Als er een band is waarvoor ik geen gelijke kan opnoemen is het Oceansize. En dit album is natuurlijk het begin.
Ooit een keer meegenomen door een vriend naar een concert van Oceansize. Het was al van hoog niveau, maar was nog niet helemaal verkocht. En toen kwam One Day All This Could be Yours. Intrigerend en enorm vet intro. Geen basgitaar maar een baslijn uit een computer, gecombineerd met 4! gitaren en een vette drum. De dunne samenzang op een toonhoogte dat zelfs ik het mee kan zingen. Het kippenvel stond al op mijn armen. Kleine break in de zang en dan komt die er weer alvast de baslijn die later keihard terugkomt. Ook de gitaarlijn komt op de achtergrond op. En dan, Steve Durose speelt even aan de linkerkant van het podium de gitaarrif in zijn eentje, om dan de rest van de band (met dus nog 3 gitaren!) keihard bij te laten komen. Kippenvel gegarandeerd.
Je kent het wel, zo'n 'Shut up and take my money moment'.

En dat is maar één nummer van het album. Een album meer dan één laatste nummer. Daar is Oceansize heer en meester in. Slepende nummers die toch blijven boeien tot de laatste noot.

Wat had ik graag bij het concert in Manchester geweest waar ze dit hele album spelen. Achja de DVD box is ook wel tof

Overigens het duurste vinyl album dat ik ooit heb aangeschaft, ik moest en zou dit album op vinyl hebben. Maar toch bij de vinyl rerelease maar weer verkocht (voor eenzelfde hoge prijs) en voor een normale prijs de nieuwe versie aangeschaft.

Heb je dat wel eens? Dat je denkt kan ik nog maar eens naar een concert van die of die band? Bij Oceansize hebben ze daar gelukkig aan gedacht en hebben ze deze drie concerten opgenomen. Alle drie de albums en Music for Nurses EP komen helemaal voorbij. Dus ieder zijn favoriete nummer zit erbij.

Veel live registraties zijn super slick en vangen toch niet de sfeer van het concert zelf. En dat lukt dus wel bij deze registraties. Lekker vuig hok (doet me denken aan de oude Doornroosje waar ik ze ook ooit heb gezien) niet al te goede beeldkwaliteit (wat wil je DVD...), wel goede geluidskwaliteit waardoor je het publiek ook lekker hoort. Want die zijn ook lekker enthousiast.

Dus als ik wat nostalgie wil, of me lekker wil wikkelen in melancholie zet ik deze DVD's op.

En wie denkt dat 3 concerten teveel zijn? 'Who-ever said less is more, is a prick' Mike.

Ken je dat? Denken dat het een rustig Oceansize nummer is en dat dan laten horen aan andere mensen. En dat dan blijft dat het eigenlijk een keihard nummer is, die je vanaf het begin gewoon er in luist. Frames staat vol met zulke nummers.
Dit album is de favoriete Oceansize van mijn vriendin. Heb ik toch de juiste gevonden

Slecht is het niet, maar van Oceansize verwacht ik toch meer. Hij staat hier dan ook netjes in de kast, want er zitten geweldige nummers op. Maar over het geheel is dit toch niet het album waarop ik had gehoopt.

En toch krijg ik bij Silent Transparent altijd kippevel.