stem geplaatst

stem geplaatst

Vooral vreemd omdat het eerste album er wel op staat, maar de tweede dus niet. Even gvraagd aan AI. Die meldt, voorzover we dat nog niet wisten: De beschikbaarheid van muziek hangt volledig af van de licentieovereenkomsten tussen de platenmaatschappij en Spotify. Als een album offline gaat, komt dat meestal doordat a) het contract tussen de rechthebbenden en Spotify is verlopen en er opnieuw moet worden onderhandeld; b) Er een juridisch geschil of overname is geweest rondom de rechten van de muziekcatalogus van de band; of c) de rechten exclusief zijn ondergebracht bij een andere streamingdienst.

AI is duidelijk niet bij de tijd, want even verderop meldt het: Goed nieuws: Inmiddels is het album wel weer te beluisteren op Spotify! Je kunt het album en de bijbehorende nummers direct vinden via het Adventures In Modern Recording Album op Spotify. Helaas, de link naar S. toont wel de nummers, maar ze zijn niet afspeelbaar. Het zal dus af en aan zijn.
Tja, dat is nu eenmaal het risico met streamingdiensten. Ek en consorten willen graag alle muziek ter wereld kunnen aanbieden, maar soms kan dat niet, om uiteenlopende redenen. Soms vind ik iets onvindbaars nog wel eens terug op YouTube of een ander kanaal (zo ook hier; probleem opgelost. En wanneer ik het album echt waardeer, koop ik gewoon de LP of de CD. Maar daarin ben ik ouderwets, geloof ik.

Aanvulling (en zelf maar even opgezocht): Op een vrij recente post op Instagram zegt Trevor Horn doodleuk dat-ie er 'nog iet aan toegekomen is ('I haven't gotten round to doing it yet'). Klinkt een beetje als ene smoes, zeker als je bedenkt dat het album er ooit wél op stond. Maar misschien binnenkort.

stem geplaatst

Tja, in zulke gevallen koop ik dus gewoon de CD. Dan laat ik de LP wel links liggen. Meer dan € 100 voor een plaat is gewoon absurd.

Ik sluit me trouwens wel aan bij milesdavisjr: ik heb alleen de eerste drie (allemaal op CD overigens), de vierde ken ik niet. Maar van die eerste drie vind ik dit de minste. Nog steeds voldoende hoor, maar ook ik merk dat hij bij mij op een paar sterke nummers na nooit echt goed landt. Ik heb de neiging hem voortijdig te willen afzetten, en dat is nooit een goed teken. Met name de eerste heeft dat niet; die vind ik over de hele linie heel sterk.

Tuurlijk, de beschrijving van erwinz is adequaat. Hij is best diep in de achtergronden van het album gedoken en weet duidelijk van de hoed en de rand. En anders had-ie gewoon het eerste bericht bij dit album kunnen lezen, want daar staat al breed uitgemeten wie de schrijvers van de afzonderlijke nummers waren.

Maar ik val BoyOnHeavenHill bij in zijn kritiekpuntje dat Linda om die reden natuurlijk niet in de categorie singer/songwriters valt. Al sluit haar oeuvre stilistisch wel naadloos aan bij het soort muziek waar we bij die term meestal aan denken. Ze is een interpreteur van andermans werk, een beetje zoals bijvoorbeeld Elvis en Frank Sinatra dat een generatie eerder ook waren. Maar net als die twee heeft ze er wel een eigen stijl en carrière mee opgebouwd.

En dat allemaal dankzij die prachtstem die sommige nummers zelfs boven het vaak al niet misselijke origineel verheft. Zo vind ik haar uitvoering van het klassieke Willin' vrijwel op gelijke hoogte staan met het bijna niet te overtreffen origineel (2e versie, van Sailin' Shoes) van Little Feat/Lowell George. En dat lijkt me een groot compliment.

Er doen nogal wat (ook toen al) gelouterde muzikanten aan mee, en dat helpt natuurlijk wel bij de instrumentale inkleuring. Maar het is toch vooral Linda zelf die deze nummers groot maakt en naar zich toetrekt. Simople dreams was mijn eerste LP van haar, die heb ik gekoesterd vanaf het moment dat hij uitkwam. Deze kocht ik paas jaren later, maar ze wedijveren bij mij steevast om de titel 'beste album dat La Ronstadt ooit maakte'.

stem geplaatst