stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

The Other Fool is toch ook weer een heerlijke single. Bij deze edit is de outro eraf geknipt, maar er blijft nog genoeg te genieten over. De combinatie van het basspel van Saether onder dergelijke popnummers blijft toch een gouden combinatie. Voor mede-liefhebbers, check ook vooral zijn werk met Sugarfoot uit! Bij zo'n nummer als Changing Times vliegen de baslijnen je om de oren. The Sailboat Song is vervolgens de enige echte outtake van Let Them Eat Cake. Qua sound klinkt dit ook wel het meest “af” van alle bsides hier. Wel een fijn nummertje, beetje het kleine broertje van Upstairs – Downstairs. Wellicht daarom ook dat het nummer het album uiteindelijk niet gehaald heeft.
De B-kant is gevuld met wat nummers die tussen een demo en een echte bside in zitten. Johnny Finds The Leak begint wat matig, maar komt vervolgens goed op gang. Niet al te ingewikkelde rocker, maar genoeg leuke dingetjes erin (achtergrondkoortje! Stampende solosectie!) om te overtuigen. Van Jumpin' Flashback is de titel duidelijk door een bepaalde band geïnspireerd, maar qua sound klinkt het toch meer als een verloren nummer van The Who. Niet mijn favoriete band, dus dit nummer doet me verder ook niet zoveel. Funk '99 is de laidback demo-versie van het latere Star Star Star. Deze bevalt me in ieder geval wel beter dan het uiteindelijke eindresultaat, geef mij maar die relaxe wah i.p.v die blazers. Niet wereldschokkend, maar wel lekker. Denk dat dat wel voor de hele EP geldt? Slecht wordt het nooit, maar echte uitschieters ontbreken. 3,5*

Ozone zonder de herrie van Psychonaut nog na te horen deinen bij de intro is toch een beetje wennen, maar verder blijft het hetzelfde gave nummer zoals op Trust Us te vinden is. Naar weer wat Tom Waitiaans geGebber komen we uit bij The Skies Are Full of... Wine! Op dit nummer komt de muzikale bijdrage van Geb een stuk beter uit de verf. Tof vrolijk nummer wat door de instrumentale tot een hoger niveau wordt getild.

In tegenstelling tot Heaven and Hell van de vorige EP vind ik vervolgens deze cover van Young Man Blues toch net wat minder goed uit de verf komen. Het voelt allemaal wat te beheerst en hoort, zoals ze dat bij live-uitvoeringen van het nummer wel laten horen, toch meer uit de klauwen te lopen. Niet dat het nummer verder stoort, maar het had wederom een hoogtepuntje kunnen zijn. Back To Source kennen we van de vinylversie van Angels and Daemons (lyrics oorspronkelijk van deze Blissard-demo van Like Always). Heerlijke bak noise over de stoïcijns doorlopende bas. Goeie uitsmijter van deze EP, die wederom 4 sterren binnen haalt.