zal vast niet bij dit spelletje horen, maar ik had deze opeens in mn playlist en die krijg ik niet meer uit mn kop.

Heerlijk nummertje is dat.

Geweldig nummer. Dankjewel!

Inderdaad een erg sterke track! Jammer alleen dat ik er amper iets van versta. Maaaldonne!

Iets anders:


GRXGVR ft. Bones - Scholar

Nieuwe artiest PeaKock - Old Habits




PeaKock | Facebook
R&O | Twitter
R&O | YouTube
R&O | SoundCloud

Erick the Architect ft. Meechy Darko & Zombie Juice - Foreign Kix


Inhoudelijk niet hun sterkste nummer, maar wat een heerlijk sloom-duistere sfeer.

Dit nummer staat al geruime tijd op repeat (ik ben een fanboy, ik weet het), en dacht, laat ik 'm hier eens droppen:

Erick the Architect ligt me niet zo erg. Ik wordt er zelf alleen maar nerveus van. Fire Drills is natuurlijk gewoon geweldig.

Sole - Respect Pt. 3



Nieuw is het alleszins niet, maar ik luister de laatste tijd zoveel naar dit album. Natuurlijk kan je geweldige lines verwachten, zoals in het eerste couplet:

of:

en mijn persoonlijke favoriet:

Maar de echte reden dat ik het hier drop is dat me de laatste tijds steeds meer opvalt hoe dit album een dikke subbass of een 808 drumkit verwijderd is van aardig wat trapbangers. Plutonium is ook zo'n track.

Sole vind ik altijd het best tot z'n recht komen op bombastische, volle producties. Op de albums met The Skyrider Band is dat consequent het geval en op 'Salt on Everything' gelukkig ook. Vind de beat alleen wel erg melodiearm. Z'n teksten zijn vrijwel altijd sterk, maar z'n vormelijke stijl, bestaande uit een immer geanimeerde woordwaterval zonder versregels, waardoor rijm overbodig is, heeft me altijd het meest geboeid.

Even iets ter contrastering: een hardcorebeat waarover Big Pun een superstrak rijmpatroon uitrolt:

Ik zal daar ook eens aan beginnen. Ik ben een grote fan van zijn vroegere werk, maar ga er met een slakkengang doorheen. Ik blijf heel lang steken bij elke track/elk album. Welk Sole/Skyriders album raad je het meeste aan? Dan heb ik een goed beginpunt.

Mijn god, dat is een soort Twinz (Deep Cover) Pt. 2! Wat een fijne track zeg!

Plastique heb ik ooit bij FAME, de gigantische platenzaak die bij De Dam zat, besteld. Die vind ik als geheel het vetst: af en toe behoorlijk psychedelisch, geregeld zeer intens, voortdurend bezwerend. Maar ik raad je aan bij het naar henzelf genoemde debuut Sole and the Skyrider Band te beginnen. Die is stukken toegankelijker en ook tof.

Nog een Pun-possecut dan. Eentje die nóg beter is bovendien: Big Pun ft. Prodigy & Inspectah Deck - Tres Leches

A$ton Matthews ft. Danny Brown, A$ap Nast & Flatbush Zombies - Mini Van Dan (Remix)


Die A$ton Matthews kan er ook wat van zeg!

I’m peeling back the layers, I’m sneaking past the lasers
I’m a lover, I’m a fighter, I’m a seed to blackened acres

Pouya ft. Ghostemane, Shakewell & Erick the Architect - Death By Dishonor


Pouya ft. Shakewell - Lil Wayne 2001


Oogst van de simpele zoekopdracht 'pouya shakewell' naar aanleiding van hun ijzersterke track 'Scrubs'. Wisselvallige rappers met te geregeld discutabele instrumentaties, maar vooral Shakewell komt af en toe ongenadig hard uit de hoek. Toch steelt Ghostemane de show op het bovenste nummer. Ook Erick Arc Elliott van Flatbush Zombies levert daar een zeer verdienstelijk vers af.

Domo Genesis ft. Spaceghostpurpp, Earl Sweatshirt & Action Bronson - Daily News

Statik Selektah ft. Action Bronson, Royce da 5'9 & Black Thought - The Imperial

Elucid - Bleachwater ft. Billy Woods

Leuk om te zien dat ik net nu ik vanwege een willekeurig Youtube comment Billy Woods begin te ontdekken, dat GarnalenPeller ook er( weer terug? )in begint te duiken. Elucid is, als ik afga op die track, iemand om daarna te checken. Er is de laatste geen tekort aan abstracte, weirde rap, maar het is toch zelden dat het echt geslaagd is, met goede teksten. Hier drop ik een track die niet op YouTube te vinden is, maar die ik toch graag even wil delen.
edit:
ik hoopte de bandcamp te kunnen embedden, maar neen. Dan dus toch maar een URL:
Billy Woods - Gazpacho

De beat van Blockhead is echt geweldig. Een trippy met meerdere delays en echo's gelaagd met zachtere synths en een gitaar-loopje en ook het omgekeerde strings-sample dat zo nu en dan erin komt. De simpele drums die, versneld, niet hadden misstaan in een discotrack die hier toch juist erg hiphop voelen. De heerlijk old school-voelende scratches. Geweldig, heerlijke hoofdtelefoonmuziek. Over Billy heb ik dan nog niet gesproken. Zijn delivery is sterk, constant en zijn flow lijkt hem ergens los te trekken van het juist erg constante ritme. Soms doet het me denken aan MF DOOM, hoewel die toch veel voorspelbaarder flowt, maar toch op een vergelijkbare manier zweeft op het ritme. De leukste regel die hij dropt is de volgende:

Jenga met woorden is op zich op veel manieren te interpreteren. Het lijkt mij te verwijzen naar hoe een woordenwisseling soms net als Jenga werkt: alles moet met veel zorgvuldigheid gezegd worden, één misstap kan je hele construct doen invallen. Tegelijkertijd, als je die zorgvuldigheid toepast kan je iets bouwen. Risk met 'birds' (vrouwen, over het algemeen) is redelijk voor zich sprekend: een spel van strategie waarin je elkaar probeert onderuit te halen. En de laatste somt het eigenlijk op: soms ga je vooruit, soms ga je weer achteruit. Dit is een proces dat je samen doet en waar je een invloed hebt op elkaar.

Sowieso is een bordspel-referentie niet erg veelvoorkomend, maar het is nog goed uitgedacht ook. Verder past het perfect bij de isolationistische, deprimerende stemming die door het hele album gaat.

Er is de laatste tijd veel leuke nieuwe hip-hop dus het leek me wel wat om weer te participeren.
Afgelopen 6 jaar op een iets lager pitje nieuwe hip-hop gecheckt, maar een van de artiesten die ik heb bijgehouden is Billy Woods sinds ik zijn ongelovelijk sterke verse op een Invizzibl Men track hoorde, en vervolgens als de helft van Super Chron Flight Brothers. Daarna volgde zijn geweldige solo album History Will Absolve Me.
In de hieropvolgende tijd heeft Blockhead zich bij deze movement naar binnen gewurmd als producer voor BW en gerelateerde artiesten (MarQ Spekt bijvoorbeeld). Na een ietwat voorzichtige samenwerking met Blockhead in 2013 (Dour Candy) en een redelijk onsamenhangende verzameling tracks in 2015 (Today I Wrote Nothing) kwam Known Unknowns uit, wat voelt als de rechtmatige opvolger van HWAM. Woods' sterkste punt is misschien wel de diversiteit qua onderwerpen die hij kiest om over over te rappen, en de relatieve uniformiteit van sound dat wordt geboden door de productie aan één producer over te laten complementeert dit mooi op dat album.
Ik raad al het bovengenoemde zonder meer aan en door Woods' verhullende, niet zo on-the-nose manier van schrijven heeft al het werk ontzettend veel replay value, want je ontdekt elke keer iets nieuws. Leuk om te zien dat anderen hier ook plezier aan beleven.

Ik post ook maar eens iets omdat ik zou zeggen dat het tijd wordt dat dit mega-onderschatte album eens de shine krijgt die het verdient:

Wat een beat. Stel je voor hoe goed dat nummer zou zijn met Insight.

Van de Lost Files van dat Wu-tang Meets the Indie Culture album, een stoffig pareltje:

Roc Marciano & Killah Priest - Slugs Thru Ya Papaya (Prod. By Bronze Nazareth)

Dit album is dope zat zonder Insight, en volgens mij doet die een guest appearance net als El da Sensei. Ook allemaal van hetzelfde label dacht ik. Maar dit album is echt een slept on gem, ik sta op het punt hem te bestellen (vandaag payday, jwz).

Sjesses, wat een beat van Damu inderdaad. Zeker dat album eens opsnorren.

Als je hem wilt coppen doe het dan via Bandcamp. Op bol of een andere oplichterssite vroegen ze 65 euro. Terwijl hij op Bandcamp $33 is. Edit: of via Amazon.com maar dan moet je wel creditcard rocken. En betaal je geen 19 euro verzendkosten zoals op Bandcamp.

Armand Hammer (Billy Woods & Elucid) - No Days Off
Van hun nieuwste release "Paraffin"

Roc Marciano - Fabio, van z'n nieuwe album.
Alchemist productie, leuke beatswitch.

9,8/10 Voor de albumhoes. 6,7/10 Voor dit nummer. Goed om Marciano weer eens geen lange pauzes te laten houden tussen z'n versregels. Qua sfeerschepping is hij zoals gebruikelijk sterk, wat goed past bij deze instrumentatie.