Waren de cheese burgers van de Mac maar wat meer cheesy. Die kunnen wel een paar 'foute' synths gebruiken.

Ik ben 20 jaar te laat geboren

Tevens wil ik er wel bij zeggen dat elk decennia komt en gaat.
enkele jaren geleden hadden we een "jaren 70"-gekte.
Ging over in de jaren 80 gekte.
Blijkt dat nu ook de jaren 90 zullen in zijn. (hier en daar duiken toch al mensen op die zeer enthousiast zijn over dit decennium).

Afspraak binnen enkele jaren (2020 ofzo) voor de jaren 00 gekte.

Zoals alle decennia heeft ook de jaren 80 zijn hoogte- en dieptepunten. Als ik echter naar de hitlijsten kijk dan springen de jaren 80 met kop en schouders boven de jaren negentig en 2000 (?) uit. Alle humor lijkt de afgelopen 15 jaar uit de hitparade gelopen te zijn en bijna 99 % is pre-gefabriceerde pulp.

In de jaren waren er zeker vele cheesy nummers maar er zat veel eigenheid en humor in de muziek. Misschien is het dat het grotendeels mijn jeugd was die een wat vertroebeld beeld geeft, maar zelfs objectief kan ik nog wel beoordelen dat de hitparade anno 2008 lang niet zo gevarieerd en spontaan is als die van de jaren 80.

Klopt, ik kon nog weleens lachen om Culture Club, Adam and The Ants, Steve Strange enzovoort en of je het nu goed vond of niet.... "kleurrijk" waren ze zeker! En ik heb wat videoclips verzameld uit die tijd.
Blijft altijd leuk om te zien....


Dan liever een oliebol!

@ AGE-411: geluisterd naar Volt (Studio Brussel) deze week mss?

Nee

Bij The Smiths - The Queen Is Dead (1986):

Wat is daar dan mis mee, met een jaren 80 sfeer?

Helemaal niets, ik zweer erbij......eighties kid!

Ik dus ook. En ik heb de top 10 to prove it.

Ik snap de term 80s sfeer nooit zo.. zeker niet bij een band als The Smiths, was gewoon gitaargeorienteerde muziek, zoals ook nu wordt gemaakt. Ik hoor mensen nooit over verschrikkelijke 60s/70s of 90s sfeer, alhoewel ik me bij alledrie decennia wel dingen kan indenken die typerend waren voor die tijd en afgrijselijk (disco, glamrock, eurohouse e.d.). Oftwel, waarom niet gewoon onderscheid maken in goede/slechte muziek en niet steeds zo benauwend kijken naar een 'sfeertje' waar je niks van snapt of niks van kent. Er waren in de 80s zoveel geniale musici aan het werk en veel daarvan hebben een totaal uiteenlopend geluid of 'sfeer'. Zo, opa vertelt

Remember the good old 1980's!

Ik hou persoonlijk meer van de muziek uit de jaren '60 en '70 dan uit de jaren '80. Het verschil ligt 'm vooral in de opname technieken. Laat ik vooraf even zeggen dat het niet voor alle muziek uit de jaren '80 geld maar wel voor veel muziek. De drums zijn namelijk heel erg lelijk, in mijn ogen. De snaredrum is heel hard en heel lelijk en digitaal. Luister naar Van Halen en je weet wat ik bedoel. Plus het gebruik van chorus en veel reverb. Sommige nummers uit de jaren '80 kunnen best mooi zijn als ze maar niet zo lelijk geproduceerd werden. Ik vind het meestal te glad.

Dan heb ik toch liever de gitaarmuziek uit de jaren '70 of '60. Veel rauwer.

Daarom is Joy Division ook een van de beste 'jaren 80' (ook al zaten ze er iets voor)-bands: Harde drums, jaren 80 synths, maar erg rauw geproduceerd zodat het niet storend is. Wat veel van die New Wave bands inderdaad deden (Spandau Ballet, Ultravox, Duran Duran) was eindeloos schaven aan die sound totdat je er van moest kotsen.

Ik schaar persoonlijk bands als Ultravox, Duran Duran en Spandau Ballet onder de noemer New Romantics

Er wordt hier gedaan alsof de jaren 80 alleen maar bestond uit 'foute synth muziek' en Wave. Maar de jaren 80 is ook het decennium van de NWOBHM, Thrash Metal, Glamrock etc.
Genres waarin bands als Iron Maiden, Guns N' Roses en Metallica de beste platen in de jaren 80 hebben gemaakt en daarmee nog steeds stadions vullen.

Leg deze bands (met aanverwanten als Slayer, Queensryche, LA Guns etc etc) en geniale platen van The Smiths, U2, The Sound, The Clash, The Cult etc etc. en je kan wat mij betreft spreken van een zeer geslaagd decennium.

Natuurlijk liggen de roots van alles wat goeie muziek in de jaren 60 en 70. Maar menig artiest heeft zich in de jaren 80 kunnen consolideren, verrijken of zelfs verbeteren.

Jaren '80 bashen is zo 90's.
De periode 1977-1983 is met verre, oneindig verre voorsprong, het meest interessante muzikaal tijdperk, althans zo denk ik erover.
Bowie kwam met Low, Kraftwerk met TEE, een jaar later Joy Division met UP; albums die nooit genoeg kunnen gelauwerd worden. Er werd volop geëxpirementeerd met electronica, instrumentaal koos pop- en rockmuziek een andere weg en de interessante bandjes groeiden als paddestoelen uit de grond. Wat mij tegenwoordig opvalt is dat men toen ook niet vies was om hier eens een blazer, dan weer een Klavecimbel te gebruiken; kortom alles kon en mocht. Iedereen heeft het hier over de New Wave (ook mijn favoriete muziekstijl), Metal; maar vergeet niet dat het voor de pure popmuziek ook hoogdagen waren; met bands als The Triffids, The Go-Betweens, Crowded House en ga zo maar door.

In de jaren '90 werd het hip om de jaren '80 oubollig en fout te vinden; echter wil ik eens een nuchtere analyse maken van wat de jaren '90 muzikaal voorstelden?
OK, de grunge was leuk, maar het was vooral luid, heel erg luid, want dat was het devies van de nineties; hoe luider hoe beter. Nee, geef mij dan maar de subtiliteit die in zoveel jaren '80 acts schuil gaat. Er was ook de opkomst van techno/dance en dergelijke, ook hier wil ik dezelfde opmerking maken als bij de Grunge, het was vooral hard en luid, maar of het kwalitatief ook daadwerkelijk veel toevoegde aan de in de jaren '80 ontwikkelde sound?

Het tweede deel van de jaren '90 waren een complete ramp. Mislukte rockbandjes, die nog vlug wat wilden mee-eten uit de Nirvanahype, doken overal op, gevestigde waarden bleven zichzelf herhalen en artiesten als Eminem werden zelfs al bij de beteren gerekend. Her en der waren er wel nog interessante acts, zoals pakweg Grandaddy, maar deze kregen geen voet aan grond.
Het zou tot het begin van dit decenium duren, met Coldplay en Interpol als belangrijke invloeden, tot het opnieuw een beetje spannend werd in muziekland. Halverwege de '90s was de tijdelijke ( en vrij locale ) Britpop hype ook achter de rug.

En dat de top 40 muziek in de 80's zo slecht zou zijn? Ik luister soms wel eens naar volledige cd's van Duran Duran of Flock of Seagulls, en de hitjes van Alphaville, Billy Idol en zovele anderen hoor ik steeds graag terug. Nee, ook hier vind ik dat de top 40 pas écht rampzalig werd begin jaren '90, met de foute eurodance, later neo-r&b en hier en daar een afgelikt nu-metal brokstuk. De top 40 is nog maar sinds een klein jaar terug, beetje bij beetje, op niveau aan het komen.

Goede analyse LH!

De heren Lost Highway en Perfume weten de spijker aardig op de kop te slaan, waarvoor hulde!

Wat betreft de jaren 90 vergeten de heren wel Radiohead ( ). Verder mag niet onvermeld blijven dat de trip-hop ons Portishead heeft geschonken ( ) en nog een aantal andere interessante acts, zoals Massive Attack en Lamb. En de Prodigy is dankzij hun eerste twee albums toch wel een icoon van de 'nineties'. Tot slot kwam in dat decennium de post-rock tot ontwikkeling (niet te verwarren met de post-punk natuurlijk) en dat heeft toch ook wel mooie dingen opgeleverd (o.a. Sigur Ros, Tortoise e.d.). En zelfs de 'lounge'-rage aan het einde van de 90's heeft hier en daar fraaie dingen voortgebracht (o.a. Jazzanova).

Dus zo oninteressant waren de 90's nu ook weer niet.

PS. Volgens mij heeft Perfume weer een berichtje geschrapt.....waarom doet die jongen dat toch? (het was toch wel interessant wat hij schreef)

Het was zeer zeker interessant wat ie schreef.

Hij is bang voor vergeldingsaanslagen door extremistische jaren-negentig terreurgroepen. Die Noel Gallagher is nochthans ne ruige, neh?

Omdat ik geen zin meer heb in oeverloze discussies. Zo ben ik het WEER niet met je eens! En wat schieten we ermee op? Iedereen denkt toch altijd van zichzelf het meest te weten. Dus vandaar.

De jaren '90 brachten ons ook een mooie progrevival. Als er toch één stroming in de jaren '80 ondergesneeuwd was (wat op zich reden zou zijn voor jaren '80 bashing)...

Maar nee, elk tijdperk zijn charme. Persoonlijk geloof ik dat er in de jaren '90 niet minder goede dingen zijn geweest dan ervoor, maar wel meer slechte.

????? Die discussies zijn toch juist het aardige van MuMe? Bovendien zou het saai worden hier als er niet gediscussieerd zou worden. We kunnen toch niet tot nieuwe inzichten komen als iedereen het hier met elkaar eens is? En hoezo, oeverloze discussies? Ik heb pas een bericht gepost. Het is nog niet eens een discussie!

En het was echt interessant wat je te melden had, jammer.


Persoonlijk vond ik het een zegen dat de punk en new wave het geneuzel van de progrock van de jaren 70 hebben weggevaagd. Die stroming boeide mij voor geen meter, maar ieder zijn smaak.

Afgezien van een paar uitzonderingen als Amy Winehouse, Duffy en Mika heb ik werkelijk geen flauw idee wat je erin hoort, en dan ben ik waarschijnlijk een van de meest 'poppy' ingestelde personen hier op MuMe. De (semi-)mainstream die ik draai komt uit vele tijdperken, maar uit 2006 t/m nu zit er niet veel bij. Ik zou moderne muziek graag leuk willen vinden, maar blijk op een andere muzikale golflengte te zitten dan de meeste mensen van tegenwoordig.

Voor mijn gevoel gaat de Top 40 de laatste jaren juist keihard de afgrond in.

Dus die opmerking mag je uitleggen.

(Voor een beeld van wat ik wél lekker vind: Mijn persoonlijke muzikale jaarlijsten zijn via deze pagina van m'n site te vinden.)

Er staat de laatste tijd erg veel goede muziek in de top 40/50 vind ik, en je zal vast weten dat ik ook niet meteen de meest 'poppy' ingestelde persoon ben.
Ik neem er de ultratop van deze week bij en stel vast dat volgende nummers naar mijn mening niet slecht zijn:

dEUS - The Architect
Yael Naim - New Soul
R.E.M. - SS
Lenny Kravitz - I'll be waiting
Nick Cave - DLD
Tegan and Sara - Back in your head
The Subs - Kiss my trance
Tim Van Hamel - Until I found you
Monza - Wie danst er nog?
Duffy - Mercy
Beirut - Nantes

Ik zeg niet dat ik deze nummers stuk voor stuk geweldig vind, maar objectief gezien kan je niet ontkennen dat hier kwaliteit staat.
Zoveel kwaliteitsvolle nummers in de top 50, het is ooit anders geweest. Uiteraard besef ik dat de enige reden voor deze tijdelijke heropleving de downloadcultuur is. Enja, er staat nog genoeg crap in ook, daar is elke vreselijke single van Rihanna een goed voorbeeld van.

Ik vind de jaren 2002-2006 de allerzwaksten in de geschiedenis van de hitparade, met 50 cent, pussycat dolls, crazy frogg en andere schnappi's.

Edit : Akon, Gwen Stefani en Rihanna in jouw all time hatelist.

O ja, België... daar kan sowieso wat meer dan hier, voor mijn gevoel. Jullie culturele klimaat is anders. Beirut vind ik goed, maar in Nederland werkt zoiets wat minder. Ik had het dan ook over 'onze' hitlijst.

Hier staat het meeste op uit:
-1988 t/m 1993. --> Gek genoeg is alles van voor 1991 officiëel van voor m'n tijd, ik heb het met terugwerkende kracht ontdekt...
-2000 t/m 2003.
-2005 --> kortdurende opleving, helaas.

Hmja, juist in dit topic vroeg ik me af of het vijf minuten zou duren voor er een dergelijke reactie kwam of toch wel tien.

9 minuten om precies te zijn.

Inderdaad.

Overigens valt me op dat "punk en new wave" altijd in één adem genoemd worden, terwijl het voor mijn gevoel toch twee nogal verschillende hoeken zijn (en naar mijn smaak: nagenoeg leeg versus interessant en tijdsbeeld representerend). Zit er toch meer gemeenschappelijke basis in dan ik als relatieve outsider zie of hebben ze alleen een toevallig gelijktijdige opkomst?

De new wave is voortgekomen uit de punk. Aanvankelijk sprak men ook van 'post-punk'. Veel wave bandjes zijn als punk groepen begonnen. Zo was Warsaw de voorloper van Joy Division, The Outsiders van The Sound. Luister ook naar het debut van Wire, dat sterk punk georienteerd is, om vervolgens op het tweede album de post-punk kant op te gaan. Kortom: de punk is de basis van de new wave.