Bij The Church - Starfish (1988):


The Smiths, The Birthday Party, The Gun Club, The Replacements, Hüsker Dü, The Cure (kenden toch hun orgelpunt in de jaren '80?), The db's, R.E.M., The House of Love, ...

Als dat een waardeloos muziek-decennium was, weet ik het ook niet meer

't Valt me op dat mensen die beweren dat de jaren tachtig waardeloos waren op het gebied van popmuziek, over het algemeen (niet veralgemenen, maar ik doe het lekker toch eens ) niet echt popmuziek in het hart dragen.

Als er al sprake is van een dieptepunt in de popmuziek, dan lgt dat in de periode 1973-1979.
In vergelijking daarmee vormde de eerste helft van de jaren tachtig een bijna doorlopend hoogtepunt (voor mij dan).

@ aERodynamIC en Zwachary Glass:

Zeer goede lijst van beiden, jullie vergeten nog EEN naam: The Triffids, die hebben twee van de beste 80s-platen gemaakt in mijn optiek: Calenture en Born Sandy Devotional.

Hier sluit ik me 1000% bij aan

Helaas beschikken de mensen die de jaren 80 neersabelen ook over een minimale muziekkennis en hebben ze alleen maar van wham of madonna gehoord
De jaren 70 was pas diepe ellende en treurnis met imitatiehippies zoals the eagles of superramp (en al die bebaarde eendagsvliegen met een gitaar op een kruk ).

Eind jaren 70 begin 80 begon het pas weer een beetje fris te klinken en was die walgelijke disco vervangen door NEW WAVE, de meest mooie muziek die god ons heeft gegeven!
Under the milky way is één van de mooiste nummers uit de jaren 80 overigens. Zou nu gelijk een nummer één plaat zijn tussen overhypte niemandalletjes als arctic monkeys..

Helaas doe je nu precies hetzelfde als diegenen die je 'beschuldigt' van minimale muziekkennis. Ook in de jaren 70 is er goede muziek gemaakt en ook nog wel in die periode die eerder werd genoemd (73-79). Maar het is zoals met elke periode / decennium / tijdvak: datgene wat in de hitparade staat is niet meteen bij uitstek de creme-de-la-creme van die tijd. Dat is iets van alle tijden.

Ja hoor, tis al goed.. dat hoef je mij niet uit te leggen slimmerd. Ik weet heus wel wat meer van muziek dan toppop, mtv of op volle toeren. Maar ik zie veel minder gezeik op de jaren 70, terwijl de hitlijsten toen ook vol stonden met braaksel.
De jaren 80 afzeiken is dan weer helemaal politiek correct (vooral onder van die ouwe rockers, of is het rukkers). Daar ging aanvankelijk de post over waar ik op reageerde .

Bij The Chameleons - Script of the Bridge (1983):


De geschiedenis herhaalt zich voor degenen die haar niet kennen.
Rest nog mijn vraag waarom U2 het gemaakt heeft en The Chameleons niet, want groepjes uit dezelfde periode.

Aha....waarom wel U2 en niet bijvoorbeeld The Chameleons....of The Comsat Angels...of the Sound enzovoort enzovoort. Ik heb dit weleens bij the Sound neergepend( op de computer...ja...ja) want het is vaak zo dat de platenmaatschappijen een hit willen of muziek willen uitbrengen waar de band niet geheel achter kan staan. En dan maar weer verder sjoppen naar het volgende, vaak een kleiner alternatief labeltje..én zo zijn er nog legio andere oorzaken....waarom die wel en die niet. U2 heeft gewoon meer geluk gehad, denk ik. Want net als Adrian Borland kon Mark Burgess af en toe behoorlijk eigenzinnig zijn en ach....het is de muziek toch ten goede gekomen, niet waar?

Als je echt wil doorbreken bij de grote massa mag je muziek niet te veel scherpe kantjes vertonen, jammer maar helaas.

Ik had net een discussie met Toon1 over invloedrijk.. ook voor de jaren 80 geld dat er een aantal bands bijzonder invloedrijk waren en een aantal gewoon groots. U2 was al heel snel groots, sprak de massa aan met hun stadionsound en de issues die ze te berge brachten. Neemt niet weg dat de jaren 80 eveneens gekenmerkt werden door bands die wat minder bekend aan de weg timmerden en uiteindelijk veel invloed hebben vergaard. Virgin Prunes bijvoorbeeld (een band waar Bono trouwens veel respect voor had) of Violent Femmes waren bands die ondanks hun redelijk onbekende status toch heel erg veel invloed hebben gehad. Dat geldt ook voor Fugazi, Husker Du en Swans later.. Mijn punt is dat invloed niet altijd hetzelfde is als bekendheid. De jaren 80 zijn denk ik het meest veelzijdige decennium omdat er een veelheid van stijlen ontsproot waar veel bands nog steeds op voortborduren. De bakermat, de basis. Meer dan welk decennium dan ook.

Jullie waren het waarschijnlijk daar niet over eens

We hebben het daar gelukkig niet over gehad, want dat was zeker weer op gezeik uitgedraaid

Ik ben het er wel over uit dat ieder decennium zijn eigen unieke en essentiele sound heeft bijgedragen, maar in de jaren 80 vind ik dat er net op iets teveel fronten wat meer potten werden gebroken, ondanks het abominabele niveau van de top40 van toen vaak (waar je je als rechtschapen muziekliefhebber ook niet mee dient in te laten). Hiphop, metal, rock, underground/indie, dance, techno/industrial.. het ontstond net of werd in een kompleet nieuwe jas gegoten. Veel meer dan in decennia daarvoor of daarna.

Meh

Alsof de top 40 in andere decenia zo geweldig waren: als ik in de platenkoffer van mijn moeder kijk met daarin top 40-meuk uit de jaren '60 was het toen echt niet anders. En het was volgens mij al helemaal niet zo dat iedereen in die tijd Doors, Jimi Hendrix of weet ik het wat fan was.
Nee hoor, ik denk dat de jaren '80 op dat punt niet eens zo afweken van andere decenia.

Eens met Aero. Je kan voor elk decennium wel zo´n verhaal houden.

De 70s!

Er zijn maar weinig mensen op de MuMe die zoveel shitmuziek kennen uit de jaren 70 als ik. Daarentegen zorgde de 70s voor een explosie van genres: de funk, de disco, de punk, de reggae, new wave, hardrock, de sympho-rock, jazzrock en de rap. Allemaal muziekstijlen die een blijvende invloed hebben gehad op de huidige popmuziek. Verder had je de grote sprong voorwaarts in het produceren van platen en de vestiging van het album als belangrijker creatief medium dan de single. Het was voor het eerst dat stijlen zover uiteen liepen dat er mensen waren die hele genres niet of nauwelijks kenden en dat er radiostations kwamen die zich op genre specialiseerden. Tot aan de 60´s stond vrijwel alle relevante popmuziek in de hitparade. De 70s maakte daar definitief een einde aan. Unieke tijd.

Hoor je dat orbit, daar gaat je stokpaardje over baarden en drumsolo's

Die slaat sq voor het gemak even over, alhoewel sympho daar een hoog gehalte aan te bieden heeft

En veel van die stijlen waarover hij het heeft zijn in de jaren 80 natuurlijk pas echt tot ontwikkeling gekomen.. Rappers Delight van de Sugar Hill Gang vind ik een beetje magertjes om dat het decennium van de rap te noemen, evenals die anderhalve plaat van Joy Divison of Siouxsie niet echt de lading new wave dekt natuurlijk Wat daarna kwam was pas echt de stroming zelf. Funk, het debiele neefje van soul, is zeker 70s en disco is ontegenzeggelijk 70s, wat een aanwinsten!

Maargoed, ieder decennium heeft zijn zwakke en sterke punten.. die van de jaren 70 zijn voor mij helaas persoonlijk vrijwel allemaal zwak.

Ehm, hoe kom jij nou weer op Rappers Delight? Rap bestond daarvoor ook al een tijdje hoor. Wel 's van Kool Herc en zijn Herculords gehoord?

Dat nummer is vrij vaak officieus als de eerste rapsong beschouwd, release in 1979. Misschien waren er al wat anonieme acts actief, zou best kunnen. Maar ik vind de jaren 70 vrij onrepresentatief voor een genre als hiphop, wat in de jaren 80 pas echt smoel kreeg.

rap

Het rappen is ouder dan het genre. Inderdaad niet representatief voor de hiphop, dat ik ook niet noem als iets van de seventies. Dat is van de 80s. Ik meen te herinneren dat het rappen ook weer helemaal verdween voor korte tijd, en dat het als hiphop weer terugkwam. Aanvankelijk was de hiphop ook lang niet allemaal met rap ook trouwens.

Ik wil verder ook niet beweren dat de seventies ´beter zijn´ of zoiets. Ik denk dat ik ook meer 80s heb dan 70s in mijn collectie.

8 albums in m'n top 10 zijn uit de 80's.

zegt genoeg

De jaren tachtig heeft een grote stroom goede nummers voortgebracht. Ikzelf ben een fanatiek jaren 80-luisteraar

Bij The Cure - Pornography (1982):

Wat ik raar vind is dat iemand zich al voorneemt om de jaren 80 kut te vinden

Verder keek ik gister naar de documentaire history of rock jaren 70 en vergeleken bij Bowie, maar ook vooral iemand als Peter Gabriel heeft Robert er nooit vreemder uitgezien als pak em beet, de postbode
Leer je ogen en vooral oren eens opendoen Koen en zet die mallotige vooroordelen eens opzij, je bent nog jong

De jaren 80 zijn wel het meest overschat

Onderschat bedoel je denk ik.. ?

Dat jaren-80-gebash ben ik zelf behoorlijk beu geworden.
Ik deed er altijd fanatiek aan mee, maar het is gewoon een zooi onzin.
Datzelfde vind ik ook van degenen die altijd maar lopen te zeiken dat 'muziek vroeger beter was'.
Er valt zoveel moois te ontdekken als je er alleen maar een beetje moeite voor wilt doen.

Dat doe ik helemaal niet. Uit (niet al te veel misschien) ervaring merk ik alleen dat ik met heel veel jaren '80 muziek echt helemaal niks kan. Ik krijg vaak vreselijke jeuk van de zang en al die cheesy synths. Ik kan er ook niks aan doen. Bands als A Flock of Seagulls of Depeche Mode irriteren me mateloos.


Vooroordelen heb je altijd wel, al dan niet bewust. Vooroordelen zijn ook niet perse verkeerd, als je ze maar niet bepalend laat zijn. Bij dit album bleken ze onjuist en ik ben dan de eerste die zal toegeven dat ik ernaast zat. Ik sluit niet eens uit dat er nog eens een halfje bij komt.


Eh, compleet mee eens. Neemt niet weg dat de jaren '80 gemiddeld voorlopig gewoon het laagste scoren bij mij. Dat is een feit, niet een vooroordeel.

Ik krijg altijd al jeuk als ik Tom Waits zie, laat staan als hij begint te ronken/blaffen Laat die nu ook zijn hoogtijdagen in de jaren 80 hebben gehad

Tja, die vind ik dan weer wel geweldig. Zijn platen grijpen me wel. Voorlopig helaas de enige artiest die bij mij in de jaren '80 boven de 4* uitkomt. Inderdaad z'n beste periode, al vind ik Alice uit 2002 ook een klein hoogtepuntje.


Nope. Maar ook de rockende DM is volgens mij niet direct mijn ding, al zal het vast minder irritant zijn. Ik heb in totaal 4 albums gehoord (m'n vader vind ze erg goed) maar ik kan me er eigenlijk niet zo veel meer van herinneren. Maar elke keer als er een nummer in de ladder meedoet vind ik het 3x niks.


Van Lloyd Cole ken ik 1 nummertje en dat klonk best leuk. Aardige pop, gok dat een album daarvan ook wel op voldoende uitkomt. Het latere Talk Talk werk ligt ook wel meer in mijn straatje, maar ken ik nog niet zo goed. Wat ik van The The ken (2 nummertjes ofzo) vond ik dan weer vreselijk melig klinken.

Maar bedankt voor de tips in ieder geval, die albums zullen nog wel een keertje langskomen.

Edit: Oja, dat nummertje van Propaganda in de ladder laatst vond ik ook ver-schrik-ke-lijk. Brrr.

Of Songs Of Faith And Devotion.. geen cheesy synth in te bekennen. En qua invloed veel meer aan gospel gelieerd dan aan dance/ electro. Net zoals The Cure zijn dat veelzijdiger bands inderdaad Ook kan ik Lloyd Cole, Talk Talk of The The aanraden, wat allen bands waren met veel meer gitaar georienteerde sound. Ik vind het oude DM werk zelf trouwens ook wel erg cheesy zo nu en dan. Maar ik vind de hammond orgeltjes uit de jaren 60/70 eigenlijk minstens zo cheesy