Die Knowledge the Pirate track is vreemd, zeg. Al zijn Disney/Loony Tunes verwijzingen, verstrengeld met een eurocentrische waardering voor dure modemerken en een grimme blik op het straatleven in de VS over instrumentatie die zich toch eerder leent voor dat laatste dan het voorgaande. Het is een soort van Griselda-rap met Migos en de popcultuurverwijzingen van een nostalgische millennial.

Smaakt naar meer? Minder? Misschien toch nog eens luisteren...

For good or bad, hij heeft in ieder geval een eigen smaak en authentieke stijl .

Man, wat heb ik een zwak voor dergelijke muzikale sfeerbommen. Heerlijk bedwelmende productie, een stemgeluid dat er uitmuntend bij past, wat ook opgaat voor een flink deel van z'n beschrijvingen. Erg fijn.

Een track van een nieuw album van Fake Four Inc. De rapstijl doet me denken aan POS in zijn Ipecac Neat/Audition tijden. Geweldige flow, zeg.

Indrukwekkende flow, vooral die tempovariaties zijn leuk, ze ride die beat vakkundig. Goede stem ook, wanneer ze wat rustiger rapt komt het beter tot z'n recht imo. Refreintje vind ik so-so.
7.3

Omdat vandaag een bijzondere dag is (mijn favo HipHop-album is 30 geworden vandaag), wilde ik een track posten van Critical Beatdown (het betreffende album). Ik vind dat er best een keer afgeweken kan worden van regeltjes en shit, en dat ga ik ook proberen te bewerkstelligen. Mijn vraag is post je favoriete track van je favoriete HipHop-album allertijden:

Gefeliciteerd , ^ook mijn favoriet van jouw favoriet.

Moeilijke vraag.


...ahhhhh

Highlight: Die ontzettend evocatieve opening lines van ghostface verse

Runner up: Criminology

Incarcerated Scarfaces is dan weer mijn favo van OB4CL. Die beat is zo bedwelmend, tja... Daar kon, kan en zal ik nooit omheen kunnen.

Van OB4CL zou ik toch misschien gaan voor Wu Gambinos, Guillotine (Swordz) of... pffft... misschien Can It Be All so Simple [Remix], ook een geweldige track.

Gooooh wat een moeilijke. Het hangt heel erg af van de stemming, omdat ik zeker een paar albums heb waarvan ik, telkens als ik ze op zet, denk van "beter dan dit kan gewoon niet", dus ben ik maar gegaan met wat ik hier op MuMe heb staan: Sage Francis - Personal Journals. Sage is altijd een vreemde eend in de bijt geweest. Hoewel de meesten hem kennen van zijn 'emo' tracks en goede banden met vergelijkbare hiphop acts als Doomtree, Atmosphere en Aesop Rock, is hij zijn carrière begonnen met het winnen van de meest prestigieuze freestyle battle prijs: Scribble Jam. Bang om in het 'battlerap' hoekje gestopt te worden met alle andere mislukte rappers, heeft hij de major label deals afgeslagen om onafhankelijk de strijd aan te gaan. Alle stereotypen die mensen hadden voor battle rappers werden direct de goot in gegooid: Sage Francis is niets van dat.

Toch merk je juist in die ondoordringbare tekstuele stijl dat hij een battlerapper was. Hij verstrengeld zijn persoonlijke ervaringen in scherpe metaforen alsof hij nog steeds de tegenstander probeert te overtreffen, maar de tegenstander is al naar huis, dus is het slechts Sage die in de lege kamer in de microfoon staat te schreeuwen.



Ook voor de keuze van het nummer was het moeilijk, maar de openingtrack zegt het meteen: dit is geen battlerapper, maar het is ook niet een dertien in een dozijn emo-rapper.

Dat is zo'n sterk nummer dat ik nooit het hele album geluisterd heb, ik blijf maar terug gaan naar die track.

Echt even doen. Deze staat er namelijk ook op:



De hele track is vol quotables (en ik ben erg geneigd maar door te gaan, maar dan kan je beter maar even de track luisteren xD), maar toch

Slimme lines, wordt tijd dat ik Personal Journals in zijn geheel beluister inderdaad. Ben je trouwens op de hoogte van het bestaan van dit album?

Jazeker! Niet mijn favoriete Sage Francis, maar zeker leuk. Het is een stuk vrolijker (of nou ja, minder deprimerend) dan de rest van zijn werk. Toch is The Cure wel een geweldige track, en verder staat er ook weinig op dat ik negatief zou beoordelen.

Het pakt mij persoonlijk minder, maar dat is denk ik erg een kwestie van smaak.

Nieuwe track van Alias (RIP) en Doseone. Nog niet echt een fan nu, maar misschien moet het kwartje nog vallen. Ik zit nog steeds te worstelen met veel van hun werk uit begin 2000.

Het prijsnummer van het fijne debuutalbum van Dem Atlas (overigens geheel geproduceerd door Ant).

Ah nee zeg... Deze man zijn EP laat juist zien dat hij goed past op sfeervolle producties met akoestisch klinkende drums (eerder de boombap stijl), zoals Charlie Brown of All We Got, maar misschien moet ik nog even wennen

Deze komt meteen wel fijn binnen!

Mijn god, deze track is zo heerlijk.

Lekkere track, Fiend!

De video is ook leuk

MellowHigh ft. Remy Banks & Earl Sweatshirt - Cold World


Zo clichématig als de tracktitel is, zo verfrissend is de beat. De raps zijn bovendien van hoog niveau.

Ik ben niet echt openminded als ik bepaalde namen zie (zoals Earl Sweatshirt), ik gooi er zelf iets in met een prettig geluid. Niet heel bijzonder, gewoon lekker:

Vind je Earl geen goede rapper?

Eh, laten we het erop houden dat het niet helemaal mijn ding is.

Ik ben juist een groot bewonderaar van Earl Sweatshirt. Die rijmpatronen, die knorrige intonaties, die desondanks strakke flows, die gammele, eigenzinnige producties van 'm, die supercreatieve, sensitieve, intelligente en hoogeloquente teksten vol beeldtaal: ik ben er verzot op. Maar ik kan me er wel wat bij voorstellen dat het sommige mensen niet ligt: het kan erg duister zijn. En zijn vroegere OFWGKTA-werk is ook mij doorgaans te melig. Maar vanaf 2013: briljant. Meestal dan.

Toevallig bracht Sweatshirt gisteren na een gevoelsmatige eeuwigheid weer eens een nummer uit. En... ik vind het verschrikkelijk. Hij gooit het vocaal en instrumentaal over een volstrekt andere boeg. Qua productie leidt dat tot een experimenteel geluid dat me al niet zo aanstaat, maar qua raps echoot het uitgekauwde mompelrap. De tracks die 'ie als vijftienjarige maakte, vind ik nog beter. Zonde. Z'n voorlaatste nummer vond ik gelukkig wel heerlijk.

Masta Ace & Marco Polo ft. Styles P - Man Law

Oudje dan maar, die misschien niet iedereen kent. Weet eigenlijk niet of ik hem bij mijn top 100 had zitten. Stond wel op de kortljst...

De Cold World track is best fijn eigenlijk. Lekker dikke drums, zware synth en de raps zijn niet onverdienstelijk.

De andere twee Earl tracks die Sjaak daar linkt zijn allebei wat minder. De 'voorlaatste' track is niet geheel oninteressant, maar ook niet iets wat ik graag weer opzet.

Ace en Marco kunnen weinig verkeerd doen heb ik het gevoel. Dat deze samenwerking niet eerder tot stand is gekomen snap ik niet eigenlijk. Qua stijl passen ze geweldig bij elkaar. Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen! Hoe Masta Ace gewoon nog stééds dikke tracks dropt verbaast me telkens weer, en dat zal het waarschijnlijk altijd blijven doen. Kennen we andere rapper die al zo'n 30 jaar op de top van zijn kunnen lijkt te zijn?

Die Problemaddicts track klinkt voor mij een beetje cringey, maar misschien dat de video daar ook een grote rol in speelt.

Problemaddicts zijn superdope, zoek maar eens op de track die ze deden op hetzelfde album met Masta Ace bijvoorbeeld. Die gasten zijn mad dope. Het is een parodie, maar dat leek me wel duidelijk...
Heb ik nog iets wat ik net zag met INS erin...Ik vinnum dope!