Bijna één maand verder sinds mijn laatste post hier. De plaat heb ik nu met regelmaat beluisterd en ik blijf bij mijn woorden: emotioneel zwaar maar krachtig.
Ik volg Alanis zo nu en dan door de jaren heen en had daarom geen verwachtingen of het idee dat dit album iets als Jagged Little Pill zou worden. Alanis vind ik een bijzondere en mooie vrouw in de zin van de ontwikkeling- en overgang als mens.
Missing the miracle & Her blijf ik helaas overslaan.
Jaaaa het album staat op nummer 1 in de rotatielijst, hoera!? De plaat is naar mijn smaak niet spannend genoeg. Sevdaliza haar stem speelt met de soms geinige maar meestal saaie soundbites. Niet mega orgineel naar mijn idee. Helaas.
Voor mij had het album twee onbekende nummers (laat ze blijven/het gaat niet beter worden) en ze heeft er wat moois van gemaakt.
Als ik denk aan Trijntje die in het Nederlands zingt, eindigt het vaak wat overdreven drama aan het eind. Helaas is dat hier in enkele gevallen ook het geval.
(Origineel: Als de liefde niet bestond - Toon Hermans / Vaderland - Frank Boeijen)
Favoriet van de plaat: Dat zou mooi zijn (origineel: De Dijk)
Overal een aardige plaat, maar niet één van mijn favoriete van haar.