Radiohead - Kid A

Hoewel Radiohead best een aantal leuke nummers heeft gemaakt, vind ik een album echt teveel van het goede. Zo ook bij deze Kid A. Het begint nog best sterk met Everything in Its Right Place. Daarna zakt het echter als een kaartenhuis in elkaar. Het lijkt alsof Radiohead zich op dit album vooral probeert te richten op het maken van sfeerimpressies, voor mij haalt dit helaas het tempo onderuit. Een nummer als Treefingers kan ik echt helemaal niets mee. Ook de melodie in Idioteque, dat overigens meer op beatboxen lijkt, werkt me in combinatie met de stem van Thom Yorke erg op de zenuwen.
Toch vind ik het niet allemaal slecht, nummers als In Limbo en Morning Bell vind ik prima om te luisteren. Wel hebben de meeste nummers vrij weinig meer te bieden dan een doorlopende melodie door de nummers heen. Ik ga dit album in de toekomst zeker nog een paar keer opzetten om te kijken of mijn mening veranderd, maar voor nu kan ik er echt niet meer dan drie sterren voor geven.

3*

Rainbow - Down to Earth

Toch wel een stuk minder dan de eerste 3 albums van Rainbow. Naast dat het vertrek van Dio meespeelt, zijn ze hier ook een stuk meer poppy bezig, en zijn de lange epics verdwenen. Het is gelukkig geen lang album, waardoor het allemaal prima luisterbaar is.
Eyes Of The World vind ik verreweg het beste nummer van dit album en mag zich wat mij betreft scharen onder de beste nummers van Rainbow. De intro is onheilspellend, de vocals bevallen me dermate goed, prima songtekst en ten minste tijd voor een solo tussendoor.
Maar dat is ook het enige nummer dat er echt boven uitsteekt. Since You Been Gone bijvoorbeeld is best prima, maar net als de andere nummers doet het me niet zoveel. Echt ondermaats is het allemaal ook niet, en bij vlagen zitten er best lekkere stukjes in de nummers.

3*

Rainbow - Rising

Prachtig album van Rainbow. Alle bandleden hebben hier hun draai gevonden en komen tot een prachtig geheel. De totale lengte is niet heel lang, maar dat hoeft ook niet met zo'n tempo.
Stargazer is toch wel de absolute topper en een van de beste nummers ooit gemaakt, de laatste paar minuten geven echt kippenvel. A Light in the Black heeft een lastige taak dat nummer vervolgens te evenaren, maar komt toch aardig in de buurt.
Tarot Woman heeft natuurlijk die heerlijke intro waardoor je meteen lekker in het album zit, gaaf nummer dus. Starstruck daarentegen is weer wat meer funky, en breekt daarmee de lijn van de wat stevigere nummers.
Run with the Wolf en Do You Close Your Eyes zijn beide gewoon prima. Niet super, maar luisteren beide prettig weg.
Mede door de epische stem van Dio en de prachtige muziek die hier wordt gemaakt, is dit een fantastisch album geworden.

5*

Ritchie Blackmore's Rainbow - Stranger in Us All

Dit is toch wel een heel lekker album van Rainbow. Best jammer eigenlijk dat ze met deze formatie niet meerdere albums hebben opgenomen, want het doet soms toch wel sterk denken aan de oude periode met Dio.
Ariel is voor mij het beste nummer, dat past zo naast de andere topnummers van Rainbow. Ook Black Masquerade is erg vet en Hunting Humans heeft een heerlijk straffe melodielijn. Wolf to the Moon en Hall of the Mountain King zijn ook erg leuk.
De overige nummers zijn soms wat simpel, maar niet heel storend. De afsluiter Still I'm Sad hebben we natuurlijk eerder gehoord, maar is een welkome toevoeging bij de rest van de nummers.

4*

Riverside - Shrine of New Generation Slaves

Uitstekend album van de Poolse band Riverside. Op dit album zijn de meeste songs wat rustiger dan op voorgaande albums, maar dat mag de pret niet drukken. Er staan een heleboel gave nummers op, zoals The Depth of Self-Delusion, Deprived en Escalator Shrine. Vooral die laatste is een bijzondere. De eerste 4 minuten krijg ik nog niet echt het idee naar een epic track te luisteren, maar daarna wordt het een compleet ander nummer met heerlijke solo's, prachtige vocals en natuurlijk de outro.
Ook de ballad We Got Used to Us vind ik erg geslaagd. Vervolgens komt daar Feel Like Falling achteraan, die dan weer een slag harder inschakelt.
New Generation Slave en Celebrity Touch vind ik wel wat minder. Niet slecht, maar toch van een wat lager niveau dan de andere nummers.

4,5*

Rush - Grace Under Pressure

Prettig album weer van Rush. Dit keer enkel korte nummers en wat meer new wave invloeden, en dat bevalt goed. Ik vind de meeste nummers hierop wel goed, met Red Sector A als hoogtepunt.
Een minder goed nummer vind ik Kid Gloves, met name vanwege de wat zwakke tekst. Dit kun je The Body Electric op zich ook wel verwijten, maar die is wel wat pakkender.
Van Red Lenses ben ik ook niet bepaald een fan. Die ligt niet echt op één lijn vergeleken met de andere nummers. De overige nummers zijn goed te luisteren en dragen heerlijk bij aan de sfeer.

4*