menu

Hier kun je zien welke berichten Exfrozen als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Dagoba - Face the Colossus (2008)

3,5
Ik had hoge verwachtingen van dit album. "What Hell is About" vind ik extreem goed en hoopte met "Face the Colossus" een soortgelijke of zelfs nog een beter album. Die verwachtingen had ik niet moeten hebben.
Desalniettemin kan ik deze nog op een aardige waarde schatten. Het beukt namelijk gewoon heerlijk weg. Waar het vorige album meerdere parels had heeft deze alleen "The Nightfall and All Its Mistakes" als regelrechte knaller, 1 van de beste Outro's ooit? Nah... Deliverance van Opeth kan niemand aan tippen , maar hij behoort zeker tot 1 van mijn 10 favorieten.

4,0

Eminem - Recovery (2010)

4,0
Ik ben nooit fan geweest van Eminem en zal het ook nooit worden. Maar toch trok hij altijd mijn aandacht met bepaalde nummers en flows. Noem "Mockingbird", eerste couplet "When the Music Stops", "The Way I Am". De teksten die hij daar in een heerlijke flow overzet zijn geniaal en ik dacht altijd dat dat de uitschieters van Eminem bleven. Vooral na Relapse had ik er echt bijna geen vertrouwen meer in. Tot dat "Not Afraid" verscheen. Eerste keer luisteren trok hij toch weer de aandacht. Na twee tot meerdere keren luisteren durf ik met verbazing te zeggen dat hij het nog steeds kan. "Not Afraid" Em's beste nummer? JA!!
Ik wil meer!! Eminem zet hier gewoon een album neer dat ik altijd al wilde. Uitschieters: No Love, toch een zeer fijne bijdrage van Lil' Wayne, Won't Back Down, Almost Famous, Seduction en Cinderella Man (behalve het refrein). Bij het nummer So Bad, zegt de titel genoeg. Al met al een zeer strak album. Nu wil ik hem live zien, ben ik nu een fan?

Opeth - Deliverance (2002)

5,0
Het staat vast voor mij, dit is de beste Opeth. Ik blijf er maar naar luisteren, 5 lekker pakkende nummers.
De zanger heerst, eerst was het 'ojee, hier moet ik aan gaan wennen', daarna was het 'tof ik ben er aangewent' en nu is het 'Jemig wat kan genieten van die kerel'.
Ik ben dus de laatste tijd steeds meer Opeth gaan waarderen en ik vind het jammer dat ik ze de laatste keer dat ze hier waren niet heb kunnen aanschouwen, maar dat laat ik niet nog een keer gebeuren.
Overigens komt deze na dat ik hem eerder uit me top-10 heb gehaald terug en ook moet ik deze binnenkort origineel in mijn handen zien.

van 5* naar 4,5* en weer terug naar 5*!!!

Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993)

4,0
Jaja, de Smashing Pumpkins is de 2e band na Tool die mij positief verrast (zacht uitgedrukt). En dat zegt heel wat gezien mijn liefde voor Tool.
Ik zal het kort uitleggen. Net als bij Tool dacht ik naar een gewone, goede rockband te gaan luisteren vanwege de hoge score op MuMe, maar het tegendeel bewijst, want wat blijkt? Het is een buitengewoon goede rockband.

Toen ik de eerste klanken hoorde van Siamese Dream kreeg ik een brede glimlach op me gezicht en ik dacht: "Yes!!" Het kan nog!
Niet dat alle andere bands in mijn Top-10 zo slecht zijn, dat zeker niet, maar het is gewoon een extra 'iets' wat erbij komt kijken wat het zo briljant maakt.
Ik kan dat gevoel niet uitleggen, maar het is gewoon een lekker gevoel die je lekkerder laat voelen als je naar de muziek luistert.

Het enige wat ik hoopte nadat ik het eerste nummer (Cherub Rock) had geluisterd was, of het niveau zo hoog zou blijven. En wat bleek na afloop? Stuk voor stuk geweldige nummers. En dat al na één luisterbeurt.
Ik zou het bijna een wonder noemen.
Dit stukje heb ik geschreven na 5 luistersessies.

Zal de genialiteit afnemen naarmate ik hem meer luister? Dat durf ik nog niet te zeggen, al acht ik die kans 0,5%.

Beter dan Tool? Nee!!, maar wel een goede 2e.
En om het allemaal nog leuker te maken, deze heb ik in één keer gekocht zonder er ooit een nummer van gehoord te hebben.
Uiteraard meteen 5* voor deze super plaat.

Nu moet ik de andere albums nog lekker gaan ontdekken, ik begin maar met 'Mellon Collie and the Infinite Sadness', die ook maar meteen gekocht heb.

Spoil Engine - Antimatter (2009)

3,5
Antimatter het album waar ik ook lang naar heb uitgekeken. Helaas maken deze jongens me verwachtingen niet waar. Het is allemaal wat lieflijker dan hun debuut en dat is nou precies waar de kracht van hun in zit. Nu is het meer een wegluisteralbum geworden dan een meeheadbangalbum.

The Black Dahlia Murder - Deflorate (2009)

3,5
Dit album ligt bij mij net op het randje van wel of niet te hard.
De zang kan ik helaas slecht tegen, maar de muziek is prima in orde.
Mooie tijdsduur van het album, voor de liefhebbers natuurlijk te kort, maar ik kan het gelukkig net aan volhouden tot het zeer sterke slotnummer.