menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van musician. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2020, februari 2020, maart 2020, april 2020, mei 2020, juni 2020, juli 2020, augustus 2020, september 2020, oktober 2020, november 2020, december 2020, januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021

Lindsey Buckingham - Lindsey Buckingham (2021) 3,5

19 september, 21:15 uur

stem geplaatst

» details  

Golden Years of Dutch Pop Music: Indorock (2019) 3,0

16 september, 12:31 uur

Ik heb het afgelopen jaar zoveel gehoord en gezien inzake Indonesië/Molukkers, inclusief reportages over Indorock, dat ik echt geïnteresseerd raakte in deze in 2021 inmiddels behoorlijk onbekende stroming. Vooral gebaseerd op de enthousiaste verhalen die er over werden gedaan.

Ramona van de Blue Diamonds kent iedereen. Maar daarna houdt de kennis van dat verre muzikale verleden wel op.
Ik kon dan ook, ter kennismaking, deze dubbel cd niet laten liggen toen ik er tegenaan liep. Er is door de samenstellers een behoorlijke selectie gemaakt van veel wat er op single aan Indorock is uitgebracht. A en B kant.

Indorock was afkomstig van Indonesische Nederlanders die begin jaren '50 naar Nederland waren gekomen. En wisten, geïnspireerd door de rock 'n roll vanuit de VS, daar in Nederland een eigen stroming in de muziek voor te creëren. Het leidde eind jaren '50 tot begin jaren '60 tot boeiende (live-)muziek en bijbehorende taferelen, ongekend nog in Nederland en vooral ook Duitsland.

Wat ik er van gezien heb op tv maakte juist deze cd zo gewild. Hebben we hier inderdaad te maken met de Nederlands/Indische Elvissen, Chuck Berry, Bill Haley of Little Richard.
Helaas niet, moet ik toch eerlijk opbiechten. Live kan ik mij de opwinding wel enigszins voorstellen, Andy Tielman kreeg nog jaren na dato geweldige recensies, was ook een geweldig gitarist (is overleden), maar globaal gesproken vind ik alles op deze dubbele cd wat aan de tamme kant.

Wellicht kregen de Tielman brothers e.a. te weinig ruimte om te excelleren mede omdat de platenmaatschappijen toch een oog bleven houden op de verkoopbaarheid van het vinyl en het bewust niet al te wild wilde doen overkomen.
Ik moet er bij zeggen, dat van deze cd uiteindelijk alleen de twee singles van de Blue Diamonds de Nederlandse hitlijsten wisten te bereiken, ter achtergrondinformatie.

Ook dat gegeven viel mij tegen.
En dan natuurlijk toch ook bij de Indorockers de ontwikkeling dat het afgelopen was met de populariteit nadat de Beatles, de Stones, Bob Dylan en The Who het podium betraden, begin jaren '60. Een tijdje heeft het nog samengelopen maar halverwege de jaren '60 was de hausse van de Indorock wel voorbij. Net zo goed, als dat ook de hoogtijdagen van de Everly Brothers, Bobby Vinton en Bryan Hyland met een behoorlijke klap tot een einde was gebracht.

Waar de nieuwe generatie zoals genoemd het nog weet te redden tot nu zelfs aan toe, was de tijd van de rockers van de jaren '50, inclusief de Indorockers, halverwege de jaren '60 al voorbij, zonder verdere ontwikkeling of doorstart enige tijd later. En er kwam voor de Indorockers ook niets meer in de plaats. Halverwege de jaren '70 tot halverwege de jaren '80 was er de fabelachtige latin-rock van Massada, waarbij ik mij beduidend meer thuis voel dan bij iedereen van naam die voorbij komt op deze verzamelaar. Het zal de leeftijd zijn.

Voor de geschiedenis van de rockmuziek in Nederland is dit echter een onmisbare cd om mee te beginnen hoewel, als beginnend rockartiest, we ook Peter Koelewijn (Kom van dat dak af, 1960) natuurlijk niet mogen uitvlakken.

» details   » naar bericht  » reageer  

Shed Seven - A Maximum High (1996) 5,0

5 september, 12:27 uur

In een tijd dat er nog moeite werd gedaan voor een leuke bijpassende clip, heb Ik de singles uit 1996 bijgevoegd van Shed Seven.
Getuige gelijk ook van het alleraardigste en aantrekkelijke album dat er hier door Shed Seven is neergezet. Zanger Rick Witter heeft een melodische en mooie bijpassende stem. De teksten in de regel van voornamelijk schmerz voorzien.

» details   » naar bericht  » reageer  

Robert Plant - The Principle of Moments (1983) 5,0

3 september, 21:11 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Elton John - The One (1992) 3,5

2 september, 19:28 uur

stem geplaatst

» details  

Grease (1978) 2,5

28 augustus, 11:10 uur

Het is pure pop met een vette knipoog naar het (ontstaan van) de rock 'n roll in de jaren '50, begin jaren '60. Er wordt getracht een geromantiseerd beeld (van de VS jeugd) in die periode te geven.

Ik weet niet waarom die keuze naar nostalgische tijden werd gemaakt. Het kan er mee te maken hebben dat er in de industrie naar een reactie werd gezocht op de opkomst van de punk en de newwave vanaf zo'n beetje 1976, de rol van de muziek daarin en de groeiende groep rebellerende, anarchistische jeugd in die tijd.

De denkwijze over de jaren '50 in de VS, dat romantiseren er van, is een rechtse mythe. Het ging de VS economisch gezien enorm voor de wind, is waar. Voor veel mensen was het echter (nog steeds) een verschrikkelijke tijd, denk aan de behandeling van Afro Amerikanen en vermeende communisten, die lijst is lang.
Grease wil ons laten doen geloven dat het alleen een geweldige tijd was, wat onderlinge kibbelarijen, maar voor het overige fantastisch.

Terwijl juist de komst van de rock 'n roll zou leiden tot andere tijden en grote politieke veranderingen, uitmondend in de protesten van de jaren '60.

In de basis blijft er over het niemandalletje muzikaal gesproken weinig te klagen, ware het niet dat album, singles, de film vanaf mei tot zeker het einde van het jaar 1978 ons tegemoet bleef schetteren. Dat, plus de wetenschap voor veel links georiënteerde, progressieve mensen in die tijd zich natuurlijk bont en blauw ergerden aan de muzikaal gesteunde propaganda uit de VS over een donkere periode uit hun geschiedenis, waarbij het album niets anders dan het verdraaien van de werkelijkheid behelst.

De vraag is, of de makers van Grease het uiteindelijk ook zo bedoeld zullen hebben. De kijk op de waarheid over die tijd in de VS hing natuurlijk ook sterk af in welke omstandigheden je zelf ook verkeerde.

» details   » naar bericht  » reageer  

Jon Anderson - 1000 Hands: Chapter One (2019) 2,5

26 augustus, 17:23 uur

stem geplaatst

» details  

Yes - The Quest (2021)

26 augustus, 12:53 uur

Ik vind The Ice Bridge alleszins acceptabel, eerlijk gezegd.
Ook het in 2019 uitgebrachte To the moment kon ik wel verdragen.

Je blijft er toch mee zitten, dat een band in naam kan blijven bestaan, niet je voorkeur heeft, maar toch albums blijft uitbrengen die tegelijkertijd toch ook afzonderlijk per keer moeten worden beoordeeld.

Je kunt een band nu eenmaal niet op voorhand afschrijven.

Ik ben zelf groot voorstander van de aanwezigheid van Jon Anderson en grumpy old man Rick Wakeman.
Ik zou dan ook graag zien dat beiden beter en/of vergelijkbaar materiaal in de beste Yes-tradities ons zouden voorschotelen.

Qua talent en aansluiten, zou dat moeten kunnen.
Maar ik kan toch niet ontkennen, dat beiden de ware Yes liefhebber behoorlijk op de proef stellen, eerlijk gezegd.

Met andere woorden, het niveau van de huidige samenstelling van Yes wordt, met wat er door genoemd duo wordt uitgebracht, nauwelijks gehaald.

En dat geeft voor mij wel een andere draai aan de hele discussie. Ik heb hier geen klachten over het oude bekende gitaarwerk van Steve Howe, toetsen, drums en zelfs de zang is zeker niet irritant.

Op Anderson en Wakeman ben ik al een jaar of 25 aan het wachten op nieuw acceptabel werk, dat zelfs maar enigszins in de buurt komt van de oude Yes. Is ook de realiteit.

» details   » naar bericht  » reageer  

Christine McVie - Christine McVie (1984) 4,0

6 augustus, 16:27 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Christine McVie - Christine Perfect (1970) 4,0

Alternatieve titel: The Complete Blue Horizon Sessions, 6 augustus, 16:27 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Genesis - The Last Domino? (2021) 4,0

2 augustus, 12:53 uur

Als Genesis zich houdt aan het concept "Greatest Hits" mag worden geconstateerd, dat ze daarin in ieder geval slechts gedeeltelijk zijn geslaagd.

Want ondanks alle kwaliteiten van de eerste albums praten we ook vooral over LP's waar geen enkel nummer ooit de internationale hitlijsten heeft gehaald.

Volgens mij was de eerste Genesis hit I know what I like, in Engeland begin 1974.
Daarna is er langzaam nogal wat bijgekomen waarbij de singles voor Genesis echt "business" begonnen te worden vanaf het album Abacab (1981).

Wat mij bevreemd, en daarom zijn ze m.i. maar gedeeltelijk geslaagd, is dat er tracks op deze verzamelaar staan die niet vallen onder de categorie "Greatest Hits" en eigenlijk alleen maar album track zijn geweest. En als dat het geval is, mag je je terecht afvragen waarom het ene nummer wel en het andere niet.

Dus alles is op single verschenen behalve de tracks 1, 7, 8, 9, 18, 20 en 25 (6 is de b-kant van 5).
Misschien wilden ze het nog wat opleuken of opvullen.

In ieder geval begint het al behoorlijk verkeerd, Duke's End kan natuurlijk niet zonder vooraf eerst Duke's travels. En dan, als we toch over singles praten, ontbreekt het aan de andere kant ook nog weer aan nummers als Paperlate en No reply at all. En als je verder het verleden induikt had kunnen worden gekozen voor Many too many, Your own Special way, A trick of the tail en Ripples. Uit het tijdperk Peter Gabriel is ooit The Knife en Watcher of the skies nog aan 7" vinyl toevertrouwd.

Al met al maakt het keuzebeleid dit album een beetje vleesch noch visch. De samenstelling doet echter aan de kwaliteit van elk individueel nummer niets af.

» details   » naar bericht  » reageer