Hey wat leuke we hebben die ene persoon gevonden die dat nummer nog leuk vind

Hier zijn absoluut geen eisen aan verbonden

als het mij om de tekst zou gaan dan lees ik wel een boek of koop ik wel een gedichtbundel

Bartoli is een belcantozangeres en heeft niets met Verdi of ander populair werk te maken (ik heb trouwens ook niets tegen mooie nieuwe uitvoeringen van de opera's van Verdi of Puccini). Bartoli zingt juist werk dat al in geen eeuwen meer is gezongen en dat dus juist wel origineel is. Maar goed, je noemt maar mainstream wat je mainstream wilt noemen, mijn zegen heb je.

Ik vind 'm ook leuk en minstens m'n halve vriendengroep ook wel, dus eh..

Lees mijn laatste zin anders nog een keer, met je "vrije interpretatie" en "per definitie".



Ik ken dus echt geen bovengemiddeld intelligente mensen met interesse in muziek (wel een vereiste lijkt me), die Frans Bauer geweldig vinden. Kijk, iemand die muziek als behang gebruikt zal het best kunnen waarderen, maar die luistert er dus niet werkelijk naar.

Het draait, denk ik, niet alleen om intelligentie en belangstelling (daar geef ik je gelijk in) van de luisteraar, maar ook om de intelligentie en het wereldlijk inzicht van de artiest. Dit is van wezenlijk belang voor het aansnijden van bepaalde thematiek in de muziek. Frans Bauer zingt alleen maar over liefde en roosjes op een zeer eenvoudige manier. Dat zou ik als intelligent persoon best aardig kunnen vinden, maar ik word er totaal niet door uitgedaagd. Derhalve heb ik niets met FB.

Bij Frank Zappa is die uitdaging veel en veel groter. Toegegeven, met een hoop dingen van Zappa (ik ken overigens nog lang niet alles) kan ik ook (nog) vrij weinig, maar enige verdieping in z'n composities (muzikaal, maar ook tekstueel) hebben mijn waardering al behoorlijk doen stijgen. Ik zet tegenwoordig voor mijn plezier platen van Zappa op.

Om je in Zappa te verdiepen hoef je natuurlijk niet hyperintelligent te zijn, dat lijkt me duidelijk. Ik denk echter wel dat beduidend minder intelligente mensen deze belangstelling nauwelijks zullen hebben, omdat ze nu eenmaal Fransje B. al hebben. Een kinderhand is gauw gevuld.



Dit durf ik met stelligheid te bestrijden. Het feit dat de gemiddelde Zappa fan niet enthousiast wordt van FB, wil natuurlijk niet zeggen dat deze muziek hen boven de pet gaat. FB maakt gewoon enorm oppervlakkige muziek.

Overigens is dit natuurlijk niet als FB tegenover Zappa discussie bedoeld. Het zijn maar voorbeelden, hè.

Ik denk dat dit veel te maken heeft met welke taal er in de muziek gebruikt wordt. Is het je eigen taal, dan zal je automatisch meer op de teksten letten en worden ze dus ook belangrijker. Bij volkomen onbekende talen zoals IJslands (voor mij iig) komt puur de muziek boven drijven en wordt de zang a.h.w. een instrument.

volgens mij heeft het alleen maar met het genre te maken:

je kan moeilijk rockabilly, blues of volksmuziek (ik noem er maar een paar) goed of afkeuren vanwege de tekst

rock 'n roll is vooral belangrijk vanwege het opdwepende ritme, volksmuziek vanwege de sfeer in het nummer en de blues vanwege de treurnis (o.a.)

zou bluesmuziek in herhaling vallen (en dus niet origineel zijn) en zich dus bezatten om weggelopen liefje zou dit geen 5 punten mogen zijn;
zou hij daarentegen zonnebloemolie verkiezen boven
olijfolie en dit in een nummer verkondigen zou hij 5 punten KUNNEN krijgen?

als Duitste Volksmuziek gaat over wilde rozen in Griekenland vallen ze in herhaling en zeker niet origineel

als ze de rozen vervangen door treurwilgen uit Lithouwen (volgens mij nog nooit bezongen) dan zou de muziek wel goed zijn???

het gaat niet om Frans Bauer; het gaat om het genre welke Franske vertegenwoordigt.
dit genre ligt je of ligt je niet, maar binnen dit genre is Franske gewoon een uitblinker

Bob Dylan's woord is daarentegen wel degelijk belangrijk
maar goed ook
als Bob over rozen uit Portugal zou zingen hadden we vanaf de jaren 60 nooit meer iets van Bobke vernomen

ikzelf ben behoorlijk thuis in Nederlandse/Duitse volksmuziek en kan alles letterlijk meezingen, alleen:

vraag me niet waar het over gaat; ik heb er nooit naar geluisterd en het is echt niet belangrijk

Elk genre heeft z'n conventies en het is idd vreemd om punten af te trekken omdat iemand de conventies trouw volgt. Ik volg je alleen in het laatste deel niet. Hoe kan je als Nederlandstalige een Nederlands lied luidkeels meezingen en niet weten waar het over gaat? Dat begrijp ik niet.

Beetje moeilijk uit te leggen waarom net, maar ik heb dat ook vaak. Je kan eigenlijk vooral de losstaande woorden en klanken meeblaren, maar echt doordringen wat je eigenlijk aan het zingen bent doet het niet.

Het ultieme stem als muziekinstrument concept denk ik. Je gaat zo op in de klank/ritme/geluid van een stem dat je de betekenis van de tekst maar laat voor wat het is, en die verder ook geen aandacht schenkt.

Voor mezelf kan ik het deels verklaren door mijn muziekvoorkeur (veel vervormde stemsamples die enkel tot doel hebben een bepaalde klank voort te brengen) en algemeen abstractie van klank die centraal staat. De verklaring voor iemand die naar NL/DE volksmuziek luistert laat ik aan de persoon in kwestie over

ik zei niet dat ik niet weet waar het over gaat, maar dat ik eigenlijk niet luister naar wat ze zingen omdat dat totaal ondergeschikt is aan de melodie of aan de stem

precies
en vooral ook in de melodie

Bij Engelse songs luister ik ook niet altijd meteen (als ik de tekst wil kennen kijken ik wel naar de songbook). Maar bij Ndle songs kan je toch niet anders dan luisteren en de betekenis van de samenhang van woorden vatten?

Ho eens, het gaat er niet over dat ze iets nieuws zingen, maar dat ze iets interessants te melden hebben waar mensen iets mee kunnen.

de muziek waar ik op doel hoeft mij niks interssants te melden, dat is juist mijn punt

Orginaliteit wordt hier door sommigen wel erg zwart - wit beoordeeld.

Het grootste gebrek aan orginaliteit is het letterlijk coveren van de gehele cd. Daarna komt bijvoorbeeld het bewandelen van platgetreden paden. Het andere uiterste van orginaliteit is iets totaal anders doen dan iemand ooit gehoord heeft / gedaan heeft. Daar tussen zitten verschillende gradaties. Kid A van Radiohead is dus vrij orgineel, ondanks dat het de mosterd is gaan halen bij Aphex Twin, DJ Shadow, Four Tet en anderen.

Oh ja, voor iedereen die beweert dat je alleen naar het werk zelf moet kijken en niet naar orginaliteit... Wat zouden we scoren bij een letterlijke kopie van een artiest van bijvoorbeeld OK Computer, of voor Onderhond: zou jij een cover album van Somatic Responses net zo positief beoordelen als het orginele werk?

maar bij sommige soorten muziek verwacht het publiek juist die bewandeling.
want het zijn nou net die platgetreden paden die aanspreken.

het is toch heel logisch om dat aan te nemen?

Dat klopt, mainstream heet dat geloof ik. Maar dat heeft toch niks met mijn beoordeling van de muziek te maken? Als Milk inc. een nieuw nummer maakt dat weer een dozijn van die platgetreden paden bewandelt, dan doen ze dat goed, want ze maken die muziek om geld te verdienen. Maar als iemand het gaat beoordelen op kwaliteit, dan doen ze het helemaal niet goed. Bewust niet goed, dat wel...

Tuurlijk, maar dat is 100% amusement dan. Het na 1x horen al mee kunnen zingen van een liedje. Erg leuk voor het publiek en alle credits voor die mensen, maar dat kan in mijn optiek nooit 5***** waard zijn.

Veel van die artiesten nemen ook albums op de automatische piloot op. Kijk naar al die carnavalskrakers in Limburg. Daar zit een heel team achter dat weet wat wel en niet scoort en hoe iets pakkends in 3 1/2 minuut op band te zetten.

Amusement, geen kunst. Ik voeg meteen maar toe dat kunst en amusement uiteraard wel samen kunnen gaan voordat hier weer opmerkingen over komen...

Mjah, sorry, maar na een half uurtje peinzen ben ik er nog steeds niet uit hoe je een electronisch album covert. Volgens mij is het ook nog nooit gebeurd.

Je hebt wel remix albums natuurlijk, maar vele remixes gaan zover dat het nog maar weinig met het origineel te maken heeft. Een aantal elementen worden overgenomen, maar ritmes/melodieën whatever wordt vaak opnieuw geïnterpreteerd en uitgewerkt.

Dus eigenlijk kan ik geen antwoord geven op jouw vraag. Coveralbums bestaan niet, en remix albums zijn vaak anders genoeg om weer van originaliteit te spreken, dus geen probleem mee.

Wat betreft gewone cover albums heb ik ook niet veel te zeggen. Ik vind ze doorgaans nutteloos, maar dat vind ik vaak van het origineel ook al

Zie het dan eens puur hypotetisch Onderhond. Stel dat artiest X een geheel Somatic Responses album zou coveren, omdat hij daar de rechten voor gekocht heeft en omdat zijn manager verwacht dat de markt er nu wel rijp voor zou zijn terwijl die dat een paar jaar geleden niet was. Hypothetisch he! Zou je dan een zel;fde score geven wanneer (hypothetisch) het voor 99,9% hetzelfde klinkt?

Bloempje, sorry dat ik je stoor, maar als ik heel eerlijk mag zijn vind ik dat je tamelijk autoritair te werk gaat. Een kunstwerk moet je volgens jou zo beoordelen en niet anders. Volgens die en die regel, voor elk onderdeel moet je wel een regel volgen. Net een kadans: allemaal in regel. Regels volgen! Dat vind ik een beetje.... geheel niet volgens mijn visie. Echt niet.

Mij best dat het puur hypothetisch is, maar wat stel ik mij er dan bij voor ? Hoe maak je een cover van een electronische track ?

Ik neem aan dat er van analoge muziek wel partituren en teksten bestaan, maar bij electronische muziek lijkt me dat niet echt het geval. Een SR album nabouwen, puur op gehoor lijkt me dan ook een geweldig moeilijke taak, en iets wat je dan, puur objectief natuurlijk, wel mag voorzien van de nodige aantal sterren.

Maar het concept slaat dus echt nergens op, dus een degelijk antwoord kan ik er ook niet op geven.

Waar jij eerder over spreekt zijn eerder remixen die amper wat aan het origineel toevoegen, en nee, daar heb ik ook veel minder respect voor. Blijft alleen het feit dat je dat enkel weet als je het origineel kent, en derhalve blijft het falend als objectieve maatstaf.

Ik zie dat het dus moeilijk is om zoiets te coveren. Er zal ook wel geen muziek op papier staan uiteraard. Ik denk dat je wel enigzins kan volgen wat ik bedoel. De "uitvinder" verdient meestal meer credits dan de kopieermachine mits je op de hoogte bent van het orginele werk.

Hoe zo autoritair (bedoel je niet arrogant)? Ik vind juist dat je verder moet kijken dan alleen je eigen mening. Dat is juist niet arrogant.

Ik vind de nieuwste van Sigur Ross totaal niet mijn smaak, maar ik hoor wel bepaalde kwaliteiten er in terug en zal er niet over peinzen het gewoon 0,5 * te geven, puur omdat het mij niet veel doet.

Ik bedoelde autoritair. Je wil een beoordeling volgens regels die iedereen moet volgen zodat bepaalde werken zeker een minimum aan punten winnen en andere dan weer verliezen. Dat is wel degelijk een autoritair systeem te noemen. Doe jij vooral zo verder maar dring het anderen niet op.
Receptie is persoonlijk. Het ene criterium weegt voor de een zwaarder door dan voor de ander. Zo werkt het nu eenmaal. Jouw visie is trouwens compleet achterhaald. Of misschien beter: uiterst conservatief. Ik heb een beetje ervaring met receptie-onderzoek en nergens, tenzij in uiterst conservatieve kringen, wordt jouw visie toegepast.
Natuurlijk moeten wetenschappers zich aan een bepaalde methode houden om de kwaliteit van een werk te beoordelen (en dan nog, eigenlijk.) Dat zijn dan ook wetenschappers. Je moet altijd het verschil kunnen maken tussen een beoordeling van liefhebbers en die van wetenschappers.

Yep en terecht.



Ik laat toch ruimte voor 50% van de score voor je eigen smaak. 2 tot 3 sterren zijn dan gewoon naar eigen inzicht en smaak in te vullen.



Receptie...?? Of bedoel je perceptie??



Precies, daarom moet er ook ruimte zijn voor de beoordeling van eigen smaak. Maar er moet ook ruimte zijn voor meer objectievere muzikale kwaliteiten. Tenzij je door onkunde die niet kunt beoordelen.



Het kan voor sommigen elitair overkomen ja. Is dat achterhaald... Tegenwoordig mag iedere hansworst op tv zijn mening verkondigen over zaken waar hij nog nooit over heeft nagedacht. Worden mensen achter hun viskar uitgehaald om vervolgens een mening te geven over de contradictie tussen het vrije verkeer van goederen in de Eu en de Nationale Wetgeving. Ik hecht minder waarde aan de uitspraken van Hans Worst dan aan de uitspraken van iemand die er bovenmatig in geinteresseerd / gestudeerd is. Dat is op dit moment conservatief maar tegelijkertijd ook uiterst vooruitstrevend. Over enkele jaren is de hype van "de gewone man" gewoon weer voorbij. Gelukkig maar.

Als Hans Worst vervolgens op Musicmeter of op Moviemeter 0,5 gaat uitdelen aan kunstwerken die hij totaalk niet begrijpt, zoals Zappa, Radiohead of voor mijn part Somatic Responses dan doet hij het album tekort.

Het leven is (ik bedoel: kan) meer zijn dan enkel het individu en entertainment.

Achterhaald dus.

1. Jouw houding is wel degelijk conservatief te noemen. Decennia aan onderzoek doe je hier zomaar even teniet. Tegenwoordig wordt er gestreefd naar de beoordelingen op een gefundeerde wijze onder te bouwen. Niet dus:" Ik hou van haar muziek omdat ze grote borsten heeft." Dat heeft niets met de muziek te maken.
Er heerst nog altijd onder liefhebbers een soort van consensus over wat grootse werken zijn maar die zijn niet tot stand gekomen ahv methodes, wel aan de hand van persoonlijke criteria. Zoiets laat ruimte vrij voor afwijkende meningen en dat is maar goed ook.
2. een marge van 50% is belachelijk. Er mogen geen marges zijn.
3. Het klinkt niet elitair. Het klinkt gewoon conservatief.
4. Iemand die niets van muziek afweet, komt niet op deze site en zal dan zeker niet op Zappa stemmen. Er is al een zekere selectie gemaakt. En dan nog. MM en MuM hebben geen autoriteit. Het zijn beide sites voor liefhebbers. Wil je nu eindelijk alsjeblieft dat verschil eens maken?
5. Receptie: hoe worden werken ontvangen?

Nogmaals: a) Iedereen heeft zijn persoonlijke criteria.
b) Maak het verschil tussen autoriteit en liefhebbers.

Bloempje was duidelijk niet blij met de Renaissance.

Volgens mij verwar jij wat zaken... Het opkomende individualisme sinds de Renaissance was meer het losmaken van oude idealen en het opgaan in een nieuw tijdperk. Jouw koppeling met de manier van scoren van albums kan ik niet echt volgen.

Leg het mij eens uit, wat de Renaissance te maken heeft met de manier waarop ik zou willen dat iedereen zou scoren?

In jouw optiek kunnen alle recencenten met pensioen. Zij doen niets anders dan kijken naar script, instrumentbeheersing, klankleuring, productie, teksten etc.