Dat Hella Good ook door hen geproduceerd is. Wist ik niet eens. Lekkerste nummer van No Doubt!

Wat mij vooral opvalt in de hele discussie (en in de muziekwereld algemeen), is dat men zo gemakkelijk een onderscheid maakt tussen commerciële en alternatieve muziek. Ik bekijk dit anders. Voor mij zijn er 2 soorten muziek; zeer simpel: slechte muziek en goede muziek. Een veel logischere scheiding dan wat ik steeds hoor over commercieel/alternatief. Slechte, of als je het voorzichtiger wil benoemen, oppervlakkige muziek, dat is de top 40, de muziek waar miljoenen voor betaald wordt om uit te zenden etc. En de 2de groep tja dat is al de rest.
Ik heb het dan wel over de hedendaagse muziekindustrie, vroeger kon men wel nog eens toffe dingen ontdekken in de single top 40, maar door de steeds grotere marketingcampagnes en grotere bedragen wordt dit de dag van vandaag haast onmogelijk.

Hier zullen velen het wss niet mee eens zijn maar zeg nu zelf, die scheiding commercieel/alternatief is toch ook niet echt serieus te nemen. Want voor mij zijn alle bands commercieel, er is geen enkele band die niet graag verkoopt, niet graag voor een groot publiek speelt etc.

Een band die als alternatief wordt gezien, maar ineens door een bepaald toeval of de ontdekking van een bepaald nummer bekend wordt en plots drie dubbel verkoopt, wordt dan ineens een commerciële groep.
Of een groep die zo slechte muziek maakt dat ze nauwelijks verkoopt zou dan een alternatieve groep zijn?

Alternatief en commercieel heeft voor mij niets met verkoopcijfers te maken, maar is eerder een denkwijze. En zoals eerder gezegd denken alle groepen commercieel, behalve mss de onbekende groepjes die hier in een locaal café komen optreden (al is dit ook opnieuw voor discussie vatbaar, want mss treden ze wel op om bekender te worden, om een groter publiek te bereiken enz.)

Neen commercieel en alternatief zijn termen die men gemakkelijk in de mond neemt, zonder echt te weten wat het betekent. Ik hou het op enerzijds de oppervlakkige top 40 muziek, en anderzijds de betere en interessante muziek.
Het is uiteraard maar een mening.

en zo is het maar net!

Wat kan verstaan worden onder het woord "commercieel"?

"Iedereen kent het begrip commercieel. Maar iedereen interpreteert dit begrip anders. Sommigen verstaan onder een commerciële baan het leuren langs deuren met producten, anderen denken dat een commerciële baan een super stress baan is, waarbij je altijd in een driedelig pak loopt. De definitie van commercieel is moeilijk te geven. In ieder geval gaat het om klantgericht denken en werken. ‘Klant’ is in dit geval een heel ruim begrip. De overheid verstaat onder klanten de burgers, het bedrijfsleven bedoelt afnemers en met interne klanten worden collega’s bedoeld. Kern van de zaak is dat je je kunt inleven in de belevingswereld van jouw klant, nadenkt over de gevolgen die door jou ondernomen acties voor die klant hebben en dat je steeds streeft naar een betere samenwerking met die klant."

Wanneer we dit nu vertalen naar de muziekscene is dit een conclusie die getrokken kan worden:

"Hedendaagse entertainers (ik gebruik bewust niet het woord artiesten) maken 'muziek op maat' voor het publiek. Men onderzoekt wat de jeugd (13-18?) 'graag' hoort (of men bepaalt het zelf) en exploiteert dat. DAT is voor mij commercieel."

Een artiest is in mijn ogen dus commercieel wanneer hij artistieke concessies doet met als primaire doel zijn muziek beter te laten verkopen. Het heeft m.i. niet zo veel te maken met het werkelijke succes wat hij daarmee bereikt in airplay of verkoopaantallen.

Goed argumenten van Lost highway en bloempje. De sfeer van tegenwoordig, artiesten als Britney Spears, en al die zooi, je ziet het al met Idols, dat soort figuren willen gewoon beroemd worden, heeft niks met artistiek of muzikaliteit te maken. Daarachter zitten idd (zeer getalenteerde) producers die nadenken over hoe ze iets zo snel en zoveel mogelijk kunnen verkopen.

Maar of een band als Maroon 5 nou samen gaat zitten en zeggen tegen elkaar: "Ok jongens hoe kunnen we nou eens een dikke commerciele plaat maken" - Ik betwijfel het. Er zijn gewoon goede muzikanten met duistere muziek, en er zijn er met wat meer positievere catchy nummers, bij voorbaat al een slecht waarde oordeel geven aan de laatste omdat dit het nu eenmaal beter doet bij meer mensen is niet terecht.

Alleen de interpretatie van de 'puristen' over wat commercieel of underground is laat zoals gewoonlijk nogal te wensen over.. Je kunt de commerciele grens trekken bij Britney Spiers of Justin Lumberjake, maar je kan natuurlijk ook System Of A Down al een sell-out vinden of Interpol en dat soort bandjes (zijn immers allemaal op MTV te zien, brengen singles uit en hebben een marketingmolentje voor ze draaien). M.a.w. de scheidslijn is nogal arbitrair mijn inziens..

...en volgens mij is het maken van een perfect, vrolijk liedje dat de tand des tijds overleeft, net zo goed een kunst als het maken van een 'Rabbit in your headlight' (het allerdepressiefste nummer dat ik ken, wel heel goed trouwens).

Je trapt bij het maken van vrolijke muziek al snel in de val van platheid. Maroon 5's 'This love', daar vind ik niets mis mee. Dat heeft muzikaal iets waardoor ik er naar kan blijven luisteren. Ik denk tevens aan de reeks Klf-hits van begin jaren 90. Ander genre, maar goed. En de eerste De La Soul-cd, wéér een ander genre, is een van de beste die ik heb.

Het zijn naar mijn mening vooral 'artiesten' als de hele Digidance-clan, vele Idols-winnaars, Ali B en Def Rhymz die de 'vrolijk = slecht/oppervlakkig'-vooroordelen versterken.

Ik vind het nogal pretentieus om te bepalen wat kwalitatief goed is.
Iets klinkt mij goed. Daarmee zeg ik in ieder geval niet dat het kwalitatief goed is. Boeit me ook niet. Het klinkt mij gewoon goed, daarom koop ik het.
Misschien ligt de discussie niet zozeer bij " commercieel", maar bij " kwalitatief goed" .
En nogmaals, dat is mij te pretentieus.

Een artiest is in mijn ogen commercieel wanneer hij artistieke concessies doet met als primaire doel zijn muziek beter te laten verkopen.

Het heeft m.i. niet zo veel te maken met het werkelijke succes wat hij daarmee bereikt in airplay of verkoopaantallen, maar dus ook niet in kwaliteit.

Het is meer een instelling van de artiest en veel minder een mening van de luisteraar.

Wat dit topic betreft ga ik met bloempje24 mee.

Je hebt ook artiesten die muzikaal echt willen groeien en iets prachtigs willen creeeren,en als dat gebeurt dan worden ze ook opgemerkt of ontdekt bij een recordcompany en dan begint de commercie meestal echt

Hun muzikaal talent wordt dan 'uitgebuit' door zowel het bedrijf als de artiest en dan komt er nog het hele image-gedoe en merchandising enzovoorts.

Affijn niks mis mee zolang de muziek goed is mogen ze het van mij doen maar als ze het doen,doe het dan wel in overeenstemming met de muziek.

Zolang de muziek zelf maar niet uit commerciele overwegingen wordt gemaakt,maar uit artistieke standpunt.

Het maakt me helemaal niks uit uit wat voor overwegingen de muziek wordt gemaakt... als hij maar goed klinkt.

Maar de vraag is natuurlijk of muziek die met commerciele overwegingen gemaakt wordt weleens goed klinkt...

Er is op deze site een topic over subjectiviteit en objectiviteit. Ik denk dat het met commerciele muziek net zo is.
Er zijn toegankelijke bands die het gewoon leuk vinden om mooie muziek te maken, muziek die toevallig ook het grote publiek raakt. Commercieel? Ja, misschien, maar het is gewoon hun ding die ze naar hun kunnen willen doen. Zo zijn er ook die beslist ontoegankelijker zijn, beslist anticommercieel, die er in later stadium toch ook rijk mee zijn geworden. Commercieel? Ja, misschien, maar ook zij doen gewoon hun ding. In dat opzicht kan kwaliteit uitstekend met commercieel in zee. Dit, als mijn antwoord op de vraag van deze topic. Enige commercie waar ik meer moeite mee heb is dat van een 1 of andere manager die een paar knaapies of meiden van de straat plukken, voor hun een lucratief nummertje schrijven om ze er daarna in de schijn werpers te zetten. Dan wordt de artiest gewaardeerd of zelfs aanbeden voor iets wat ze eigenlijk niet eens zelf hebben gemaakt. Met wat danspasjes, flitsend kapseltje, een knipoog en gelikte 'look'..................

Zo is het maar net. En dat is ook wat ik bedoel met je kan objectief zeggen wat slechte muziek is, namelijk de laatste groep 'muziek' waar je het overhebt. Al de rest is subjectief te bepalen, naargelang smaak, zonder onderscheid commercieel/alternatief.

Lijkt me wel.. ook de beatles gingen voor verkoopcijfers vroeger, toch leverde dat vaak goede muziek op. En dat geldt eigenlijk voor de meeste 'grote' bands, die gaan echt niet opeens voor de verkoop van tien platen nadat ze daarvoor tien miljoen platen hebben verkocht

Ik vind de vraag: gaan kwalitatief goed en (bewust) anticommercieel op dit forum eigenlijk nog een veel betere vraag

Zie het probleem ook niet zo.

Het "kwalitatief goed" zijn valt gewoon terug op de andere objectief-subjectief defnitie.

Wat betreft de "artistieke geloofwaardigheid" kan je die evengoed terugvinden in commerciële muziek. Alleen al maar omdat dat soort muziek nu eenmaal de grootste groep "mensen" aanspreekt. En artiesten zijn ook maar mensen.

Er is uiteraard muziek die enkel gemaakt wordt om te verkopen, maar genoeg muziek binnen het "commerciële" segment van de muziekgenres dat gemaakt is met een hoop overtuiging en ziel.

Tja maar de Beatles maakten dus ook echt goede vernieuwende muziek wat origineel was om te kunnen verkopen.
n*sync bijvoorbeeld ging het alleen maar om image,muziek was niet zo belangrijk,jah als het maar bij hun image paste.
Dat bedoelde ik dus eigenlijk ivm bovenstaande over die artistieke en commerciele overwegingen,voordat het allemaal verder gequote wordt.
Ik bedoel dus dat muziek maken vanuit artistiek standpunt essentieel is om goede muziek te maken

The Beatles waren toch ook 50% image ? En de zooi van hen die het tot hits schopten - we all live tralala - kan moeilijk als kwalitatief omschreven worden. In die 50 jaar is er volgens mij erg weinig veranderd. Misschien is de rol van de producer inderdaad belangrijk geworden, maar dat doet niks af aan de kwaliteit van de muziek.

Het grappige is dat mensen (en dan vooral de kritische) zich ook gewoon blindstaren op het imago, en daarmee de muziek mee bij het afval zetten.

Bedoel jij dat muziek van n*sync kwalitatief even goed is als die van The Beatles?

The Beatles zijn natuurlijk begenadigde songwriters.. in een tijd dat artiesten dat ook nog zelf voor hun rekening moesten nemen vaak, tesamen met het bespelen van hun instrumenten. Iets anders werd niet eens gepikt. Maar ze hebben met hun mod-kapsels aanvankelijk inderdaad wel erg op hun uiterlijk en de opgeklopte hysterie gedreven. Muzikaal was het misschien wel slim, maar verre van innovatief of grensverleggend. De beatles uit de begintijd waren inderdaad zo'n beetje de eerste boyband

Alleen maakt het, muzikaal, weinig uit wie de instrumenten bespeelt en wie de songteksten schrijft.

Je zou bijna kunnen zeggen dat er onder muziekfans twee grote groepen bestaan. Zij die liever de muziek prijzen, en zij die liever idolen prijzen.

Natuurlijk en dat is ook terecht. Imago, haarstijl, cd-hoes, uitspraken, "zogenaamd vlak voor een release opgepakt worden" etc. etc. zijn allemaal onderdelen van de marketingmix. Het zijn punten die de verkoop van het product moeten stimuleren. Het is dus bedoeld om invloed uit te oefenen op aankoopgedrag. Dat kan ook tegen de artiest werken. Ik zie het probleem niet. Zijn toch vooral de b-artiesten die zich hier mee bezig houden, zoals Hellfish & Producer en andere fabrikanten van kindermuziek .

Bij Britney Spears - Blackout (2007):



Nee?
Ik ken anders wel tientallen popgroepen die goede eenvoudige liedjes met goede teksten combineren, jij trouwens ook (kijk maar naar je nummer 1).

Er is een verschil tussen popmuziek en popmuziek.

De dingen die doorgaans de hitlijsten halen vind ik leuk vanwege de deuntjes en de toon die wordt aangeslagen, niet vanwege de inhoudelijke teksten. Britney valt daar onder, maar ook andere favorieten van Jungske.

Zoals er een verschil is tussen voetbal en het voetbal dat onze Nationale ploeg gisteren gebracht heeft?
Met alle respect herman maar er is volgens mij geen verschil tussen popmuziek en popmuziek, popmuziek is popmuziek en als er al een verschil is tussen popmuziek is dat het feit dat er goede en slechte popmuziek bestaat (en deze laatste haalt inderdaad meestal de hitparade).
Ik vind het een zware belediging voor echte popmuzikanten zoals The Beatles, Kinks, Go Betweens, Crowded House, Pulp, Vanessa Carlton enzovoort om dit product als volwaardige popmuziek te bestempelen. Goede popmuzikanten hebben namelijk een eigen inbreng, creativiteit, en vooral veel speelplezier. Dat is nog altijd een groot verschil met hé we gaan er wat geld tegenaan gooien, ik laat een producer een goed product op de markt brengen dat zal scoren, maar niet te moeilijk dat ik het toch nog kan inzingen.

Zoals onze vriend E.Norton hierboven misschien ietwat simplistisch zegt, mensen schijnen niet meer te weten wat muziek is.
Vooral op deze site is het erg gesteld, men is absoluut niet kritisch genoeg voor marketingproducten als deze terwijl men dingen in de grond boort die toch nog iets waard zijn (denk maar aan Mika, Eagles en zelfs Keane). Het staat vast stoerder om de nieuwe Eagles met de grond gelijk te maken dan de nieuwe Britney, maar het getuigt bij mij niet van veel muzikaal inzicht.

En leuk klinken? Dat is nog altijd iets anders dan goede muziek, ik vind In the Navy ook wel leuk klinken, net als velen Franske Bauer leuk vinden klinken.

Relax, take it eeeeeasy! (zingt Mika)

Beste, het is echt geen Frans Bauer of the Village People: dit is gewoon een retegoede dance/pop plaat. Jij hebt er juist een probleem mee dat een commerciele cd gewoon echt goed is en ook hier op Musicmeter wordt gewaardeerd. Het is niet anders, maar het is gewoon echt goed!

Relax, Take it eeeesy! (zingt Mika)

Beste, jij kan het gewoon niet hebben dat een commerciele cd ook hier op Musicmeter hoog gewaardeerd wordt door velen. Ook commerciele muziekproducten kunnen gewoon echt goed zijn. En dit is een echt goede dance/pop plaat, met zelfs nauwelijks een matige laat staan een slechte track.
Jouw vergelijking met de deuntjes van the Village People en Frans Bauer slaat dan ook volledig de plank mis.

Ik schreef eerder: "De dingen die doorgaans de hitlijsten halen vind ik leuk vanwege de deuntjes en de toon die wordt aangeslagen, niet vanwege de inhoudelijke teksten.", maar dat klopte niet helemaal. Ik bedoelde: de muziek in de hitparades die ik doorgaans leuk vind, vind ik leuk vanwege de deuntjes en toon etc..." . Ik vind maar een fractie van de muziek die in de top 40 staat enigszins de moeite waard en toevallig valt dit album daar ook onder.



Tsja, dit is misschien meer een producers- dan een artiestenplaat, maar het gaat mij er vooral om dat ik er plezier aan beleef tijdens het luisteren. De dollartekens die de platenmaatschappij wellicht in ogen heeft als er weer een nieuw album van Britney uitkomt, neem ik dan wel voor lief. Maar ik geef over het algemeen ook wel meer om muziek die met bloed, zweet en tranen volledig door de artiesten zelf is gemaakt.

Ik vraag me trouwens wel af of Britney de teksten niet zelf heeft geschreven. De tekst van bv. het tweede nummer is toch behoorlijk persoonlijk.

Als je nu denkt dat ik iemand ben die alles slecht vindt vanaf het moment dat het in de top 40 komt ben je goed mis, want die mensen vind ik al even zielig als de mensen die hier 5* aan geven.
Om enkele voorbeelden te geven vind ik Hey there delilah en With every heart beat best leuke nummertjes.
Ik stel gewoon vast, niets meer of niets minder.
En kom nu niet af met je commercieel/alternatief vergelijking want dat zijn termen die voor mij zelfs niet bestaan, er is goede muziek en slechte muziek voor mij, daar houdt het op.
In principe is alle muziek commercieel want geen artiest die niet graag verkoopt en geen artiest die niet graag volle zalen trekt.
Echter, als de verkoopstimulans groter wordt dan het speelplezier, de creativiteit of de liefde voor muziek kan men zich vragen stellen bij de waarde van die muziek.
En Village People? Nee die schat ik zelfs nog hoger in dan dit wanproduct, die brachten tenminste nog wat humor in hun muziek itt tot mensen die hun muziek -enfin hun muziek- met hun blote kont moeten promoten.
Verder nog veel plezier met Britney Spears.