Die grootte zo'n beetje ja, maar dan breder en met zo'n staartachtig ding eraan.

Thanx

Dit topic wilde ik net openen maar hij bestaat dus al... Een vrind van me heb ik laatst aan het huilen gebracht toen ik hem onder invloed van MDMA de overgang liet horen tussen de Joe Beats nummers Caught Up en Friday Afternoon.

Hahaha .

Een naamgenoot van me die zijn kijk op Goa en mensen die het feestje spiritueel komen redden geeft

Haha

Die fluo ook altijd...

Versta er geen zak van

Wazèhie?

Hij ziet er nogal normaal uit voor een bezoeker van Goa feesten ...

Hijzelf wil dan ook niet een halve sjamaan uithangen, en met teensletsen rond-tjolen
'T is eens geestig om ermee te lachen, maar leidt er uw leven niet naar. De beste raadgeving dat je kunt hebben

"Goa, ge moet daar niet te spiritueel om doen hé. Da 's gewoon feesten é. Da zijn gewoon de retsen, detsen en soa-sletsen die ge hiernaast hoort"
Niemand weet wat hij daarmee bedoeld, geen zorgen

Helemaal mee eens hoor. Ik ben meermaals op feesten waar Goa wordt gedraaid geweest (terecht gekomen) en daar lopen inderdaad veel mensen die je zou kunnen typeren als halve sjamanen rond... Niks voor mij, maar ik vind het alleen maar prachtig dat ze er zijn.

Ik doe niet aan drugs. Als ik alcohol op heb hoor ik al heel snel niet meer wat voor muziek er gedraaid wordt, alleen nog maar gedreun. Dat zal wel aan mij liggen

Neu alcohol verzwakt inderdaad de notie van muziek, waar andere drugs die juist versterken...

Alcohol heb ik altijd al een domper gevonden op feestjes. Daar wordt je ook zo moe van. Hooguit een beetje lichtjes in het hoofd. Meer màg het echt niet zijn als je je eigen plezier niet wil afnemen. Tenzij je gewoon hersenloos heen en weer wilt strompelen en andere mensen lastig wilt vallen terwijl je er zelf geen erg in hebt. Zorgeloos ben je wel, dat moeten we toegeven.

En het is ideaal als je elegant in de gordijnen wilt hangen wanneer de klok vijf uur slaat.

Ik heb wiet eigenlijk nooit zo veel vinden toevoegen aan het ervaren van muziek MDMA en bijvoorbeeld truffeltjes daarentegen wel... En alcohol vind ik lekker bij de diepere techno enz

Hier moet ik even op terug komen. Bij truffels is alles bizar ( ik voel me altijd een klein kind...) en dus ook muziek. Niet muziek in het bijzonder dus...

Wiet vind ik zo leuk met muziek omdat dit me iets te doen geeft tijdens het luisteren. Zeker bij het beluisteren van een CD. Tegen dat je voldaan bent van het hangen op de bank is je Cd ook afgelopen en kan je weer door Zelfde reden waarom ik eigenlijk veel liever op de fiets of de bus zit als ik muziek luister. Dan heb je niet het gevoel dat je niks zit te doen. Of op een feestje natuurlijk

Moet ook wel mijn mening over alcohol aanpassen. Net zoals bij elke drugs (of zoveel dingen in het leven) hangt het eigenlijk volledig af van je ingesteldheid en verwachtingen (het meeste plezier heb je als je geen verwachtingen hebt )
Ik zie vaak dat als er gespeculeerd wordt dat we gesamelijk zat gaan worden er uiteindelijk een minder spontane vibe is in het feesten. Gewoon gaan is dus de boodschap. Als je plezier hebt word je wel zat, en dan heb je nog meer plezier

Je boodschap betreffende alcohol klopt helemaal De avonden waar je het minst van verwacht, zijn meestal de leukste. Dat was het geval bij de Jeugd van Tegenwoordig in het Klokgebouw in Eindhoven. ik verwachtte vrij weinig van de avond, maar ik heb me kostelijk vermaakt

Ik gebruik zelf vrijwel geen drugs (vooral cafeïne als je wilt praten over psychoactieve stoffen, soms alcohol), heb er verder ook niets mee en wil dat eigenlijk ook zo houden. Mensen moeten verder zelf ook maar doen wat ze willen, zolang ze er anderen niet mee schaden en liever ook niet die wereld intrekken. Waarmee ik overigens ook niet wil zeggen dat alle drugs helemaal dramatische stoffen zijn. Het wordt altijd zo gestigmatiseerd, terwijl alcohol eigenlijk ook een relatief gevaarlijke stof is die toch wel aardig geaccepteerd is.

Moet er ook niet aan denken om een psychose of iets dergelijks te krijgen zoals sommigen juist als doel hebben bij drugsgebruik. Schizofrenie lijkt me ook een van de meest vreselijke ziekten die er is, dan ga ik dat soort ideeën ook niet vrijwillig opzoeken.

Lijkt mij een goed plan
...
Maarja, ik herinner me in het 5de leerjaar (10jaar) al érg nieuwsgierig zijn naar hoe het was om onder welke substantie dan ook te staan (Daar stond ik dan met een Pritt lijm en een wierrookstokje in m'n handen, true story!). Dus het moest er eigenlijk wel van komen. Nieuwsgierigheid was soieso m'n eerste overtuigingskracht. Stoer doen kwam later Heb eigenlijk ook heel mijn leven weinig tot niks van rook, drinken of wat dan ook van substantie bij aanbod geweigerd. Maar uiteindelijk enkel voor wiet straattegels lopen tellen Maar nu heb ik er wel alsmaar meer en meer genoeg van hoor... (Om eerlijk te zijn ben ik het kotsbeu)
Ik wou zeggen: Beter laat dan nooit, maarja, beter vroeg dan laat ook hé

Ligt inderdaad aan de persoon denk ik. En ik respecteer beiden zelf zie ik mezelf meer terug in Bro... Op mijn 15e mijn eerste jointje en toen ook maar gelijk MDMA, truffels enzovoort.... Nu niet meer zo heel veel (ben 17), enkel als ik er echt zin in heb.... Het gaat nou eenmaal zo en ik heb nergens spijt van

Desalniettemin stellen wij hierbij toch maar een slecht voorbeeld hoor. Mensen zouden kunnen gaan denken dat het heus niet zo abnormaal is dat je kunt experimenteren en het achteraf zonder veel problemen het weer opzij kunt zetten. Hetgeen dus wel degelijk mogelijk is, en heel vaak voorkomt (maar die mensen hun verhaal zul je minder snel te horen krijgen, omdat het ook helemaal niet dramatisch is). Maar veel hangt wel degelijk af van de situatie waarin je je bevind / bent terecht gekomen. Het blijft dus een risico die niet te voorspellen valt, dat wel.
Maar ook hier geen spijt, ondanks alles. Ik zie het als een levenservaring rijker.

Om even weer on-topic te gaan, als ik er over nadenk is bij mij muziek en onder ivloed zijn altijd één geheel geweest. Het één zorgde voor het ander, en omgekeerd.
Ironisch genoeg grijp ik evengoed terug naar muziek tijdens het ontnuchteren. Maar vaak moet ik mijzelf dan ook effectief van bepaalde muziek onthouden, omdat ze een soort van Pavlov effect op me hebben

Je moet genoeg zelfkennis en zelfbeheersing hebben. Het ligt er ook aan met wie en in welke setting je 't doet, want je wordt vrij gemakkelijk meegezogen en je rationele verstand werkt niet echt meer. Uit de buurt blijven van de verkeerde soort mensen raad ik aan.

Het wil er bij mij niet in dat een keertje iets uitproberen zo ernstig is. Geregeld veel drinken richt meer schade aan.

Ik ben het woord voor woord met Stijn eens, de setting en met wie je het doet zijn ontzettend belangrijk.

Ik vind wel dat je sowieso niet voor je achttiende aan zwaardere 'recreationele' drugs moet beginnen (hoewel ik al veel langer regelmatig blow was ik twintig jaar oud de eerste keer) en dat er tussen drugs onderling ook nogal een verschil is. Voor mij ligt de grens bij drugs die na één of twee keer al verslavend zijn, daar begin ik sowieso niet aan.

Sowieso is er ook een verschil in mogelijke acute gevolgen tussen bijvoorbeeld cannabis en cocaïne. Ik sta er zelf wellicht ook wat negatiever tegenover omdat ik helaas in mijn familie wat mensen ken die toch een leven hebben wat ik niet bepaald ambieer. Daarnaast vind ik het eerlijk gezegd ook niet helemaal verantwoord en heb ik toch een soort drijfveer om gezond te leven (sporten wil er helaas nogal bij inschieten). Gelukkig ben ik er via mijn vriendenkring nooit mee in contact gekomen.

Iemand die ervan houdt om flink te drinken tijdens een gewoon 'rockoptreden', in een gewoon poppodium?

Ik niet namelijk.

Tijdens een optreden durf ik wel een biertje teveel op hebben, maar echt overdreven is het nooit. Maar als ik thuis ben en ik leg bijvoorbeeld een plaat op (vooral wanneer het een plaat betreft afkomstig van het jazz genre, de jaren '60 of het bleus genre), dan durf ik wel eens een glas whiskey in te schenken.