Grote tegenvaller na The Suburbs. Teksten boeien niet, muziek nog minder. Spijt van m'n pre-order...

Zeldzaam slecht... Dat dit van de hand van Daft Punk is, is ronduit schokkend. De hypemachine van Columbia Records verdiend een standbeeld, maar voor de rest is het zo'n belachelijke verzameling niemandalletjes dat het pijn doet. Ik denk nog steeds dat dit een grap is en dat de release van 21 mei de échte Random Access Memories is. Kan niet anders

25 jaar na dato blijven het stuk voor stuk sterke nummers. Poprock. Het lukt maar heel weinig bands om een album met zo'n sterke spanningsboog te maken. Een album met klassiekers en onbekendere nummers die minstens zoveel kwaliteit hebben. Binnen het genre ongeëvenaard.

Holden is een baas en bewijst dat maar weer eens. Prachtige mixplaat van iemand die als geen ander begrijpt hoe spanningsbogen werken. En wat een platenkeus weer. Anno nu gecombineerd met anno tijdloos. Sommige tracks zijn onmiskenbaar van dit moment en sommige (voor mij) volkomen onbekend. Samen met Damian Lazarus is Holden de meest interessante platenvoorschotelaar naar mijn mening.

Voor de liefhebbers, dit interessante gesprek met Holden op Redbullmusicacademy:
Red Bull Music Academy - Video Archive - James Holden - bit.ly

Jeans Team is in de eerste plaats een geweldige live band met een paar onovertroffen electro party klassiekers op hun naam (Keine Melodie & Waffenladen), maar met Kopf Auf en Musik von Oben hebben ze twee hele fijne albums op hun naam staan. In Nederland zijn ze altijd enorm over het hoofd gezien en het helpt ook niet dat ze afwezig zijn op Spotify, maar dik 15 jaar na dato kunnen deze platen nog moeiteloos mee.

Popnoname is Jens-Uwe Beyer (muzikant, kunstenaar en samen met Barnt labelbaas van Magazine Records en Schalen). Onder zijn eigen naam maakt ie avant-gardistische ambient en soundscapes die zonder blozen 6 uur duren. Wie zo’n sessie van begin tot eind wil/kan volhouden is een serieuze doorbijter, maar na die 6 uur wel een hele gelukkige. Daar gaat het bij Popnoname echter helemaal niet over. De naam is eigenlijk perfect gekozen; het is zeker weten pop, maar er is geen goede naam voor. Minimal techno van het fijnste Keulse soort wordt vermengd met pop, flarden samples, zang, melodiëen en nét iets te lang doorzeurende repetities. De nummers komen daardoor steeds uit het popdomein in een ander universum terecht. En dat boeit enorm!

Het schuurt en wringt, maar de plaat omarmt en bekoort direct vanaf de eerste luisterbeurt. De meeste nummers laten zich uiteindelijk omschrijven als electronica met een techno-groove die gemaakt is door een indie-rocker met een zwak voor pop. Interessanter dan – bijvoorbeeld Trentemöller – is het pop die zich ontpopt als een groeibriljant. Fantastisch!

Feest! Red Axes is een indieband die soms niet te harden rock maakt, soms niet te harden indie dance. Maar hun EPs zijn vaak absolute hits en deze verzameling tracks is gewoon een heel erg goed gelukt album party dance tracks die keihard rocken! Danceproducers met een gitaarbandjesachtergrond weten vaak net wat extra's mee te geven aan hun producties en Red Axes is daar een heel goed voorbeeld van.