'Experimenteren samen met Peter Bjorn en John brengt je bij een weer totaal nieuw begin'

Na mijn ontdekking van vorige zomer met het Zweedse drietal Peter Bjorn And John ging er een nieuwe muziek wereld voor mij open.
En na het ontdekken van hun meesterlijke pop slash rock album Writer's Block, kwam ook het album uit 2009 snel terecht in mijn cd collectie 'Living Thing' met dat album bewijzen ze alweer een zeer sterke , maar ook positieve experimenterende band te zijn.

Na het ontdekken en luisteren en het grote nieuws uit dit jaar te horen, dat ze weer bezig zijn, was het nu echt tijd voor het beluisteren van hun laatste (recentste) album 'Gimme Some'
Waar we terecht komen in een toch weer andere stijl dan de twee genoemde albums hier.
En daar is niks mis mee, want met dit album hoor je toch weer meer de rock elementen naar voren komen in plaats van dat experimentele gedeelte van 'Living Thing'
Ook hoor je hier nauwelijks geluiden uit het album 'Writer's Block' en kan je gerust zeggen dat de heren met dit recente album toch een andere kant op gaan.
Wat je wel kan herkennen zijn de automatische trekjes qua bliepjes die af en toe te horen zijn in de nummers wat weer wat vertrouwd klinkt.

Tot nu toe is het nog een kwestie om een beetje door het album heen te komen en het te accepteren, totdat het nieuwe werk uit komt en te kunnen horen welke richting dat op gaat.
Na nog een aantal luister buurtjes ga ik me denk ik toch wel wat meer verdiepen in de eerste twee albums die naar mijn idee het begin laat horen van het succes richting de nieuwere albums.

3,0*

Bij de eerste luisterbuurt van dit nieuwe album klonk het allemaal nog vrij nieuw voor mij.
Want laten we eerlijk zijn, iedereen neemt wel het voorbeeld van het album Writer's Block wat ik thuis al heel lang draai en nu nog steeds.
Inmiddels ben ik gewend aan het nieuwe geluid en heb ik besloten het album Living Thing toe te voegen aan mijn top 10 en een paar sterren hoger te geven.

Ondanks het vrij simpele geluid op experimentele vlakte klinkt het allemaal na een paar luister buurten nog beter.

4,5*

De uitbundige Nick Allbrook verliet in 2013 de band Tame Impala, om zich verder te concentreren op zijn eigen band Pond. In dat zelfde jaar volgde er al een vierde album van Pond genaamd ‘Hobo Rocket’ dat zes kei goede nummers bevatte.
Nu was dit volgens de band maar een tussendoortje geweest, aangezien er al nummers opgenomen waren voor het vervolg album daarop.
En na een jaar werd de release bekend gemaakt voor het nieuwe album ‘It Feels Like Space Again’ wat in het begin van 2015 uit is gekomen op het label van Universal.

En alweer voelt het voor de luisteraar als een ruimtevaart waar we deze keer een andere weg in slaan dan met de reis van ‘Hobo Rocket’ en ondanks dat voelt het weer erg goed!
Het album bevat negen nieuwe nummers die stuk voor stuk uit de speakers knallen en een stapje verder gaat dan het vorige album al deed.

De bandleden Jay Watson (Tame Impala / G.U.M) Joe Ryan en Allbrook werkte zelfstandig aan enkele nummers en hebben zo ook weer enkele nummers met elkaar gemaakt .
Elk nummer bevat een explosie aan gemixte bliepjes en pakkende melodieën die zich luid laten horen door in combinatie met gezang van Allbrook.

Succesvolle nummers passeren zich snel achter elkaar aan, de dansbare groovy achtige ‘Elvis Flaming Star’ de flippende ‘Zond’ de space synthesizer bij ‘Sitting Up On Our Crane’ het psychedelische instrumentale stuk van ‘Medicine Hat’ en dan de bijna negen durende afsluitende ruimtevaart ‘Man It Feels Like Space Again’ waar zich een vijf minuten durende psychedelische spacende instrumentale trip zit af te wachten. Pittig goed album in mijn gehoor!

4,5*

Na een indrukwekkende luisterbeurt van Prince met het album 'Purple Rain' kreeg ik van mijn vader een paar albums doorgeschoven om eens te beluisteren.
En zo kwam deze ook aan de beurt, het album wat naar mij idee niet volledig op Prince zijn naam staat, vanwege 'and the New Power Generation'
Wat ik ook hoorde waren een paar rep of hip hop nummers (als ik het zo mag noemen) wat mij persoonlijk niet echt beviel tot dat weer de bekende nummers van radio voor bij kwamen!
Zo te luisteren aan dit album heb ik (in plaats van) nog veel te leren, veel te luisteren van Prince.
Hopelijk hoor ik dan bij het volgende meer rock en pop klanken.

3,0*