Wow! Waar zaten jullie jongens? Het is dat jullie nogal een opvallende bandnaam hebben, maar nooit ergens ooit iets van gehoord of over jullie gelezen. Heerlijke gitaarwerk dat doet denken aan The Van Pelt/The Lapse en minstens zo goed.

Don't get your hopes too high. Verhoudt zich natuurlijk tot de Melvin als een plaat van Ringo Starr tot The Beatles. Maar hey, het is wel Dale Crover, dat is die drummer en die heeft gewoon een plaatje in elkaar geknutseld en ik vind het best heel leuk om naar te luisteren.

Als je het heel fijn vindt dat er ruim een half uur keihard in je oren geschreeuwd wordt is dit misschien de plaat die je zoekt.

Ooit nog bij de kraak gevonden op weg naar school. Zat in een hoes van Mahalia Jackson. Jungle Rock, Voor Niets, Leader of the Pack, Rocky. De rest is niet zoveel aan. Lois Lane is de Engelse zangeres en niet de zusjes uit Amsterdam.

Dat heeft wel wat. Een Mini-LP van De Div uit 1983. En die dan bijna 40 jaar later helemaal uit het shrinkwrap halen. Helemaal mint. 16 mark 80 volgens het prijskaartje. Ik heb hem nu weer (vanuit Duitsland) naar Nederland gehaald.

12 jaar later .... kopen dat ding!!! Als je hem kan vinden tenminste

Pizzicato Five!! Oh nee het is Tsjechoslowakaanse sixtiespop. Dit heeft helemaal de juiste vibe. Leuke ontdekking. Zangeres Marta Kubišová kreeg meteen een berufsverbot van de communisten na het einde van de Praagse Lente.

En iedereen maar hopen dat Guided By Voices eindelijk eens met een echte producer een studio in zouden gaan en we eindelijk van alle lo-fi en ruis verlost zouden worden en we eindelijk de nieuwe Beatles te horen zouden krijgen. Toen iedereen al lang weer de interesse verloren was gingen ze de studio in met Ric Ocasek en toen bleek Guided by Voices geproduceerd niet te klinken als The Beatles maar als The Cars
Wel een hele fijne The Cars-plaat!

Holy Fuck! Lang geleden dat ik zo'n sterke hardcore/crust/anarcho-plaat tegenkwam. De beste queercore plaat ever komt uit godbetert uit Polen!

Het is natuurlijk ook niet zo dat ik nou iedere dag naar Julien Neto luister, het is zelfs al weer een hele tijd geleden dat ik die beluisterd heb. Weet je, waarom pakt het ene je wel en het andere je niet? Ik luister best veel en probeer af en toe iets uit buiten mijn comfort zone. Meestal op grond van een positieve recensie en soms pakt dat goed uit, soms minder. Waar jij prachtige beelden voor je ziet, zit ik me te vervelen en te kijken hoe lang het in vredesnaam nog duurt voordat die plaat afgelopen is. Dat is een kwestie van smaak of ik hoor het niet goed of ben ik er te ongeduldig voor. ik weet ook niet hoe oud je bent, misschien speelt dat ook mee. En bij een hoop van dat rustige ambient achtig spul heb ik ook geen idee of ik nou naar muziek of naar mijn tinnitus aan het luisteren ben.

Ik zie wel namen staan in jouw stemlijsten waarvan ik al had moeten vermoeden dat we niet altijd in dezelfde richting zoeken: Jonsi, Nils Frahm, Ozark Henry allemaal wel eens gehoord een paar nummers, maar daar weet ik al van dat ik geen hele albums ga uithouden. We zouden af en toe wel discussies krijgen over de muziek als we getrouwd waren, maar goed qua Japan, Bowie, David Sylvian, Svarte Greiner hebben we ook best nog wel wat common ground. Trek je verder niks aan van mijn mening, ik vind het altijd wel cool als mensen platen op nummer 1 zetten die niemand anders kent. Groetjes!

Met dank aan mijn 14-jarige neefje! Maar zeker cool deze MF Doom. Tante Wendy vond de Steely Dan sample in Gas Drawls natuurlijk het absolute hoogtepunt, maar dit is zeker erg goeie HipHop.

Eerste indruk: Holy fuck!!! Plaat van het jaar.

Nummer 1 in de VS. Nummer 2 in de UK.
Kwam in Nederland op 17 januari 1981 als Alarmschijf binnen in de Tipparade. John Lennon werd in de maand ervoor op 8 december 1980 vermoord. Dat zal ook best een meebepalende factor zijn geweest.

Er bestaat echt zoiets als een echte Luxemburgse taal. Lijkt een beetje op Duits met een beetje Frans/Nederlandse tongval, maar je verstaat er geen ene kloot van. Wel lekker plaatje. Hardrock, beetje punkrock wat mij betreft ook wel. Lekker fonetisch meezingen met deze conceptplaat over de Luxemburgse staalindustrie. Toch nog een beetje metal aan deze plaat. Heddu eene gaske vol voorbei die la la loling!!

Beste plaat van The Ex. Uit het Orwell jaar 1984 voor de gelegenheid ook uitgebracht op het label Pig Brother. The Ex ging al even van puur punk naar meer experimenteel op de EP's Dignity of Labour (1983) en Gonna Rob the Spermbank (1983). Blueprints is 4 plaatkanten geweldig. Opgenomen eind 1983/begin 1984 in het Koeienverhuurbedrijf van Dolf Planteijdt. En zo deden we dat in de Nederlandse underground als tegengewicht aan de New Gold Dreams made of shit. Verder verwijzingen naar o.a. de grote anti kruisraketten demonstratie, de koninklijke familie, de Heineken ontvoering en de aerobic rage.

Zo deze waren we echt al weer helemaal vergeten! Ach weet je met een beetje goede wil zou ik dit best naar de 2 sterren kunnen pushen. Het is een beetje licht alternatief sixties achtige R.E.M.-rock. Dat is al net een beetje uitdagende hoek voor mij. Maar goed voor iemand die The Cars bijna net zo goed vindt als ABC zou het moeten kunnen.

Weet je dit heeft gewoon twee dingen heel erg tegen zich en dat is de ongelooflijk lange speelduur met 24 nummers. Hadden ze zich netjes aan de 12 nummers gehouden en de 12 minste liedjes weg hadden gelaten was het al beter te behappen geweest. Dan hadden ze de 2 sterren van gehad, wie weet nog wel de drie. Overdaad schaadt hier echt.

Ten tweede om de andere af andere reden heb ik de CD in 1992 gekocht. Waarschijnlijk op grond van een positieve recensie. Gewoon 25 gulden (denk ik nog) hieraan uitgegeven. Zomaar zuurverdiende centjes voor een CD die binnen no time eindigde als eeuwige laatste in de CD kast. En dan word ik boos op die plaat en op die band en krijg je antipathie. En dan ga ik er voor zorgen dat niemand ooit naar je gaat luisteren. En dat is dan inderdaad een persoonlijke vendetta. Muziek is meer dan objectieve maatstaven.

Jongens en meisjes probeer ze gewoon lekker. Ik heb de waarheid niet in pacht.

Zeer onder de indruk van deze Scene....geeft alle hippe bandjes van 2012 het nakijken.
Eén van de allermooiste Nederlandstalige platen ooit.

Die hype is alweer een jaar of 14 voorbij, maar hier wordt het ook voor de die-hards nogal saai vrees ik. 3 kleine lichtpuntjes (I Give My Tears, In a Storm en Closure). Voornamelijk heel erg saai voor de rest. Cocteau Twins echo's maar compleet zonder fut of interessante wendingen. En die zangeres helpt ook niet erg mee.

Ik vind dit best een leuke plaat. De musical met Bette Davis. Okay de gigantische musical-flop met Bette Davis. Op de première zakte ze op het podium al in elkaar. Daarna kwamen ook nog de slechte kritieken en helemaal goed kwam het nooit meer met deze musical die niet meer dan 90 x gespeeld is en daarna ook voorgoed opgeborgen bleef. Verder fijne jaren 50 musical liedjes, al heb je ze waarschijnlijk nooit gehoord. Bette Davis was ook een actrice en geen geweldige zangeres. Maar Turn Me Loose on Broadway vind ik toch wel erg leuk.

Schots-en-scheve mengeling van R 'n' B en Indie-rock en simpel recht-toe-recht-aan dansen kan je er lekker niet op.
Zoiets als de eerste hits van Duran Duran (Union of the Snake, Is There Something I Should Know, Girls on Film....).
Als er toch zoiets als een 2012-sound is (we plakken Bear in Heaven, Alt-J, Friends, North Atlantic Oscillation, Django Django, Animal Collective er nog achter) en we staan weer ouderwets schots en scheef (post-punk anyone???) op de vulkaan te dansen.

Maar je moet het wel willen/kunnen zien/horen natuurlijk.