MusicMeter logo menu
MusicMeter logo

Hier kun je zien welke berichten KampF als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Bill Callahan - Sometimes I Wish We Were an Eagle (2009)

poster
4,5
Gyzzz schreef:
Hij neemt rustig de tijd, blijft stil op de juiste momenten en heeft een gevoel van zowel controle als tegelijkertijd van machteloosheid over zich.

Hier kan ik me dus helemaal in vinden.

Dit klinkt als iemand die aan het eind van zijn loopbaan (zou het?) terug kijkt op zijn leven en die stil, zachtjes, eerbiedig, maar ook kritisch commentaar geeft om datgene hem gemaakt heeft. Een slotconclusie die heel erg overtuigend over komt. Met name het laatste nummer Faith/Void is zeer intrigerend: ik heb geprobeerd Hem te zoeken maar 'in the end' heb ik het allemaal maar opgegeven. Op een bijna heilige, ootmoedige manier ook. Ik vind het knap, vooral prachtig.

4,5*

Burial - Rival Dealer (2013)

poster
5,0
Prachtige EP! Ik vind het juist heel tof dat Burial eens wat anders doet. Je kunt die nummers cheesy / auto tune vinden, maar Burial maakt er voor mij iets diep, emotioneels van. Denk aan Beth/Rest van Bon Iver. Dat was ook een vreemde eend in de bijt. Een maand later vond ik dat het beste nummer wat hij ooit gemaakt heeft.
--------------

Toevoeging:

Ik geef 'm 5 sterren.

Dat laatste nummer, wow.

De teksten, is dit Burial's coming out EP? Is dit de laatste openbaring? Is dit het grote slotstuk? Ik weet het allemaal niet. Maar deze EP is toch een fantastische samenstelling van fragmenten. En de argumenten waarop mensen deze EP afkeuren zijn voor mij eigenlijk alleen maar argumenten om 'm heel mooi te vinden. Geen samenhang? Heeft Oneohtrix Point Never voor je gehoor ook niet. Cheesy? Vaporwave was mijn favoriete genre van 2013. Een voorbeeld is mijn appreciatie voor een plaat als Eccojams ( 1 2 3 ) (Oneohtrix Point Never), waar ik ook vol LOF over gesproken heb op MuMe. Dat maakt muziek voor mij. En Burial dacht vast; 'fuck it, ik doe het gewoon, dit WIL ik gewoon kwijt.' Net als Bon Iver in ieder interview dus over Beth/Rest te vertellen heeft. Ook in cheesyness kun je veel emotie kwijt, juist omdat je het met je eigen strakke, serieuze, meer-van-hetzelfde muziek vaak niet onder woorden kunt brengen.