Hiervan kan ik alleen CSN&Y en Floyd waarderen, naast Bowie, Young solo en Roxy Music haast het enige wat een beetje de moeite waard was in de jaren 70.

Oké. Toen ik hier op MusicMeter kwam, was ik eigenlijk helemaal vastgeroesd in de (tweede helft) van de jaren '70 (Meat Loaf, Fleetwood Mac, The Eagles, Queen, Smokie, etc.). Dat is gelukkig erg veranderd (ik kan nu muziek uit verschillende decennia waarderen, ook en zeker muziek uit de 80's), hoewel ik nog altijd gek ben op de muziek uit de jaren '70.

Zojuist even weer gesprongen op "Tigerfeet" van Mud. Dat blijft gewoon cool .

De tweede helft van de 70s wordt voor mij veel meer bepaald door Iggy Pop, Sex Pistols, Bowie, The Police en leuke skabands. Kan ik je allemaal ook van harte aanbevelen Sergeant

Verreweg het meest verschrikkelijke decennia voor mij persoonlijk. Tom Waits is op het moment de enige uitzondering. The Dire Straits kan ik ook waarderen en het liedje Cemetary Gates van the Smiths. Verder heeft het (bekende uitspraak inmiddels van mij) ' dat jaren '80 soundje waar ik gewoon niet tegen kan'. Dat wat Orbit heeft met de jaren '70, wat ik zo nu en dan ook wel kan begrijpen. The Cure, Whitesnake, Joy Division, The Triffids etc.. het doet me helemaal niets. Ja ergernissen...kan het ook slecht uitleggen. Dat doffe geluid..het vermengde geluid van instrumenten (??) daar waar het bij seventies muziek, naar mij mening, mooier verpakt is allemaal.

Een vagere uitleg kan niet

Qua sfeer vind ik de '60 en '70 jaren ook veel leuker, trekt mij veel meer aan.

En ik heb het dus niet alleen over bands als Duran Duran, Aha en al die top 40 reuzen van destijds..er is meer dat besef ik me wel door Musicmeter.

Nou heeft elk decennium wel zijn hele foute rommel dat is 1 ding wat zeker is!

Behalve de disco periode was het allemaal geweldig! Zelfs mijn halve kraak met oranje muren, oranje koffiezet apparaat, pannen, etc., Orbit

Met de 80's was ook niets mis, heerlijke post-punk en new wave tijd.....Siouxsie, The Cure, The Waterboys, The Sound, Big Country, Theatre of Hate, Echo and the Bunnymen, Depeche Mode, Cocteau Twins... alles op The Box!

Persoonlijk vind ik dat er niets mis is met '80-muziek. En wat die top-40-reuzen zoals Aha en Duran duran betreft vind ik ook wel schattig. Of wat dacht je van Spandau Ballet? Zeer chill allemaal. Ja, je had inderdaad songs die tegenwoordig een kind van tien jaar nog aan het lachen zou maken, maar die had je in jaren '70 en '90 ook. Er is toegegeven wel een verschil te noemen. '80er jaren had niets vernieuwends, althans weinig. Qua 'spectakel' had '60,'70 -en '90 gewoon veel meer, terwijl '80 pas na '85 (voor mijn gevoel) voor het eerst een beetje wakker begon te worden. Ik kan me heugen dat ik de hitparade gruwelde vanwege zoveel gezapigheid (zoals ik het toen zag). Ik was gek van rock/hardrock/metal/punk en voor wat gitaarwerk in de hitlijsten leek het soms zoeken naar een naald in een hooiberg. Daar kwam mid. '80 verandring in met (de toen nog rockende) Bryan Adams, Bon Jovi en Europe. Het was sinds jaren weer de eerst gewaardeerde rockmuziek. Daarna werd ik verrast met Whitesnake en (voor mij toen dé verlichting) Guns 'n' roses. En of dat nog niet genoeg was kregen we er een 'toetje' bij: Faith no more. Helemaal waanzinnig. Dezen zag ik als een soort 'warming up' om ons voor te bereiden op wat komen ging begin '90: Nirvana.
Maar enfin, er waren zat leuke dingen in jaren '80. Want er waren ook nog dingen als Big Country, the Cure, Depeche mode, Propaganda.......vond ik toch wel aardig dat die af en toe doodleuk de 'charts' binnen kwamen wandelen.
Conclusie: voor de echte muziekliefhebber idd niets spannends te beleven in jaren '80. Maar terugkijkend vind ik het zeer o.k.: dansen op Mel & Kim, lekkere pop met Bananarama & Fun boy three, Dexys midnight runners en veel, héél veel gewone radiomuziek dat het prima doet bij het stofzuigen.

Ik heb niet zoveel met de traditionele gitaarmuziek, dus voor mij is er juist veel meer in de jaren 80 te beleven als daarbuiten. Bands gingen eindelijk eens de platgetreden paden van de blues-georienteerde muziek af en kwamen uit bij rare nostalgia, new romantics, new wave en vooral muziek die op heel andere dingen was gestoeld dan de zoveelste Ledzep ripoff of dergelijke. Voor mij was het met grunge weer terug bij af en weinig spannend in muziekland.

Alles vanaf Outside pist over Let's Dance heen, als je het mij vraagt.
Zeker het materiaal op Heathen.

Vergeten we ook niet die fijne hiphop in de 80 ies? Beastie boys, De La Soul, public enemy, stetsasonic, N.W.A. Alweer 5 redenen om niet te doen of alles in de 70 ies beter was.
Gevestigde namen uit de 70 ies waren over hun creatieve hoogte punt: Yes, Genesis, Pink Floyd, Jethro Tull.... Kijk die spandex meezing rock in de 80 ies is ook mijn ding niet: Van Halen, Mötley Crue, etc. Maar de Smiths maakten mijn 80 jaren zeer te genieten hoor!

In antwoord op de topictitel: NIETS!

Tja eigenlijk heel veel.

Niet gaan overdrijven Orbit

Ik heb zelf veel meer met de 70's maar ook de 80's hebben hele leuke dingen voortgebracht. Wat te denken van grotere acts als U2, Simple Minds, Dire Straits, Marillion (met Fish uiteraard), de solo doorbraak van Peter Gabriel, het geweldige en altijd ondergewaardeerde Big Country en nog veel en veel meer.

Mooi decennium, in dit decennium heb ik de meeste concerten gezien.

Geen zuchtje overdrijving bij

niets mis met de 80s inderdaad, min favoriete decennium qua muziek samen met de 90s.
als je een culture club even wegdenkt en je wat meer in de subgenres gaat verdiepen kom je er gauw achter dat in de 80s net als in elk deccenium heel wat geweldige artiesten zijn verschenen.
voorbeelden opnoemen lijkt me overbodig omdat mensen het zelf wel weten.
je weet toch

Wat er mis is met the 80's? De gladde synthesizers en foeilelijke synthidrums die vele jaren '80-platen ontsieren. Destijds hip, maar daardoor klinken die albums nu vlak en gedateerd.

Zowat ALLE groten uit de jaren '60-'70 brachten in de jaren '80 zwakke albums uit omdat de platenverkoop gedurende de jaren '80 daalde en de artiesten niet durfden te vernieuwen en noodgedwongen op veiligheid speelden.
Rolling Stones, Paul McCartney, David Bowie, Stevie Wonder, Neil Young, Queen, Pink Floyd, Bob Dylan, Rod Stewart ... ze hadden allemaal een dip in de jaren '80.

Natuurlijk werd er ook veel goede muziek in de jaren '80 uitgebracht en waren er in die periode veel interessante bands : U2, Simple Minds (toen nog), the Cure, the Smiths, Eurythmics, R.E.M., T.C. Matic, Dire Straits, Talking Heads, Echo & the Bunnymen ... en artiesten als Bruce Springsteen, Joe Jackson en Elvis Costello brachten steeds goed werk in de 80's.

Zelfs de hitparadepop van bands als Duran Duran, Wham! en Culture Club evenals de synthipop van bv. Depeche Mode kan ik waarderen, weliswaar glad, maar nog niet zo erg gelikt als de huidige hitparadepop. Al kwam er meer wegwerppop in de hitlijsten dan de vorige decennia zoals die Stock-Aitken-Waterman-producties.

Ik weet wat je bedoeld; ik heb dat ook als ik LIVING ON A PRAYER van BON JOVI hoor.


- Belachelijk glam-kapsels.
- Een eeuwigheid tot het nummer eindelijk begint.
- Poppy gitaargeluid


Andere albums met zo synths enzo. Ik luisterde deze middag nog naar onderstaande plaat. Klinkt belange niet slecht, maar wel te typisch 80!




Daarnaast is het ook een kenmerk. Als zo'n nummer start weet je direct dat het om een nummer uit pakweg 1985 gaat. (2 bovenstaande nummers uit 1986)

Inderdaad typisch foute eighties maar tenslotte wel leuk net als "The Final Countdown" van Europe dat in datzelfde jaar verscheen.

Overigens werden echte instrumenten als gitaar, bas en drums gedurende de jaren '80 steeds meer vervangen door synthesizers en ritmeboxen, het is productioneel veel goedkoper. Maar het klinkt vlak en glad, ik vind dat doodse muziek. Bij acts als bv. Kraftwerk, Depeche Mode of Pet Shop Boys past dat perfect, maar ook de muziek van bv. Neil Young werd daar ten onrechte van voorzien en ook de meeste hitparadepop kreeg sindsdien vaak zulke begeleiding.

Met de doorbraak van de grunge begin jaren '90 kwam de gitaar gelukkig terug meer op de voorgrond.

Tsja, dat is persoonlijk. Ik ben persoonlijk niet zo'n ouwe verstokte gitaarfan. Als synths die functie kunnen overnemen of zelfs verbeteren door een geheel andere sfeer op te roepen, zet die snaren dan maar in die stoffige ouwe doos terug.
Vandaar dat ik ook vrij weinig tegen de jaren 80 heb, ik klamp me dan ook niet krampachtig aan traditionele rockmuziek vast. Verder kwam er gelukkig een hele stroom frisse bands vrij in de jaren 80 die de belegen bluesroots verlieten en zich in experimentele extremen stortten, op basis van keltische roots, folkroots, militarisme of andersoortig. Daaruit kwam zoveel divers als industrial, trashmetal, goth, new wave, psychobilly, allerlei crossovers en bizarre avant-garde zoals die van de Neubauten.
De opkomst van de grunge was nou echt een herhalingsoefening om heel erg moe van te worden. Dat stadium vind ik pas erg kortlevend en heeft niets nieuws toegevoegd. Doe mij dan maar de echte Sabbath

Ik zet tegen beter weten in de discussie wel voort perfume.. je kent me

Wat is er mis met de 80's?

Ze duurden te kort.

NIETS Behalve dan Bon Jovi en Europe en de top 40 muziek uit die tijd. Voor de rest het meest vernieuwende en voor mij nog steeds meest interessante decennium.

Mensen die een muziekdecennium beoordelen op basis van de top40 moet je sowieso niet serieus nemen

Wat mij ook opvalt is dat hier door sommigen(LucM) telkens weer de meest bekende bands uit de 80's genoemd worden. Maar er is nauwelijks een decennium geweest dat zoveel underground bands kende als in de 80's. Veel mensen denken op grond van het beetje dat ze weten en kennen een oordeel te kunnen vellen. Dat mag maar is wel erg kort door de bocht om op grond van die karige kennis een heel decennium af te schrijven. In de 80's is zoveel nieuwe muziek ontstaan(zie wat orbit zegt) Mensen die dit nog steeds niet willen inzien hebben wat mij betreft toch wel een erg kortzichtige blik.

Dat hebben ze ook, en bekijken alles vanuit dat enige referentiekaderdat ze hebben: de klassieke rockmuziek (LedZep, Beatles, BlackSab, Deep Purple, noem maar op). Dan gaat sowieso bijna elke vergelijking mank, de jaren 80 bands (de betere) oriënteerden zich namelijk niet op dat soort makke roots. In die zin vernieuwend, maar ook verfrissend! Als je van scherpte en rauwheid in de muziek houdt is veel jaren 80 muziek superieur aan de jaren 60/70.

Weer lekker bezig, mannen? Ik kan dit riedeltje van orbit en perfume inmiddels dromen

Heel fijn! Maar snap je ook wat wij bedoelen?

Ja hoor.

Gelukkig maar, pseudo-kenner