stelling.
0
Nicci
geplaatst: 20 juli 2008, 12:13 uur
bloempje24 schreef:
Ik heb al eerder gemeld dat het niet om de verkooopaantallen gaat, maar op het product dat is aangepast op de 'main stream'. Bij muziek richt je op de 'main stream' muziekkopers. Dat zijn mensen tussen de 15 en de 45 die 3fm luisteren. Je past je product aan op die specifieke (main stream - grootste groep) IN DE HOOP om veel te verkopen.
Ik heb al eerder gemeld dat het niet om de verkooopaantallen gaat, maar op het product dat is aangepast op de 'main stream'. Bij muziek richt je op de 'main stream' muziekkopers. Dat zijn mensen tussen de 15 en de 45 die 3fm luisteren. Je past je product aan op die specifieke (main stream - grootste groep) IN DE HOOP om veel te verkopen.
je ontloopt het punt. als ik rockband ben, en ik wil me aanpassen aan de mainstream, hoe kom ik daar dan achter? het lijkt me dat ik me aanpas aan die stijl waarachter de grootste stroom achter aanloopt. hoe groot is die groep dan?
overigens is 'mainstream jazz' een veelgebruikte term binnen de jazz. dat jij er nog nooit van gehoord hebt is jammer, maar je kan spreken over mainstream hiphop, rock, funk, etc.
dat jij er nog nooit van gehoord hebt, wil niet zeggen dat het niet bestaat.
edit: het woord verliest uiteraard niet zijn betekenis. die inhoudelijke betekenis kan uiteraard verschuiven met de tijd.
0
Nicci
geplaatst: 20 juli 2008, 12:16 uur
je walst overigens weer ongelovelijk over me heen hoor. ik ga de rest van de zondag gebruiken om bij te komen.
groetjes.
groetjes.
0
geplaatst: 20 juli 2008, 12:56 uur
Mainstream of vroeger Middle of the Road (MOR) wordt (ook in OOR's popencyclopedie) aangeduid voor risicoloze muziek voor een breed publiek. Het gaat in de praktijk om makkelijk in het gehoor liggende muziek zonder al te veel diepgang. Bij mainstream of MOR is er dus geen sprake van geluidsexperimenten of zwaar diepgaande teksten. Vengaboys, Marco Borsato en Will Smith kun je daar inderdaad onder klasseren. Dat zijn allemaal acts die dezelfde muziekstijl blijven aanhouden geen risico's nemen.
Radiohead verandert voortdurend van stijl en is vrij experimenteel en kan je dus niet mainstream noemen, net zo min als the Beatles in de jaren '60, Pink Floyd in de jaren '70 en U2 in de jaren '80, die steeds van koers veranderden hoewel zij miljoenen albums verkochten.
Wat mij betreft is er niets mis met GOEDE mainstream (bv. Mika, Neil Diamond, Katie Melua).
Radiohead verandert voortdurend van stijl en is vrij experimenteel en kan je dus niet mainstream noemen, net zo min als the Beatles in de jaren '60, Pink Floyd in de jaren '70 en U2 in de jaren '80, die steeds van koers veranderden hoewel zij miljoenen albums verkochten.
Wat mij betreft is er niets mis met GOEDE mainstream (bv. Mika, Neil Diamond, Katie Melua).
0
geplaatst: 20 juli 2008, 14:16 uur
bloempje24 schreef:
Snap je zelf nu echt niet dat wat jij hierboven beweert en toe leidt dat ALLES onder jouw noemer mainstream kan vallen? Je hoeft alleen maar je target market te verkleinen om alles onder mainstream te kunnen plaatsen. Beetje gek, niet? Graag jouw reactie hierop.
Voorbeeld: In een dierenwinkel is de hond, de kat , of de goudvis 'mainstream'.
Nu ga ik de target market verkleinen (zoals jij aangeeft): je kunt niet zeggen dat de geelgebekte kromstaartige wandelende tak ook mainstream is, omdat wandelende tak kopers voor 60% voor dat beestje gaan. Wandelende tak is per definitie al geen main stream meer.
Snap je zelf nu echt niet dat wat jij hierboven beweert en toe leidt dat ALLES onder jouw noemer mainstream kan vallen? Je hoeft alleen maar je target market te verkleinen om alles onder mainstream te kunnen plaatsen. Beetje gek, niet? Graag jouw reactie hierop.
Voorbeeld: In een dierenwinkel is de hond, de kat , of de goudvis 'mainstream'.
Nu ga ik de target market verkleinen (zoals jij aangeeft): je kunt niet zeggen dat de geelgebekte kromstaartige wandelende tak ook mainstream is, omdat wandelende tak kopers voor 60% voor dat beestje gaan. Wandelende tak is per definitie al geen main stream meer.
Leuk discussietrucje, een stelling in het extreme trekken om het belachelijk te maken. Maar tot op zekere hoogte is 'tarket market verkleining' helemaal zo gek nog niet. In de 'algemene' muziekindustrie is Radiohead wellicht geen mainstream (itt de namen die jij noemt), maar in de (alternatieve) rockmuziek wel.
Verder vraag ik me af waarom je er zo op gekant bent dat Radiohead als mainstream omschreven wordt?
0
geplaatst: 20 juli 2008, 14:43 uur
herman schreef:
In de 'algemene' muziekindustrie is Radiohead wellicht geen mainstream (itt de namen die jij noemt), maar in de (alternatieve) rockmuziek wel.
Mee eens, net als Sigur Ros, Arcade Fire en meer van zulke bands die omarmt worden door het gros van het alternatieve muziekpubliek maar ook aanslaan bij liefhebbers van meer doorsneemuziek. Radiohead heeft een handig imago maar ik durf niet mijn hele salaris er op te zetten dat ze daar niet heel goed over nagedacht hebben trouwens. Die truck met dat gratis downloaden bijvoorbeeld. Briljante marketingactie als je het mij vraagt. In die zin is Radiohead een mooi voorbeeld van de stelling dat commercieel en artistiek verantwoord wel degelijk samen kunnen gaan?In de 'algemene' muziekindustrie is Radiohead wellicht geen mainstream (itt de namen die jij noemt), maar in de (alternatieve) rockmuziek wel.
Heb overigens niet de hele discussie gelezen dus meer een reactie op Herman''s bericht dan wat anders.
0
geplaatst: 20 juli 2008, 15:04 uur
Radiohead, Sigur Ros en Arcade Fire brengen originele en avontuurlijke muziek en worden door de pers en het "alternatieve" publiek hoog gewaardeerd, maar hun muziek is nog net toegankelijk genoeg om bij een breder publiek aan te slaan. Tegenover bv. Captain Beefheart of Faust of metal klinkt Radiohead nog vrij conventioneel, maar tegenover de huidige hitparadepop en Schlagers dan weer alternatief. Het is de kwestie waar je de scheidingslijn legt tussen mainstream/alternatief. En zoals ik zo vaak heb gezegd, de scheidingslijn tussen die twee is zeer vaag en achterhaald.
Abba bv. werd in de jaren '70 ook vaak bestempeld als Middle of the Road, maar ze experimenteerden vaak in de studio, veranderden vaak van muziekstijl en hun arrangementen zijn vrij complex.
Zelf verkies ik muziek waar avontuur en originaliteit of oorspronkelijkheid wordt gekoppeld aan sterke of pakkende melodieën. En daar horen zowel the Beatles als Radiohead, Sigur Ros, Arcade Fire alsook Abba in thuis.
Abba bv. werd in de jaren '70 ook vaak bestempeld als Middle of the Road, maar ze experimenteerden vaak in de studio, veranderden vaak van muziekstijl en hun arrangementen zijn vrij complex.
Zelf verkies ik muziek waar avontuur en originaliteit of oorspronkelijkheid wordt gekoppeld aan sterke of pakkende melodieën. En daar horen zowel the Beatles als Radiohead, Sigur Ros, Arcade Fire alsook Abba in thuis.
0
geplaatst: 20 juli 2008, 22:44 uur
Het is inderdaad knap om én origineel én pakkend uit de hoek te komen. Mijn favoriete bands hebben dat ook allemaal wel in zich. Maar wel binnen de marge van hun luisteraars. Zo is The Cure erg pakkend en hebben ze een gedurfde originele sound aan de dag weten te leggen. Waar niet iedere luisteraar iets mee kan trouwens. Ook Gridlock is een act die erg pakkende en sterk melodieuze electronica maakt, maar voor het gros mensen dat aversie heeft tegen alles wat niet-rock is zal het kutmuziek zijn. Kwestie van verdieping en verbreding van je smaak. Weinig muziekluisteraars zijn daar écht toe in staat, en blijven bij een paar genres hangen en verdiepen daar nauwelijks in. Hetgeen waar zij naar luisteren valt dan ook vaak onder 'mainstream'. Radiohead valt daar nog net iets buiten vind ik. Queen valt daar duidelijk binnen.
0
geplaatst: 21 juli 2008, 11:12 uur
Queen was in de jaren '70 nog behoorlijk progressief, ze vermengden verschillende stijlen (progrock, hardrock, barok) en goten dit in een geheel eigen sound. In de jaren '80 schoven ze duidelijk naar de mainstream, net als vele acts uit de jaren '70 trouwens (David Bowie bv.).
The Cure heeft inderdaad een geheel eigen sound, dankzij de uit duizenden te herkennen zang en gitaar van Robert Smith en deze band heeft ook behoorlijk veel succes en fans.
The Cure heeft inderdaad een geheel eigen sound, dankzij de uit duizenden te herkennen zang en gitaar van Robert Smith en deze band heeft ook behoorlijk veel succes en fans.
0
X-man
geplaatst: 25 september 2009, 15:29 uur
Bij Dizzee Rascal - Tongue 'N Cheek (2009):
Als jij geld nodig hebt, en je gaat meer werken, dan hoeft dat toch ook niet ten koste te gaan van de kwaliteit van je werk? Misschien werk je wel veel beter?
Het argument dat hij geld nodig heeft vind ik vrij nietszeggend aangezien iedere artiest uiteindelijk pindakaas op zijn brood wil smeren.
Shelter schreef:
Nee Stand up tall part 2-160.000 vind ik wel een goed idee
OT: De weg die hij inslaat vind ik echt helemaal niks. Oudere werk met name album 1 en 2 waren best vernieuwend en relaxed.
Dizzee heeft geld nodig, kan gebeuren. Alleen ik word niet zijn sponsor.
(quote)
Nee Stand up tall part 2-160.000 vind ik wel een goed idee
OT: De weg die hij inslaat vind ik echt helemaal niks. Oudere werk met name album 1 en 2 waren best vernieuwend en relaxed.
Dizzee heeft geld nodig, kan gebeuren. Alleen ik word niet zijn sponsor.
Als jij geld nodig hebt, en je gaat meer werken, dan hoeft dat toch ook niet ten koste te gaan van de kwaliteit van je werk? Misschien werk je wel veel beter?
Het argument dat hij geld nodig heeft vind ik vrij nietszeggend aangezien iedere artiest uiteindelijk pindakaas op zijn brood wil smeren.
0
geplaatst: 29 september 2009, 08:30 uur
X-man schreef:
Als jij geld nodig hebt, en je gaat meer werken, dan hoeft dat toch ook niet ten koste te gaan van de kwaliteit van je werk? Misschien werk je wel veel beter?
Het argument dat hij geld nodig heeft vind ik vrij nietszeggend aangezien iedere artiest uiteindelijk pindakaas op zijn brood wil smeren.
(quote)
Als jij geld nodig hebt, en je gaat meer werken, dan hoeft dat toch ook niet ten koste te gaan van de kwaliteit van je werk? Misschien werk je wel veel beter?
Het argument dat hij geld nodig heeft vind ik vrij nietszeggend aangezien iedere artiest uiteindelijk pindakaas op zijn brood wil smeren.
Het is neit zo moeilijk hoor; dizzee wil geld...hoe krijg je geld in de muziek industrie? Door commerciele deuntjes te maken die het grote publiek willen horen...iets creeren wat verkoopt.
Dat iedere artiest uiteindelijk geld nodig heeft om te overleven klopt, maar niet iedere artiest slaat zijn stijl om, om de massa te bereiken.
Aangezien Dizzee niet in de commerciele hoek zat en er nu ingaat vermoed ik dat hij meer geld wil verdienen aan zijn muziek. Ik zeg dan ook niets over dat verder, alleen dat dit mijn smaak niet is.
Het is net zoiets als met voetbal, als een speler ineens in de Arabische Emiraten gaat spelen.... lijkt duidelijke motivatie voor geld maar helemaal zeker weten we het ook niet...
0
geplaatst: 29 september 2009, 10:06 uur
Volgens mij was Boy in da Corner een enorm commercieel succes. Daarvoor hoeft Dizzee het niet te doen.
0
X-man
geplaatst: 30 september 2009, 00:13 uur
BoordAppel schreef:
Volgens mij was Boy in da Corner een enorm commercieel succes. Daarvoor hoeft Dizzee het niet te doen.
Volgens mij was Boy in da Corner een enorm commercieel succes. Daarvoor hoeft Dizzee het niet te doen.
Inderdaad, en het lijkt me dat Maths + English ook vrij succesvol was (met alle commerciële features etc.) Wat dat betreft is het geen nieuwe richting die hij opgaat.
Maar ach, men heeft weer een album om op af te geven tegen de commercie.
0
geplaatst: 30 september 2009, 10:17 uur
X-man schreef:
Inderdaad, en het lijkt me dat Maths + English ook vrij succesvol was (met alle commerciële features etc.) Wat dat betreft is het geen nieuwe richting die hij opgaat.
Maar ach, men heeft weer een album om op af te geven tegen de commercie.
(quote)
Inderdaad, en het lijkt me dat Maths + English ook vrij succesvol was (met alle commerciële features etc.) Wat dat betreft is het geen nieuwe richting die hij opgaat.
Maar ach, men heeft weer een album om op af te geven tegen de commercie.
Het is inderdaad niet erg afwijkend vanaf Maths + English gezien, alhoewel er naar mijn mening wel duidelijk een verschil in zit kwa type geluid. Maar kijkend vanaf Boy in the corner en Showtime, vind ik dit geluid wel een andere richting opgaan.
Ik snap ook niet hoe je in mijn mening over dit album, een statement kan zien die tegen alle commercie ingaat. Ik hbe niks tegen commercie op zich, er is best veel kwaliteit te vinden in de commerciele muziek.
Ik vind het alleen jammer dat wanneer groepen/personen eerst een eigen geluid hebben die mooi en creatief is, zij ervoor kiezen om naar het grote publiek te gaan om te cashen (een goed voorbeeld in de hiphop bijv. is Mobb Deep). Los van de motivatie dat er brood op de plank moet enz enz...moeten ze allemaal zelf weten, ik vind het als muziek liefhebber gewoon jammer.
Maar ach men mag natuurlijk niet een cd afkraken als het commercieel wordt, want dan ben je gelijk tegen de gehele commerciele muziek industrie
0
X-man
geplaatst: 30 september 2009, 15:24 uur
Shelter schreef:
Het is inderdaad niet erg afwijkend vanaf Maths + English gezien, alhoewel er naar mijn mening wel duidelijk een verschil in zit kwa type geluid. Maar kijkend vanaf Boy in the corner en Showtime, vind ik dit geluid wel een andere richting opgaan.
Ik snap ook niet hoe je in mijn mening over dit album, een statement kan zien die tegen alle commercie ingaat. Ik hbe niks tegen commercie op zich, er is best veel kwaliteit te vinden in de commerciele muziek.
Ik vind het alleen jammer dat wanneer groepen/personen eerst een eigen geluid hebben die mooi en creatief is, zij ervoor kiezen om naar het grote publiek te gaan om te cashen (een goed voorbeeld in de hiphop bijv. is Mobb Deep). Los van de motivatie dat er brood op de plank moet enz enz...moeten ze allemaal zelf weten, ik vind het als muziek liefhebber gewoon jammer.
Maar ach men mag natuurlijk niet een cd afkraken als het commercieel wordt, want dan ben je gelijk tegen de gehele commerciele muziek industrie
(quote)
Het is inderdaad niet erg afwijkend vanaf Maths + English gezien, alhoewel er naar mijn mening wel duidelijk een verschil in zit kwa type geluid. Maar kijkend vanaf Boy in the corner en Showtime, vind ik dit geluid wel een andere richting opgaan.
Ik snap ook niet hoe je in mijn mening over dit album, een statement kan zien die tegen alle commercie ingaat. Ik hbe niks tegen commercie op zich, er is best veel kwaliteit te vinden in de commerciele muziek.
Ik vind het alleen jammer dat wanneer groepen/personen eerst een eigen geluid hebben die mooi en creatief is, zij ervoor kiezen om naar het grote publiek te gaan om te cashen (een goed voorbeeld in de hiphop bijv. is Mobb Deep). Los van de motivatie dat er brood op de plank moet enz enz...moeten ze allemaal zelf weten, ik vind het als muziek liefhebber gewoon jammer.
Maar ach men mag natuurlijk niet een cd afkraken als het commercieel wordt, want dan ben je gelijk tegen de gehele commerciele muziek industrie
Nee hoor, die opmerking was bedoeld in zijn algemeenheid. Naar mijn mening wordt er op deze site te vaak ingegaan tegen 'commerciële' muziek. Vrijwel iedere artiest maakt iets om er aan te verdienen, dus in dat opzicht is alle muziek commerciëel.
Door tegen 'commerciele' albums in te gaan, creëeren mensen het beeld dat ze wel verstand hebben van muziek, in tegenstelling tot de mensen die het niet doen.
Qua onderwerpen, tekstopbouw enz. is Dizzee Rascal hier gewoon niet beter of slechter dan op Boy In Da Corner of Showtime. Het klinkt gewoon anders door de producties, die in tegenstelling tot de algemene trend in hiphop, gebaseerd zijn op dance/house. Producers als Armand Van Helden en DJ Tiesto zijn hier voorbeeld van.
Dat je er niet van houdt, daar heb ik alle begrip voor.
Maar ga niet lopen zeuren van 'commerciëel dit' of 'commerciëel dat', want dat is gewoon onzin. Boy In Da Corner was ook commerciëel (als je het baseert op verkopen enz.) net als Maths + English. Maar die waardeer je dan weer meer dan deze.Laten we het er op houden dat Dizzee Rascal heeft gekozen voor een andere richting qua producties, wat vrolijker, wat party-achtiger, en dat je hier van kunt houden of je kunt het verafschuwen. Jij vindt het niks, prima! Iedereen een eigen mening toch.
0
geplaatst: 1 oktober 2009, 04:04 uur
X-man schreef:
Nee hoor, die opmerking was bedoeld in zijn algemeenheid. Naar mijn mening wordt er op deze site te vaak ingegaan tegen 'commerciële' muziek. Vrijwel iedere artiest maakt iets om er aan te verdienen, dus in dat opzicht is alle muziek commerciëel.
Door tegen 'commerciele' albums in te gaan, creëeren mensen het beeld dat ze wel verstand hebben van muziek, in tegenstelling tot de mensen die het niet doen.
Qua onderwerpen, tekstopbouw enz. is Dizzee Rascal hier gewoon niet beter of slechter dan op Boy In Da Corner of Showtime. Het klinkt gewoon anders door de producties, die in tegenstelling tot de algemene trend in hiphop, gebaseerd zijn op dance/house. Producers als Armand Van Helden en DJ Tiesto zijn hier voorbeeld van.
Dat je er niet van houdt, daar heb ik alle begrip voor. Maar ga niet lopen zeuren van 'commerciëel dit' of 'commerciëel dat', want dat is gewoon onzin. Boy In Da Corner was ook commerciëel (als je het baseert op verkopen enz.) net als Maths + English. Maar die waardeer je dan weer meer dan deze.
Laten we het er op houden dat Dizzee Rascal heeft gekozen voor een andere richting qua producties, wat vrolijker, wat party-achtiger, en dat je hier van kunt houden of je kunt het verafschuwen. Jij vindt het niks, prima! Iedereen een eigen mening toch.
(quote)
Nee hoor, die opmerking was bedoeld in zijn algemeenheid. Naar mijn mening wordt er op deze site te vaak ingegaan tegen 'commerciële' muziek. Vrijwel iedere artiest maakt iets om er aan te verdienen, dus in dat opzicht is alle muziek commerciëel.
Door tegen 'commerciele' albums in te gaan, creëeren mensen het beeld dat ze wel verstand hebben van muziek, in tegenstelling tot de mensen die het niet doen.
Qua onderwerpen, tekstopbouw enz. is Dizzee Rascal hier gewoon niet beter of slechter dan op Boy In Da Corner of Showtime. Het klinkt gewoon anders door de producties, die in tegenstelling tot de algemene trend in hiphop, gebaseerd zijn op dance/house. Producers als Armand Van Helden en DJ Tiesto zijn hier voorbeeld van.
Dat je er niet van houdt, daar heb ik alle begrip voor.
Maar ga niet lopen zeuren van 'commerciëel dit' of 'commerciëel dat', want dat is gewoon onzin. Boy In Da Corner was ook commerciëel (als je het baseert op verkopen enz.) net als Maths + English. Maar die waardeer je dan weer meer dan deze.Laten we het er op houden dat Dizzee Rascal heeft gekozen voor een andere richting qua producties, wat vrolijker, wat party-achtiger, en dat je hier van kunt houden of je kunt het verafschuwen. Jij vindt het niks, prima! Iedereen een eigen mening toch.
Volgens mij hebben we een klein verschil in mening wat commerciele muziek is. Voor mij is commerciele muziek, niet muziek dat een bepaalde hoogte aan verkoop bewerkstelligd.
Commerciele muziek voor mij, is muziek dat gemaakt is om vooral veel te verkopen...muziek die gemaakt is om de massa te entertainen. Dus muziek die gemaakt is, wetende dat er een potentiel hoog verkoopcijfer aan vast zit.
Als een bepaald album gewoon populair wordt for whatever reason en ineens hele hoge verkoopcijfers krijgt, zie ik dat niet als een commercieel album. Kijk bijvoorbeeld naar Nas - Illmatic, The Roots - Things fall apart, Amy Winehouse. Hoge verkoopcijfers, maar kwa sound niet gemaakt om vooral veel te verkopen.
Overigens het beeld dat mensen creeren-verhaal vind ik wel een erg subjectieve mening hoor. Ja ik weet dat die mensen bestaan, maar om nu meteen iedereen die overtuiging aan te praten die niet van commercie houden....
0
geplaatst: 1 oktober 2009, 22:49 uur
Ach, er bestaat gewoonweg geen formule om succesvol te zijn in de muziekwereld, anders was iedereen rijk geworden. Om te beginnen is muziek al commercieel wanneer het op CD wordt geplaatst om te verkopen, als je moet betalen om ze te downloaden of als je moet betalen voor een optreden te zien.
Velen koppelen commercialiteit aan gemakkelijk in het oor liggende muziek voor een breed publiek waar dat er ook veel complexere muziek succesvol is. Er wordt - terecht - geklaagd over de belabberde kwaliteit van vele huidige hits, maar daar staat tegenover dat er ook veel rommel wordt gefabriceerd louter om te verkopen die NIET de hitlijsten haalt terwijl er in de hitparade ook nummers staan die niet louter zijn gericht op verkoop. Er is nog nooit een boek geschreven over 'Hoe scoor ik een hit?' en dat zal ook nooit verschijnen, een hit scoren is zo'n beetje als de lotto winnen en natuurlijk ook het gevolg van de bekendheid van de artiest (elk nummer van Madonna wordt een hit omdat het van Madonna afkomstig is).
Er is hoegenaamd geen verband tussen kwaliteit en succes, net zo min als er verband is tussen succes en intentie (Nirvana bv. had ook nooit de bedoeling om een wereldband te worden). Maar kwaliteit zal hoe dan ook steeds overeind blijven.
Velen koppelen commercialiteit aan gemakkelijk in het oor liggende muziek voor een breed publiek waar dat er ook veel complexere muziek succesvol is. Er wordt - terecht - geklaagd over de belabberde kwaliteit van vele huidige hits, maar daar staat tegenover dat er ook veel rommel wordt gefabriceerd louter om te verkopen die NIET de hitlijsten haalt terwijl er in de hitparade ook nummers staan die niet louter zijn gericht op verkoop. Er is nog nooit een boek geschreven over 'Hoe scoor ik een hit?' en dat zal ook nooit verschijnen, een hit scoren is zo'n beetje als de lotto winnen en natuurlijk ook het gevolg van de bekendheid van de artiest (elk nummer van Madonna wordt een hit omdat het van Madonna afkomstig is).
Er is hoegenaamd geen verband tussen kwaliteit en succes, net zo min als er verband is tussen succes en intentie (Nirvana bv. had ook nooit de bedoeling om een wereldband te worden). Maar kwaliteit zal hoe dan ook steeds overeind blijven.
0
X-man
geplaatst: 1 oktober 2009, 23:22 uur
LucM schreef:
Ach, er bestaat gewoonweg geen formule om succesvol te zijn in de muziekwereld, anders was iedereen rijk geworden. Om te beginnen is muziek al commercieel wanneer het op CD wordt geplaatst om te verkopen, als je moet betalen om ze te downloaden of als je moet betalen voor een optreden te zien.
Velen koppelen commercialiteit aan gemakkelijk in het oor liggende muziek voor een breed publiek waar dat er ook veel complexere muziek succesvol is. Er wordt - terecht - geklaagd over de belabberde kwaliteit van vele huidige hits, maar daar staat tegenover dat er ook veel rommel wordt gefabriceerd louter om te verkopen die NIET de hitlijsten haalt terwijl er in de hitparade ook nummers staan die niet louter zijn gericht op verkoop. Er is nog nooit een boek geschreven over 'Hoe scoor ik een hit?' en dat zal ook nooit verschijnen, een hit scoren is zo'n beetje als de lotto winnen en natuurlijk ook het gevolg van de bekendheid van de artiest (elk nummer van Madonna wordt een hit omdat het van Madonna afkomstig is).
Er is hoegenaamd geen verband tussen kwaliteit en succes, net zo min als er verband is tussen succes en intentie (Nirvana bv. had ook nooit de bedoeling om een wereldband te worden). Maar kwaliteit zal hoe dan ook steeds overeind blijven.
Ach, er bestaat gewoonweg geen formule om succesvol te zijn in de muziekwereld, anders was iedereen rijk geworden. Om te beginnen is muziek al commercieel wanneer het op CD wordt geplaatst om te verkopen, als je moet betalen om ze te downloaden of als je moet betalen voor een optreden te zien.
Velen koppelen commercialiteit aan gemakkelijk in het oor liggende muziek voor een breed publiek waar dat er ook veel complexere muziek succesvol is. Er wordt - terecht - geklaagd over de belabberde kwaliteit van vele huidige hits, maar daar staat tegenover dat er ook veel rommel wordt gefabriceerd louter om te verkopen die NIET de hitlijsten haalt terwijl er in de hitparade ook nummers staan die niet louter zijn gericht op verkoop. Er is nog nooit een boek geschreven over 'Hoe scoor ik een hit?' en dat zal ook nooit verschijnen, een hit scoren is zo'n beetje als de lotto winnen en natuurlijk ook het gevolg van de bekendheid van de artiest (elk nummer van Madonna wordt een hit omdat het van Madonna afkomstig is).
Er is hoegenaamd geen verband tussen kwaliteit en succes, net zo min als er verband is tussen succes en intentie (Nirvana bv. had ook nooit de bedoeling om een wereldband te worden). Maar kwaliteit zal hoe dan ook steeds overeind blijven.
Kijk, wij kunnen praten. Dit bedoel ik nou!
0
geplaatst: 1 oktober 2009, 23:27 uur
Defineer kwaliteit. Muziek die alleen gewaardeerd kan worden door mensen met een breed muzikaal referentiekader? Populariteit is de meest logische maatstaaf voor kwaliteit.
0
Antonio
geplaatst: 2 oktober 2009, 00:16 uur
GarnalenPeller schreef:
Populariteit is de meest logische maatstaaf voor kwaliteit.
Populariteit is de meest logische maatstaaf voor kwaliteit.
Hierover kun je ook van mening verschillen.
Neem nou de Black Eyed Peas, erg populair, maar mijn inziens zeker geen kwaliteit.
De Beatles daarentegen zijn de pefecte symbiose tussen kwalitatief goed en commercieel.
Mr. T doesn't pity anyone who likes the Black Eyed Peas. He just kills them.
* denotes required fields.