De originele (lees: eerste) uitvoering is niet van Dion and the Belmonts maar van Doc Pomus en toen heette het nummer nog "It's Great to be Young and in Love" (demo met auteur Mort Schuman).

Het is er de tijd voor nu. Deze uitgeklede versie bewijst dat het gewoon een perfecte popsong is

Allen dat de vocaal en beetje tegenvalt.
Niet erg fijnzinnig, noch in het ritme.

Het nummer is dus altijd gewoon verkeerd uitgevoerd, vergissing

Die van 16HP en Noir Désir is mooi inderdaad.

Het volgende nummer is niet echt een cover te noemen, omdat deze eerder is opgenomen dan het uiteindelijke origineel

Strontium 90 is de voorloper van The Police en heeft deze prachtige versie van Every Little Thing She Does Is Magic opgenomen ergens in 1976 of 1977. Ik heb weinig met The Police en Sting, maar dit is dan wel weer mooi!

Skindred - Electric Avenue (Eddy Grant)
The Ataris - The Boys of Summer (Don Henley)
Watcha - I Was Made For Loving You (KISS)
Refused - Voodoo People (Prodigy)
Pyogenesis - Africa (TOTO haha)
Agresíon - Pump Up The Jam (Technotronic)
Coal Chamber - Shock the Monkey (Peter Gabriel)
Sense Field - A Letter to Elise (The Cure)
Machine Head - Message in a Bottle (The Police)

En m'n favoriet is Watcha met And The Beat Goes On (The Whispers)

Red Hot Chili Peppers - Higher Ground (Stevie Wonder)
Raconteurs - Crazy (Gnarls Barkley?) live versie
Jose Gonzalez - Heartbeats (the Knife)
Tool - No Quarter (Led Zeppelin)

Kom net deze cover van Crazy tegen van Ray Lamontagne. Ook erg geslaagd. Zoek de verschillen met de versie van the Raconteurs.

Devin Townsend die New York, New York van Frank Sinatra zingt, het resultaat is verbluffend goed!

deze blijft het ook altijd goed doen in huis Scientist



The Thing - Art Star

Goeie opnamekwaliteit, leuke cover. Dacht even dat ik Vandermark zag zonder baardje en met minder dikke kop, maar het is gewoon Mats Gustafsson.

Enige cover die ik ken die ontegenzeggelijk beter is dan het origineel, is Mad World van Gary Jules. Ligt zowel aan het abominabele origineel als aan de geweldige cover, met clip van Michel Gondry. De clip kon zodoende bij mij van tevoren ook al niet kapot...

Ben onlangs verrast door een fabuleuze cover van Adam and the Ants genaamd, ironisch genoeg, Zerox Machine. Origineel stamt uit 1977, dit is de Ant-homemadeclip van de song voor de uiteindelijke versie uit 1979.

http://www.youtube.com/watc...


En dan hier de cover van een (psycho?-)alternatieve band genaamd 'Client'. Vooral de climax na de helft van de song doet het origineel echt eer aan vind ik, geniaal:

Heerlijk zwoele cover van een nogal schreeuwerig nummer van the dead kennedys. Veeeeeel beter dan het origineel IMO.

Ik heb toch een stuk liever het origneel, dit vind ik een beetje slappe hap, het moest juist lekker lomp en fel zijn... dat is de hele charme van het nummer..

Ik heb her en der veel aardige dingen gehoord van Nouvelle Vague. Versies van originele (alternatieve) songs die ze in een jazz -of chill stuk hebben omgetoverd hebben dikwijls iets verrassends vind ik. Zo hebben ze bijvoorbeeld ook 'A Forrest' gecoverd en er een jazzy sausje overheen gegoten. Het origineel blijft herkenbaar 'Forrest' maar in een geheel andere stijl dus, wat ik op een andere manier ook wel kan waarderen. Maar soms gooien ze het over een andere boeg waardoor hun cover niet zozeer mooi is, maar dat het meer enig waardering opwekt om op spelenderwijze iets anders van te maken. Dan oogt het mij ook wel waardering, maar meer voor het idee erachter. En zo ook beleef ik dat met het nummer van Dead Kennedys.
Het origineel vind ik dan ook duizendmaal beter, maar wel bijzonder leuk dat er een band is die op zulk een originele wijze een nummer covert van een band welks genre voorts de underdog is aan het populaire genre.

Zoals misschien niet onopgemerkt is gebleven, ben ik sinds kort helemaal gek op Roberta Flack. Ook wat betreft covers... als er iemand mooi kan coveren, is zij het wel!

Misschien wel haar grootste hit, The First Time Ever I Saw Your Face, is een cover van Peggy Seeger (ja, familie van). Het nummer is overigens geschreven door Ewan MacColl (vader van ). Het origineel is een aardig maar niet al te bijzonder folkliedje. Roberta Flack heeft het tempo wat omlaag gegooid, en het met haar stem getransformeerd tot een prachtige emotionele ballad. Ze heeft er een heel eigen nummer van gemaakt (veel mooier wat mij betreft).

Ook Hey, That's No Way to Say Goodbye van Leonard Cohen heeft zij gecoverd. Dat is één van mijn favoriete nummers, dus als iemand dat dan covert, hou ik m'n hart vast. Roberta heeft er echter een nummer van gemaakt, dat wat mij betreft het origineel evenaart (ik ben er nog steeds niet uit welke ik mooier vind). Haar versie laat heel mooi horen wat een prachtige zuivere maar toch emotionele stem zij bezit.

Naast de grote songschrijver Leonard Cohen heeft zij ook die andere grote songschrijver, Bob Dylan, gecoverd. Tsja, wie covert hem niet? Maar als iemand het kan, is Roberta het wel. Just Like a Woman behoort wat mij betreft tot de mooiste Dylan-liedjes, maar ik heb nooit veel met de stem van Dylan gehad. Met de stem van Flack des te meer, plus het feit dat ze er weer een geheel eigen versie van maakt. Het klinkt echt als een nummer van haarzelf in plaats van een nummer van Dylan, erg mooi.

Ik heb een ontzettend zwak voor meidengroepjes, en één van de leukste meidengroepliedjes is Will You Still Love Me Tomorrow van The Shirelles. Roberta Flack verandert het van vrolijk uptempo liedje naar een prachtige pianoballad. Prachtig gezongen, prachtig gearangeerd, top!

En ze heeft nog meer erg mooie covers op haar naam staan. Onder andere van To Love Somebody van the Bee Gees (een nummer dat Barry Gibb ook daadwerkelijk als soulballad had geschreven en eigenlijk voor Otis Redding bedoeld was... helaas overleefde die een vliegtuigongeluk niet en kon het dus niet opnemen). Haar versie kan ik echter niet vinden op het internet. Ik zal nog eens proberen het zelf up te loaden. In ieder geval heb ik ontzettend veel waardering voor Roberta Flack en haar covers!

Een van de slechtste coverbands wat mij betreft, althans op plaat. Live heeft het wel wat, op plaat haalt het de ziel uit de punk, en dat kan niet de bedoeling zijn.

Die covers zijn wel grappig voor een keertje, maar de originelen zijn inderdaad veel en veel beter.

Mooie stem ja, iets wat ik niet snel heb bij dit soort dingen... Wel vind ik het allemaal een beetje sloom overkomen, er mag best iets meer tempo in zitten... Van de 2 nummers hiervan die ik ken vind ik bij Dylan het origineel zeker beter, van Cohen vind ik het al een van zijn slappere nummers, dus dat maakt me niet zoveel uit... denk dat ik deze versie iets beter vind.

deze vind ik altijd ook erg goed gedaan, het origneel is ook geweldig, denk nog wel mooier dan deze... Maar wat ze hier doen is alle mooie dingen uit het origineel gebruiken en er toch geweldig mee omgaan:

Origineel van de Pixies.

Nouvelle Vague

Origineel van Seals & Crofts;


Cover van Type-O-Negative;

Het origineel ken ik dan niet, maar dat moet dan wel wat zijn. Deze van Hukkelberg vind ik enorm sfeervol, bizar mooi.......wow