Hele fijne, aanstekelijke en frisse muziek van (mijn leeftijdsgenoot) Froukje
Ze komt met scherpe maar ook poëtische en diepe teksten waar ik me enorm in kan vinden.

Op zoek naar betekenis, onverschrokken idealisme en de drang om het beste uit het moment te halen
Is wat ik uit haar muziek haal, en ik hou er van!

En dit is nog pas het begin van wat we gaan horen van haar!

Ondanks de hoge notering in de top 250 lijst, doet dit album mij vrij weinig om eerlijk te zijn.

In principe kan ik wel begrijpen waarom veel mensen dit mooi vinden, bijvoorbeeld door de hoogstaande zangtechniek, knappe muzikale vondsten en een gevoelige sfeer en tekst. Echter weet het mij niet te raken.

Halleluja kan ik echter wel waarderen, maar mijn voorkeur gaat alsnog uit naar het origineel.

Misschien komt het door het feit dat ik pas 17 ben dat ik deze muziek moeilijk te begrijpen vind. Hetzelfde heb ik bij andere platen die hoog genoteerd staan in de lijst, zoals O.K. Computer, Funeral en Sigur Ros.

Soms heb ik het idee dat je een bepaalde mate van levenservaring nodig hebt om dit soort muziek goed te begrijpen, en dat het je dan pas raakt.

Misschien dat ik dit album over zo’n 20 jaar pas echt weet te waarderen, maar voor nu houd ik het bij andere muziek

Heerlijke rockgitaren
Memorabele refrains
En wát een energie

Dit album kon bij mij niet op een beter moment vallen

De frustraties, gevoel van uitzichtloosheid en opgeslotenheid die prominent naar voren komen in het album,
Precies wat ik op dit moment soms voel en waarin ik mij herken in het album
Als puber in lockdown tijd


Maar uiteindelijk is er licht aan het einde van de tunnel
Ik realiseer me dat ik het goed heb, dat ik dankbaar mag zijn voor wat ik heb en wie ik ben
Ik blijf een optimist in hart en nieren!

Om eerlijk te zijn was ik voor het verschijnen van dit album totaal onbekend met Morrissey, ondanks The Smiths in mijn top 10 lijst van artiesten staat.

Na zijn repertoire globaal wat geluisterd te hebben en na het luisteren van dit album is mijn eerste indruk als voglt:

Voorop staat dat Morrissey naar mijn mening het niveau van de band The Smiths absoluut niet haalt.
Ik geloof dat de meeste nummers kwalitatief goed zijn, maar de enorm politiek geëngageerde teksten die er tegenover staan maakt dit voor mij muziek die ik niet snel op zou zetten.
Dit komt omdat veel van zijn nummers, met name uit zijn nieuwste album, nogal drammerig op mij over komen. Niet omdat ik zijn politieke mening niet accepteer, maar omdat ik vind dat in zijn muziek de balans tussen zogenaamd de 'entertainment' en het 'maatschappelijke doel' van de artiest, zoek is.

wanneer ik deze plaat op zet overweldigt mij een gevoel van optimisme en gelukzaligheid. kan het niet anders verwoorden, geweldig blij word ik er van!