Joy4ever schreef:
Ik vind het heel moeilijk om dit album van een recensie te voorzien. Is dit nu geniale muziek of ligt de vervelingsfactor al snel op de loer?.
Geniaal is het zeker. Dat 2e moet aan jezelf liggen
Ik heb dit album trouwens laatst van een recensie voorzien. Ik heb het één en ander nog geraadpleegd maar de meeste informatie is straight up uit mn hoofd.
Mijn recensie heb ik geplaatst in ons verenigingsblad (studentenvereniging). Ik vond dat de vereniging wel eens GOEDE muziek mocht horen ipv de gebruikelijke soos rommel
Dit is em:
The car’s on fire and there’s
no driver at the wheel. And
the sewers are all mudded
with a thousand lonely suicides,
and a dark wind blows.
De eerste regels van Godspeed’s
F#A# : voorspellen een gitzwart
scenario geheel in een postapocalyptische
setting:
The buildings tumbled in on
themselves. Mothers clutching
babies picked through the rubble
and pulled out their hair. The
skyline was beautiful on fire. All
twisted metal stretching upward.
Zo start het debuut-album van een
uiterst politiek geëngageerd/
kritisch gezelschap bestaande uit
negen man; drie gitaristen, twee
bassisten, een violiste, een celliste
& twee drummers/percussionisten
(geen vocalen). Onder gezag van
charismatisch en judaïstische
‘führer’ Efrim Manuk weet het
gezelschap drie lange composities
te produceren, elk bestaande uit
drie á vier verschillende
segmenten. F#A# : kenmerkt zich
ten eerste door de vele
fieldrecordings die in drie
nummers verwerkt zijn. Deze
fieldrecordings bestaan uit
gesproken stukken tekst en andere
omgevings-opnames waarin street
preachers, treinen, helicopters,
radio transmissies en andere
onheilspellende geluiden aan bod
komen. Het luisteren F#A# : is als
filmische setting, je valt
recht in een desolate wereld,
zonder ideaalbeelden, zonder
pracht, zonder praal. Qua opbouw
maakt Godspeed geen gebruik van
de traditionele structuren als in de
populaire muziek (bv. stroferefreinprincipe),
maar richt zich op
grote dynamische verschillen en
langdurige geluidsstructuren. F#A#:
Rock is gestorven en de post-rock is
geboren. Dit genre is eigenlijk al
begin jaren negentig ontstaan door
bands als Slint, Bark Psychosis &
Talk Talk. Hedendaags populaire
bands zijn bv. Explosions in The
Sky, Mogwai & Sigur Rós. F#A# : is
uitgegroed tot mijlpaal binnen de
post-rock en is Godspeed’s
startschot geweest voor hun latere
briljante werk: Slow Riot for New
Zerø Kanada (1999), Lift Yr. Skinny
Fists Like Antennas to Heaven
(2000) & Yanqui U.X.O. (2002).
Kippenvel, euforie..... woorden
schieten me te kort. Één van de
weinige platen die ik terecht
‘meesterwerk’ noem.
5 sterretjes!
*edit* brakke word opmaak