Maar dix, wat is er tegen een verwijzing op deze site naar een cd met wat voor koran recitels dan ook? Iets fundamentalistisch noemen zegt overigens meer over jouw opvattingen dan over de recitels.
Daar ga je eigelijk ook al direct de mist in. Door het fundamentalistisch te noemen, beken je kleur. Dat is niet erg, maar wel als je voor een politiek neutrale site bent.

Je had het over proganda, niet over haat.



Snuff-movies zijn niet van politieke aard maar opnames waarin mensen of dieren pijn wordt gedaan. Ik denk ook dat een snuff-movie niet voldoet aan de eisen van cinema en derhalve sowieso geen plaats heeft op een film-site, denk je wel?

Snuff movies en muziek is appelen met peren vergelijken. Een film waarin zaken getoond worden die echt zijn en ook illegaal, zijn abject vanwege de daad an sich.

Bij muziek gaat het hooguit om dubieuze teksten. Een mening dus. Meningen kunnen pijnlijk zijn maar je hoeft er niet door naar het ziekenhuis of erger.

Koranrecitals op een populair muziekalbum toevoegen? Doe je best. Net zoveel problemen mee als met alle andere releases. Geen dus.

En dingen die not done zijn komen zo langzamerhand uit de taboesfeer. Met ontkennen lach je de problemen niet weg. Kortom, alles wat onweerwolf zegt.

Abject is een mooi woord. Ik ben Moskovich nog steeds dankbaar voor de herontdekking van dat woord.

Ik heb ze zelfs in de kast staan. Van Harmonia Mundi, dus uit onverdachte bron. Zelf heb ik in de Bekaa-vallei in Libanon nog wel wat haatrecitals opgenomen die ik als 'field recordings' zou kunnen releasen. Niets mis mee. Maar als de bron, de uitgever 'Al Kaida' ( ... ) wordt, dan zou ik me als moderator achter de oren krabben of je dat moet toevoegen. Ja, in theorie zou je dezelfde klanken dus via het ene distributiekanaal wél kunnen toestaan, en via het andere niet.

Dat hangt in eerste instantie af van de cinematografische kwaliteiten lijkt mij.

En waar ben je dan precies bang voor als zoiets op de site zou komen te staan?

'Anything goes' is evengoed ontkennen. Je moet het alleen wel durven inzien.

Alleen is daar geen sprake van. Bepaalde neonazistische albums staan dan weliswaar op de site, het staat je vrij het album met het scherpst van de tong af te branden.

Bang? Dat speelt niet, althans niet voor mij. De vraag is meer of sommige zaken op de site thuis horen. Neem nog even de titel van de topic: artiesten en hun gedachtegoed. Ik heb mijn bedenkingen bij het toevoegen van 'muzikale' uitspattingen van -laat ik beleefd blijven- opiniemakers en dergelijke. De Hilbrand Nawijn polonaise, doe maar niet.

Dix gebruikt de dix meetlat. De kunst van het interpreteren van vrijheid van meningsuiting is het iets breder dan je eigen belevingswereld te trekken.

Dat Nawijn jumpendinges. Voeg het maar toe. I don't care.

Ik kan weinig anders dan uitleggen hoe ík er tegenaan kijk. Dat het je niet bevalt oxideert zonder dat de zon eraan te pas komt. You do the maths.

Maar waarom zou sommige muziek hier niet thuis horen en sommige wel? Ik snap de technische argumenten voor klassieke muziek alsmede voor 'geluidsopnames' die geen officiële release kennen, maar ik zie niet in waarom muziek ook nog eens inhoudelijk zou moeten worden beoordeeld.

Zoals gezegd, politiek-neutraal, dus waarom Dazzler en jij toch graag de site politiek willen kleuren ontgaat mij een beetje.

Als je nergens bang voor bent is er sowieso geen reden voor een ban. Dazzler was bang voor verspreiding van in zijn ogen fout gedachtengoed. Onwettig ook. Dat is een argumentatie, maar als er geen ernstige consequenties verbonden zijn aan een toevoeging zie ik sowieso geen obstakel.

Bram Moskovitch - het aperte voorbeeld van een abjecte populistist die heeft bijgeleerd en het nu met een dom blondje doet. Zoals een bevriende jurist - werkzaam in internationaal recht - ooit eens zei: je laten vertegenwoordingen door dorstige Piet (Doedens) of Balletje Bram (Moszkowicz) staat eigenlijk al gelijk aan een schuldbekentenis. Opvallend ook hoe zijn familie in de Betuwe gemeentelijk recht weet krom te buigen.

En verspreiding van verderfelijk erfgoed is wel degelijk verboden bij wet - vergeefs zul je in de boekhandel zoeken naar een NL editie van Mein Kampf. Er is ooit nav WO een soort ethische sanitaire code aangenomen en die wordt hier regelmatig met voeten getreden - ook op het zgn humor-topic zijn grappen te zien die niet aan een hoogstaande ethische code voldoen.

Het zgn 'liberale' standpunt tav fascistoïde releases hier, is niet fijn - zeker niet als een dergelijk album door een mod is toegevoegd. Op een gegeven moment werd de discussie dood geslagen - mede onder druk van andere 'liberale' users - het ultieme fake-argument: met deze discussie voeren zorgen JULLIE ervoor dat deze plaat nog meer aandacht krijgt.

Eigenlijk is het heel simpel: stel jezelf de vraag wat zou er gebeuren als je een dergelijk album toevoegt op Discogs of het te koop zet op eBay - hoeveel klachten zouden er komen.

IK wil geen site kleuren, respect vanuit een humanitair oogpunt zou fijn zijn. "Green wogs, green wogs, your face don't fit; you ain't no Brit". Punk met een bijtende anti-Britse tekst, ingebed in de tragedie Ulster.

Wie o wie van de 'liberale', unbiased muziekbroeders heeft hier de guts om die Neonazistische strijdliederen in te bedden in een context?

De enige reden daarvoor is dat de Nederlandse staat het auteursrecht bezit (of zegt te bezitten) en weigert om het boek te produceren.

Verder kan je het boek gewoon in een bibliotheek lenen en is het ook zeker niet verboden om het te bezitten.

En terecht, ethische codes hebben namelijk geen enkel draagvlak in een samenleving waarvan de individuele leden zelf na kunnen en mogen denken.

Jouw ethiek is niet de mijne.

En als het aan Balkenende IV lag, dus niet een constellatie met daarin de PVV, was het laatste taboe op dat boek ook opgeheven geweest.
Op de middelbare school waar ik zat, stond het boek ook in de bibliotheek.

Nogmaals, míj gaat het minder om het beoordelen van de muziek, en meer om het beoordelen van de motieven die tot distributie hebben geleid. Een CD met naziliederen op het label Trikont ... dicht bij de rand maar OK. Bij snuff movies hanteren jullie datzelfde selectieprincipe overigens wél net zo makkelijk. Dan telt wel degelijk het 'abjecte' doel van zo'n filmpje - ziek vermaak- terwijl dat evenzo een vorm van censuur is. Wie ben jij om te zeggen dat een snuff movie voor andere users geen cinematografische meerwaarde heeft? ik zou niets willen uitsluiten, ieder z'n cinefiele meug.

Selectieve verontwaardiging. Lastig om je daar aan te onttrekken.

Overigens vind ik Bram een held. Sorry Mjuman

Je eerste zin geeft al aan (mijn cursivering) "individuele leden zelf na kunnen en mogen denken" dat je conclusie - al staaf je 'em niet - niet onterecht is. Over de vrijheid van denken hebben een aantal heel geleerde geesten behoorlijk interessante dingen geschreven. Het gaat te ver om te beweren dat het een construct is, maar het is een aardig gegeven om je in te verdiepen, net zoals ethiek trouwens - en dan kan je echt verder teruggaan dan Thomas van Aquino. Herbert Marcuse heeft daar een aantal aardige dingen over geschreven (repressieve tolerantie en zo).

De combinatie ethische code en draagvlak vind ik ook een vreemde; ethiek zit in een inborst.

Hier heb je een punt.
Daarom was ik ook nieuwsgierig waar je bang voor was. Er moet mijns inziens een zwaarwegend belang zijn om iets te verbieden of te censureren. Als kinderen, vrouwen en dieren verkracht en misbruikt moeten worden om een film te maken dan dient het verbieden een doel.
Verder willen de mensen op dat type film willen helemaal niet dat jij naar ze kijkt. Sterker: ze vinden het verschrikkelijk dat ze al dat leed hebben moeten doormaken en waarschijnlijk net zo erg dat er nog kopijen van die film in omloop zijn. Daarmee is de film fout. En het verspreiden er van ook. Bespreken op een site als moviemeter kan eigenlijk alleen maar leiden tot meer ellende. Niet doen dus.

Kennis is macht Dix, niet andersom.

Er zit toch echt een duidelijk verschil hier. Het doel van snuff kan per definitie alleen maar bereikt worden door het gebruik van beeldopnames. Het doel van propaganda hoeft niet te staan of vallen bij het aanwezig zijn van geluid.

Sterker nog, in durf wel de stelling op te werpen dat muzikale propaganda altijd samengaat met een vorm van liefde voor muziek en derhalve dat de boodschap nooit het enige doel is al zullen er ongetwijfeld gevallen zijn waarbij dat lastig is aan te tonen.

Ik snap verder niet waarom je distributie-motieven wilt gaan beoordelen. Er staan verschillende CD's in mijn kast die zijn gedistribueerd door extreem-rechtse labels. Maar het overgrote gedeelte van die CD's kent geen extreem-rechtse teksten of andere vormen van propaganda. Het motief van distributie? Waarschijnlijk een combinatie van: "we vinden jullie goed en we hebben een klik omdat jullie toevallig denkbeelden hebben die wij ook hebben of niet expliciet haaks staan op de onze." Het eindeproduct heeft niets meer met politiek te maken.

Andersom weet ik 100% zeker dat er extreem-links politieke punk/grindcore/etc. CD's bestaan, die gewoon door een mainstream label worden geproduceerd.

Zou je dus de distributie-toets gaan toepassen dan kom je uit op een arbitrair resultaat.

Ethiek is subjectief. Ik vind het prima om met mensen te discussiëren over ethische kwesties. Maar ethische codes presenteren als zijnde iets waaraan andere mensen dan alleen jij zich moeten houden, dat is iets waar ik heel snel een misselijke smaak van in mijn mond krijgt.

Er staan talloze bijdrages op moviemeter waarvan ik veronderstel dat de acteurs of 'acteurs' niet zouden willen dat een en ander gezien wordt door de goegemeente, en dan doel ik niet op ondermaatse acteerprestaties. Doe eens een paar docu's over onrecht in de wereld en je hebt je bewijs. Geen goed argument vrees ik.

Heus, het screenen van de bron kan best soelaas bieden in dit soort kwesties. De bibliotheek op Edwynn's middelbare school heeft vast geen foute argumenten om MK uit te lenen. No problem dus.

Ik ben nieuwsgierig naar voorbeelden, want veronderstellen dat het zo is vind ik onvoldoende.
En dan nog geldt het belang in kwestie. Als een crimineel het niet prettig vind dat hij in een documentaire in beeld komt, is dat tot op zekere hoogte zijn probleem. Had hij maar geen crimineel moeten worden.
Ik mis in jouw argumentatie een afweging van belang. En dat moet er bij een verbod of censuur altijd zijn.

Ik begrijp niet hoe je tot die optelsom komt. Ik probeer alleen aan te geven dat ik alle soorten meningen accepteer. De wet overschrijdende zaken zoals bij snuff movies accepteer ik niet. Gewoon omdat ik vind dat er verschil is tussen een woord en een moord.

Wat heeft het wel of niet zijn van crimineel nou te maken met de vraag of je een punt kunt maken ogv het feit dat je niet wilt dat mensen jou niet in een film zien?