Tuurlijk

Hoe meer zielen hoe meer vreugd zou ik zeggen.

Coolio.

De mix van Misterfool telt 7 nummers. Bij het afspelen zie ik in mijn afspeelprogramma dat de bitrate wel erg laag is (128 kbs)... het is 2012 Misterfool! Maar het bedierf niet het luisterplezier, want dat was er amper

Nummer 1 begint met een retro synthesizergeluidje. Cheesy maar erg fijn. Het werk als een intro voor deze mix. Geen idee wat het is, maar ik vermoed iets uit de Tangerine dream-hoek. Of Ed Starink.

Nummer 2 is een dreutelnummer met een meer analoog synthesizerwerk, een degelijke gitaarsolo maar bovenal een tergend gebrek aan spanning of energie. Gelukkig blijft het instrumentaal en duurt het niet te lang.

Nummer 3 gaat in dezelfde lijn door. Ik weet niet wat de bedoeling was van de artiest, maar het komt totaal niet aan bij mij. Wat ik in muziek zoek is hier in elk geval niet aanwezig en ongemerkt glijden we het nummer door. Het enige wat dan nog verrast (helaas in negatieve zin) is de panfluit (?) aan het eind van de track, die totaal misplaatst is ten opzichte van wat daarvoor kwam en het niveau winkelcentrum niet ontstijgt.

Nummer 4 is de eerste track met zang en nee... dit is van die progressieve muziek vol orgels, gitaarsolo's en tempowisselingen waarvoor ik totaal niet warmloop. Alhoewel, van een band als Motorpsycho trek ik het wel. Waarom dan hier niet? Is het die zweem van zichzelf veel te serieus nemen die over deze track hangt? De jaren '70 stoffigheid? De associaties met communes, freak-outs en enorme bossen pluishaar?

De band op nummer 5 neemt zichzelf in geen geval te serieus en is daardoor gelijk een stuk beter te doen. Frans stelletje space-rockmafkezen. Beter te doen dan 4, maar nog steeds niet mijn potje vliegende thee.

Track 6 begint beloftevol met spacey gitaarwerk en jagende drums maar eindigt helaas als doelloos vehikel voor instrumentale krachtpatserij. Op zich wel een krachtig nummer, maar niet het soort nummer waar ik veel plezier aan beleef.

Het laatste nummer begint met een mooie Beatlesque melodie. De eerste zang op deze mix die me raakt. Als de drums invallen begint het echter saai te worden en verliest het nummer zich in mid-tempo (shit-tempo) geneuzel. Het gaat maar door en door. Het laatste deel klinkt erg kitscherig.

Ik had al het vermoeden dat de smaak van Misterfool niet helemaal overeenkomt met de mijne en deze mix bevestigt dat .

Leuke Review Itchy, van bitrates heb ik weinig pindakaas gegeten, dus daar zal ik me bij een eventuele volgende mixtape meer in verdiepen. Overigens is er nog wel enige overlap tussen onze smaak; oneida, motorspyscho en sonic youth kan ik ook waarderen.

Edit: de geluidskwaliteit van de doorgestuurde bestanden is inderdaad slecht. Ik wil de nummers wel opnieuw downloaden en doorsturen. Dit is de eerste mixtape die ik op deze manier maak en ik ben nog wat stuntelig hiermee.

Nog niet beluisterd maar ik verbaasde me al dat het zo'n klein bestand was toen ik het downloade.

Gisteravond de eerste luisterbeurt gehad en ook mijn smaak is niet bepaald in overeenstemming met die van Misterfool. Binnenkort nog maar eens luisteren, de eerste 2 tracks zijn in elk geval wel vrij aardig dus wie weet kan de rest nog wat groeien.

De eerste luisterbeurt van Misterfool's mix zit erop.
Geen onverdeeld succes moet ik zeggen.
De mix begint nochtans héél goed. Ik ben het laatste jaar heel wat synth-revival bands én oude rotten in het genre aan het (her)ontdekken en deze band zijn toch echt wel pioniers in het genre. Mijn oren waren alleszins al gespitst.
Maar spijtig genoeg heb ik het beste dan al gehad.
Wat er volgt in de rest van de mix heb ik weinig mee. Track 2, njet. Track 3, nope. En vooral track 4 gives me shivers down my spine. En niet van ultieme bewondering. Track 5 is al ietsjes beter maar dat hippie-psychedelisch gedoe is niets voor mij. Ik heb mijn psychedelica graag ietsjes ruiger.
Bij track 6 weet ik direct welke band dit is. Het begint zo herkenbaar, de drums vallen in zoals ik bij deze band gewoon ben. Ik heb ze al een paar keer live gezien en vond het altijd wel te pruimen, vooral als je juist een rare postzegel hebt gelikt. Sowieso live strakker dan op plaat. Maar dit kan er nog mee door.
Spijtig genoeg kan ik ook de laatste track niet echt diggen. Mijn verleden, met studies als maatschappelijk assistent hebben daar misschien wel iets mee te maken. Toen liepen al die lelijke manwijven uit die richting, die soort die zich kleedt in lange zakken met verschillende lagen, vol van deze artiest. Ik vond het toen al kutmuziek eigenlijk en dat is dus nog niet veranderd.

Hmm, als ik een quotering aan de mix van MF moet geven dan vrees ik dat hij niet verder komt dan een krappe 3/10. En dan nog vooral voor de opening van de mix.

Ik heb er nu een enkele luisterbeurten opzitten. Ik ken vrijwel niets in het genre (/de genres) dus de instapdrempel was vrij hoog, maar ik denk wel dat ik het intussen genoeg gehoord heb om mijn mening te geven.
Het eerste nummer voelt een beetje aan als iets dat men zou kunnen gebruiken als deuntje voor spanningsopbouw in een tv-programma vlak voor de presentator bekend maakt wie de meeste stemmen heeft binnen gehaald. Het is zo'n deuntje dat oneindig kan doorgaan en niet gaat vervelen, maar het doet niets met me.
Het tweede nummer klinkt veelbelovend, helaas blijft de climax te lang uit, waardoor het wat langdradig wordt. Ook is de climax een tegenvaller door het zachte drumgeluid.
Het derde nummer: ik begrijp het idee, maar de geluiden klinken er wat te gedateerd voor.
Track 4 De zanglijnen van de strofes zijn wel leuk qua melodie. De brug en refreinen zijn wat te over the top voor mij.
Je kent het wel: je gaat naar de platenwinkel. Je hebt bakken tijd en beslist om eens door de €1 en €2-platen te hooien, misschien kom je wel wat tegen. Uiteindelijk vind je niet die onverhoopte parel, maar er was wel een plaat met een mooie hoes. Je haalt deze er weer uit, gaat naar de platenspeler, legt de naald op een willekeurige plaats: dat is track 5.
Track 6 begint wat cliché, de overgang op 2:12 is een aangename verrassing, strakke drums. Niet iets dat je te veel moet draaien.
Track 7 is wel leuk in het begin, maar het is wat te braaf om me 10 minuten lang te boeien.

Ik denk dat ik overall een score van 3/10 zou geven.

De hoeveelheid besprekingen is helaas weer net zo teleurstellend als bij de vorige edities.

De mijne komt nog hoor. Heb m inmiddels 2x gehoord

hier hetzelfde idd...de geluidskwaliteit doet wel afbreuk moet ik zeggen, dat is wel jammer.

En hetzelfde hier, en het feit dat de muziek van deze mixtape sowieso niet echt in m'n straatje past maakt het er niet gemakkelijker op.

Mijn mix (voor half maart) is overigens alweer enige weken af, hoop dat er tegen die tijd nog enig leven in dit topic zit. Heb er flink wat uren in zitten dus dat zou jammer zijn.

De mixtape opent met een nietszeggend toontje dat eindeloos door lijkt te gaan zonder ergens onderweg wat toe te voegen. Het lijkt, zoals Impro al zei, wel eeuwig op dezelfde manier door te kunnen gaan. Het 2de nummer is vervolgens wel beter maar nog steeds niet bepaald goed. Het begint alleraardigst maar evolueert vervolgens nergens in en dan denk je dat het naar een spectaculair einde toe werkt maar het durft dan ook nog te eindigen met een anticlimax waar je 'bavianenkut' tegen zegt. Dan: epiek! Het derde nummer klinkt als een soort krachtige middeleeuwse ambient die je zo onder een film van een veldslag in een oorlog uit die tijd zou kunnen plaatsen. De fluit betekent in dit geval een overwinning voor de juiste partij en een happy end. Nummetje vier is helaas totaal niet mijn kopje thee; te chaotisch en dus te veel van het goede (slechte). In nummer 5 valt een hoop moois te ontdekken, fijne zang, goede instrumentatie en het blijft spannend. Nummer zes klinkt als een LSD trip in een Mustang op Route 101 terwijl je achtervolgt wordt door FBI/CIA/DEA. Maar dit kan ook aan mij liggen. Het einde van de mixtape probeert episch over te komen en op de een of andere manier moet ik tijdens het luisteren steeds aan Monthy Python denken. Die referentie is echter niet van belang aangezien het om de muziek gaat en die is kort gezegd: kut.

1,5/10

Misterfools mixtape een paar keer met 128 kbps door mijn speakers gejast met wisselend gevolg. Natuurlijk ligt mijn voorkeur in het eerste deel van de mix, waarin het om de krautrock draait. Oude helden uit de zeventiger jaren natuurlijk, ze brengen mij in een setting die de kwaliteit van het geluid absoluut niet storend maakt. Ook met nog extra krasjes en ruis had ik de muziek goed gevonden. Sowieso helemaal mijn straatje, zeker als het gaat om de nieuwere generatie muzikanten die de krautrock weer hernieuwd leven inblaast.
Track 3 heb ik, in een naar mijn idee net iets kortere versie, op een toffe verzamelaar van het soul jazz label staan. Eigenlijk niet een nummertje die me als eerste op zou vallen op die verzamelaar, maar nu zo eruit gelicht toch opvallend fijn. Vanaf track 4 wordt het meer rock, maar zo te horen komt deze track uit dezelfde jaren als de voorgaande tracks. Ondanks mijn verwachting dat het ook wel Duits zal zijn klinkt het gek genoeg toch redelijk Brits. Track 5 is een redelijk malle combi van progrock, krautrock en wat jazzinvloeden, het komt helaas een tikkeltje geforceerd over, waardoor de echte kracht een beetje mist in het nummer. Vooral de vocalen vind ik redelijk vervelend hierbij. Track 6 is voor mij ook niet echt een topper, die jaren 80 stijl van het nummer in combi met de lange tijdsduur doen me weinig bekoren. In de krautrock als in het begin van de mix heb ik daar geen enkel probleem mee, iets meer ritme, iets meer sfeer in die nummers.
Track 7 is de olijke afsluiter met Andre Rieu achtige strijkers, ook zeker niet mijn ding, maar daarnaast met al dat bombast ook een vreemde eend in de beits wat mij betreft. Wellicht dat ik de laatste nummers ook gewoon iets minder vind omdat de kwaliteit veel nuances doet verliezen, maar de eerste 5 tracks zijn voor mij zeker interessant. De hele opbouw begrijp ik overigens nog niet helemaal, zo in 2 halve delen, zou het zelf wat spannender hebben ingedeeld. Al met al ben ik zeer zeker niet zo negatief als een aantal anderen, begrijp die reacties dan ook niet helemaal. 6,5!

(sorry voor de geluiskwaliteit, moet nog wat oefenen met dit gehele mixtape gebeuren)
ik zal ook als ik weer in het ouderlijk huis ben iedereen de lijst met de namen van de nummers sturen.

aan misterfool's tape begonnen

Sterkte

elfstedentocht zaterdag of zondag ja of nee? lekker belangrijk, grafgantz mixje, daar gaat het allemaal om dit weekend.

Ik heb niet meegekregen dat Sven is afgehaakt dus ik vrees dat je nog een maandje moet wachten.
Hij is overigens al wel lang ende breed af dus mocht Sven geen zin hebben...

Gaat geen verrassing worden voor je trouwens, mijn mix. Zie dat 5 van de 8 tracks van albums komen waar je al op gestemd hebt

Zal je zien dat je die overige 3 tracks kut vindt

ohw uiteraard sven eerst! minstens zo verwachtingsvol uiteraard. ik verwarde je enthousiasme met het al aan de beurt zijn.
en ik heb liever een mix met goede tracks die ik al ken, ipv shittracks die ik nog niet ken.

Ik vind hem zelf een erg fijne flow hebben, en het zijn ook nog eens (mijns inziens) de beste tracks van releases die je zelf stuk voor stuk goed beoordeeld hebt.

Ik had gisteren bijna mijn stukje afgeschreven en toen klikte ik hem per ongeluk weg Nog maar een keertje dan...

Als track 1 begint komt er al heel gauw een bandnaam in mijn hoofd: Tangerine Dream. Dit is eenzelfde '70's/'80's aandoende electronicstrack, heerlijk pulserend, zoals Tangerine Dream dat ook zo goed kon. Ook track 2 doet me hier sterk aan denken, fijn gitaarspel ook. Heerlijk rustgevende muziek vind ik dit. Goed begin dus.
Track 3 heeft ergens ook nog wel wat weg van deze muziek, maar is toch al anders. Vind ook deze track goed te pruimen, al wordt het niveau van het begin niet gehaald. Geinige panfluistsolo (toch?) aan het einde ook.
Bij track 4, waar we echt de progrock in gaan, gaat het echter bergafwaarts met mijn waardering, ik vind dit echt een vreselijke track. Met name de vocalen zijn zeer irritant, doen me ergens aan powermetal denken (wat dus geen compliment is) en ook de instrumentatie weet zeker niet te overtuigen.
Track 5 bevalt dan gelukkig weer een stuk beter. Ook hier zijn de vocalen niet heel sterk, maar ze irriteren tenminste niet en instrumentaal gebeuren hier zeker leuke dingen. Met name de bijdrage van de saxofoon kan ik erg waarderen. Wel duurt dit nummer wat te lang, waardoor ik aan het einde mijn aandacht wat verlies. Al met al niet bar veel bijzonders, maar het is leuk om eens gehoord te hebben.
Bij track 6 zijn de electronic invloeden weer duidelijk aanwezig, evenals het fijne gitaarspel. Alleen erg jammer van de echoënde vocalen die tegen het einde van het nummer te horen zijn, die verpesten het wel een beetje.
Track 7 heeft als eerste vocalen die wel iets toevoegen aan de muziek, ze spelen dan ook een erg grote rol. Ook is de opbouw aan het begin een erg fijne, sowieso maken de blazers dit nummer tot wat het is. Later verzand het echter een beetje in langdradigheid, ondanks dat er nog enkele mooie passages voorbij komen.

Al met al een wisselvallige mixtape waarvan eigenlijk alleen de eerste twee nummers mij echt lagen. Ook het laatste nummer was goed te doen, maar toch wat te lang. Alles daartussenin ging van aardig tot slecht. Wel vind ik dat de mixtape goed in elkaar is gezet als het gaat om de opbouw, je hoort dat daar enige aandacht aan is besteed.

Aangezien morgen het tijdperk van sxesven aanbreekt(ben benieuwd )
Dit hebben jullie beluisterd:

01: Tangerine Dream- Betrayal
02: Ashra- Blackouts
03: Popol Vuh- Aguirre(L_'acrime_di_rei)
04: Nektar- King of twilight
05: Gong- tropical fish Selene
06: Ozric Tentacles- Dissolution
07: Cockney Rebel- Death Trip.

Kijk, een tracklist aan het einde van de rit. Daar kan je voorganger nog een voorbeeld aan nemen

De mixtape van Misterfool telt evenveel nummers als de mijne.
Dat biedt mogelijkheden voor vergelijkingen.

Al snel blijkt dat Misterfool een andere weg inslaat. Zo is mijn eerste nummer 'Ben Frost and Daníel Bjarnason - Cruel Miracles'.
Misterfool heeft voor een heel ander nummer gekozen. Spacy krautrock zo klinkt het mij in de oren. Best leuk.

Mijn tweede nummer 'Leo Ornstein - Composition voor Cello and Piano' doet in de verste verte niet lijken op de keuze van Misterfool.
Wel sluit het goed aan bij zij eerste nummer. Veel electrisch gitaargepiel ondersteund door wat ritmischer baslijntjes. Het duurt me iets te lang. Maar aan het begin best genietbaar

Ik koos zelf voor 'Henryk Gorecki - Quasi una Fantasia (deel 2)' als nummer 3. En wederom volgt Misterfool mij hier niet. Wel een mooi ijlig nummer.

Nummer 4. Bij mij 'Andy Moor/Yannis Kyriakides - Folia part 4'. Misterfool kiest hier voor een omslag. Een omslag die wat mij betreft niet positief is. Deze zang trek ik niet. En eigenlijk de muziek ook niet.

'Kaboom Karavan - Wälzer'. Dat was die van mij. Het begint er op te lijken dat Misterfool voor 7 volstrekt andere nummers heeft gekozen. Het is een stap voorwaarts tov het vorige nummer. Klinkt wat minder cliché, best een leuk rocknummer

Nummer 6 geeft wat spierballenrock. Wat een contrast met mijn 'Bill Wells & Maher Shalal Hash Baz - Rye & Guy'. Muziek die ook 3 kwartier had kunnen doorgaan. Dan was ik wel al afgehaakt trouwens.

De afsluiter is episch, maar wat mij betreft te bedacht. Zeker als de bombast aanzet. Wat trackduur wel vergelijkbaar met mijn keuze 'Zeena Parkins - Vibratory'.

Al met al best leuk om te luisteren deze mixtape. Niet echt in mijn straatje, maar dat is dan ook wel weer het aardige van deze cirkel natuurlijk

Dat haalt maandag alle kranten wel denk ik.

Doe het dan ook goed Grafgantz:
(al vind ik het een erg sterk stukje van jasper)