Nou, die reissues op zilveren schijfjes zijn er kennelijk nooit gekomen, dus ik zet mijn oude Polydor-CD nog maar eens op. Verbazingwekkend eigenlijk dat de catalogus van een van de best verkochte bands uit de popgeschiedenis zo verwaarloosd is en wordt. Maar goed, iets dergelijks kun je ook zeggen van een superster als Van Morrison. Al kiest die er volgens mij zelf voor om weinig tot niets te doen met zijn oeuvre. Bij de Bee Gees ligt het volgens mij anders, volgens mij zien de platenmaatschappijen er niet zoveel in om die albums opnieuw uit te brengen. Blijft raar, hoe dan ook.
Al kan ik me wel enigszins voorstellen dat hier anno 2025 misschien minder vraag naar is, afgezien van compilaties, die dan ook met de regelmaat van de klok verschijnen. Het oudere werk, zeg maar de barokke popmuziek uit de jaren 60 en 70 met die fantastische harmonieën, spreekt mij meer aan dan de discoperiode. Maar op de keper beschouwd heeft die discoperiode ook maar heel kort geduurd.
Met een beetje fantasie kun je stellen dat die begint bij Main course, al was dat meer rhythm & blues dan disco. De eerste echte discoplaat was waarschijnlijk Children of the World. Vervolgens de wereldberoemde soundtrack van Saturday Night Fever, waarvan de Bee Gees songs hen tot wereldsterren maken.
Maar dit album kun je, een enkele uitzondering daargelaten, al nauwelijks meer disco noemen, dus daarmee komt die periode alweer tot een eind. Maar de hits van met name de Saturday night fever-soundtrack zijn natuurlijk enorm beeld- en geluidbepalend geweest voor de nalatenschap van de Bee Gees.
Ik vind dit ook bij herbeluistering een prima album, al blijf ik het laatste nummer altijd een zeer merkwaardig einde van een uitstekende popplaat vinden. Toch valt me nu weer op hoe verschrikkelijk hoog en ijl de heren kunnen zingen, met name in een hit als Tragedy, wat compositorisch overigens een schitterend nummer is. Maar het had iets minder dik aangezet kunnen worden. Nu vind ik het eigenlijk met name door hun samenzang een beetje gedateerd klinken, gek genoeg.
