Kid A en Amnesiac vind ik wel mooi hoor.

Het is inderdaad een kwestie van smaak. Maar smaak kan zich wel ontwikkelen. En daarom is het voor jasper1991 zeker de moeite om eens uit te zoeken waarom sommige hoezen van Iron Maiden, de ene al meer dan de andere, tot echte klassiekers zijn geworden en waarom het digitale prutswerk dat vandaag zoveel metalhoezen siert dat nooit zal zijn.

Ik ook. In Rainbows is ook wel oké.

Kid A en The Bends vind ik de twee lelijkste hoezen van Radiohead.

Eigenlijk zijn 'mooi' en 'lelijk' geen goede woorden om hoezen te beoordelen. Het gaat bij een hoes immers vaak niet om 'mooi' in de klassieke zin. Een hoes kan 'lelijk' zijn maar toch sterk en in het oog springend. De aandacht trekken, fantasie prikkelen, nieuwsgierig maken, dat is meestal belangrijker. En zo bekeken vind ik van Radiohead alle hoezen (behalve Pablo Honey) goed.

Deze vind ik dan weer lelijk:

Die van Michael Jackson heb ik hier als schilderij aan de muur hangen.
Die vinden mijn vrouw en ik dus weer geweldig

Je zou kunnen spreken van 'geslaagde' en 'mislukte' hoezen, al geeft dat geen andere uitkomst want volgens mij vat iedereen 'mooi' en 'lelijk' als zodanig op.

De meeste hoezen van Radiohead vind ik aardig geslaagd, behalve O.K. Computer (grensgeval), Pablo Honey (onevenwichtig) en The Bends. De hoes van The Bends is wel intrigerend, toch vind ik hem onaangenaam om naar te kijken. Die dingen conflicteren soms met elkaar .

Ik was er al bang voor

Veel mooie hoezen heeft de discografie van Laura Pausini nog niet opgeleverd. Maar het kan altijd nog slechter moet men gedacht hebben en de nieuwe is dan ook de lelijkste van allemaal.

Vooral de Somewhere In Time hoes is rijk aan vele verbluffende details. Je moet daarvoor wel een beetje 'into Maiden' zijn maar soit, dat ben ik dan ook

Ik begrijp best dat die hoezen nooit in het Louvre zullen hangen, maar er zit wel veel meer bloed zweet en tranen in dan in die digitale broddelwerkjes waar ook Derek Riggs, de artiest achter de klassieke Maidenhoezen, zich heden ten dage schuldig aan maakt.

Die Radioheadcovers vind ik ook cool. Ze springen al direct in het oog als je ergens door de cdrekken aan het schuimen bent. Dat is vaak al een pré vind ik.

De vele verwijzingen naar vorige albums zijn leuk om op te sporen. Maar wat compositie en kleurgebruik betreft vind ik die hoes minder sterk; te druk waardoor een rommelige indruk ontstaat.

Ik weet niet zeker of deze hoes geslaagd is.

In weet wel zeker dat ik 'm spuuglelijk vind.

De hoezen van R.E.M. ... de eerste 5 (uit de I.R.S.-jaren) vind ik wel mooi, de daaropvolgende veel minder (de laatste 2 en die van Around the Sun horen in dit topic thuis).
De hoezen van Iron Maiden vind ik ook niet tot de mooiste horen.

Het is dan wel met een knipoog, maar mooier wordt ie er niet op...




Maria Minerva - Maria Minerva's Cabaret Cixous (2011)

Chapeau aan alle oudstrijders die de mode van de jaren 80 hebben overleefd.
De nood aan een zelfhulpgroep om de trauma's bespreekbaar te maken blijft groot.

^ Ben ik het niet mee eens. Het heeft wel wat, deze hoes.

Die eerste is knap ontopic. Die tweede vind ik eigenlijk niet zo lelijk. Ook helemaal niet mooi, maar er zijn veel saaiere en lelijkere hoezen te vinden.

Lelijke kleur en saai

De titel is wel mooi.

Ik weet niet of ze al geweest zijn, anders zijn ze hier nog een keer:

Gisteren nog heel even met Lovesexy in mijn handen gestaan, maar toch maar laten liggen vanwege de hoes...

Heel het euvre van de flower kings kan hier ook wel bij.
Voorbeeldje:



Wal-ge-lijk gewoon. Steengoede muzikanten, dat dan weer wel. Nu nog een designer inhuren i.p.v. zelf gaan kloten met MS Paint .

Het album is echt compleet het tegenovergestelde.

Het album is echt compleet het tegenovergestelde.

Hierboven bij The Hickey Underworld ook.

Onder de categorie 'afschuwelijk':