Realization of a Dream

Verder wordt vooral duidelijk hoe vast geroesd Alphaverb zit in een bepaalde stijl. Toch een weinig verrassend album daardoor, aan de andere kant bedient het de fans zo bijna perfect. Ik noem mezelf inmiddels meer een ex-fan. Enkele gigs waren tof (avio live echt geweldig) maar ik moet ze niet te vaak tegenkomen.

Hun collab met Bass Modulator (waar ik inmiddels helemaal door ben overtuigd) springt er ook positief uit, evenals Roots Of Evil die het echt goed doet in de wat latere uurtjes. Otherside, Energize, Destination Nowhere en Thunderstyle zijn echt over-used waardoor het een wat mosterd na de maaltijd idee wordt met zulke tracks ertussen.

Beetje jammer dat het niet bezaaid is met meesterwerken, echter zit er genoeg smakelijk tussen om zowel de fan als niet-fan bezig te houden!

Sounds like a dream to me. Geweldig, hoe meer ik van Bitcrush luister hoe fijner het voelt. Ascension weet me keer op keer te betoveren met z'n zachte dromerige tonen, de wijze waarop het zich uitbouwt is grandioos en intrigeert keer op keer. Masterpiece!

Moet toch even terugkomen op m'n bericht toen der tijd. Nu een jaar later is er weinig over van het album. Brennan heart is tot aan nu blijven hangen in het zelfde liedje. Eigenlijk is alleen Can't kill us nog een track die staat als een huis. Face the enemy is nog wel een track die lekker wegluisterd maar verder vrij weinig meer doet.

Jammer dat een album zo kan vervagen na al die tijd. Bij project one heb ik nog altijd een aantal tracks die blijven kleven. Ook Zany's fusion of sound album weet na al die tijd nog het beste van de laatste jaren te brengen, dat is klasse, Musical impressions heeft dat niet meer.

Coone

Een naam die ik ontzettend ben gaan waarderen. Een album dat begint met het geniale Doggystyle (die overigens leuk is geremixt door PP) en verder op een bovengemiddelde lijn blijft hangen. Simpele doch effectieve tracks die werken op de dansvloer.

Weinig interessant album.

Eigenlijk alleen Supernova, Human Soul (Wildstylez is sowieso een meester) en Shiverz weten na een tijd nog te boeien. Supernova dankzij de heerlijke drive en energie, een plaat zoals ik ze graag hoor. Human Soul door de emotie en 't schitterende kickwerk. Shiverz voor het betere beukwerk.

Eigenlijk vrij beschamend hoe de rest is, irritante vertoningen zoals Sound of Thunder of In Other Wordz.. brr. Ook Music made addict is een grootse ramp. De mannen hebben hier geen indruk mee kunnen maken, althans met dit album niet, het blijft een oké duo die helaas te commercieel is geraakt en enkel toevalstreffers lijkt te kennen tegenwoordig.

3 kleine sterren.

Kwaliteit? Nergens. Kwantiteit? Succes..

Als producer kan ik kwaad worden als ik dit luister. Aan de andere kant, #1 op de DJ MAG lijst zegt genoeg. Deze populaire wanklanken, bestaande uit simpele presets, standaard lijnen met een bekende zanger/zangeres, schreeuwt om 'dronken' 14 jarige op een verjaardagsfeestje. Ik? Ik huil, klaag en ben jaloers. Want hoe kan zoiets zo simpel zijn, zo inspiratieloos en zo gemakzuchtig... dat het aanslaat? It's beyond me.

David Guetta is geen liefhebber, hij is een moderne artiest (een merk).

Braak

Geen enkel nummer op dit album weet me nog te bekoren. Van de irritante commerciele meuk tot de wanproducties die óf helemaal kapot worden gemaakt door vervelende vocalen óf gewoon technisch zo simpel/idioot in elkaar steken dat je er van in slaap valt. Hier kan ik echt he-le-maal niets mee.

Helaas, geen succes.

Och och, een ramp?

Briljant nieuw album. Old skool samples met Next level beats Ongewoon pareltje waarin de lyrics van kwaad tot erger gaan en een continue parodie vormen met een wel heel bizar stemgeluid. Klinkt als goud in mijn oren, fok julle naaiers!

Het is inderdaad een sterk album. Wat mij betreft is CD 2 beter dan CD1. Domination is een plaat die me altijd al heeft weten te raken, geweldig energieke plaat die fantastisch in elkaar steekt.

Een album met flink wat meesterwerkjes, maar ook wat dompers. Activator laat goed van zich horen en mag z'n album met trots een succes noemen.

Blijf het maar een extreem matige producer vinden. Hij bevind zich daarnaast op glad ijs, balancerend tussen diverse dance-subgenres. Iets wat Tiësto ook steeds meer doet: richting de electro trekken. Gaat hem nergens goed af in ieder geval en dan is de Trance ook maar een bedenkelijke herhaling van het eeuwen oude trucje. Wat mij betreft een stervend genre, maar in mijn ogen ook zelden het leven waard geweest (dus neem het met een korrel zout ). Niet mijn kopje thee en dat zal het ook niet snel worden. Een worsteling door de zoete vocalen en de vele halfslachtige pogingen tot clubhitjes, mij pakt het niet.

Een blamage. Subsonic staat eenzaam als topper tussen de rest, van pure schijt zoals Let The Bass Kick tot diarree verwekkende zooi zoals Sapce We Created. Een album om je voor te schamen...was te verwachten, de dalende lijn in zijn werk is immens.

Van klassiekers zoals Power of the mind naar commerciële rotzooi, medelijden..

Vind het nogal lullig om Noisia te associëren met commercie, maar na Kraantje Pappie is dat natuurlijk geen vreemde gedachte. Vind echter dat ze het wel degelijk anders hebben aangepakt qua producties, beetje in dezelfde 'sfeer' als een Dope D.O.D. - Branded (2011) . Alleen Make Those Moves is van dit stel wat makkelijker in het gehoor, de rest vind ik op hun karakteristieke wijze weer ongekend rauw en diep. Onwijs dik geproduceerd is zelfs nog een understatement, maar zou het zelf ook niet anders weten te omschrijven

Hé zonde, want One Day en Party Rock Anthem zijn érg gaaf. Simpel, maar ze weten het gewenste gevoel op te wekken. De rest daarentegen... bweeh! Zo zeikerig, repetitief en vooral onsympathiek. Daarnaast zijn ze puur technisch gezien van ongekend zwak niveau, maar de formule kan verrassend genoeg af en toe wel werken.

Echt mijn magnum opus binnen de dance. Paul is een visionair die zijn gevoel als geen ander over weet te brengen met ogenschijnlijk simpele arrangementen...die uiteindelijk veel en véél complexer zijn dan vele andere wel gerespecteerde artiesten zelfs van mogen dromen.

Met hoge verwachtingen keek ik uit naar dit album, flink balen dus wanneer hij een paar maanden werd uitgesteld.
Toen hij er eindelijk was kwam er voor een lange tijd alleen nog maar de typische project one sound uit m'n speakertjes, volop genieten.
Helaas voelt het nu niet meer zo speciaal aan, op een paar tracks na, zo zijn Halway there (Vind ik echt onderschat, nooit langs horen komen) Life beyond earth (Doet het bij mij altijd goed dankzij die sfeervolle climax) Numbers (Lekker duister) echt heerlijke tracks.

Daarnaast is de Headhunterz remix van Rate reducer (Na dit album verschenen) erg sterk, doet het ontzettend goed op een feest.
Ook de Numbers remix van Wildstylez is heerlijk.
Ook de samenwerking met Noisecontrollers (Tonight) is weer een echte knaller geworden, ongelooflijk hoe ze het flikken.

Jammer dat het niet lang blijft hangen maar over het algemeen is iedereen het er wel mee eens dat Headhunterz en Wildstylez beide zeer talentvol zijn en vooral HHZ is de man die scantraxx hoog houdt.

Tijdens het werken bij de FRS werk ik regelmatig met mensen uit een ander filiaal, met een andere smaak en dus met een verschillende CD keuze voor de winkel. Toen ik afgelopen week Ry Cooder erin zag verdwijnen wist ik absoluut niet wat ik kon verwachten. Nu weet ik het wel, en mocht het er nogmaals in verdwijnen, dan zal ik pauze houden. Akelig, gewoon totaal niet wat ik waardeer in muziek. Ben ook, gelukkig, totaal niet representatief voor de fans en/of liefhebbers (dus neem het niet te zwaar op ).

Gewoon een ongelukkige ontmoeting tussen ouderwets gejengel en een persoon die daar niet om maalt.

Het is niet slecht, maar wel achterhaald. Veel herhaling ook in de sound waar ze voor hebben gekozen, die eigenlijk begint bij 'Keep your shoes on' (nogal gejat van tracks a la Shake & Pop). Stijl van het album valt verder wel aardig in die geinige Nope is Dope periode te plaatsen, maar dan kwalitatief nergens sterk genoeg geproduceerd. Het 'catchy' aspect verliest het ook al vrij snel, waardoor het na een tijdje moeilijk uit te zitten is. Begin is goed, maar het daalt steeds verder af.

Wanhopig slecht album van de heren. Hun gloriedagen liggen al weer een eind achter hun. Slappe pogingen van commerciële genres mixen met de hardstyle falen hard en weten nergens te verassen. Hun nieuwste, Expansion, is wel een pareltje. Daaraan ontbreekt het op het album echter, geen uitspringers, enkel diepe dalen die gevult zijn met slappe vocalen en weinig verschillen in sounds.

Jammer, maar ze moeten maar eens terug gaan naar hun roots. 1.5*

Hier staat toch wel het fijnere werk van Showtek op. Hoewel véél te vaak gehoord blijven het wel klappers die toch veel goeds gedaan hebben voor de naam Showtek. Kan absoluut niet zeggen dat ik alles waardeer maar Early Soundz, Braincrackin, Raver en 3 the Hard Way zijn echt fijne tracks.

Degelijke release van een man met maar één gezicht. Ook maar één pakketje met presets, trouwens. Eentonige stijl waarin hij toch opvallend vaak weet uit te barsten. Kan er zeker niet op stil blijven staan, ondanks de gemakzucht. Het gewoonweg te catchy, en daarmee heeft hij al snel de perfecte troef in handen.

Kyoto is toch wel m'n favoriet

Twee luisterbeurten zitten er tot nu toe op en de conclusie: Makkelijk verteerbaar maar o zo slap en voorspelbaar.

Tracks zoals I Found U, One More Time en zelfs Leave the World Behind gaan er wel goed in, maar de rest is eigenlijk vrij matigjes. Het leuke hitje One is al lang(!) over z'n momentum heen en komt nu echt me strot uit, vooral zo aan het einde van de mix.

Verder valt de gemakzucht op, technisch nihil en voor een groot deel hetzelfde (piano)trucje. Het is uiteindelijk eigenlijk álles wat je al continue in hun setjes voorbij hebt horen komen, het is wat dat betreft een herhaling (voor mij).

Die Coldplay track is wel het absolute dieptepunt, not-done. Knas is overigens nog wel een geinige track, chille sound en eigenlijk totaal niet te vergelijken met de rest.

Één van de slechtste releases in de historie van hardstyle Angstaanjagend gekloot, pure onkunde...waar is hij mee bezig?!

Productiewaarde van 0,0...als een kleuter met fruity loops, het is bijna te gek om waar te zijn. Een man met zo veel ervaring, poept zoiets afschuwelijks uit..

Je herkent zijn sound uit duizenden. Catchy? Soms. Waar de kracht wat mij betreft vandaan komt is vooral de bizarre (af en toe zelfs 'mooi valse') composities van rauwe sounds. Verbazingwekkend genoeg presenteert hij het met overtuiging als een geheel, terwijl je (wanneer je het gaat ontleden) continue een nieuwe weg in lijkt te slaan met uiteenlopende elementen. Vooral de wisselwerking tussen rauwe basslines en hoge sounds werkt, om nog maar te zwijgen over die ultra dikke square leads.

Space Junk heeft de perfecte future electro sound

Lang niet slecht. Lage replay value, dat wel. Zany heeft zich onlangs opnieuw volledig in mijn spotlights gezet met Psychedelic Trip, een ouderwetse zany beukplaat waar de klasse vanaf druipt.

Hoe dan ook, ruime voldoende voor deze (kleine) klappers.

Wat een heerlijk album dit.
Origineel, hard, maar vooral gevult met klasse

Samenwerkingen met NC, Pitcher, DR.. veel beter word het haast niet.
Uitschieters zijn duidelijk Animated audio en Guardian angel voor mij, al is de rest niet veel minder.
Dit album bied daarnaast veel afwisseling, de vage sounds van southstylerz, de vrolijke opzwepende sounds van the pitcher of gewoon kneiter hard beuken als bijvoorbeeld een o zo simpele track als Wilde gullie bas?! Die het vooral goed doet als afsluiter (Of eigenlijk deed, beetje achterhaalt nu)

Conclusie, niets minder dan respect voor deze man.
5*