Caligula's Horse - Bloom

Ik heb Caligula's Horse een paar maanden geleden ontdekt met deze Bloom en was bij de eerste luisterbeurt al onder de indruk hoe de band zowel progressief maar toch pakkend uit de hoek komt. Sterke songwriting, een mooie stem en indrukwekkende passages en gitaarmuren maken van Caligula's Horse een band die het beluisteren waard is.
Dan over dit album. Het opent sterk met Bloom wat heerlijk overvloeit in Marigold, twee topnummers die de toon voor het album zetten en waarbij de band haar klasse bewijst. Vervolgens komt het voor mij persoonlijk iets mindere Firelight, er zitten mooie stukken in maar over het algemeen vind ik teveel een dertien-in-een-dozijn ballad.
Daarna komt de band echter met Dragonfly, voor mij verreweg het beste nummer van het album. Wat een fan-tas-tisch nummer, hiermee geeft de band echt een visitekaartje af. Heerlijke opbouw met een goede progressie, gitaarsolo's, rustige passages, een epische laatste minuut, dit nummer heeft alles wat je van een 9-minuten nummer van een progrock band mag verwachten.
Vervolgens komt Rust, een prima nummer dat het album nog even opstuwt met de zware gitaarmuren die over je heen worden gegooid. Daarna komt Turntail, een erg catchy nummer wat ik wel dagelijks zou kunnen luisteren. Een nummer pakt je of het pakt je niet, maar dit nummer werkt gewoon voor mij.
Daughter Of The Mountain is samen met Dragonfly het langste nummer, maar vind ik meer een degelijk nummer dat niet op het album misstaat. Het album sluit af met het rustige Undergrowth.
Ik heb meerdere keren zitten twijfelen over 4,5*, maar omdat niet alle nummers me evenveel doen ga ik toch voor 4*. Het doet echter geen afbreuk aan de luisterervaring, want die blijft geweldig.

4*