Hier kun je zien welke berichten uffing als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Dream Theater - Metropolis Part 2: Scenes from a Memory (1999)
0
geplaatst: 22 oktober 2011, 22:27 uur
nicoot schreef:
Howdie, bij mij ook. Train of Thought en dan Scenes...
Een maand geleden ben ik van Zuid-Frankrijk naar huis gereden met m'n vriendin naast me. Ze is helemaal niet into metal (zelfs met bepaalde rock moet ik oppassen
), laat staan prog, maar toen ik, als het donker begon te worden en we al in noordelijk Frankrijk reden, Scenes from a Memory oplegde en vertelde over de vermoorde Victoria en de complicaties met haar man, schoonbroer, de psychiater, the miracle and the sleeper en het hele concept, noemde ze het meteen een kunstwerk. Ze studeert kunstgeschiedenis en was volledig overdonderd dat er ook in 'die ruige metal' werd nagedacht over kunst. Audiovisuele kunst met een geschiedenis dan nog. En dat voor iemand die nauwelijks elektrische gitaren verdraagt! 77 minuten lang las ze in het boekje (en ik mijn aandacht maar op de baan houden!) zeer geïntrigeerd en de wilde keyboarduitspattingen van Rudess stoorden haar niet, "het past zelfs bij de woede of het verdriet, afhankelijk van de scene, van het personage van het verhaal", haar citerend.
Yes, eindelijk het cliché weggewerkt!
(quote)
Howdie, bij mij ook. Train of Thought en dan Scenes...
Een maand geleden ben ik van Zuid-Frankrijk naar huis gereden met m'n vriendin naast me. Ze is helemaal niet into metal (zelfs met bepaalde rock moet ik oppassen
), laat staan prog, maar toen ik, als het donker begon te worden en we al in noordelijk Frankrijk reden, Scenes from a Memory oplegde en vertelde over de vermoorde Victoria en de complicaties met haar man, schoonbroer, de psychiater, the miracle and the sleeper en het hele concept, noemde ze het meteen een kunstwerk. Ze studeert kunstgeschiedenis en was volledig overdonderd dat er ook in 'die ruige metal' werd nagedacht over kunst. Audiovisuele kunst met een geschiedenis dan nog. En dat voor iemand die nauwelijks elektrische gitaren verdraagt! 77 minuten lang las ze in het boekje (en ik mijn aandacht maar op de baan houden!) zeer geïntrigeerd en de wilde keyboarduitspattingen van Rudess stoorden haar niet, "het past zelfs bij de woede of het verdriet, afhankelijk van de scene, van het personage van het verhaal", haar citerend.Yes, eindelijk het cliché weggewerkt!
Te gek dat je vriendin dit ook mooi vindt (dat wil bij mijn vrouw maar niet lukken
). NIettemin vind ik dit het concept van deze plaat nogal stompzinnig en infantiel (vloeken in de kerk, ik weet het), dus het kunstzinnige daarin zie ik niet terug. Daarentegen hoor ik dat wel weer in de fantastische muziek terug en leg ik dit cd-tje nog regelmatig in mijn speler.Karibow - Holophinium (2016)
0
geplaatst: 28 juli 2016, 20:31 uur
Verrassend plaat die balanceert op het randje van AOR en Prog. De band (eigenlijk een eenmansproject van Oliver Rüsing) bestaat al vele jaren, maar is bij mij in ieder geval altijd onder de radar gebleven. Groeiplaatje!
Meat Loaf - Bat Out of Hell (1977)
1
geplaatst: 20 augustus 2017, 20:36 uur
Vandaag weer eens gedraaid. Het album blijft formidabel en een muzikaal hoogstandje. Om aan dit album minder dan man 3,5 sterren uit te delen, is mijn ogen niets minder dan muzikaal snobisme. Edelkitsch? Natuurlijk! Maar wel briljante edelkitsch zoals deze zelden is uitgevoerd!
Megadeth - Rust in Peace (1990)
Pink Floyd - Animals (1977)
0
geplaatst: 3 maart 2013, 20:44 uur
Wat mij betreft heeft deze plaat zoveel meer zeggingskracht dan WYWH of DSOTM - die ik beiden overigens zeer hoog aansla. Het heeft echt zoveel meer inhoud en diepgang. Deze plaat ademt een intensiteit uit die in de geschiedenis van de rockmuziek zelden is vertoond. Waters' woede jegens de mensheid wordt hier verbeeld in een drietal tirades die hun weerga niet kennen, maar van ongekende kwaliteit zijn. Het cynische beeld dat Waters in 1977 van de wereld had was alles behalve positief. Waarschijnlijk geen makkelijke man in die tijd, maar om het allemaal enigszins te 'relativeren' zijn die drie epossen ingeklemd tussen twee liefdevolle niemendalletjes die het album toch een redelijke positieve opening en sluiting geven. Voeg daarbij dat Waters, Gilmour en in mijn beleving vooral Wright hier muzikaal hun finest moments beleven. Zelfs Mason presteert hier boven zijn kunnen.
Na deze woede-uitbarsting kreeg Waters definitief de touwtjes in handen binnen Pink Floyd. Ik kan me voorstellen dat de andere drie bandleden bang voor hem zijn geworden. The Wall en The Final Cut zijn uitstekende platen, maar het ongekend hoge niveau van Animals werd niet meer behaald.
Daarnaast heeft deze plaat een albumhoes die - hoewel het weinig met de inhoud te maken heeft - ook een enorme zeggingskracht uitstraalt. We hebben het hier over een kolencentrale die voor het overgrote deel door dit album wereldberoemd is geworden. Ik blijft het een schitterende en indrukwekkende hoes vinden, vandaar ook mijn avatar. Het verhaal over het op hol geslagen opblaasbare varken is wel bekend.
Al met al een grimmige, maar verpletterende plaat.
Na deze woede-uitbarsting kreeg Waters definitief de touwtjes in handen binnen Pink Floyd. Ik kan me voorstellen dat de andere drie bandleden bang voor hem zijn geworden. The Wall en The Final Cut zijn uitstekende platen, maar het ongekend hoge niveau van Animals werd niet meer behaald.
Daarnaast heeft deze plaat een albumhoes die - hoewel het weinig met de inhoud te maken heeft - ook een enorme zeggingskracht uitstraalt. We hebben het hier over een kolencentrale die voor het overgrote deel door dit album wereldberoemd is geworden. Ik blijft het een schitterende en indrukwekkende hoes vinden, vandaar ook mijn avatar. Het verhaal over het op hol geslagen opblaasbare varken is wel bekend.
Al met al een grimmige, maar verpletterende plaat.